| Δραματική συνάντηση Μέτρα σοκ με αύξηση στα όρια απολύσεων και περικοπές 13ου-14ου μισθού | ||
 Phasma | ||
| Βαρύ το κλίμα στη συνάντηση των κοινωνικών εταίρων με τον πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου | ||
| ||
Ο πρωθυπουργός τους ανακοίνωσε τα σκληρά μέτρα που θα αναγκαστεί να λάβει σε αντάλλαγμα για τη βοήθεια που θα λάβει η ελληνική οικονομία από την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ.
Ο πρωθυπουργός τόνισε επίσης ότι τα φώτα της δημοσιότητας φεύγουν από την κυβέρνηση και πέφτουν πλέον στους κοινωνικούς φορείς για το αν αποδεκτούν ή όχι τα μέτρα. Οι ανακοινώσεις σχετικά με τις λεπτομέρειες του μηχανισμού στήριξης της Ελλάδας αναμένονται εντός του Σαββατοκύριακου. |
Πέμπτη, Απριλίου 29, 2010
ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ
Τετάρτη, Απριλίου 28, 2010
ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΤΟΥΣ "ΦΙΛΟΥΣ" ΜΟΥ ΣΤΟ FACEBOOK
ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΒΑΔΙΖΕ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΝΕΒΑΖΑΝ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΚΟΥΛΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΔΕΧΟΤΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΚΑΝΑΝ "ΦΙΛΟΥΣ" ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΚΟΥΛΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ
ΟΤΙ ΕΝΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΘΗΕΥΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΚΑΛΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ "ΦΙΛΟΥΣ" ΤΟΥΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ EVENTS ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΟΤΙ ΕΝΩ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΞΕΠΟΥΛΑΓΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΝΕΒΑΖΑΖΝ ΣΑΧΛΑ ΣΧΟΛΙΑΚΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΚΑΤΑΤΟΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΠΑΙΖΑΝ VIRTUAL ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΟΝΓΚΟΛΑ
ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΔΕΧΟΤΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΚΑΝΑΝ "ΦΙΛΟΥΣ" ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΚΟΥΛΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ
ΟΤΙ ΕΝΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΥΠΟΘΗΕΥΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙΝΟΙ ΚΑΛΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ "ΦΙΛΟΥΣ" ΤΟΥΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ EVENTS ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΒΑΡΕΤΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΙΧΑΜΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΟΤΙ ΕΝΩ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΞΕΠΟΥΛΑΓΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΑΝΕΒΑΖΑΖΝ ΣΑΧΛΑ ΣΧΟΛΙΑΚΙΑ ΤΟ ΕΝΑ ΠΙΟ ΚΑΤΑΤΟΝΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΛΟ
ΟΤΙ ΕΝΩ Η ΧΩΡΑ ΤΟΥΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΕΠΑΙΖΑΝ VIRTUAL ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΟΝΓΚΟΛΑ
βάλε την υπογραφή σου και άσε τα πολλά λόγια
από την Ελευθεροτυπία
Εκστρατεία αλληλεγγύης προς τη χώρα μας έχει ξεκινήσει η γαλλική εφημερίδα «Humanite», με μια έκκληση στην κοινή γνώμη για συμπαράσταση στον ελληνικό λαό, αλλά και με μια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση για τους όρους δανεισμού της Ελλάδας.
Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ανοιχτή αυτή έκκληση με τίτλο «Πρέπει να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό», η οποία δημοσιεύεται από την περασμένη Παρασκευή στην ιστοσελίδα της και από χθες στην έντυπη έκδοσή της, «η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει χορηγήσει στις τράπεζες γιγάντια δάνεια με επιτόκιο μόλις 1%, τα οποία οι τράπεζες με τη σειρά τους τα ξαναδανείζουν με επιτόκια από 4% ώς 8%. Πρέπει και η Ελλάδα να ωφεληθεί από ένα επιτόκιο που δεν θα ξεπερνά το 1%, χωρίς άλλους όρους πέραν της διατήρησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της απασχόλησης και της κοινωνικής πρόνοιας».
http://www.humanite.fr/APPEL-Il-faut-aider-le-peuple-grec
Εκστρατεία αλληλεγγύης προς τη χώρα μας έχει ξεκινήσει η γαλλική εφημερίδα «Humanite», με μια έκκληση στην κοινή γνώμη για συμπαράσταση στον ελληνικό λαό, αλλά και με μια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση για τους όρους δανεισμού της Ελλάδας.
Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην ανοιχτή αυτή έκκληση με τίτλο «Πρέπει να βοηθήσουμε τον ελληνικό λαό», η οποία δημοσιεύεται από την περασμένη Παρασκευή στην ιστοσελίδα της και από χθες στην έντυπη έκδοσή της, «η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει χορηγήσει στις τράπεζες γιγάντια δάνεια με επιτόκιο μόλις 1%, τα οποία οι τράπεζες με τη σειρά τους τα ξαναδανείζουν με επιτόκια από 4% ώς 8%. Πρέπει και η Ελλάδα να ωφεληθεί από ένα επιτόκιο που δεν θα ξεπερνά το 1%, χωρίς άλλους όρους πέραν της διατήρησης των κοινωνικών δικαιωμάτων, της απασχόλησης και της κοινωνικής πρόνοιας».
«Αιμοβόροι» δανειστές
Η εφημερίδα τονίζει ότι παρ' όλο που ο ελληνικός λαός δεν είναι υπεύθυνος για την οικονομική κατάρρευση του κράτους του, οι αγορές και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στρέφονται ουσιαστικά εναντίον του και θέλουν να «του ρουφήξουν το αίμα». Υποστηρίζει δε ότι, καθώς όλοι οι λαοί της Ευρώπης απειλούνται από παρόμοια μέτρα λιτότητας, η Ε.Ε. και όλα τα μέλη της πρέπει να κινητοποιηθούν για να διασώσουν την Ευρώπη των λαών.
Μιλώντας στην «Ε» ο αρχισυντάκτης της «Humanite» Ζαν-Πολ Πιερό επισημαίνει ότι σκοπός αυτής της πρωτοβουλίας είναι η έκφραση αλληλεγγύης προς την Ελλάδα, αλλά και η ανάδειξη μιας μεγάλης αδικίας: «Ο ελληνικός λαός καλείται να παραιτηθεί του δικαιώματός του να ζει φυσιολογικά. Είναι άδικο. Δεν είναι αυτός που ευθύνεται. Οι μισθοί στην Ελλάδα είναι ήδη πολύ χαμηλοί. Είναι απαράδεκτο να μιλάμε για σπατάλες. Αν υπήρξαν σπατάλες, δεν έγιναν από τους μισθωτούς». Κατά τον κ. Πιερό, η ανταπόκριση των Γάλλων πολιτών στην πρωτοβουλία της εφημερίδας είναι πολύ μεγάλη, καθώς μέσω της ιστοσελίδας της έχουν ήδη συγκεντρωθεί εκατοντάδες υπογραφές που συνεχώς αυξάνονται.
υπογράφετε εδώ :http://www.humanite.fr/APPEL-Il-faut-aider-le-peuple-grec
Τρίτη, Απριλίου 27, 2010
Δευτέρα, Απριλίου 26, 2010
Μάνος Χατζιδάκις : Θα γίνουμε μια επαρχία όπου θα διοικεί η Ευρώπη
...
"Δεν κινδυνεύουμε από αυτούς που δεν μας μοιάζουν. Κινδυνεύουμε από αυτούς που καταδιώκουν αυτούς που δεν μας μοιάζουν"
προφητικά λόγια
Ο/Η Κατερίνα σ-Μ. είπε...
