στη μακρυνή Ιαπωνία ...

έχουν μια παροιμία που λέει : εκεί που μας χρωστάγανε θα ζητήσουν και τα ρέστα ...

την έχεις ακούσει???

...

διαβάζω

...

The Gentle Art of Making Enemies ...

...

penthouse & pavement

δημοσιογραφικό ρετιρέ

γίνανε ξαφνικά όλοι ειδικοί στα ρετιρέ των δημοσιογράφων

δεν γνωρίζω αν ο κλάδος έχει ρετιρέ και τι ακριβώς ενοούν όσοι πιπιλίζουν αυτή την καραμέλα γιατί δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν

και αν έχει σας διαβεβαιώ ότι δεν μένουν όλοι οι δημοσιογράφοοι σε αυτά

θα έλεγα ότι πιθανόν μένει ένα μικρό ποσοστό, το οποίο έτσι κι αλλιώς δεν ενδιαφέρεται για λαϊκά πράγματα όπως συντάξεις, ασφαλιστικά κλπ κλπ

οι υπόλοιποι μένουν σε ανήλιαγα υπόγεια, γκαρσονιέρες του ισογείου, δυάρια του τρίτου που βλέπουν στον ακάλυπτο του εδοεαπ

διαβάζω να γράφονται διάφορες ανακρίβειες του τύπου "οι δημοσιογράφοι γράφουν ότι τους πουν οι εργοδότες" ή ότι οι δημοσιογράφοι κάνουν ότι τους πουν τα αφεντικά, [ενώ όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι δεν κάνουν αυτό που τους λένε τα αφεντικά, αλλά κάνουν ότι τους περάσει από το κεφάλι]

δεν γνωρίζω σε ποια δημοσιογραφία αναφέρονται αυτά, αλλά οι εργοδότες δεν λένε στους δημοσιογράφους τι να γράψουν

πιθανόν να ασκήσουν βέτο και να θάψουν κάτι που έγραψε ένας δημοσιογράφος και θίγει τους ίδιους η γνωστούς, αλλά σίγουρα δεν λένε στους δημοσιογράφους τι να γράψουν

αν συνέβαινε αυτό θα προσλάμβαναν γραμματείς και όχι δημοσιογράφους

διαβάζω κι άλλα κουλά περί άρνησης του κοινού να δώσει τη συναίνεσή του στον αγώνα των δημοσιογράφων για το ασφαλιστικό τους

λοιπόν, σας συμβουλεύω να πάρετε τη συναίνεση και να την βάλετε εκεί που ξέρετε, όπου και θα πιάσει τόπο

όταν ένας εργαζόμενος πολεμάει για τα δικαιώματά του το να μη συναινείς είναι δικαίωμά σου και χαρακτηρίζει μόνο εσένα

βέβαια υπάρχουν και μερικοί που δεν είναι εργαζόμενοι, είναι μεγαλέμπορες με αποτέλεσμα τα δικαιώματα των εργαζομένων να τους αφορούν και άμεσα ... για να μη μιλήσουμε για τα ρετιρέ των μεγαλεμπόρων

λοιπόν όσο εσύ είσαι μεγαλέμπορας, τόσο είμαι κι εγώ ρετιρέ ...
...

βαριέμαι να υπερασπίζομαι τους δημοσιογράφους
είναι μια βρώμικη δουλειά, αλλά κάποιος πρέπει να την κάνει ...

κυκλοφορεί την 1η Δεκεμβρίου

το νέο μυθιστόρημα της φίλης μου Μανίνας Ζουμπουλάκη

...

όσο ζεις μαθαίνεις ...

...

κι εγώ είχα την εντύπωση ότι τα νο 1 τσιράκια του συστήματος ήταν οι bloggers


,,,

το σαββατοκύριακο

24/11/07

πήγα τη μητέρα μου στο αιτωλικό και σε μια βόλτα είδα πάλι τους κυνηγούς με τις καραμπίνες στην προστατευόμενη [υποτίθεται] περιοχή των εκβολών του Αχελώου

πρόκειται για μια εγκληματική δραστηριότητα την οποία κανείς δεν φαίνεται ικανός να σταματήσει

γυρίζοντας διάβασα το ποστ που ακολουθεί στον mac

....

Αν συμφωνείτε με το ακόλουθο κείμενο, στείλτε το στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις που ακολουθούν, αναδημοσιεύστε το, στείλτε το με email, διαδώστε το όσο μπορείτε. Όλοι μαζί ίσως μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Γιατί το να μην αντιδράς σε ένα ΕΓΚΛΗΜΑ σε κάνει συνυπεύθυνο γι αυτό.

ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ:
sg-web-president@ec.europa.eu(το email του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. José Manuel Barroso)
stavros.dimas@ec.europa.eu(το email του Επίτροπου Περιβάλλοντος της Ε.Ε. κ. Σταύρου Δήμα)

update: η διεύθυνση είναι σωστή, αλλά επιστρέφει μήνυμα λάθους. Ίσως να υπάρχει φίλτρο απόρριψης μηνυμάτων που προέρχονται από webmail (yahoo, msn, gmail) - πάντως αξίζει να δοκιμάσετε. Υπάρχει βέβαια και το blog του κ. Δήμα:
http://blogs.ec.europa.eu/dimas/ (το blog του Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Σταύρου Δήμα: δεν χρειάζεται registration αλλά υπάρχει moderation, που σημαίνει ότι τα σχόλια εμφανίζονται αφού τα εγκρίνει κάποιος υπεύθυνος - περιμένω από χτες να εμφανιστεί το δικό μου.)

