Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2009

you, animal




In a stunning series of photographs of creatures, a new book reveals just how far removed we are from the animal world. Giacomo Brunelli’s The Animals is no ordinary collection of wildlife photography…

Taken in his native Italy, Brunelli’s images in The Animals offer glimpses of familiar creatures – dogs, cats, birds, horses – but they are invariably disarming and unsettling.

[...]

What emerges from Brunelli’s collection is just that: creatures we think we know, ones that we routinely pet, tame, even house, reveal themselves to be unfamilar, utterly unknowable beings.

more

Παρασκευή, Μαρτίου 27, 2009

κάπως έτσι

[...]

There's been a common phenomenon in the third world over the past three decades or so. A country's financial sector, in collaboration with the larger financial world, would create some type of gigantic economic fuck up. The IMF would then (in collaboration with the local financial elites) step in and provide loans in return for what was called "structural adjustment." Structural adjustment involved getting rid of any kind of social spending that made life bearable for everyone else.

In other words, the country's financial elites would use the catastrophes they'd created themselves in order to do what they'd always wanted to but couldn't get away with in normal times. They took the profit, and then imposed all the costs on everyone else.


more

δύο σπουδές


μάρτιος 09


αφιερωμένες στον φίλο μου τον Δημήτρη που είναι στη Μυτιλήνη και ενδιαφέρεται για τις καλλιτεχνικές μου ανησυχίες

...

Πέμπτη, Μαρτίου 26, 2009

Τρίτη, Μαρτίου 24, 2009

Δευτέρα, Μαρτίου 23, 2009

Όλα μπερδεύονται γλυκά

Μουσική: Ελένη Καραΐνδρου
Στίχοι: Μελίνα Τανάγρη

Οι δρόμοι λες κι έχουν αδειάσει τα φώτα ανάψανε δειλά
δεν έχει ακόμα σκοτεινιάσει κι όλα μπερδεύονται γλυκά.

Κι εγώ μες στα δικά σου μάτια πώς βρήκα πάλι τη ρωγμή
και πέφτω με την ίδια ζάλη την ίδια τρέλα και ορμή;

Δεν είναι πως σε περιμένω και βρίσκω τρόπο για να ζω
μα κάπου εδώ είν’ αφημένο ό,τι απόμεινε μισό.

Με φτάνουν τα μικρά σου νέα με πολιορκούν από παντού
μοιάζει η ζωή σου να ’ναι ωραία κι η καρδιά σου να ’ναι αλλού.

Κι εγώ μ’ αυτή την απορία που μήνες τώρα κουβαλώ
για ποια κρυμμένη αρμονία εσύ είσαι εκεί κι εγώ εδώ.

Δεν είναι πως σε περιμένω και βρίσκω τρόπο για να ζω
μα κάπου εδώ είν’ αφημένο ό,τι απόμεινε μισό.

Ο δρόμος φαίνεται μπροστά μου να ξετυλίγεται ανοιχτός
εγώ ανοίγω τα φτερά μου μα ειν’ ο ορίζοντας θολός.

Όσο κι αν μου ’λεγες μωρό μου «εσύ ’σαι πλάσμα φωτεινό»
εγώ είμαι εδώ χωρίς το φως μου και φως μου εσύ δεν είσαι εδώ.

Δεν ξέρω πια να περιμένω κι ας βρίσκω τρόπο για να ζω
μα κάπου εδώ είν’ αφημένο εκείνο το άλλο σου μισό.

Οι δρόμοι λες κι έχουν αδειάσει τα φώτα ανάψανε δειλά
δεν έχει ακόμα σκοτεινιάσει κι όλα μπερδεύονται γλυκά.

για να το ακούσετε από την συγκλονιστική Αρλέτα εδώ

[κάτι πάει στραβά και δεν μπορώ να ανεβάσω το βίντεο ]

όποιος αυτοκτονήσει μετά κερδίζει ένα αυτοκίνητο

θες να πεις "σ έχω ανάγκη"

... και λες "σ αγαπώ"

whatever


March 09

...

anger is good

[...]
This anti-anger consensus among our political elites is exactly wrong. The public rage we're finally seeing is long, long overdue, and appears to be the only force with both the ability and will to impose meaningful checks on continued kleptocratic pillaging and deep-seated corruption in virtually every branch of our establishment institutions. The worst possible thing that could happen now is for this collective rage to subside and for the public to return to its long-standing state of blissful ignorance over what the establishment is actually doing.

[...]


more

Πέμπτη, Μαρτίου 19, 2009

a Paris


paris, 19 march

"Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλη τη Γαλλία κατέβηκαν σήμερα στους δρόμους για να καταδικάσουν τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται την οικονομική κρίση ογάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί.