"Έχω σχέδια, όνειρα όχι. Τα σχέδια είναι μία έκφραση ζωτικότητας, τα όνειρα είναι μορφή άγνοιας. Δεν μπορώ να έχω άγνοια, δεν μου επιτρέπεται."
Δεν μας επιτρέπεται, αλλά, παρά την υπερπληροφόρηση, όλο και περισσότερους παραδέρνει η άγνοια. Φροντίζουν γι αυτό, με διάφορους τρόπους, όσοι επωφελούνται.
"...θα γίνουμε μια επαρχία, στην οποία θα μας διοικεί η Ευρώπη... Λοιπόν αυτό δεν είναι μία σκλαβιά; Τουλάχιστον με τα κριτήρια που είχαμε επί τουρκοκρατίας [....] Περί τουρκοκρατίας λοιπόν, ασφαλώς θα είναι μία μορφή της ευρωπαϊκής μας θητείας. Που βέβαια δεν θα μπορέσουμε ποτέ να απαλλαγούμε ούτε να ελευθερωθούμε διότι θα είναι μία επιλογή μας, ενώ επί τουρκοκρατίας έγινε μία υποταγή μας. Αυτή είναι η διαφορά."
Δεν το επιλέξαμε όμως. Μας υπέταξαν οι ανίκανοι εθνοσωτήρες και τώρα μας λένε "σκάσε και κολύμπα". Από δίπλα, και τα διάφορα τσιράκια και παπαγαλάκια (= ωφελημένα τρωκτικά ή άκαπνοι άμυαλοι) που ξημεροβραδιάζονται να μας γεμίσουν ενοχές βγάζοντας λάδι τους υπεύθυνους της κομματικής προτίμησής τους, και γράφουν κατεβατά να μας πείσουν για την αναγκαιότητα της υποταγής.
Παναγιώτης Χατζηστεφάνου
[ακόμα μια στήλη κομμένη από το Πρώτο Θέμα]
Αγαπητό μου τρομολόγιο,
Εξαφανισμένος παραμένει από τον Φεβρουάριο ο βασικός μάρτυρας της δίκης για την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ο 17χρονος μαθητής, που βρίσκονταν δίπλα στο θύμα την τραγική εκείνη νύχτα, αναζητείται από το δικαστήριο, με οδηγίες για την βίαιη προσαγωγή του. Ωστόσο, «Δεν με ενδιαφέρει η έκβαση της δίκης», υποστήριξε ο ίδιος, πριν λίγο καιρό, με ηλεκτρονικό μήνυμα στο διαδίκτυο. Υπογράμμισε επίσης ότι « είναι πολιτική μου επιλογή να μην εμφανίζομαι στις στιγμές που ορίζουν οι θεσμοί, αλλά να διαμορφώνω εγώ ο ίδιος τα δικά μου πλαίσια στα οποία θα εκφράσω την αντίληψή μου».
Σε αυτές τις υπέροχα αρνητικές αράδες μοιάζει να έχει βρει καταφύγιο η ελάχιστη αξιοπρέπεια που έχει απομείνει στην Ελλάδα σήμερα: στην άρνηση ενός έφηβου να συνεργαστεί με ένα σύστημα το οποίο αποκηρύσσει χωρίς καν να μπει στον κόπο να εξηγήσει γιατί. Όχι επειδή δεν είναι ικανός να αναλύσει την ενστικτώδη απαξίωση που νιώθει για αυτό το αφυδατωμένο σύστημα που με, επίσης υπέροχη, ειρωνεία χαρακτηρίζει «θεσμούς». Προσοχή – όχι δικαιοσύνη, όχι αλήθεια, αλλά θεσμούς – το σύστημα χαρακτηρίζεται ως μια αφηρημένη έννοια που αναφέρεται σε κοινωνικές εθιμοτυπίες βασισμένες σε ασαφείς, και κυρίως, αρχαίες, και το πιθανότερο, ξεπερασμένες ή άκυρες συμφωνίες.
Δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε αυτές, επειδή οι έφηβοι έχουν κερδίσει το παιχνίδι του χρόνου, καθώς ξέρουνε ότι εκείνοι που τους διώκουνε είναι καθ’ οδό προς το Μουσείο Μαμούθ, όπως άκουσα να λένε πρόσφατα, για όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας, δύο πιτσιρικάδες από το ελεύθερο διαδικτυακό ραδιόφωνο.
Ο εξαφανισμένος έφηβος λοιπόν είναι προφανές ότι έχει τις απαραίτητες πολιτικές γνώσεις για να υψώσει το συνειδησιακό του ανάστημα. Σιωπά, όχι επειδή δεν έχει κάτι να πει – άλλωστε, φεύγοντας, λέει πολλά, έστω και με τις λίγες λέξεις που αφήνει πίσω του, ίχνη που σε προκαλούν να ακολουθήσεις την αξιοθαύμαστη κριτική του σκέψη, αυτήν που αναγνωρίζει ότι οτιδήποτε πει θα διαστρεβλωθεί εις βάρος του, από μια κοινωνία που κατάφερε να κάνει τον Τσε Γκεβάρα γεύση αναψυκτικού. Έτσι, δίνοντας το παράδειγμα, ο εξαφανισμένος έφηβος, επιλέγει να διαφύγει από εκείνους που διατηρούνται στην εξουσία μόνο δια της βίας και της προπαγάνδας.
Ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει - και ταυτόχρονα να έχει την συνείδηση του καθαρή; Κανείς. Είναι σαφές ότι όποιος βιαστεί να τον χαρακτηρίσει ρίψασπι, επιπόλαιο, δειλό, χαζό, εγωπαθή ή απλά νάρκισσο, έχει επιστρατευτεί στην καταστολή εκείνων που αποπειρώνται να διαφύγουν από μια κοινωνική πραγματικότητα της οποίας η ασχήμια έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα συνήθη βάρβαρα και απάνθρωπα δεδομένα μιας καπιταλιστικής κοινωνίας.