και η φόρμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την επικοινωνία με τους πολίτες

Κοινοποιήστε το αν θέλετε και στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ
TO:1. Mr. José Manuel Barroso, President of the European Commission2. Mr. Stavros Dimas, EU Commissioner for the Environment3. The European Parliament
REGARDING:Unprecedented Environmental Disasters in Greece and Hunting Restoration
Ladies and Gentlemen
On November 14, 2007, the Greek Government have violated a decree of the Supreme Administrative Court of Greece (“Symvoulio tis Epikrateias”) regarding a provisional total ban on hunting, and have permitted anew hunting throughout Greece, even in the heavily devastated areas of last summer’s unprecedented fires (imposing locally some minor restrictions). The related Ministerial Decree has been signed by the Minister of Agricultural Development m. K. Kiltidis.

We live in an era of rapid climatic changes originating in the human activities and having tremendous and catastrophic consequences for the whole Planet’s ecosystems. Last summer, unprecedentedly disastrous fires have devastated 300,000 hectares of wild forest and agricultural land in Greece, bringing a lot of wildlife species to the borders of extinction, by the means of decimating their populations and destroying their natural habitats.

Having considered the above arguments, we regard the aforementioned arbitrary decision of Minister Kiltidis and of the Greek Government on hunting feloniously disastrous, and we kindly ask for your proper action.

With Honour(full name and address)

ΠΡΟΣ:Τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. José Manuel BarrosoΤον Επίτροπο Περιβάλλοντος της Ε.Ε. κ. Σταύρο ΔήμαΤο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

ΘΕΜΑ:Οι πρόσφατες άνευ προηγουμένου περιβαλλοντικές καταστροφές στην Ελλάδα και η επανανομιμοποίηση του κυνηγιού
Κυρίες και Κύριοι

Στις 14 Νοεμβρίου 2007 η Ελληνική Κυβέρνηση παραβίασε την απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Ελλάδας (του Συμβουλίου της Επικρατείας) για καθολική προσωρινή αναστολή του κυνηγιού, και επέτρεψε εκ νέου το κυνήγι σε όλη την ελληνική επικράτεια, συμπεριλαμβανομένων και των πυρόπληκτων περιοχών του φετινού καλοκαιριού (με κάποιους επουσιώδεις περιορισμούς). Την σχετική Υπουργική Απόφαση υπέγραψε ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κ. Κιλτίδης.

Βρισκόμαστε σε μιαν εποχή ραγδαίων ανθρωπογενών κλιματικών αλλαγών, με τεράστιες και καταστροφικές συνέπειες για τα οικοσυστήματα του Πλανήτη. Το περσινό καλοκαίρι πρωτοφανούς έκτασης πυρκαγιές έκαψαν 3.000.000 στρέμματα στην Ελλάδα, και έφεραν πολλά είδη άγριων ζώων στα όρια της επιβίωσης, αποδεκατίζοντας τους πληθυσμούς τους και καταστρέφοντας τους βιοτόπους τους.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε την ανωτέρω αυθαίρετη κίνηση της Ελληνικής Κυβέρνησης δια του Υφυπουργού κ. Κιλτίδη εγκληματικά καταστροφική για την άγρια πανίδα και για το περιβάλλον γενικότερα, και παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες.
Με τιμή

(ονοματεπώνυμο, πλήρης διεύθυνση)


αντιγράφω από το blog του mac

η εξουσία διχάζει για να εξουσιάζει

Ο λόγος για τον οποίο η κυβέρνηση έβαλε ως αιχμή του δόρατος στις ασφαλιστικές αλλαγές τους γιατρούς, τους δικηγόρους και τους δημοσιογράφους ήταν μια πολύ καλά ενορχηστρωμένη κίνηση αντιπερισπασμού.

Είναι γνωστό ότι ο κόσμος μισεί αυτές τις τρεις κατηγορίες επαγγελματιών και θα μπορούσε να πει κανείς ότι δεν έχει και τόσο άδικο.

Ο κόσμος μισεί ο,τιδήποτε εκλαμβάνει ως προνομιούχο

Φαντάζεται ότι όλοι οι δημοσιογράφοι είναι σαν 5 – 6 τηλεοπτικούς αστέρες που τα παίρνουν χοντρά και ως εκ τούτου θεωρεί ότι όλοι οι δημοσιογράφοι είναι κάτι τύποι που κάθονται όλη τη μέρα, πληρώνονται εκατομμύρια και παίρνουν παχυλές συντάξεις

Σας βεβαιώνω, ότι όπως με πληροφορούν φίλοι δημοσιογράφοι, κάτι τέτοιο ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα

Αν το 5% των δημοσιογράφων τα παίρνουν χοντρά, το υπόλοιπο 95% ζει με πενιχρά εισοδήματα, εργάζεται για πολλά χρόνια με μπλοκάκια χωρίς καμία ασφαλιστική εισφορά και με λίγα λόγια αντιμετωπίζουν την ίδια ανέχεια με το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας

Όμως η κοινωνία, δηλαδή οι ασφαλισμένοι που δεν είναι τόσο «ευνοημένοι» αντί να βγουν στους δρόμους και να τα κάψουν κάθε φορά που χαρίζονται τα χρέη στα ταμεία ΠΑΕ και μεγαλοεπιχειρηματιών βγάζει τον σκασμό και δεν λέει κουβέντα