Οι διαμαρτυρίες, οι οποίες υποστηρίζονται σύμφωνα με δημοσκοπήσεις από τα τρία τέταρτα των Γάλλων και αναμένεται να προσελκύσουν τουλάχιστον ένα εκατομμύριοανθρώπους, αντανακλούν την όλο και μεγαλύτερη απογοήτευση του κόσμου από τονΣαρκοζί όσον αφορά τις δεσμεύσεις που ανέλαβε για μεταρρύθμιση.

Η οικονομική κρίση εκτόξευσε τον αριθμό των ανέργων σε πάνω από 2 εκατομμύρια και οδήγησε σε δεινή κατάσταση πολλούς που αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα με το υψηλό κόστος ζωής".

το νόμπελ σου

για να βγούμε από την κρίση πρέπει να καταναλώσουμε

δηλώνει

το νόμπελ οικονομίας

φυσικά δεν μας λέει που θα βρούμε τα λεφτά για να κάνουμε κάτι τέτοιο

αυτό απαιτεί νόμπελ λογοτεχνίας

read

"And how we burned in the camps later, thinking: What would things have been like if every Security operative, when he went out at night to make an arrest, had been uncertain whether he would return alive and had to say good-bye to his family? Or if, during periods of mass arrests, as for example in Leningrad, when they arrested a quarter of the entire city, people had not simply sat there in their lairs, paling with terror at every bang of the downstairs door and at every step on the staircase, but had understood they had nothing left to lose and had boldly set up in the downstairs hall an ambush of half a dozen people with axes, hammers, polkers, or whatever else was at hand? After all, you knew ahead of time that those bluecaps were out at night for no good purpose. And you could be sure ahead of time that you'd be cracking the skull of a cutthroat. Or what about the Black Maria sitting out there on the street with one lonely chauffeur – what if it had been driven off or its tires spiked. The Organs would very quickly have suffered a shortage of officers and transport and, notwithstanding all of Stalin's thirst, the cursed machine would have ground to a halt!

If... if... We didn't love freedom enough. And even more – we had no awareness of the real situation. We spent ourselves in one unrestrained outburst in 1917, and then we hurried to submit. We submitted with pleasure! ........... We purely and simply deserved everything that happened afterward."

--- Aleksandr Isayevich Solzhenitsyn, The Gulag Archipelago: 1918–1956

Τετάρτη, Μαρτίου 18, 2009

mystery

ξέρει κανείς τι είναι η μουσική που παίζει στο site του Μαρκογιαννάκη ???

μαθήματα πολιτισμού και δικαιοσύνης

...


από το blog του xomeritis




"Φορέας του AIDS έχασε δικαστική μάχη στον Άρειο Πάγο:

δεν μου προκαλεί
έκπληξη

...

καπνεργοστάσιο


Κυριακή 15 Μαρτίου 09

...

κάψαμε

.


... φλάτζες !!!


όσες τουλάχιστον μας είχανε απομείνει μετά την είσοδο της Ντόρας στην γαλλική ακαδημία

...

Τρίτη, Μαρτίου 17, 2009

απολαυστικός



nation follow me and i will make us a mob so big it can not fail

...

άνθρωποι χωρίς ιδιότητες


Μάρτιος 09
...
.

Δευτέρα, Μαρτίου 16, 2009

Φυγή

Δὲν ἦταν ἄλλη ἡ ἀγάπη μας
ἔφευγε ξαναγύριζε καὶ μᾶς ἔφερνε
ἕνα χαμηλωμένο βλέφαρο πολὺ μακρινὸ
ἕνα χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στὸ πρωινὸ χορτάρι
ἕνα παράξενο κοχύλι ποὺ δοκίμαζε
νὰ τὸ ἐξηγήσει ἐπίμονα ἡ ψυχή μας.

H ἀγάπη μας δὲν ἦταν ἄλλη ψηλαφοῦσε
σιγὰ μέσα στὰ πράγματα ποὺ μᾶς τριγύριζαν
νὰ ἐξηγήσει γιατί δὲ θέλουμε νὰ πεθάνουμε
μὲ τόσο πάθος.

Κι ἂν κρατηθήκαμε ἀπὸ λαγόνια κι ἂν ἀγκαλιάσαμε
μ᾿ ὅλη τὴ δύναμή μας ἄλλους αὐχένες
κι ἂν σμίξαμε τὴν ἀνάσα μας μὲ τὴν ἀνάσα
ἐκείνου τοῦ ἀνθρώπου
κι ἂν κλείσαμε τὰ μάτια μας, δὲν ἦταν ἄλλη
μονάχα αὐτὸς ὁ βαθύτερος καημὸς νὰ κρατηθοῦμε
μέσα στὴ φυγή.