Την ίδια στιγμή που αναζητούμε τον εξαφανισμένο έφηβο, αυτά που τον διώχνουν όλο και πιο μακριά, γιγαντώνονται. Η Guardian ανακοινώνει ότι εκτινάσσονται στα ύψη οι πωλήσεις πανάκριβων ακινήτων προς Έλληνες, και μάλιστα στις πλέον ακριβές περιοχές του Λονδίνου. Οι περισσότεροι από αυτούς τους συμπατριώτες σας αγοράζουν με ρευστό δυάρια των 3 εκατομμυρίων ευρώ, πολλές φορές χωρίς καν να τα επισκεφτούν δια ζώσης. Αυτή την ξαφνική τους άνεση, που ξεπερνάει ακόμα και των Αράβων σύμφωνα με λεγόμενα τοπικών μεσιτών, την ανακαλύπτουν, κάποιοι συμπατριώτες σας, επαναλαμβάνω, την ώρα που η χώρα δανείζεται με εκβιαστικούς όρους, υποκύπτοντας για πολλοστή φορά σε μαφίες που έχουν σκευωρήσει ξεδιάντροπα στην επ’ άπειρον αφαίμαξη του Ελληνικού λαού, με ξεκάθαρα εθνοκτονικούς όρους, ενός φανταστικού και άπειρα πολλαπλασιαζόμενου χρέους. Αυτοί οι κύριοι όμως, που δανείζονται στο όνομα σας και αγοράζουν παλάτια στην Ευρώπη για τα παιδιά τους, παραμένουν ασύλληπτοι, σε αντίθεση με τους διάφορους δήθεν τρομοκράτες, που βρίσκονται σιδηροδέσμιοι αφού πρώτα έχουν διαπομπευτεί πανελληνίως, χωρίς καν να περάσουν δίκη. Ταυτόχρονα, τα ονόματα των μεγάλων φοροφυγάδων παραμένουν άγνωστα, λόγω της αρχής προσωπικών δεδομένων, όπως επικαλέστηκε ο υπουργός οικονομικών κύριος Παπακωνσταντίνου. Σε πιο πεζό επίπεδο, αυτό του προλεταριάτου, που ποτέ δεν έχει φωνή, πόσο μάλλον σε περίοδο τέτοιας παρακμής, βλέπουμε από ανεξιχνίαστα λιντσαρίσματα, όπως του Λουάν Μπερντελίμα, που έχασε την ζωή του υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες (υπάρχουν βάσιμες υποψίες για εμπλοκή αστυνομικού στην δολοφονία του), μέχρι τους ομαδικούς βιασμούς, όπως της ανήλικης αλλοδαπής στην Αμάρυνθο και της Καναδέζας τουρίστριας. Ακόμα και σε αυτό το βρόμικο, ταπεινό, ποινικό επίπεδο, η Ελληνική δικαιοσύνη έχει συσσωρεύσει, και μάλιστα στο πολύ πρόσφατο παρελθόν της, αμέτρητες υποθέσεις που αντιμετώπισαν δαιδαλώδεις αποπροσανατολισμούς, μόνο για να καταλήξουν σε σκανδαλώδεις αποφάσεις, των οποίων η λογική και το ήθος προκαλούν το δημόσιο αίσθημα αλλά και την δικονομική δεοντολογία. Σαν κερασάκι σε αυτή την εμετική τούρτα έρχεται, από τον Άρειο Πάγο μάλιστα, η απόρριψη της έφεσης, από εισαγγελέα του ίδιου σώματος, της αθώωσης του Κώστα Πλεύρη. Δηλαδή, νομιμοποιείται ο νέο-ναζισμός. Ποιος υγιής έφηβος, οποιασδήποτε ηλικίας, δεν οφείλει να γυρίσει την πλάτη του σε αυτούς τους προ καιρού σάπιους θεσμούς; Και ποια κοινωνία μπορεί να επιβιώσει αγνοώντας την αλήθεια που παίρνει μαζί του καθώς εξαφανίζεται;
Αγαπητό μου τρομολόγιο,
Εξαφανισμένος παραμένει από τον Φεβρουάριο ο βασικός μάρτυρας της δίκης για την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Ο 17χρονος μαθητής, που βρίσκονταν δίπλα στο θύμα την τραγική εκείνη νύχτα, αναζητείται από το δικαστήριο, με οδηγίες για την βίαιη προσαγωγή του. Ωστόσο, «Δεν με ενδιαφέρει η έκβαση της δίκης», υποστήριξε ο ίδιος, πριν λίγο καιρό, με ηλεκτρονικό μήνυμα στο διαδίκτυο. Υπογράμμισε επίσης ότι « είναι πολιτική μου επιλογή να μην εμφανίζομαι στις στιγμές που ορίζουν οι θεσμοί, αλλά να διαμορφώνω εγώ ο ίδιος τα δικά μου πλαίσια στα οποία θα εκφράσω την αντίληψή μου».
Σε αυτές τις υπέροχα αρνητικές αράδες μοιάζει να έχει βρει καταφύγιο η ελάχιστη αξιοπρέπεια που έχει απομείνει στην Ελλάδα σήμερα: στην άρνηση ενός έφηβου να συνεργαστεί με ένα σύστημα το οποίο αποκηρύσσει χωρίς καν να μπει στον κόπο να εξηγήσει γιατί. Όχι επειδή δεν είναι ικανός να αναλύσει την ενστικτώδη απαξίωση που νιώθει για αυτό το αφυδατωμένο σύστημα που με, επίσης υπέροχη, ειρωνεία χαρακτηρίζει «θεσμούς». Προσοχή – όχι δικαιοσύνη, όχι αλήθεια, αλλά θεσμούς – το σύστημα χαρακτηρίζεται ως μια αφηρημένη έννοια που αναφέρεται σε κοινωνικές εθιμοτυπίες βασισμένες σε ασαφείς, και κυρίως, αρχαίες, και το πιθανότερο, ξεπερασμένες ή άκυρες συμφωνίες.
Δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε αυτές, επειδή οι έφηβοι έχουν κερδίσει το παιχνίδι του χρόνου, καθώς ξέρουνε ότι εκείνοι που τους διώκουνε είναι καθ’ οδό προς το Μουσείο Μαμούθ, όπως άκουσα να λένε πρόσφατα, για όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας, δύο πιτσιρικάδες από το ελεύθερο διαδικτυακό ραδιόφωνο.
Ο εξαφανισμένος έφηβος λοιπόν είναι προφανές ότι έχει τις απαραίτητες πολιτικές γνώσεις για να υψώσει το συνειδησιακό του ανάστημα. Σιωπά, όχι επειδή δεν έχει κάτι να πει – άλλωστε, φεύγοντας, λέει πολλά, έστω και με τις λίγες λέξεις που αφήνει πίσω του, ίχνη που σε προκαλούν να ακολουθήσεις την αξιοθαύμαστη κριτική του σκέψη, αυτήν που αναγνωρίζει ότι οτιδήποτε πει θα διαστρεβλωθεί εις βάρος του, από μια κοινωνία που κατάφερε να κάνει τον Τσε Γκεβάρα γεύση αναψυκτικού. Έτσι, δίνοντας το παράδειγμα, ο εξαφανισμένος έφηβος, επιλέγει να διαφύγει από εκείνους που διατηρούνται στην εξουσία μόνο δια της βίας και της προπαγάνδας.
Ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει - και ταυτόχρονα να έχει την συνείδηση του καθαρή; Κανείς. Είναι σαφές ότι όποιος βιαστεί να τον χαρακτηρίσει ρίψασπι, επιπόλαιο, δειλό, χαζό, εγωπαθή ή απλά νάρκισσο, έχει επιστρατευτεί στην καταστολή εκείνων που αποπειρώνται να διαφύγουν από μια κοινωνική πραγματικότητα της οποίας η ασχήμια έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα συνήθη βάρβαρα και απάνθρωπα δεδομένα μιας καπιταλιστικής κοινωνίας.