Πάει και ψηφίζει κάτι γελοίους τύπους που όταν πάνε να βάλουν χέρι στις οικονομίες του του λένε «σκάσε μαλάκα γιατί το γεγονός ότι το ταμείο σου έχει φαλιρίσει δεν οφείλεται στο ότι οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούν τα ταμεία για να προσλαμβάνουν υπαλλήλους – ψηφοφόρους, δεν οφείλεται στις χαριστικές συμφωνίες με επιχειρηματίες και ΠΑΕ, δεν οφείλεται στην κακή διαχείριση των αποθεματικών στα οποία μπορούν οι κυβερνητικοί φωστήρες να βάζουν χέρι, αλλά οφείλεται στο ότι … οι δημοσιογράφοι είναι ευνοημένοι»

Κι αυτά τα ζόμπι που λέγεται κόσμος, κοινή γνώμη, κοινωνία τους πιστεύουν κι αντί να τους πουν "κόφτε τις μαλακίες" φωνάζουν κι αυτοί για ευνοημένα Ταμεία

Κάποιες φορές ονειρεύομαι να γινόμουν Νέρων για ένα βράδυ

...

η Μαρία Μαρκουλή

μια εκλεκτή δημοσιογράφος και καλή φίλη παρουσιάζει την επόμενη Πέμπτη 29 Νοεμβρίου στις 19.00 το βιβλίο της με τίτλο Ντράιβ Ιν, στο βιβλιοπωλείο "Ευριπίδης στη Στοά" (Αν. Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι)

πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων την οποία δεν έχω διαβάσει ακόμα, αλλά είμαι σίγουρος πως αξίζει τον κόπο

...

btw ...

αναμένουμε σύντομα διορθωτικές κινήσεις ...

συμβιβαζόμαστε με έναν πίνακα από την προσωπική σας συλλογή

...

πολλά γέλια

όποιος θέλει να κάνει καινούριο συκώτι δεν έχει παρά να δεί αυτή

τη σειρά

"Όπου υπάρχει έγκλημα, υπάρχουν ίχνη" γράφει το δελτίο τύπου της σειράς ...

ναι, αλλά όπου υπάρχει έγκλημα δεν υπάρχει απαραίτητα και τιμωρία

σήμερα έχω τα νεύρα μου ...

γι αυτό είπα να ακούσουμε λίγο παλιό Boy μπας και μου περάσουν

...

προς τα αγαπημένα μου πρόσωπα ...

τα κουλά λόγια είναι φτώχια

sayonara

...

bullshit

Η ενοποίηση των Ταμείων επιβάλλεται να γίνει δήλωσε ο κ Ρουσόπουλος.

ας υποθέσουμε ότι επιβάλλεται

όμως πριν ενοποιηθούν τα ταμεία μήπως επιβάλλεται να πληρώσει το κράτος αυτά που χρωστάει στα ταμεία?

μήπως να σταματήσει το κράτος να χαρίζει τα χρέη προς τα ταμεία διαφόρων ΠΑΕ?

μήπως να σταματήσει το κράτος να βάζει χέρι σε αποθεματικά ταμείων με "ομόλογα" και μίζες εκατομυρίων ευρώ σε ημετέρους?

λέω μήπως ...

για να θυμηθούμε λίγο τα παλιά ...

love is the drug and i need to score...

από έναν εκλεκτό δημοσιογράφο

• [...]
• Οι δημοσιογράφοι του γραπτού και ηλεκτρονικού Τύπου απεργούν. Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία. Αλλά ίσως είναι μια από τις πιο αποφασιστικές απεργίες για την ελευθερία του Τύπου και την ελευθερία του δημοσιογράφου να κάνει μια καλή δημοσιογραφία.
  
  Η κυβέρνηση- και τα «παπαγαλάκια» της (πολλά βρίσκονται και μέσα στους κόλπους των δημοσιογράφων)- προσπαθεί να λεηλατήσει το Ταμείο μας διά της ενοποιήσεώς του με άλλα, χρησιμοποιώντας τη γνωστή γκεμπελική μέθοδο της φαιάς προπαγάνδας που θέλει οι δημοσιογράφοι να είναι πλούσιοι, αυτοί και το Ταμείο τους, λόγω διαπλοκής. Και για να πείσει την κοινή γνώμη έβαλε τον κ. Μαγγίνα να το παίξει ο «Λένιν τον Νοέμβρη», έτοιμος να καταλάβει τα ανάκτορα της ΕΣΗΕΑ, φωνάζοντας «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι».
  
  Και μόνο η εικόνα μιας νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης, που πριν από ένα χρόνο επιχείρησε τη μεγάλη ληστεία των Ταμείων, να το παίζει σήμερα προστάτρια των φτωχών και αδύνατων Ταμείων, τα οποία πριν από ένα χρόνο επιχείρησε να ληστέψει, επικαλούμενη την κομμουνιστική αξία «ο καθένας σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του», προδίδει το γελοίο της υπόθεσης. Αλλά προδίδει και την εμμονή της Δεξιάς να βάλει χέρι στο βάζο με το μέλι όσων Ταμείων δεν είναι ακόμη ελλειμματικά για να χρηματοδοτήσει με τα αποθεματικά τους τα δικά της χρέη στο ασφαλιστικό σύστημα.
  