Γ. Σεφέρης

τέλειο


Ruby-throated Hummingbird Eating From My Hand (Part One) from Russ Thompson on Vimeo.

...

Σάββατο βράδυ/Κυριακή πρωί




...

η αποποινικοποίηση των ναρκωτικών στην Πορτογαλία

[...]

There is clearly a growing recognition around the world and even in the U.S. that, strictly on empirical grounds, criminalization approaches to drug usage and, especially, the "War on Drugs," are abject failures, because they worsen the exact problems they are ostensibly intended to address. "Strictly on empirical grounds" means excluding from the assessment: (a) ideological questions regarding the legitimacy of imprisoning adults for consuming drugs they choose to consume; (b) the evisceration of Constitutional and civil liberties wrought by drug criminalization; and (c) the extraordinary sums of money devoted to the War on Drugs both domestically and internationally.
Very recent events demonstrating this evolving public debate over drug policy include the declaration of the Drug War's failure from several former Latin American leaders; a new Economist Editorial calling for full-scale drug legalization; new polls showing substantial and growing numbers of Americans (and a majority of Canadians) supportive of marijuana legalization; the decision of the DEA to make good on Obama's campaign pledge to cease raids on medical marijuana dispensaries in states which have legalized its usage; and numerous efforts in the political mainstream to redress the harsh and disparate criminal penalties imposed for drug offenses, including Obama's support for treatment rather than prison for first-time drug offenders.

[...]

The success of drug decriminalization in Portugal
By Glenn Greenwald

πικρά πάνω στα τείχη

Constantine Cavafy, the greatest Greek poet since antiquity, spent thirty-three years in Alexandria, Egypt, from 1889 to 1922, as a part-time clerk. By day, he performed his ordinary Alexandrian act. At night he paid beautiful young men—dishwashers and tailors’ assistants and grocery boys—for sex. Cavafy’s work draws from two intensely private sources: the old histories of the Hellenic world which he read in the evenings, and the nights of sex that ensued. His readers were limited to the select group who received his poems, privately printed on broadsheets or bound in folders.

Daniel Mendelsohn has translated all of Cavafy’s poems, including the thirty “unfinished” poems never before rendered in English. The results—now published in two volumes, “C. P. Cavafy: The Collected Poems” (Knopf; $35) and “C. P. Cavafy: Unfinished Poems” (Knopf; $30) —are extraordinary, and a whole galaxy orbits them.

Cavafy thought of himself as a “poet-historian,” which meant that he viewed all human conduct, his own included, in the light of recorded time. He was fifty-three when he met E. M. Forster, who became a good friend, but in certain ways his life had just begun.

Cavafy was born in 1863 into a merchant family that was prominent in Alexandria’s Greek colony. As an adult, he took care of his mother, while sneaking out at night to cruise for young men. Cavafy wrote a number of erotic poems in historical dress, but until 1918 he hadn’t attempted direct treatment of homosexual desire. In the next fifteen years, until his death, in 1933, Cavafy would complete one of the great bodies of poetry in any literature, and the “sensual” poems, as he called them, were at its heart.

[...]

The poems of C. P. Cavafy.
by Dan Chiasson

καθώς επέστρεφα σπίτι ...


Παρασκευή, 13 Μαρτίου, 2009


...

κάπως έτσι

Στη χώρα μας τα blogs λειτουργούν, τουλάχιστον προς το παρόν, με μεγαλύτερη επιτυχία ως ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και λιγότερο ως φορείς ενημέρωσης ή ως εργαλεία άσκησης της λεγόμενης «δημοσιογραφίας των πολιτών». Οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά των εμπρησμών που διοργανώθηκαν με πρωτοβουλία κάποιων ιστολογίων το καλοκαίρι του 2007 αποτελούν παράδειγμα επιτυχούς κοινωνικής δικτύωσης. Πολλά ιστολόγια λειτουργούν επίσης ως πλατφόρμες προσωπικής έκφρασης δημοσιεύοντας αρκετά συχνά πρωτότυπες απόψεις, απροσδόκητες αναλύσεις και κριτικό σχολιασμό μεγάλης γκάμας θεμάτων.

