
Προσπαθώντας να στρέψω την προσοχή σας στις σωστές διαστάσεις του προεκλογικού αγώνα ζήτησα και πήρα μία συνέντευξη από την υποψήφια βουλευτή κυρία
Εφη Σαρρή.
[Φυσικά δεν χρειάζεται να πω ότι πρόκειται για μια παγκόσμια αποκλειστικότητα και μία μεγάλη δημοσιογραφική επιτυχία]
Η καλλιτέχνις, που με τις εμφανίσεις της στην πίστα κόντεψε να ρίξει έξω τις εταιρείες εισαγωγής και παραγωγής γυναικείων εσωρούχων στη χώρα μας, δέχτηκε με χαρά να μου παραχωρήσει μια συνέντευξη για το manifestogr, αλλά η χαρά της δεν κράτησε και πάρα πολύ.
Εξαφανίστηκε όταν άκουσε την πρώτη ερώτηση.
«Ποια είναι η θέση σου για το ζήτημα των αλλοδαπών;» τη ρώτησα και αμέσως ένοιωσα την Εφη να σοβαρεύει, γεγονός που δεν μου είχε ξανασυμβεί.
«Δεν μου δίνεις καλύτερα τις ερωτήσεις να τις σκεφτώ και να σου απαντήσω σε λίγο;» μου απάντησε ελαφρά κομμένη. Ηθελα να της φωνάξω πως η πολύ σκέψη δεν κάνει καλό και πως είναι λίγο αργά στην ηλικία της να αρχίσει να ασχολείται με extreme sports, αλλά ήδη είχε ξυπνήσει η περιέργειά μου. Αν η υποψηφιότητα για το βουλευτικό αξίωμα έκανε την Εφη να θέλει να σκεφτεί φαντάζεσαι τι μπορεί να κάνει σε άλλους, λιγότερο δυνατούς χαρακτήρες.
Θέλοντας λοιπόν να δω τη μεταμόρφωση της Εφης σε πολιτικό ον, αποφάσισα να παίξω το παιχνίδι της και της έδωσα πέντε ερωτήσεις.
1. Ποια είναι η θέση σου για το ζήτημα των αλλοδαπών;
2. Ποια είναι η γνώμη σου για τους γάμους μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου;
3. Ποιο είναι το μεγαλύτερο αγκάθι στην εξωτερική πολιτική της χώρας ;
4. Τι θα είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις αν γίνεις βουλευτής;
5. Γιατί να σε ψηφίσω;
Υστερα από μισή ώρα κατά την οποία φαντάζομαι πως η Εφη επιδόθηκε στο βασανιστήριο της σκέψης με πήρε τηλέφωνο.
«Είμαι έτοιμη» μου είπε. «Λοιπόν σχετικά με την πρώτη ερώτηση πιστεύω ότι πρέπει να υπάρξει νομοθετημένο ποσοστό αλλοδαπών στη χώρα μας, τόσο ώστε να μπορεί να τους αφομοιώσει χωρίς προβλήματα, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της Ευρωπαικής Ενωσης».
«Και πόσο πρέπει να είναι αυτό το ποσοστό;» τη ρώτησα, έντρομος από το γεγονός ότι η σκέψη είχε κάνει την Εφη να μιλάει σαν την Αννα Διαμαντοπούλου.
«Και πόσο πρέπει να είναι αυτό το ποσοστό;» επανέλαβε η Εφη κι ήμουν σχεδόν βέβαιος πως η σκέψη της είχε προκαλέσει βαριές εγκεφαλικές βλάβες.
«2,5 – 3%» άκουσα κάποιον να της λέει, κάποιον η φωνή του οποίου έμοιαζε πολύ με τη φωνή του αρχηγού.
«2,5 – 3%» επανέλαβε πειθήνια η Εφη και στο μυαλό μου περνούσαν σαν φλασιές εικόνες από τον Υποψήφιο από τη Μαντζουρία.
«Σ αυτό το ποσοστό κατέληξες μετά από μετρήσεις που έκανες το τελευταίο μισάωρο ή το είχες ψάξει από πριν το θέμα;» τη ρώτησα.
«Να τα αφήσεις αυτά και να τα γράψεις όπως ακριβώς τα λέω» με επανέφερε η Εφη στην τάξη.
«Οκ, οκ στη δεύτερη ερώτηση», είπα.
«Πιστεύω ότι πρέπει να ρυθμιστούν νομοθετικά τα οικονομικά και κληρονομικά δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και πρέπει να νομοθετηθεί η πολιτική ένωση ανθρώπων του ιδίου φύλου» είπε η Εφη, διαβάζοντας είμαι βέβαιος κάτι που της είχε γράψει κάποιος άλλος.
«Αλλά όχι γάμος;» τη ρώτησα.
«Δεν είπα τίποτα για γάμο. Και μη γράψεις πως είπα όχι γάμος γιατί θα με σταυρώσει το κοινό μου. Λοιπόν στην τρίτη ερώτηση : νομίζω πως πρέπει να υπάρξει επαναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής της χώρας στο θέμα της Τουρκίας και των Σκοπίων»
«Επανα ..τι; …. Πως το είπες αυτό αγαπημένη μου;» της είπα τρομερά σοκαρισμένος από το γεγονός ότι η Εφη χρησιμοποιούσε πολυσύλλαβες λέξεις.
«Επαναπροσανατολισμός» είπε εκείνη «Να χαράξουμε νέα πορεία».
«Προς τα πού δηλαδή;» τη ρώτησα με δέος.
«Αυτό είναι μεγάλη κουβέντα και δεν θα την κάνουμε εδώ» μου είπε.
«Και που θα την κάνουμε» τη ρώτησα.
«Στα έδρανα της Βουλής» μου απάντησε και με άφησε άλαλο.
«Λοιπόν όταν θα γίνω βουλευτής θα ασχοληθώ αμέσως με τα ανήμπορα άτομα και τις ανύπαντρες μητέρες» συνέχισε η Εφη επιδεικνύοντας για πρ΄βτη ίσως φορά το πολιτικό της δαιμόνιο, το οποίο ως γνωστόν βάζει τους ανθρώπους πριν από τις εκλογές να λένε γενικές μπαρούφες.
«Και γιατί να σε ψηφίσω;» τη ρώτησα.
«Γιατί αν γίνω βουλευτής θα βγάζω αρκετά λεφτά και θα μπορώ να ασχοληθώ με τους ανθρώπους που έχουν την ανάγκη μου» μου απάντησε εκείνη παραδεχόμενη με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως θέλει να γίνει βουλευτής για να πάρει έναν καλό μισθό.
Κάτι είναι κι αυτό …
ΜΙΑ τουλάχιστον υποψήφια βουλευτής το παραδέχεται