  Στην πραγματικότητα πίσω από αυτή την επιχείρηση κρύβεται ένα μελετημένο σχέδιο που θέλει να καταργήσει την ασφαλιστική ανεξαρτησία των δημοσιογράφων, να τους καταστήσει ανασφαλείς και ως εκ τούτου λιγότερο ελεύθερους και περισσότερο εξαρτημένους από τα κέντρα εξουσίας. Μήπως γνωρίζετε κάτι για αυτό, κύριε Ρουσόπουλε;
  
  Γι΄ αυτό η απεργία της Τρίτης είναι μια βαθιά πολιτική απεργία. Και το στοίχημα είναι η 24ωρη σιωπή μας να υπηρετήσει όλους τους εργαζομένους. Γιατί η επίθεση στα Ταμεία και στις συντάξεις παραμένει στρατηγικό σχέδιο αυτής της κυβέρνησης που θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της εργοδοσίας.
  
  Γ ι΄ αυτό η απεργία της Τρίτης θα πρέπει να είναι μόνο η αρχή σκληρών και μακροχρόνιων κινητοποιήσεων, ενάντια στη λεγόμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση, όχι μόνο των δημοσιογράφων αλλά όλων των εργαζομένων. Γι΄ αυτό θα πρέπει τα ΜΜΕ να σιωπήσουν και πάλι στις 12 Δεκεμβρίου, ημέρα πανελλαδικής απεργίας που κήρυξε η ΓΣΕΕ.
  
  Γιατί μόνο συλλογικά μπορούμε να διασφαλίσουμε όλοι οι εργαζόμενοι την ατομική και εργασιακή μας ελευθερία και αξιοπρέπεια. Και αυτό ισχύει τόσο για έναν δημοσιογράφο όσο και για έναν οικοδόμο.
  
  
  
  
  Βασίλης Μουλόπουλος

μοναδική μου ένσταση είναι ότι η "εμμονή της Δεξιάς να βάλει χέρι στο βάζο με το μέλι όσων Ταμείων δεν είναι ακόμη ελλειμματικά για να χρηματοδοτήσει με τα αποθεματικά τους τα δικά της χρέη στο ασφαλιστικό σύστημα" δεν αποτελεί μόνο εμμονή της Δεξιάς, αλλά και του ΠΑΣΟΚ [όχι βέβαια ότι υπάρχει και μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο].

τι είναι πάλι ...

...



αυτό;



...

ας ξεχάσουμε για λίγο ότι ο πλανήτης ...

...

βαδίζει προς την ολοκληρωτική καταστροφή

εκείνο που με απασχολεί είναι : ο Μπομπ ο Σφουγκαράκης είναι ομοφυλόφιλος ή όχι?


...

όταν σας το έλεγα δεν με πιστεύατε

΄

δείτε τώρα τι μπορεί να βγάλει μια μεγάλη κυρία της ποπ από το μαλλί της και τι το κάνει

amy, live sniffing in Zurich the other night

το ξέρω πως ακούγομαι σαν τον Μάξιμο

...


αλλά με αυτά που διαβάζω αρχίζω να συμφωνώ όλο και πιο πολύ μαζί του πως ο κόσμος φτάνει στο τέλος του

τον κάναμε σαν τα μούτρα μας και σε λίγο δεν θα τον αναγνωρίζουμε προειδοποιεί ο οηε ... τον πλανήτη that is

εν τω μεταξύ το 1/3 των ζώων και των φυτών πρόκειται σύντομα να εξαφανιστεί για πάντα ...


...

με τόσους φωστήρες της ψυχολογίας

...

που έχουν μαζευτεί στα μαύρα της χώματα, η ελληνική μπλογκόσφαιρα θα πρέπει να είναι το μοναδικό ψυχιατρείο στον κόσμο όπου οι ασθενείς είναι ταυτόχρονα και ψυχίατροι

...

ελπίζω να σε ζαλίζουν ...

...

πάντως j95 πρέπει να σου το πω

...

η απόφασή σου να επικαλύψεις με το πέπλο του επιπλέον φίλτρου πρόσβασης ένα ποστ και τη συζήτηση που προκάλεσε αποτελεί μια αβάσταχτη ήττα της ελευθερίας του παραλόγου στην οποία πίστευα μέχρι σήμερα πως είμασταν και οι δύο ταγμένοι

πρόκειται για μία μαύρη μέρα στη δική μου προσωπική μπλογκόσφαιρα στην οποία ήσουν πάντα ένας φάρος ψυχραιμίας και ένας γενναίος αγωνιστής των ανοιχτών συστημάτων

για 24 ώρες η σημαία εδώ στο αρχηγείο του manifestogr θα πνέει μεσίστια, ενώ οι εργαζόμενοι στο ιστολόγιο θα κρατήσουν 2 δευτερόλεπτα σιγή ιχθύος

...

Μια βόλτα στην Αθήνα ...

...


Ούτε κι εγώ θυμάμαι πως βρέθηκα να περπατάω πίσω από την πλατεία Θεάτρου. Ξαφνικά άκουσα σχεδόν δίπλα μου μια αντρική φωνή : «Σφίξε με» έλεγε κάποιος. Γύρισα να κοιτάξω κι είδα δυο νέους, ο ένας να σφίγγει το μπράτσο του άλλου που ήταν έτοιμος να κάνει μια ένεση ηρωίνης. Λίγο πιο πάνω είδα κι άλλους από αυτούς τους πιστούς στη Φαρμακολογία του Οπίου να αγοράζουν τη δόση τους από μαύρους, χωρίς κανείς να κάνει το παραμικρό για να κρύψει αυτές τις δοσοληψίες.

Από τα μεγάφωνα ενός αυτοκινήτου που πέρασε δίπλα μου άκουγα το νέο σουξέ του Καρβέλα που έσκουζε : «τίποτα άλλο δεν μετράει μόνο τα λεφτά και το γα----σι» ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.

