Καμιά φορά με πιάνει το πολιτικό μου ...

Όπως σήμερα

Που αποφάσισα να φτύσω στους αριστερούς τάφους σας

Αν οι αριστεροί της μπλογκόσφαιρας είναι ένα ενδεικτικό δείγμα της ελληνικής αριστεράς, τότε το μέλλον της αριστεράς στη χώρα μας διαγράφεται ζοφερό

Τι θέλω να πω ...

Υπάρχουν κάτι αριστεροί bloggers που γράφουν καθημερινά δεκάρικους για την ελευθερία του λόγου

Που δελαπατριδίζουν ασύδοτα για τον πόλεμο στο Ιράκ και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και την άνοιξη της Πράγας και το φθινόπωρο της Βουδαπέστης και το παρακράτος της Δεξιάς και τον Γρηγόρη Λαμπράκη και τη Ρόζα Λούξενμπουργκ και την Εμμα Γκόλντμαν

Και επαναλαμβάνουν μέχρι σοβαρής ναυτίας το ρητό «διαφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να τα λες»

Και αναλύουν με ύφος και τουπέ 1000 καρδιναλίων εξωτερικές και κοινωνικές πολιτικές

Και σχίζουν τα ρούχα τους για την Χεζμπολάχ και τον Τσάβες και τον Τσόμσκι

Και ξαφνικά κάτι γίνεται δίπλα τους

Ενας blogger με τον οποίο έχουν συζητήσει, συμφωνήσει, διαφωνήσει ή και τσακωθεί μαζί του βλέπει να τον κατηγορούν σε μια εφημερίδα για εγκλήματα τα οποία ουδέποτε έχει διαπράξει

Μόνο και μόνο γιατί αυτά που έλεγε δεν άρεσαν στον αποδέκτη τους

Μόνο και μόνο επειδή η κριτική του δεν άρεσε στο αντικείμενό της

Πρόκειται δηλαδή για μια καταφανή και κατάφωρη απόπειρα φίμωσης και λογοκρισίας

Και οι αριστεροί bloggers τι κάνουν ;

Αλλοι κάνουν πως δεν άκουσαν , σφυρίζουν κλέφτικα και κοιτάζουν με αχανές βλέμμα το υπερπέραν ψάχνοντας το θέμα του επόμενου ποστ που θα συγκλονίσει την μπλογκόσφαιρα με τις αριστερές ευαισθησίες του

Αλλοι καταπίνουν τον Πόντιο Πιλάτο και αρχίζουν να το παίζουν Κοντολίζα και αποφασίζουν να κρατήσουν ίσες αποστάσεις και παίρνουν βαθιές αναπνοές για να μη χάσουν την ψυχραιμία τους και για να μη τους ξεφύγει το eyeliner και μουτζουρωθούν

Και άλλοι βρίσκουν ευκαιρία να βγάλουν βόλτα τον δεξιό τραμπούκο που κρύβουν μέσα τους κι αρχίζουν να πυροβολούν τα εγκεφαλικά μας κύταρα με κλισαδούρες του τύπου «άλλο ελευθερία, άλλο ασυδοσία», «δεν μπορείς να γράφεις ατιμώρητα ό,τι θέλεις», «ποιος είναι αυτός που κριτικάρει τους πάντες», «τι δημοκρατία είναι αυτή που μπορεί ο καθένας να λέει ότι θέλει», ενώ άλλοι φροντίζουν να δώσουν άλλοθι στους ψεύτες κατήγορους γράφοντας καραγκιοζιλίκια για «μονομανείς επιθέσεις».

Με λίγα λόγια

Ο λόγος τους είναι αριστερός, αλλά το μήνυμά τους είναι βαθιά δεξιό

Δηλαδή τι δεξιό ... καραχουντιάρικο ...

Και το μήνυμα αυτό είναι :

«Η ελευθερία του λόγου είναι απλά ένα σχήμα λόγου κενό νοήματος. Η λογοκρισία επιβάλλεται. Οι αντιφρονούντες πρέπει να σιωπήσουν. Με κάθε μέσο.»

Πρόκειται για ένα μήνυμα απόλυτα φασιστικό, πασπαλισμένο με σταλινική άχνη, μικροαστικό καθωσπρεπισμό, τριτοκοσμική βλαχιά και απεχθή δουλοπρέπεια

Ενα μήνυμα – αιδώς σε μια χώρα που γέννησε την τραγωδία, την κωμωδία, την σάτιρα, την κριτική, την φιλοσοφία και την δημοκρατία

Τελικά οι έλληνες αριστεροί δεν είναι ούτε αριστεροί, ούτε έλληνες