Την ίδια στιγμή που αναζητούμε τον εξαφανισμένο έφηβο, αυτά που τον διώχνουν όλο και πιο μακριά, γιγαντώνονται. Η Guardian ανακοινώνει ότι εκτινάσσονται στα ύψη οι πωλήσεις πανάκριβων ακινήτων προς Έλληνες, και μάλιστα στις πλέον ακριβές περιοχές του Λονδίνου. Οι περισσότεροι από αυτούς τους συμπατριώτες σας αγοράζουν με ρευστό δυάρια των 3 εκατομμυρίων ευρώ, πολλές φορές χωρίς καν να τα επισκεφτούν δια ζώσης. Αυτή την ξαφνική τους άνεση, που ξεπερνάει ακόμα και των Αράβων σύμφωνα με λεγόμενα τοπικών μεσιτών, την ανακαλύπτουν, κάποιοι συμπατριώτες σας, επαναλαμβάνω, την ώρα που η χώρα δανείζεται με εκβιαστικούς όρους, υποκύπτοντας για πολλοστή φορά σε μαφίες που έχουν σκευωρήσει ξεδιάντροπα στην επ’ άπειρον αφαίμαξη του Ελληνικού λαού, με ξεκάθαρα εθνοκτονικούς όρους, ενός φανταστικού και άπειρα πολλαπλασιαζόμενου χρέους. Αυτοί οι κύριοι όμως, που δανείζονται στο όνομα σας και αγοράζουν παλάτια στην Ευρώπη για τα παιδιά τους, παραμένουν ασύλληπτοι, σε αντίθεση με τους διάφορους δήθεν τρομοκράτες, που βρίσκονται σιδηροδέσμιοι αφού πρώτα έχουν διαπομπευτεί πανελληνίως, χωρίς καν να περάσουν δίκη. Ταυτόχρονα, τα ονόματα των μεγάλων φοροφυγάδων παραμένουν άγνωστα, λόγω της αρχής προσωπικών δεδομένων, όπως επικαλέστηκε ο υπουργός οικονομικών κύριος Παπακωνσταντίνου. Σε πιο πεζό επίπεδο, αυτό του προλεταριάτου, που ποτέ δεν έχει φωνή, πόσο μάλλον σε περίοδο τέτοιας παρακμής, βλέπουμε από ανεξιχνίαστα λιντσαρίσματα, όπως του Λουάν Μπερντελίμα, που έχασε την ζωή του υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες (υπάρχουν βάσιμες υποψίες για εμπλοκή αστυνομικού στην δολοφονία του), μέχρι τους ομαδικούς βιασμούς, όπως της ανήλικης αλλοδαπής στην Αμάρυνθο και της Καναδέζας τουρίστριας. Ακόμα και σε αυτό το βρόμικο, ταπεινό, ποινικό επίπεδο, η Ελληνική δικαιοσύνη έχει συσσωρεύσει, και μάλιστα στο πολύ πρόσφατο παρελθόν της, αμέτρητες υποθέσεις που αντιμετώπισαν δαιδαλώδεις αποπροσανατολισμούς, μόνο για να καταλήξουν σε σκανδαλώδεις αποφάσεις, των οποίων η λογική και το ήθος προκαλούν το δημόσιο αίσθημα αλλά και την δικονομική δεοντολογία. Σαν κερασάκι σε αυτή την εμετική τούρτα έρχεται, από τον Άρειο Πάγο μάλιστα, η απόρριψη της έφεσης, από εισαγγελέα του ίδιου σώματος, της αθώωσης του Κώστα Πλεύρη. Δηλαδή, νομιμοποιείται ο νέο-ναζισμός. Ποιος υγιής έφηβος, οποιασδήποτε ηλικίας, δεν οφείλει να γυρίσει την πλάτη του σε αυτούς τους προ καιρού σάπιους θεσμούς; Και ποια κοινωνία μπορεί να επιβιώσει αγνοώντας την αλήθεια που παίρνει μαζί του καθώς εξαφανίζεται;
Παρασκευή, Απριλίου 23, 2010
κάπως έτσι
...
Στίχοι: Μαρίζα Κωχ
Μουσική: Μαρίζα Κωχ
Πρώτη εκτέλεση: Μαρίζα Κωχ
Έλα βράδυ αγαπημένο
πέσε πάνω από την πόλη να χαθεί..
Να χαθεί η σκληρή μορφή της
που μου τρώει χρόνια τώρα τη ζωή
Δε μου μένει να διαλέξω,
πέσε νύχτα μην αργείς
κι άσε με να ταξιδέψω
στα πελάγη του μυαλού μου, να χαρείς...
Θάψε νύχτα τις αντένες, τα γιαπιά
θάψε τους δρόμους να χαθούν...
Μες στο μαύρο σου σκοτάδι
μόνο θάλασσες γαλάζιες ν' απλωθούν...
Η επίσημη, ιστορική επιστολή του ΥΠΟΙΚ με το αίτημα ενεργοποίησης του μηχανισμού στήριξης
Το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών έστειλε σήμερα στο Eurogroup, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ECB) την κάτωθι επιστολή ενεργοποίησης του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης:
"Προς
Πρόεδρο Eurogroup
Κύριο Jean-Claude Juncker
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων
Κύριο Olli Rehn
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Πρόεδρο
Κύριο Jean-Claude Trichet
Αγαπητοί Κύριοι,
Σύμφωνα με την Απόφαση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της 25ης Μαρτίου 2010 για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα, όταν χρειαστεί, και την επακόλουθη Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης της 11ης Απριλίου 2010, η Ελλάδα ζητά την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.
Με εκτίμηση,
Γιώργος Παπακωνσταντίνου".
"Προς
Πρόεδρο Eurogroup
Κύριο Jean-Claude Juncker
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων
Κύριο Olli Rehn
Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
Πρόεδρο
Κύριο Jean-Claude Trichet
Αγαπητοί Κύριοι,
Σύμφωνα με την Απόφαση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων της 25ης Μαρτίου 2010 για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα, όταν χρειαστεί, και την επακόλουθη Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης της 11ης Απριλίου 2010, η Ελλάδα ζητά την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης.
Με εκτίμηση,
Γιώργος Παπακωνσταντίνου".
Περί τρομοκρατίας "στάσης πληρωμών" και "χρεοκοπίας" της Ελλάδος
του Πέτρου ΚΡΥΣΤΑΛΑΚΟΥ
Το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών - ή ακόμα και χρεοκοπίας - της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελεί ένα θέμα με το οποίο πλέον τρομοκρατούνται καθημερινά οι πολίτες της χώρας, παραμένοντας στην επικαιρότητα μέσω λιγότερο ή περισσότερο ανεύθυνων δημοσίων δηλώσεων, ανακοινώσεων, εκτιμήσεων, προβλέψεων και κάθε σχετικής μορφής σοφίας που προέρχεται κυρίως από ξένους οργανισμούς και επενδυτικούς οίκους, περιβόητους για την αποδεδειγμένη παντελή ανικανότητά τους να διαβλέψουν, προειδοποιήσουν και αποτρέψουν την έλευση της τελευταίας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Εναντίον της προοπτικής ανάκαμψης της Ελλάδος από τη δεινή δημοσιονομική της θέση, "ψήφισε" άλλωστε χθες και ο διεθνής οίκος Moody's, υποβαθμίζοντας την πιστοληπτική αξιολόγηση των ελληνικών ομολόγων σε "Α3", από "Α2".
Πιθανή επαλήθευση των ανωτέρω "φόβων" που εκφράζονται εκ του πονηρού αφειδώς πανταχόθεν με τόση ανευθυνότητα - συμβάλλοντας στην αυτο-πραγματοποίηση της "προφητείας" - δε θα σήμαινε, βεβαίως, το τέλος της Ελλάδος, όμως θα γεννούσε ζητήματα δυσεπίλυτα, που θα επηρέαζαν με τρόπο κρίσιμο τις μεσο-μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης και δημιουργίας απασχόλησης στη χώρα.
Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να διερευνηθεί τί ακριβώς συνιστά ένα επεισόδιο στάσης πληρωμών και ποιά είναι η διαφορά του με τη χρεοκοπία. Είναι συνώνυμες οι δύο έννοιες;
Στάση πληρωμών (default) αποτελεί η εκδήλωση αδυναμίας καταβολής τόκων ή/και επιστροφής κεφαλαίου από ένα δανειολήπτη ή οικονομικό υπόχρεο, στους πιστωτές του. Η γενική αυτή περιγραφή ισχύει αυτούσια αναφορικά με ιδιώτες, επιχειρήσεις, οργανισμούς και κράτη δανειολήπτες-οικονομικούς υπόχρεους. Στην περίπτωση μίας χώρας, στάση πληρωμών προκύπτει όταν αυτή αδυνατεί να αποπληρώσει στην προγραμματισμένη ημερομηνία ένα κουπόνι τόκων ή/και να επιστρέψει κεφάλαιο, στο πλαίσιο μίας ομολογιακής έκδοσης, εντόκων γραμματίων ή κάποιας άλλης αντίστοιχης μορφής δανεισμού.