Κοντά στη διασταύρωση της Ευριπίδου με την Αθηνάς καμιά δεκαριά μαύρα κορίτσια, πολλά από τα οποία δεν πρέπει να ήταν μεγαλύτερα από 15 χρονών έκαναν πιάτσα. Κάθε φορά που ένα αυτοκίνητο έκοβε ταχύτητα έπεφταν επάνω του, σαν μαύρες τεράστιες πεταλούδες τραβηγμένες από το φως των 50 ευρώ που διέκριναν στο πορτοφόλι των πιθανών πελατών.

Κι εγώ περνούσα δίπλα, όχι και τόσο ωραίος, όχι και τόσο νέος και, όπως και οι υπόλοιποι περαστικοί, εντελώς αδιάφορος για όλα αυτά, ενώ σκεφτόμουν : «αν αυτό δεν είναι η κόλαση τότε δεν ξέρω τι είναι».

...

amy, το κορίτσι με τα ζωνιανά στο κεφάλι

amy did it again ... or she didn't ... again

btw είμαι βέβαιος

[δημοσιεύω αυτή την πρόσφατη φωτογραφία μου για να γνωρίζουν όσοι συναντούν οποιονδήποτε άλλον πως δεν συναντούν τον αυθεντικό μανιφέστο]

ότι η Πελοπόνησος είναι Ρωσσική, το manifestogr έχει τα γραφεία του στους 66 δρόμους της Νέας Υόρκης, ο αρτουά είναι ένας πολύ ωραίος άντρας και αν δεν ήταν παντρεμένος θα του την είχα πέσει, η Ελλάδα ανήκει στους Αλβανούς, το Κόσοβο είναι ιταλικό, ο κ καλτσόβρακος στην πραγματικότητα ΔΕΝ υπάρχει και είναι απλά μια διαδικτυακή περσόνα της χ ψιλικατζούς

αλλά ...

προς αποφυγήν παρεξηγήσεων θα ήθελα να ξεκαθαρίσω

ΔΕΝ πήγα ποτέ σε καμία καφετέρια
ΔΕΝ συζήτησα ποτέ τίποτα με κανέναν
ΔΕΝ γνωρίζω προσωπικά κανέναν blogger
ΔΕΝ έχω γνωρίσει ποτέ κανέναν δια ζώσης
ΔΕΝ ανασαίνω τα τελευταία 20 χρόνια
εγώ ΔΕΝ είμαι εγώ
ΔΕΝ υπήρξα ποτέ
και ούτε πρόκειται

...

πριν από λίγο καιρό

έγραφα

για το cd που κυκλοφόρησε ο φίλος μου Νίκος Πατρελάκης με τίτλο echo

έγραφα τότε ότι ο δίσκος είναι καταπληκτικός

τον άκουσα καλύτερα και το παίρνω πίσω

ο δίσκος είναι αριστούργημα

στις 23 Νοεμβρίου ο Νίκος θα παίζει ζωντανά στο fuzz

be there ...

ήμουν κι εγώ στο ... Ρέθυμνο

εντάξει με κότερα δεν κυκλοφορώ

είπα να πάω κι εγώ μια βόλτα στο Ρέθυμνο

btw αυτή η φρίκη που λέγεται αλ τσαντίρι νιουζ είναι τόσο προσβλητική για οποιαδήποτε αισθητική που δεν μου κάνει καμία εντύπωση ότι τινάζει τα μηχανάκια της agb στον αέρα

η υποκρισία, τα εκβιαστικά δάκρυα η χαρούλα ... όλα οκ στον βωμό της τηλεθέασης

αλλά τα υπόλοιπα θα μπορούσαν να λείπουν

υπερβολές ...

βαρέθηκα όλες αυτές τις υπερβολικές αναφορές στα ωραία Ζωνιανά

είμαι σίγουρος ότι μπορεί κανείς να βρει περισσότερα ναρκωτικά στο μαλλί της amy winehouse απ ότι στα Ζωνιανά


...

να αραιώνουμε σιγά - σιγά

Σήμερα ο πλανήτης καταναλώνει 86 εκατ. βαρέλια πετρέλαιο την ημέρα. Με τους ρυθμούς ανάπτυξης της Κίνας και το νέο αυτοκίνητο των 100.000 ρουπιών που αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα στην Ινδία, υπολογίζεται ότι σε 10 χρόνια θα καταναλώνουμε 386 εκατ βαρέλια την ημέρα.

[…]

Αν υποθέσουμε ότι έχει μείνει τίποτα όρθιο σε 10 χρόνια υπολογίζω ότι η ζωή στον πλανήτη θα είναι μία κόλαση [όχι ότι δεν είναι ήδη σε μεγάλο μέρος του]


Είμαι υπέρ όσων υποστηρίζουν ότι το ανθρώπινο είδος για να επιβιώσει [μαζί με τον πλανήτη] πρέπει να βρει τρόπους να μειώσει τον παγκόσμιο πληθυσμό στο 1 δις.

...

man of letters dies

“He swung at everything…when he missed he missed by a mile…but when he connected he usually knocked it out of the park.”

gray Monday

...

οι άνθρωποι είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή

...



να πιστέψουν αυτό που φοβούνται κι όχι αυτό που θα ευχόντουσαν


...

αποφάσισα τα Χριστούγεννα να πάω διακοπές

στα Ζωνιανά ...

