Σάββατο, Νοέμβριος 07, 2009

hey mahler ...




...

she said ...

GO AHEAD



SCREAM ...

...

Παρασκευή, Νοέμβριος 06, 2009

και με αυτή την ανάλαφρη νότα



σας εύχομαι καλό ΣΚ

[δες το όλο]

food for thought


This world is a place of business. What an infinite bustle! I am awaked almost every night by the panting of the locomotive.(1) It interrupts my dreams. There is no sabbath. It would be glorious to see mankind at leisure for once. It is nothing but work, work, work. I cannot easily buy a blank-book to write thoughts in; they are commonly ruled for dollars and cents. An Irishman, seeing me making a minute in the fields, took it for granted that I was calculating my wages. If a man was tossed out of a window when an infant, and so made a cripple for life, or scared out of his wits by the Indians, it is regretted chiefly because he was thus incapacitated for — business! I think that there is nothing, not even crime, more opposed to poetry, to philosophy, ay, to life itself, than this incessant business.

[...]

If a man walk in the woods for love of them half of each day, he is in danger of being regarded as a loafer; but if he spends his whole day as a speculator, shearing off those woods and making earth bald before her time, he is esteemed an industrious and enterprising citizen. As if a town had no interest in its forests but to cut them down!

Henry David Thoreau

μια χώρα σε μαζική ...

παλιό φθινόπωρο


sometime, somewhere

Τρίτη, Νοέμβριος 03, 2009

υπέροχη mo nique



kostaki i toldja

Δευτέρα, Νοέμβριος 02, 2009

για να είμαι ειλικρινής





... θα ήθελα να αφήσω τα πάντα και να πάω να ζήσω κάπου μόνος μου στις εσχατιές του κόσμου

Να βρίσκομαι σε επαφή με οποιοδήποτε είδος ζωής εκτός από τους ανθρώπους

Να ακούω μόνο τις φωνές της φύσης

Όμως επειδή δεν μπορώ να το κάνω [ακόμα;] παρηγορούμαι διαβάζοντας το υπέροχο

Walden

του Henry David Thoreau,

που έκανε το όνειρό μου πραγματικότητα και έζησε δύο χρόνια, στα μισά του 19ου, στις όχθες μια λιμνούλας στο Κονέκτικατ

However mean your life is, meet it and live it: do not shun it and call it hard names. Cultivate poverty like a garden herb, like sage. Do not trouble yourself much to get new things, whether clothes or friends. Things do not change, we change. Sell your clothes and keep your thoughts.


[στη φωτό αντίγραφο της καλύβας που είχε χτίσει μόνος του]

Παρασκευή, Οκτώβριος 30, 2009

είναι η τρίτη φορά που γελάω γοερά

με την Έκθεση της Athens Voice "Η Τέχνη στην Πρώτη Σελίδα"

στην οποία εκτίθενται τα χειρότερα εξώφυλλα που έχω δει ποτέ σε έντυπο

δεν γνωρίζω αν τα εξώφυλλά της AV είναι τόσο χάλια εξ αιτίας του επιπέδου των καλλιτεχνών ή εξ αιτίας της επιλογής που κάνουν οι υπέυθυνοι της εφημερίδας, αλλά κάθε εβδομάδα μένω άφωνος με το πόσο κακό είναι το εξώφυλλο αυτού του εντύπου

δηλαδή και επίτηδες να το έκαναν δεν θα τα κατάφερναν τόσο καλά να βγαίνουν με τόσο χάλια εξώφυλλα


τα εξώφυλλα της Lifo είναι σαφώς ανώτερα αλλά κι εκεί ρε παιδί μου κάτι πάει στραβά

απορώ που δεν με έχουν πάρει ακόμα τηλέφωνο από τη Lifo να τους σχεδιάσω τα εξώφυλλα για ένα χρόνο και να κυκλοφορεί κάθε εβδομάδα με ένα εξώφυλλο για το οποίο θα μιλάει όλη η Αθήνα

τόσο δύσκολο είναι;

...

λατρεμένη



...

Πέμπτη, Οκτώβριος 29, 2009

... που ήταν φθινοπωρινά


Oct. 2009


...

Τρίτη, Οκτώβριος 27, 2009

"Που χάθηκες, Δημητράκη;"




μου έλεγε χθες ένας καλός φίλος στο τηλέφωνο


"Όλο και πιο σπάνια γράφεις στο blog σου".

Όταν οι φίλοι σου εξαρτούν την απουσία ή την παρουσία σου από το πόσο συχνά γράφεις στο blog σου κάτι δεν πάει καλά.

Αυτό λοιπόν έχω γίνει;


Μια αλληλουχία πληκτρολογήσεων αποθηκευμένη σε κάποιον σέρβερ σε κάποιο άγνωστο μέρος του κόσμου;

'Ενα ψηφιακό φάντασμα που ψελίζει κουταμάρες και μιλάει για πολλά, για τα οποία γνωρίζει ελάχιστα και δεν λέει τίποτα;

'Ενα εικονικό στιχιό που πλανιέται στις λεωφόρους του Διαδικτύου γεμίζοντας το κενό με αποσπασματικές σκέψεις;


...


Θα μπορούσε να γίνει χειρότερο;


...


btw δεν γράφω πια τόσο συχνά για πολλούς λόγους


α) είμαι busy


β) δεν έχω και πολλά να πω


γ) σε μια εποχή που όλοι έχουν κάτι να πουν η σιωπή είναι ο πιο σύντομος δρόμος
για το πουθενά


δ) οι άνθρωποι στους οποίους θέλω να πω κάτι συνεχώς λιγοστεύουν


ε) οι άνθρωποι που θα ήθελαν να ακούσουν κάτι που έχω να πω λιγοστεύουν επίσης


αυτά

...