Ωστόσο κάθε φορά που κάποιο από τα «ενημερωτικά» ελληνικά ιστολόγια απασχόλησε την επικαιρότητα συνέβη έπειτα από καταγγελίες για προσβολή προσωπικότητας και δεν είχε καμία σχέση με πρωτογενές, αποκαλυπτικό ρεπορτάζ. Τα περισσότερα από τα λεγόμενα ενημερωτικά blogs στη χώρα μας, κυρίως όσα διαφημίζουν την πληθώρα των αναγνωστών τους, απoτελούν μια ψηφιακή Βαβέλ όπου επικρατούν οι απόπειρες εντυπωσιασμού, ο λαϊκισμός και οι ανεπιβεβαίωτες φημολογίες.


εντάξει, κάπως είπα

...

Παρασκευή, Μαρτίου 13, 2009

when arts converge


March 09


...

Τετάρτη, Μαρτίου 11, 2009

Τρίτη, Μαρτίου 10, 2009

Δευτέρα, Μαρτίου 09, 2009

καλή εβδομάδα


'Αγιο Όρος (με το στυλ του Παπαλουκά)
λάδι σε χαρτόνι, Μάρτιος 09



με μια αντιγραφή του Παπαλουκά ...

.

Παρασκευή, Μαρτίου 06, 2009

ένα τραγούδι - τρεις εκτελέσεις







διαλέξτε

enjoy



Donna Summer "Melody Of Love" Junior Vasquez DMC Remix Edit

λες και ήταν χθες



τα έλεγαν από καιρό ...

και φυσικά αυτά που έλεγαν ήταν για γέλια όπως είναι και σήμερα

θαυμάστε τον λόγο, τις λύσεις που προτείνει και τις ιδέες που έχει για να βγούμε από την κρίση ένας λαμπρός απόφοιτος από το φυτώριο του καπιταλιστικού φονταμενταλισμού London School of Economics

ασκήσεις ύφους


nude, oil on canvas, feb.09

...

ω θεέ μου τι έχουμε αγαπήσει κι εμείς



Tenderness is a weakness
It tears down your fortresses
Makes you easy access (and I guess that)
Tenderness is a weakness
It makes you so vulnerable
To that sick dangerous feeling
We all know as love ...

Πέμπτη, Μαρτίου 05, 2009

θλιβερό

και με θλίβει πιο πολύ επειδή έχει να κάνει με φίλους μου

Δημοσιογράφοι, εξωτερικοί συνεργάτες καθώς και εργαζόμενοι της εκδοτικής εταιρείας PISTOCOM PUBLICATIONS AE, καταγγέλλουν στους αναγνώστες του περιοδικού FACES και τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, την αυθαιρεσία και την αναλγησία της ιδιοκτησίας, η οποία χωρίς λόγο προχώρησε σε παράνομες μαζικές απολύσεις καθώς και την αναστολή της έκδοσης του περιοδικού.


Χαρακτηριστικό της καταχρηστικής αντίληψης της ιδιοκτησίας είναι το γεγονός ότι δεν έχει καταβάλει τους μισθούς και τα δώρα των μονίμων υπαλλήλων από τον περασμένο Δεκέμβριο, ενώ έχει αφήσει απλήρωτους και τους εξωτερικούς συνεργάτες – εκτός ελαχίστων μόνο εξαιρέσεων.


Οι εργαζόμενοι έχουν προχωρήσει σε καταγγελία εναντίον της ιδιοκτησίας της εταιρείας στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για παράνομες απολύσεις και απασχόληση χωρίς πρόσληψη και ασφάλιση.


Ενδεικτική και θλιβερή επίσης απόδειξη της τακτικής της PISTOCOM PUBLICATIONS AE, καθώς και του συνεχιζόμενου εμπαιγμού από την πλευρά της ιδιοκτησίας αποτελούν οι επιταγές που εξέδωσε και που θα κάλυπταν ένα μόνο μέρος των δεδουλευμένων του προσωπικού και των εξωτερικών συνεργατών οι οποίες ήταν ακάλυπτες! Σημείωση: οι επιταγές αυτές έχουν ήδη σφραγιστεί από τις τράπεζες ενώ η υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης.


Οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι στο FACES είναι αποφασισμένοι να μην παραιτηθούν από τα δικαιώματά τους ώστε να μπει κάποτε ένα τέλος στην ασυδοσία των ανάλγητων αφεντικών ελπίζοντας σε ένα καλύτερο αύριο στο πολύπαθο χώρο των media.

καλή αρχή

.

Η πρώτη χρεοκοπία στον κλάδο αυτοκινήτου

.

Τετάρτη, Μαρτίου 04, 2009

κάπως έτσι




....

Τρίτη, Μαρτίου 03, 2009

dead president


oil on paper, march '09

...........................................................................

άλλοι κάνουν τους κινέζους κι άλλοι ζωγραφίζουν κινέζους

...