αυτό το ειδυλιακό μέρος της όμορφης, λεβεντογέννας Κρήτης δεν το είχα ανακαλύψει μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα ... μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ο ρομαντικός αυθορμητισμός των κατοίκων ... ήταν σαν να διάβαζα τον Ζορμπά και να έβλεπα ταυτόχρονα τον Σημαδεμένο ... μου άρεσε επίσης η μητέρα που κυνηγούσε τους αστυνομικούς με μια σκούπα, καθώς και η συνήθεια τον ζωνιανωτών να καίνε τις φυτείες τους στα τζάκια τους επιδεικνύοντας μια πολύ ειαίσθητη οικολογική συνείδηση ... λόγια δεν υπάρχουν για να περιγράψω τον θαυμασμό μου γι αυτόν τον παραδεισένιο μακρινό τόπο όπου όλα είναι τόσο αθώα, τόσο κοντά στη φύση, τόσο όμορφα, που μου φέρνουν δάκρυα στα μάτια ...

...

ένα χειμωνιάτικο τοπίο

για τον φίλτατο κ vangelaka ...

blackwater

june 07

δεν ξέρω αν το έχεις πάρει χαμπάρι ...

...

αλλά εκεί έξω, στην "πραγματική" ζωή υπάρχουν άνθρωποι με "πραγματικά" και μάλιστα πολλές φορές σοβαρά προβλήματα

εν πάσει περιπτώσει πιο σοβαρά από ένα hate blog ...

ήμουν πάντα της άποψης ότι τα ανώνυμα σχόλια που στάζουν δηλητήριο και χολή και τα hate blogs

θα πρέπει κανείς να τα αντιμετωπίζει σαν παράσημα ...

το ξέρω ότι πολλοί διαφωνούν

πάντως ειλικρινά τίποτα από όλα αυτά δεν με πείραξε ποτέ [και δόξα τω θεώ είχα πολλά από δαύτα]

έχω καλύτερα πράγματα να κάνω από το κάθομαι να στεναχωριέμαι και να δίνω σημασία στο τι γράφει ο κάθε πικραμένος στο διαδίκτυο

εντάξει μέσα σε αυτή την άβυσσο της λογοδιάροιας που είναι το διαδίκτυο και η μπλογκόσφαιρα πιο ειδικά, σε αυτό τον καιάδα του κακόβουλου, μικροαστικού ξακατινιάσματος υπάρχουν και πυροβολημένα άτομα που γράφουν μπούρδες ...

so what?

προσωπικά δεν με έχει πειράξει ποτέ ένα κακόβουλο σχόλιο ...

αντίθετα δεν θα μου άρεσε ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο εγώ ...

αυτό θα με πείραζε πολύ ...

πάντως ένα έχω να πω ...

...

όσοι δεν μπορούν να τα βρουν face to face

δεν θα τα βρουν ποτέ screen to screen

...

χθες βράδυ ξύπνησα μέσα στη νύχτα θυμωμένος

για να ηρεμήσω κάπνισα ένα τσιγάρο και διάβασα καμιά δεκαριά σελίδες

για λόγους που δεν ενδιαφέρουν κανέναν τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζω καταστάσεις που με θυμώνουν πολύ

ξύπνησα με τη δυσάρεστη αίσθηση της οργής και οργισμένος ήπια τον καφέ μου

μπήκα μέσα στο μετρό σχεδόν έξαλος

εμπρός μου ήρθε και στάθηκε μια νέα κοπέλα

άνοιξε ένα βιβλίο

έριξα μια κλεφτή ματιά

"μεταμόρφωσε τον θυμό σου ..." διάβασα

και στην απέναντι σελίδα διάβασα τη λέξη "αγάπη"

αποφάσισα πως θα προσπαθούσα να μεταμορφώσω τον θυμό μου σε αγάπη

...

eyecandy

democracy and freedom of speech

...

In 2001, Sami al-Haj was working as a camerman for Al Jazeera when he was detained by the U.S. military in Afghanistan and then transferred to Guantanamo, where he has remained for the last six years without ever being accused of any involvement in terrorism. Instead, as Washington Monthly editor Rachel Morris detailed in her superb cover story in Columbia Journalism Review a few months ago, virtually all of al-Haj's interrogations focused on Al Zazeera and his detention was fueled at least in part by the Bush administration's contempt for Al Jazerra's reporting.


...

eyecandy

aitoliko - αιτωλικό

σιγά τα ωά ...

Ο ακτιβισμός του πληκτρολογίου

Μην ανησυχείτε … η επανάσταση δεν πρόκειται να έρθει και αν έρθει δεν πρόκειται να έρθει από το Διαδίκτυο

Να είστε βέβαιοι πως πληκτρολογώντας 0101010101111010101 στο Ιντερνέτ δεν πρόκειται να αλλάξει ο κόσμος

Η παγίδα που λέγεται οθόνη αποδεικνύεται πολύ πιο επικίνδυνη ακόμα και από τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις

Προβλέπω ότι όλο και περισσότερο οι άνθρωποι θα επιδίδονται σε επαναστατικές πρακτικές online με λίγα λόγια θα «γνωρίζουν» άλλους ανθρώπους και το πολύ πολύ να «κατεβάσουν» και κανένα τραγουδάκι από κανένα torrent, αλλά μέχρις εδώ

Στην υπόλοιπη ζωή μας, στην «πραγματική», που θα γίνεται ολοένα και πιο εικονική καθώς η εικονική θα γίνεται ολοένα και πιο πραγματική θα είμαστε φοβισμένοι, αδύναμοι, μόνοι και ανίκανοι όχι μόνο για επαναστατικές πράξεις, αλλά και για να σηκώσουμε απλά ένα τηλέφωνο για να πάρουμε έναν φίλο

Εν τω μεταξύ το ηλεκτρικό που καταναλώνουμε για όλα αυτά έχει κάνει την ατμόσφαιρα σουρωτήρι

Οσο για την καραμέλα της πληροφόρησης ειλικρινά …

Δεν έχετε ήδη καταναλώσει δισεκατομμύρια άχρηστες πληροφορίες τις οποίες δεν πρόκειται να επεξεργαστείτε ποτέ?