Η έννοια της χρεοκοπίας (bankruptcy) συνδέεται με την έννοια της - ολικής - πτώχευσης και παραπέμπει τόσο στην πλήρη και οριστική κατάρρευση της ικανότητος εξυπηρέτησης και αποπληρωμής δανείων και άλλων οικονομικών υποχρεώσεων από έναν υπόχρεο, όσο και στη νομική διαδικασία διευθέτησης αυτής της κατάστασης με το βέλτιστο δυνατό τρόπο από ένα δικαστήριο. Σε αυτό, συχνότερα καταφεύγει ένας δανειολήπτης για προστασία έναντι των πιστωτών του (εθελοντική πτώχευση) και σπανιότερα προσφεύγουν οι πιστωτές για την προστασία των κεφαλαίων και απαιτήσεών τους (αναγκαστική πτώχευση) από την οικονομική αδυναμία του υπόχρεου.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονιστεί ότι, η στάση πληρωμών δεν ισοδυναμεί με χρεοκοπία ή πτώχευση. Για παράδειγμα, η διαβόητη στάση πληρωμών που κήρυξε τον περασμένο Νοέμβριο εντελώς απροσδόκητα το γιγαντιαίο κρατικό κεφάλαιο επιχειρηματικών συμμετοχών του Ντουμπάι, Dubai World, οδήγησε σε ολιγόμηνες διαπραγματεύσεις με τις πιστώτριες τράπεζές του, που ολοκληρώθηκαν προ ημερών. Το Dubai World προτείνει την επιστροφή του συνόλου (100%) του χρέους του με νέους όρους, επιτόκιο και διάρκεια πίστωσης, πρόταση την οποία οι πιστωτές του αξιολογούν ακόμα.
Ενδεχόμενη στάση πληρωμών από την Ελλάδα, θα οδηγούσε σε μία παρόμοια διαπραγμάτευση - δίχως εγγυήσεις αποπληρωμής του 100% του "ώριμου" χρέους της χώρας - όχι όμως απαραίτητα και στην οικονομική κατάρρευση της χώρας. Σε συνδυασμό με την - έστω και "κουτσή" - στήριξη Ε.Ε. και IMF, δεν υπάρχει λόγος να θεωρεί κανείς δεδομένο ότι, η Ελλάδα δεν θα τιμούσε το σύνολο των υποχρεώσεών της έναντι των δανειστών της, έστω και με καθυστέρηση.
Όσο για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδος, είναι πλέον αντιληπτό ότι, ο τερματισμός - ή, αλλιώς, "επανεκκίνηση" - της οικονομικής υπόστασης μίας χώρας προϋποθέτει το χρόνιο εκφυλισμό της ικανότητάς της να τιμά τις οικονομικές της υποχρεώσεις. Παρά τα προβλήματα αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους - κατάσταση την οποία επιδεινώνουν οι κακοπροαίρετες "προβλέψεις" περί δήθεν επικείμενης πτώχευσης - ακόμα δεν έχει υπάρξει ούτε επεισόδιο στάσης πληρωμών.
Η απαράδεκτη πρακτική της καθημερινής δυσφήμισης της αντικειμενικής πιστοληπτικής ικανότητος της Ελλάδος από κάθε "ειδικό" είναι επιζήμια για τη χώρα και πρέπει να καταπολεμηθεί πάσει θυσία.
Το ενδεχόμενο στάσης πληρωμών - ή ακόμα και χρεοκοπίας - της Ελληνικής Δημοκρατίας αποτελεί ένα θέμα με το οποίο πλέον τρομοκρατούνται καθημερινά οι πολίτες της χώρας, παραμένοντας στην επικαιρότητα μέσω λιγότερο ή περισσότερο ανεύθυνων δημοσίων δηλώσεων, ανακοινώσεων, εκτιμήσεων, προβλέψεων και κάθε σχετικής μορφής σοφίας που προέρχεται κυρίως από ξένους οργανισμούς και επενδυτικούς οίκους, περιβόητους για την αποδεδειγμένη παντελή ανικανότητά τους να διαβλέψουν, προειδοποιήσουν και αποτρέψουν την έλευση της τελευταίας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης. Εναντίον της προοπτικής ανάκαμψης της Ελλάδος από τη δεινή δημοσιονομική της θέση, "ψήφισε" άλλωστε χθες και ο διεθνής οίκος Moody's, υποβαθμίζοντας την πιστοληπτική αξιολόγηση των ελληνικών ομολόγων σε "Α3", από "Α2".
Πιθανή επαλήθευση των ανωτέρω "φόβων" που εκφράζονται εκ του πονηρού αφειδώς πανταχόθεν με τόση ανευθυνότητα - συμβάλλοντας στην αυτο-πραγματοποίηση της "προφητείας" - δε θα σήμαινε, βεβαίως, το τέλος της Ελλάδος, όμως θα γεννούσε ζητήματα δυσεπίλυτα, που θα επηρέαζαν με τρόπο κρίσιμο τις μεσο-μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης και δημιουργίας απασχόλησης στη χώρα.
Στο σημείο αυτό, είναι χρήσιμο να διερευνηθεί τί ακριβώς συνιστά ένα επεισόδιο στάσης πληρωμών και ποιά είναι η διαφορά του με τη χρεοκοπία. Είναι συνώνυμες οι δύο έννοιες;
Στάση πληρωμών (default) αποτελεί η εκδήλωση αδυναμίας καταβολής τόκων ή/και επιστροφής κεφαλαίου από ένα δανειολήπτη ή οικονομικό υπόχρεο, στους πιστωτές του. Η γενική αυτή περιγραφή ισχύει αυτούσια αναφορικά με ιδιώτες, επιχειρήσεις, οργανισμούς και κράτη δανειολήπτες-οικονομικούς υπόχρεους. Στην περίπτωση μίας χώρας, στάση πληρωμών προκύπτει όταν αυτή αδυνατεί να αποπληρώσει στην προγραμματισμένη ημερομηνία ένα κουπόνι τόκων ή/και να επιστρέψει κεφάλαιο, στο πλαίσιο μίας ομολογιακής έκδοσης, εντόκων γραμματίων ή κάποιας άλλης αντίστοιχης μορφής δανεισμού.
Η έννοια της χρεοκοπίας (bankruptcy) συνδέεται με την έννοια της - ολικής - πτώχευσης και παραπέμπει τόσο στην πλήρη και οριστική κατάρρευση της ικανότητος εξυπηρέτησης και αποπληρωμής δανείων και άλλων οικονομικών υποχρεώσεων από έναν υπόχρεο, όσο και στη νομική διαδικασία διευθέτησης αυτής της κατάστασης με το βέλτιστο δυνατό τρόπο από ένα δικαστήριο. Σε αυτό, συχνότερα καταφεύγει ένας δανειολήπτης για προστασία έναντι των πιστωτών του (εθελοντική πτώχευση) και σπανιότερα προσφεύγουν οι πιστωτές για την προστασία των κεφαλαίων και απαιτήσεών τους (αναγκαστική πτώχευση) από την οικονομική αδυναμία του υπόχρεου.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονιστεί ότι, η στάση πληρωμών δεν ισοδυναμεί με χρεοκοπία ή πτώχευση. Για παράδειγμα, η διαβόητη στάση πληρωμών που κήρυξε τον περασμένο Νοέμβριο εντελώς απροσδόκητα το γιγαντιαίο κρατικό κεφάλαιο επιχειρηματικών συμμετοχών του Ντουμπάι, Dubai World, οδήγησε σε ολιγόμηνες διαπραγματεύσεις με τις πιστώτριες τράπεζές του, που ολοκληρώθηκαν προ ημερών. Το Dubai World προτείνει την επιστροφή του συνόλου (100%) του χρέους του με νέους όρους, επιτόκιο και διάρκεια πίστωσης, πρόταση την οποία οι πιστωτές του αξιολογούν ακόμα.
