Το μήνυμα της τηλεόρασης ...

... γράφει ο Νορμαν Μέιλερ στο βιβλίο «Η Μάγισσα Τέχνη»* είναι : "είμαι εδώ για να σε νεκρώσω - το χρειάζεσαι ! »



«Ισως η Αμερική πράγματι το χρειαζόταν.

Σκεπτόμουν την Αμερική του ’60,

αυτή την παρανοϊκή επεκτεινόμενη Αμερική όπου μυστικοί πράκτορες του FBI ενέπνεαν – όταν δεν έπρατταν – τις πιο βίαιες πράξεις της Αριστεράς,

σκεπτόμουν αυτή την πλούσια και ισχυρή χώρα όπου ο πουριτανισμός ήταν εξίσου ζωντανός με τον κάθε βαπτιστή,

αυτή την εταιρική γη δίχως ενστικτώδη αντίδραση στην αισθητική που τώρα διέδιδε σ’ ολόκληρο τον κόσμο,

τη χειρότερη εφαρμοσμένη αισθητική στην ιστορία του κόσμου,

με τις τεράστιες λεωφόρους της που μοιάζουν με ορυχεία,

τα μικρά της γραφειάκια σαν κουτιά παπουτσιών,

τα μεγάλα της κτήρια να αναρριχώνται με την αναλογία στερεοτυπικών χαρτόκουτων το ένα πάνω στο άλλο,

με τον ορίζοντα των ΗΠΑ να εγκαταλείπει τις υψηλές κορυφές του Μανχάταν για τα κουτιά Kleenex του Ντάλας,

αυτή τη λαίμαργη δημμοκρατία που κατέψυξε το φαϊ της πριν το κάψει,

και ευχαριστιόταν να γλείφει το κέτσαπ από τηγανιτές πατάτες τόσο μουσκεμμένες που γλιστρούσαν από τα δάχτυλα σαν σκουλήκια

- το χειρότερο φαγητό στην ιστορία της ανθρωπότητας –

αυτή η σεξουαλικά επαναστατημένη δημοκρατία που της άρεσαν τα πέτσινα, τα σαδομαζοχιστικά, να σκοτώνει κιτρινιάρηδες σε ορυζώνες, να καίει τις ζούγκλες, να θαυμάζει τον βρυχηθμό μιας μεγάλης μοτοσικλέτας ανάμεσα στα πόδια και φλογοβόλα και κόμικ και Χάιτ- Ασμπουρι, να παίζει γκολφ στο φεγγάρι,

ναι,

αυτή η Αμερική, η τρομοκρατημένη, κάλλιστα χρειαζόταν την τηλεόραση

- είμαι εδώ για να σε νεκρώσω, το χρειάζεσαι!»



*(εκδόσεις Καστανιώτη)