Δεν έχετε ήδη διαβάσει παραπάνω απ όσες θα έπρεπε διάφορες βλακείες όπως αυτό το ποστ?

απίστευτο ???

Spanish authorities accuse 14-year-old of terrorism:

Spanish authorities have prosecuted a child for terrorism! Incredible but true!

14-year-old Èric Bertran e-mailed companies requesting labeling in Catalan language, using the "Phoenix" monicker from the Harry Potter books. The Spanish police accused him of organizing an Al Qaeda cell. The authorities took him all the way to the Spanish High Court.

We're getting the word out, through blogs, press releases, and other media. Here's the idea: We want this film about the Èric Bertran case to be seen as many times as possible from September 3rd to 9th, so that it ends up ranking in the "most
watched" circuit.

Through this coordinated effort, with the help of new communications and information technologies, we hope to get some international coverage of this case, and the true deficit of democracy in the Spanish State, as well as the fact that the Catalan people are now
demanding their right to define themselves as a sovereign nation.

The documentary has been uploaded to YouTube in five parts. Here's the link to the first part of the video, for the purposes of the mass viewing:

http://www.youtube.com/watch?v=aIiRFSCgGu4

Read more about the bogus terrorism charge at: www.victoralexandre.cat

Juvenile Èric Bertran was prosecuted for demanding labelling in Catalan language, a right given to him by the Spanish Constitution. This is a democratic state within modern Europe?

Watch the video:

http://video.google.com/videoplay?docid=3666585673568780060&hl=en

Or, see the film in 5 parts on YouTube, go to: http://www.youtube.com/watch?v=aIiRFSCgGu4

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

"Το βιβλίο του Γιώργου Βουλγαράκη, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΨΗ, αποτελεί μια κατάθεση σκέψεων, προβληματισμών, οραμάτων, αλλά και αγωνίας και ελπίδας γι’ αυτό το διαχρονικά σημαντικό κομμάτι της πολιτικής ζωής του τόπου. Φιλοδοξεί να καταστήσει τους αναγνώστες του κοινωνούς τού εγχειρήματος της χάραξης και υλοποίησης μιας πολιτικής για τον πολιτισμό. Μιας πολιτικής που στηρίζεται αφενός, στην ισόρροπη ανάπτυξη ανάμεσα στην πολιτιστική κληρονομιά και τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία και, αφετέρου, συνδέει το πολιτιστικό γίγνεσθαι με την κοινωνία, την οικονομία, τη δημιουργία, δηλαδή την ίδια τη ζωή. Μιας πολιτικής που έχει αρχή και μέση, αλλά όχι τέλος, καθώς ο πολιτισμός είναι μια εύπλαστη, μια εξελισσόμενη ιδέα, μια δυναμική έννοια. Η ενασχόληση με αυτό το αντικείμενο είναι μακρόχρονη διαδικασία, δημιουργική και επίπονη συγχρόνως, απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση, δεν εκτελείται με μηχανιστικό τρόπο, δεν μπαίνει σε νόρμες και δεν υπακούει πάντοτε στους ίδιους κανόνες. "

πείτε μου ότι ονειρεύομαι ... ότι δεν είναι παρά ένα κακό όνειρο

on a second thought

I love Amy and I think she should do more drugs and boozing … no less …

the other night at the MTV Europe awards she was not herself

she could actually sing and stand … at the same time …

i was xpecting to see her bruised or mutilated and she looked almost ... fine

what a disgrace …

Pete was a disappointment as well …
these people run the risk to stop being rock stars and become … normal people …

Who needs normal people?

Who needs fucking Josh Stone if she is not stoned out of her tedious mind?

Who needs a cleaned up Pete?

εικόνες

PELOPONNESE, Greece—Youth With Two Glasses, 1939.

Herbert List (German, 1903-75)

...

το κοινό ψηφίζει amy ...ξανά

When the 24-year-old, dressed in a denim mini-dress, was announced as the winner of the peer-voted Artists’ Choice award, she took to the podium looking confused.

After being handed her award by REM singer Michael Stipe, Winehouse, who had apparently been enjoying White Russian cocktails, mumbled “thanks” then wandered off, leaving the audience bemused.

...

read and weep if u will

I think people in the West are quite lonely...lonesome.

I remember seeing men and women walking their dogs - walking them, as if pushing a child’s pram...They’d talk to the dog, feed it, kiss it, hug it, caress it and protect it like a child...They cared greatly about this companion.

Nothing wrong with that. A pet is good company and ideal to fill that lonely spot...

In the Arab world, loneliness is not so much of a societal disease as it is in the West. There is always someone who will ask after you. A neighbor, a relative, a friend...

You hardly ever hear of someone dying, in secret solitude, in their apartment only to be found when the odor from the decomposing corpse fills the building.

This does not happen here in this part of the world. Neglect and abandonment have not cut through as deep...loneliness is not the norm...except in Iraq.

Iraq the model of American/Western democracy.

In Iraq, you smell putrefied, decomposing bodies daily, it has become part of the National “flavor.” So have abandonment and neglect – our new national emblems.
And loneliness a by-product of our Liberation "à l’0ccidentale."