Ενδεχόμενη στάση πληρωμών από την Ελλάδα, θα οδηγούσε σε μία παρόμοια διαπραγμάτευση - δίχως εγγυήσεις αποπληρωμής του 100% του "ώριμου" χρέους της χώρας - όχι όμως απαραίτητα και στην οικονομική κατάρρευση της χώρας. Σε συνδυασμό με την - έστω και "κουτσή" - στήριξη Ε.Ε. και IMF, δεν υπάρχει λόγος να θεωρεί κανείς δεδομένο ότι, η Ελλάδα δεν θα τιμούσε το σύνολο των υποχρεώσεών της έναντι των δανειστών της, έστω και με καθυστέρηση.
Όσο για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδος, είναι πλέον αντιληπτό ότι, ο τερματισμός - ή, αλλιώς, "επανεκκίνηση" - της οικονομικής υπόστασης μίας χώρας προϋποθέτει το χρόνιο εκφυλισμό της ικανότητάς της να τιμά τις οικονομικές της υποχρεώσεις. Παρά τα προβλήματα αναχρηματοδότησης του ελληνικού χρέους - κατάσταση την οποία επιδεινώνουν οι κακοπροαίρετες "προβλέψεις" περί δήθεν επικείμενης πτώχευσης - ακόμα δεν έχει υπάρξει ούτε επεισόδιο στάσης πληρωμών.
Η απαράδεκτη πρακτική της καθημερινής δυσφήμισης της αντικειμενικής πιστοληπτικής ικανότητος της Ελλάδος από κάθε "ειδικό" είναι επιζήμια για τη χώρα και πρέπει να καταπολεμηθεί πάσει θυσία.
Εγκλημα χωρίς τιμωρία
Με τα επιτόκια δανεισμού ν' αγγίζουν το 10%, η προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης είναι αναπόφευκτη.
Και τι σημαίνει μηχανισμός στήριξης; Οτι οι χώρες της ευρωζώνης και το ΔΝΤ θα μας δανείσουν με διόλου αμελητέα και ιδιαίτερα προσοδοφόρα επιτόκια. Οι πρώτες θ' αποκομίσουν σημαντικά κέρδη από αυτόν τον δανεισμό, η Γερμανία για παράδειγμα αναμένεται να κερδίσει περίπου 900 εκατ. ευρώ για τον τρίχρονο δανεισμό, η Ισπανία περίπου 110 εκατ. ευρώ κ.ο.κ.
Και το ΔΝΤ φυσικά θα κερδίσει από τον δανεισμό, αλλά όχι μόνο από τα επιτόκια. Το σημαντικότερο είναι πως θα επιβάλει συγκεκριμένα μέτρα και πολιτικές, τις οποίες η ελληνική πλευρά θα πρέπει να τηρήσει απαρέγκλιτα, με δεδομένη τη συμφωνία δανεισμού που θα συνυπογράψει.
Η προσφυγή στον μηχανισμό μοιάζει αναγκαία, ωστόσο το ζητούμενο είναι γιατί φτάσαμε στο σημείο ν' αδυνατούμε να την αποφύγουμε. Είναι μόνο οι έξι μήνες διακυβέρνησης από τους μαθητευόμενους μάγους του ΠΑΣΟΚ ή μήπως είναι τα πεντέμισι χρόνια της νεοδημοκρατικής λαίλαπας; Ποιος θα διαφωνήσει πως το κύριο βάρος ευθύνης πέφτει στους προηγούμενους, χωρίς και οι σημερινοί να απαλλαχθούν από το μερίδιο που τους αναλογεί;
Οπως και να 'ναι, σημασία έχει πως όλοι εμείς θα κληθούμε να πληρώσουμε πολύ ακριβά το κόστος πολιτικών που ακολουθήθηκαν. Και ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει πως κανένας απ' όσους οδήγησαν τη χώρα στην άκρη του γκρεμού δεν θα πληρώσει γι' αυτό. Το αντίθετο...
...
παιδιά τη βάψαμε χοντρά
από το Καστελόριζο ο Γιωργάκης μας ανακοίνωσε ότι πάμε στο ΔΝΤ
με λίγα λόγια we are cooked
...
καιρός να θυμηθούμε πως ήταν η Ελλάδα τη δεκαετία του 50
όσο για τη χαμένη γενιά των 40άρηδων 50άρηδων καλά κουράγια και καλά κρασά σύντροφοι
με λίγα λόγια we are cooked
...
καιρός να θυμηθούμε πως ήταν η Ελλάδα τη δεκαετία του 50
όσο για τη χαμένη γενιά των 40άρηδων 50άρηδων καλά κουράγια και καλά κρασά σύντροφοι
Πέμπτη, Απριλίου 22, 2010
Τζούλια δαγκωτό στις επόμενες εκλογές
Αξιότιµοι κύριοι,
Βιώνοντας κι εγώ, όπως όλοι οι Έλληνες τις δραµατικές εξελίξεις µε την κατάσταση της ελληνικής οικονοµίας, αλλά και τις αγωνιώδεις προσπάθειές σας για την καλύτερη δυνατή στήριξη και επίλυση των προßληµάτων που αντιµετωπίζουµε από την Ε.Ε., αλλά και το ΔΝΤ, έκπληκτη παρακολούθησα την οµιλία ενώπιον του ελληνικού κοινοßουλίου του ßουλευτή του Σύριζα, κου Δ. Παπαδηµούλη...
Ο κ. Παπαδηµούλης µε τον οποίο ουδέποτε είχα προσωπική ή µε οποιοδήποτε τρόπο επαφή, από το ßήµα της Βουλής των Ελλήνων αναφέρθηκε στο όνοµά µου µε χαρακτηρισµούς απαξιωτικούς και προσßλητικούς για µένα ως άνθρωπο όσο και ως επαγγελµατία.
Προφανώς ο ßουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ελλείψει πολιτικού λόγου και επιχειρηµάτων, επιδιώκοντας µόνο τον εντυπωσιασµό και την αναµετάδοση του ανύπαρκτου πολιτικά λόγου του από τα ΜΜΕ, χρησιµοποίησε το όνοµά µου µε υßριστικό τρόπο, χρησιµοποιώντας τη ßουλευτική του ασυλία για µια αήθη και άνανδρη επίθεση σε ßάρος ενός απροστάτευτου στη συγκεκριµένη περίπτωση πολίτη, διασύροντάς µε από τον ύψιστο και ανώτερο ναό της δηµοκρατίας, το κοινοßούλιο.
Δίχως καµία αιτία και κανένα επιχείρηµα, πέρα από υßριστικούς χαρακτηρισµούς του, ο κ. Παπαδηµούλης υποστήριξε ενώπιον της ολοµέλειας του κοινοßουλίου ότι φοροδιαφεύγω και εξαπατώ το ελληνικό κράτος, τη στιγµή µάλιστα που υπόκειµαι διαρκώς σε αλλεπάλληλους ελέγχους από τα αρµόδια όργανα της πολιτείας, δίχως να έχει προκύψει από την πλευρά µου η παραµικρή παρατυπία. Κι όλα αυτά τη στιγµή που εγώ εκτίθεµαι, εξαιτίας του επαγγέλµατός µου ως καταξιωµένη καλλιτέχνης, καθηµερινά στα ΜΜΕ και προσπαθώ να αποτελέσω παράδειγµα για την οικονομική στήριξη της χώρας µας, καταßάλλοντας µέχρι κεραίας και µε διαφάνεια κάθε ευρώ που µου αναλογεί από φόρους και υποχρεώσεις.