You have managed to export not only, your “freedom” with its death, exile and misery. Not only your puritanical, perverted sexual repressions finding release- Abu Ghraib style. Not only your men and weapons that guarantee instant rapture. Not only your culture that consists of nothing but junk. But you have also managed to export your soul sickness over here...Loneliness.

“Dozens of Baghdadis flock to the centre of the Iraqi capital on Friday mornings, ignoring the threat to their lives, with a sole aim -- to ease their loneliness in the company of a bird.

Their destination is not a cinema, theatre or concert hall -- a rarity in the Iraqi capital -- but central Baghdad's Al-Ghazl bird market

Fuad is one of them. "I do not go out of my home. Because of the dangers, I prefer to stay at home rather than seek work. So I decided to buy a parrot who can entertain me," says Fuad, an unemployed graduate.

Mohammed Arshad a student says "I already have two in my house...I am now looking for another parrot to teach as I taught the other two."

The above are excerpts from an article titled “Lonely in Baghdad? Chat up a bird."

(full article here)

Ironic don’t you think ?

[...]


an arab woman has the blues...

get out of here ...

.

Διαβάζω ότι αποστολή της υπερκατασκόπου Valerie Plame στην Αθήνα ήταν :

«να βρίσκει πληροφοριοδότες και να στρατολογεί πράκτορες που θα βοηθούσαν την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κατανοήσει, να προβλέψει και να επηρεάσει καλύτερα της εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα»

δηλαδή αν κατάλαβα καλά το να είσαι πράκτορας της CIA είναι πιο ασφαλές και πιο εύκολο από το να δουλεύεις πωλήτρια στον hondo

masseria appide

χθες βράδυ υποσχέθηκα σε δύο φίλους να βάλω σήμερα κάποιες φωτογραφίες από τη Masseria Appidè, το ξενοδοχείο στο οποίο μείναμε στο καλοκαιρινό μας ταξείδι στον ιταλικό νότο

ήταν υπέροχο και πάμφθηνο ...

όπως και όλα τα άλλα στην περιοχή - φαγητό, μετακινήσεις, διασκέδαση

γι αυτό όποιος πάει διακοπές στην ελλάδα όπου σου ζητάνε τρελά λεφτά για κάτι τσιμέντινα κουτιά είναι απλά βλάκας

πάντως ειλικρινά ...

ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί άνθρωποι κατά τα άλλα με σώας τα φρένας τρέχουν να κάνουν προφίλ και προσωπικές σελίδες σε κοινωνικά δίκτυα (my ass) όπως το facebook και το myspace

[εννοώ εκτός από τη σκέψη πως πιθανόν να βρουν γκόμενο ή γκόμενα ]

ακόμα και άνθρωποι που ήταν κάθετα εναντίον της αποκάλυψης προσωπικών τους στοιχείων στο διαδίκτυο τώρα φιγουράρουν στα δίκτυα αυτά με όνομα και φωτογραφία

κάποιος μου έλεγε ότι το κάνουν για κοινωνικές σχέσεις

αν κρίνω πάντως από τους λίγους μπλόγκερς που γνώρισα από κοντά [εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων] το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να επιδιώκει κάποιος είναι να γνωρίσει ανθρώπους μέσω του δικτύου

απαπαπαπαπαπαπα ...

εντάξει, δεν θέλω να είμαι άδικος ... δεν είναι μόνο μέσω του δικτύου ...

γενικά κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα έπρεπε να επιδώκει να γνωρίσει άλλους ανθρώπους - τελεία και παύλα

...

in memoriam

Salo: The Semiotics of Death

In November 2 of 1975 the revolutionary filmmaker and writer Pier Paolo Pasolini was brutally beaten to death at Ostia, near Rome. His body was horribly disfigured, crushed by his own car. Three weeks prior to his death, Pasolini had completed editing what was to be his last film: Salo: The 120 Days of Sodom.

Salo became his final contribution to the world, shattering all previous notions of the perpetually controversial nature of his artistry and ideology. Through Salσ, Pasolini created his own semiotics of image-signs to represent his "theorem of death".

...

According to Pasolini, sadism, through fascism, culminates in neo-capitalism.

με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνω

στη φωτό τα νέα γραφεία του manifestogr

...

ότι το παρόν ιστολόγιο μετά από τιτάνιες προσπάθειες της συντακτικής του ομάδας κατάφερε επιτέλους να καταποντιστεί σε όλες τις λίστες δημοτικότητας

γεγονός που σημαίνει ότι η συντακτική ομάδα κάνει καλή δουλειά

κι εγώ ως εκδότης και διευθυντής αποφάσισα να της δώσω μία γενναία αύξηση για το θεάρεστο έργο που επιτελεί

...

btw φίλος και συνάδελφος που συνάντησα τον τελευταίο καιρό μου είπε ότι του είχαν μιλήσει για το blog μου και μάλιστα το είχαν κατηγορήσει ότι είναι σοβαρό ...

εντάξει, μπορεί κάποιος να αποκαλέσει το ιστολόγιο αυτό πολλά πράγματα

αλλά σοβαρό?

αυτό ήταν μια φριχτή προσβολή

...

σήμερα το βράδυ στις 7.00

η φίλη μου Μανίνα Ζουμπουλάκη παρουσιάζει το βιβλίο της με τίτλο "Πως να γράψεις" στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου

...

btw το βιβλίο είναι πολύ καλό και πολύ χρήσιμο για τους επίδοξους συγγραφείς

...

καλό μήνα είπαμε ?

.....................................................................................................