Την ίδια στιγµή προσωπικά αµφιßάλλω αν ο κ. Παπαδηµούλης λειτουργεί µε την ίδια διαφάνεια απέναντι στο ελληνικό δηµόσιο. Αµφιßάλλω αν ο κ. Παπαδηµούλης τη στιγµή που µε υßρίζει και µε κατηγορεί αßάσιµα, δεν έχει εµπλακεί σε κάποια από τις πολλές υποθέσεις διαφθοράς και σκανδάλων για τα οποία ßοά ο πολιτικός κόσµος της χώρας και ταλανίζουν εδώ και χρόνια την ελληνική οικονοµία.
Αµφιßάλλω αν ο κ. Παπαδηµούλης δεν έχει χαρτοφυλάκιο µετοχών σε «off shore» εταιρίες, δεν έχει χρηµατιστεί, δεν έχει «λαδωθεί», δεν έχει συµµετάσχει σε κάθε λογής ρεµούλες και δεν έχει υποκύψει σε πιέσεις οικονοµικά ισχυρών µε αντάλλαγµα φυσικά το χρήµα.
Επειδή ο κ. Παπαδηµούλης καλύπτεται δυστυχώς από τη ßουλευτική ασυλία, η κίνησή µου να στραφώ νοµικά εναντίον του, µετά την ανήθικη επίθεση που µου εξαπέλυσε και µάλιστα µέσα από το κοινοßούλιο, ήταν καθαρά συµßολική. Όµως µέσω της παρούσης επιστολής, εκτιµώ ότι κάνω κάτι άκρως ουσιαστικό. Ασκώ το δικαίωµα που µου δίνει το σύνταγµα της Ελλάδας να απευθυνθώ σʼ εσάς, τους ανώτερους θεσµούς του κοινοßουλευτικού µας συστήµατος και να σας ζητήσω να µε προστατεύσετε από τον κ. Παπαδηµούλη και τους οµοίους του που προσßάλλουν το κύρος του ελληνικού κοινοßουλίου.
Ως πολίτης της χώρας στην οποία γεννήθηκε η δηµοκρατία, πιστεύω ότι θα σκύψετε µε ενδιαφέρον και στοργή στην περίπτωση της κατάφορης προσßολής και αδικίας σε ßάρος µου και θα µε περιßάλλετε µε αγάπη, προστατεύοντάς µε παράλληλα και ως επαγγελµατία που προσπαθώ καθηµερινά να προάγω την τέχνη, αλλά και να ßοηθήσω αυτή τη δύσκολη στιγµή την Ελλάδα µας, καταßάλλοντας µέχρι κεραίας τις οικονοµικές µου υποχρεώσεις, εργαζόµενη σκληρά πολλές φορές και νύχτα κάτω από αντίξοες συνθήκες.
Στην προσπάθειά σας αυτή να ßγούµε από την οικονοµική κρίση, διατίθεµαι να συµµετέχω µε οποιοδήποτε τρόπο καθώς έρχοµαι σε επαφή µε τους νέους και τις νέες της χώρας µας αποτελώντας για τους περισσότερους «είδωλο». Κι επειδή ακριßώς είµαι άκρως ευαισθητοποιηµένη και θέλω να προσφέρω στην κοινωνία, όχι µόνο δείγµατα της καλλιτεχνικής µου φύσης αλλά και του κοινωνικού µου έργου, δε σας κρύßω ότι σκέπτοµαι πλέον σοßαρά να εισέλθω ενεργά στο χώρο της πολιτικής, καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που σε κάθε µου εµφάνιση µε προτρέπουν να συµµετέχω στις επόµενες ßουλευτικές εκλογές, ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς της πατρίδας µας.
Μετά τιµής,
Τζούλια Αλεξανδράτου
Τετάρτη, Απριλίου 21, 2010
Τρίτη, Απριλίου 20, 2010
αχ αυτά τα ξένα περιοδικά
πριν λίγο καιρό κάποιος διάβαζε την Vogue κάθε εβδομάδα
σήμερα διαβάζω στη στήλη "Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας" της Ελευθεροτυπίας
ΜΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ στο τεύχος Μαρτίου του αμερικανικού περιοδικού The New Yorker κέντρισε την προσοχή και το ενδιαφέρον μου
το ζήτημα είναι ότι το New Yorker είναι εβδομαδιαίο περιοδικό οπότε υπήρξαν 4 τεύχη τον Μάρτιο
καλό θα ήταν λοιπόν να μας εξηγήσει σε ποιο από τα 4 τεύχη του Μαρτίου είδε την διαφήμιση που του κίνησε το ενδιαφέρον
ψιλά γράμματα θα μου πείτε
οκ πάω πάσσο
...
σήμερα διαβάζω στη στήλη "Το αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας" της Ελευθεροτυπίας
ΜΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ στο τεύχος Μαρτίου του αμερικανικού περιοδικού The New Yorker κέντρισε την προσοχή και το ενδιαφέρον μου
το ζήτημα είναι ότι το New Yorker είναι εβδομαδιαίο περιοδικό οπότε υπήρξαν 4 τεύχη τον Μάρτιο
καλό θα ήταν λοιπόν να μας εξηγήσει σε ποιο από τα 4 τεύχη του Μαρτίου είδε την διαφήμιση που του κίνησε το ενδιαφέρον
ψιλά γράμματα θα μου πείτε
οκ πάω πάσσο
...
Σάββατο, Απριλίου 17, 2010
μόνο οι φτωχοί πληρώνουν σε αυτή τη χώρα
Ο αποτυχημένος έρανος του κ. Πετσάλνικου
εννοείται
γιατί να βάλουν το χέρι οι χρυσοπληρωμένοι αθλητές, ο ΣΕΒ και η Εκκλησία
btw δεν συμφωνώ καθόλου με την ιστορία του έρανου
το θεωρώ μεγάλη ντροπή για τη χώρα
αλλά να μη βάζουν το χέρι στην τσέπη οι "χρυσοπληρωμένοι αθλητές" ο ΣΕΒ και η εκκλησία κάπως μου έκατσε
άντε τώρα όλοι εσείς να δείτε κανένα ματσάκι στο γήπεδο με όλους αυτούς τους κρετίνους που κλωτσάνε μια μπάλα και βγάζουν τρελά λεφτά και τα ξαναλέμε
...
O ι μεγάλοι... κουμπαράδες ωστόσο φαίνεται ότι δύσκολα ανοίγουν, αφού σε αρκετές από τις συναντήσεις που είχε ως τώρα με φορείς, όπως ο ΣΕΒ, η Εκκλησία, οργανώσεις αποδήμων, καθώς και εκπροσώπους των χρυσοπληρωμένων αθλητών, ο Πρόεδρος της Βουλής εισέπραξε μόνον επαίνους για την πρωτοβουλία του, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις όχι μόνο δεν υπήρξε χρηματική ανταπόκριση- τουλάχιστον ως τώρα-, αλλά, αντιθέτως, σε αρκετές περιπτώσεις έγινε αποδέκτης αιτημάτων για να μεσολαβήσει στην κυβέρνηση προκειμένου να αλλάξουν ρυθμίσεις του φορολογικού νομοσχεδίου.
εννοείται
γιατί να βάλουν το χέρι οι χρυσοπληρωμένοι αθλητές, ο ΣΕΒ και η Εκκλησία
btw δεν συμφωνώ καθόλου με την ιστορία του έρανου
το θεωρώ μεγάλη ντροπή για τη χώρα
αλλά να μη βάζουν το χέρι στην τσέπη οι "χρυσοπληρωμένοι αθλητές" ο ΣΕΒ και η εκκλησία κάπως μου έκατσε
άντε τώρα όλοι εσείς να δείτε κανένα ματσάκι στο γήπεδο με όλους αυτούς τους κρετίνους που κλωτσάνε μια μπάλα και βγάζουν τρελά λεφτά και τα ξαναλέμε
...
Παρασκευή, Απριλίου 16, 2010
το παρακάτω μήνυμα είναι εξακριβωμένα αυθεντικό
...
οποιος μπορεί να βοηθήσει ας το κάνει για το καλό της ψυχής του
ΜΕ ΛΕΝΕ ΙΩΑΝΝΑ ΞΕΝΙΤΙΔΟΥ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ 15 ΜΗΝΩΝ.
ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΣΤΙΣ 7 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΤΟΥ 2009 ΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΑΣΩ ΚΑΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗΝ ΣΟΥΗΔΙΑ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΜΠΟΡΕΣΩ ΚΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΩ.
ΟΜΩΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ .....ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ .
ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΝΑ ΜΑΖΕΨΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ.
1. ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΞΕΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ
2. ΟΡΓΑΝΩΣΑΜΕ ΒΡΑΔΙΑ ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010 ΚΑΙ ΩΡΑ 21:00 ΣΤΟ "ARENA" LIVE MUSIC HALL ΣΤΟ 2ο ΧΙΛ. ΚΙΛΚΙΣ-ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ ΦΙΛΙΚΗ ΤΙΜΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗΣ 10 EURO .ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ EUROPE ONE ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ.
ΑΡ. ΛΟΓ. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΩΣ
5273-046752-435
...
Πέμπτη, Απριλίου 15, 2010
Τρίτη, Απριλίου 13, 2010
από μαλακία πάμε καλά
όπως γράφει και κάποιος στο facebook
"δεν γαμάς που δεν γαμάς δεν γαμιέσαι να γαμήσουμε;"
...
πριν λίγες ημέρες ανέβασα ένα πόστ με το βίντεο που αποκάλυψε το wikileaks
κάποιος είχε την σκοτεινή ιδέα να το μπαζάρει (whatever)
"(το fair play αποζητά να μην μπαζάρουμε "κενά" ποστ που απλώς έχουν παραπομπές προς άλλα λινκ και κάνουμε το "καλό" να διαφημίζουμε τους μεσάζοντες)"
έγραψε ο jago
λες και ζήτησα εγώ ποτέ από τον οποιονδήποτε να μου κάνει διαφήμιση
λες και ζήτησα ποτέ από κανέναν να μπαζάρει ή να μη μπαζάρει (don't ask) τις μαλακίες που γράφω
στη συνέχεια ήρθε εδώ και άρχισε να μου γράφει κάτι παπαριές στα σχόλια κι εγώ ο μαλάξ του απαντούσα
τελικά η ελληνική βλακόσφαιρα γίνεται κάθε μέρα και πιο ηλίθια
απορώ τι κάνω ακόμα εδώ μέσα
...
"δεν γαμάς που δεν γαμάς δεν γαμιέσαι να γαμήσουμε;"
...
πριν λίγες ημέρες ανέβασα ένα πόστ με το βίντεο που αποκάλυψε το wikileaks
κάποιος είχε την σκοτεινή ιδέα να το μπαζάρει (whatever)
"(το fair play αποζητά να μην μπαζάρουμε "κενά" ποστ που απλώς έχουν παραπομπές προς άλλα λινκ και κάνουμε το "καλό" να διαφημίζουμε τους μεσάζοντες)"
έγραψε ο jago
λες και ζήτησα εγώ ποτέ από τον οποιονδήποτε να μου κάνει διαφήμιση
λες και ζήτησα ποτέ από κανέναν να μπαζάρει ή να μη μπαζάρει (don't ask) τις μαλακίες που γράφω
στη συνέχεια ήρθε εδώ και άρχισε να μου γράφει κάτι παπαριές στα σχόλια κι εγώ ο μαλάξ του απαντούσα
τελικά η ελληνική βλακόσφαιρα γίνεται κάθε μέρα και πιο ηλίθια
απορώ τι κάνω ακόμα εδώ μέσα
...
Δευτέρα, Απριλίου 12, 2010
"πατσαβούρα της Βέρμαχτ"
.
είναι η πρώτη κι ίσως η τελευταία φορά που λέω κάτι τέτοιο : ν αγιάσει το στόμα του Ψινάκη
από τρελή κι από μικρή μαθαίνεις την αλήθεια
.
είναι η πρώτη κι ίσως η τελευταία φορά που λέω κάτι τέτοιο : ν αγιάσει το στόμα του Ψινάκη
από τρελή κι από μικρή μαθαίνεις την αλήθεια
.
Παρασκευή, Απριλίου 09, 2010
Πέμπτη, Απριλίου 08, 2010
για όποιον ενδιαφέρεται
No one in official Washington is seriously worried about Greece. It's far away, relatively small, and - anyway - "we already sent the IMF". Under current circumstances, this is very much like saying 2,500 years ago: We sent 300 Spartans to stand against a horde of Persians, so what's the problem?
The Greek economic situation is worsening fast - with government bond yields rising rapidly today (currently the 10-year rate is around 7.5 percent). Unless there is rapid action by the international community, this has the potential to get out of control.
There are three scenarios to consider: the nightmare, the "savior", and the decision.
Nightmare scenario: No one makes a quick decision, and bond spreads for other relatively weak eurozone countries take off. "Core Europe", such as Belgium and France, are also hit by higher bond yields. At that point, the EU does something small for Greece, but that does not really address the worsening problems elsewhere. Real interest rates remain differentiated across Europe, with Germany very low and the periphery very high. This causes very different growth rates, feeds into strikes, and budget deficits worsen. European banks take capital losses so (again) need to recapitalize. The periphery banks need their recapitalization to be funded by the state, which increases national debt. At some point soon a European country defaults. Then there is a wave of defaults.
"Savior" scenario: Phone Larry Summers, and he will help arrange another round of unconditional bailouts for all creditors everywhere - perhaps on scale that makes the 13 bankers episode look small. The strategy will be to welcome all the moral hazard back into the system so people feel the risk of state (and private) bankruptcy is zero. Each day we delay now, Mr. Summers and his colleagues will have to provide more largesse - and more distortion - when they finally come in. For example, they could do a new round of "stress tests" and decide that each European nation has a good enough plan to reduce its budget deficit. Perhaps the eurozone nations agree to a common tax or fiscal mechanism to help each other through transfers. They then open the European Central Bank (ECB) lending windows to all those countries. Investors realize they are safe because the ECB shows it has no backbone - maybe Mr. Trichet resigns but probably not, so the spreads come in, etc. The moral hazard issues are mind-boggling, and it would very hard to get any teeth into the system after that. The financial markets would, of course, in the short term stand up and applaud - until they thought through and began to understand all the consequences for government balance sheets.
Decision scenario: As we laid out at length on Tuesday, Greece faces only hard decisions involving some combination of: much more fiscal austerity than is currently in the cards, debt restructuring (also known as default), and leaving the eurozone. Given all the players involved on the European side, it is hard to see how they take any of these decisions soon. This is why "prompt correction action" is never prompt and rarely truly corrective - politicians in this situation (and regulators more generally) have an incentive to delay taking hard decisions that will encounter serious pushback; they would rather wait for events - either they will get lucky or, more likely, they will be forced in a particular direction. But this is exactly how you get forced to a decision point where the only options really are "global collapse or overly generous rescue that creates major problems down the road".
The US needs to step forward with some clear leadership on these issues. The situation would still be difficult, given the attitudes and fractious nature of Europe. But Washington will not even try - the White House still doesn't understand what it has helped create and the dangers that this poses.
Simon Johnson
Τετάρτη, Απριλίου 07, 2010
Τρίτη, Απριλίου 06, 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)