γίνεται μια συναυλία στο Θέατρο Βράχων με τίτλο "Βίκυ Μοσχολιού _ Δεν ξέρω πόσο σ αγαπω".
σ αυτή θα τραγουδήσουν η Χ. Αλεξίου, η Ε. Αρβανιτάκη, η Μ. Ασλανίδου, η Δ. Γαλάνη, η Γλυκερία, η Μ. Κανά, η Μαρινέλλα και η Α. Μπάμπαλη.
μαθαίνω πως η Βίκυ δεν θα τραγουδήσει ... η κατάσταση της υγείας της δεν το επιτρέπει
πριν λίγο καιρό o stav είχε ζητήσει ν ακούσει ένα τραγούδι που αφιέρωνα στους bloggers
νάτο λοιπόν
Ετσι κι αλλοιώς
Πέμπτη, Ιουνίου 30, 2005
τώρα καταλαβαίνω γιατί διάφοροι ...
δεν επιτρέπουν ανώνυμα σχόλια στα blog τους ... αν κρίνουν από τα ανώνυμα σχόλια που γράφουν στα blog των άλλων ε έχουν κάποιο δίκιο ....
Τετάρτη, Ιουνίου 29, 2005
όταν το χιούμορ ...
συναντάει τον φασισμό, τη μικροψυχία, την κατινιά, τον σεξισμό και τον φαρισαϊσμό χάνει φυσικά το χιούμορ ...
Τρίτη, Ιουνίου 28, 2005
είμαι ένα στρέβλωμα ...
ένας ετεροχρονισμός ... διαβάζω στο Μετρό Carson McCullers "The heart is a lonely hunter" και βουρκώνω ... κι ύστερα σηκώνω τα μάτια μου και βλέπω τον απέναντι που με κοιτάζει και ντρέπομαι ...
Δευτέρα, Ιουνίου 27, 2005
σας παρακαλώ ...
ας πει κάποιος σ αυτόν τον τύπο πως ούτε τώρα, ούτε παλιότερα έγραφε καλά
και ας μου εξηγήσει κάποιος πως θα βγω από "το ψυχωσικό ιδιοσύστημα του προσωπικού μου ζητιάνου"
και ας μου εξηγήσει κάποιος πως θα βγω από "το ψυχωσικό ιδιοσύστημα του προσωπικού μου ζητιάνου"
ομοφυλόφιλε απολογήσου ...
ήταν δικιά σου η επιλογή σου;
Μήπως οι μοίρες ήρθαν στην κούνια
και σου φορέσανε ψηλά τακούνια;
Μήπως οι μοίρες ήρθαν στην κούνια
και σου φορέσανε ψηλά τακούνια;
το Σάββατο πέρασα μια βόλτα ...
από την πλατεία Κλαυθμώνος... κοίταζα τριγύρω και προσπαθούσα να βρω έστω και έναν λόγο για τον οποίο οι ομοφυλόφιλοι νοιώθουν υπερήφανοι ... δεν μπορούσα να βρω κανέναν ... έβλεπα γύρω μου ανθρώπους περίεργους, παράξενους με άσχημα ρούχα, άσχημα μαλλιά και μπερδεμένα συνθήματα ...
όταν τελικά ξεκίνησε η πολύχρωμη πορεία παρατήρησα πως την περιφρούρηση την είχαν αναλάβει οι αναρχικοί...
τελικά στα μεγαλύτερα σκατά ανακαλύπτεις τα ωραιότερα μαργαριτάρια
update:δεν έχει σημασία ποιος σε πολεμάει, αλλά ποιος στέκεται δίπλα σου ...
όταν τελικά ξεκίνησε η πολύχρωμη πορεία παρατήρησα πως την περιφρούρηση την είχαν αναλάβει οι αναρχικοί...
τελικά στα μεγαλύτερα σκατά ανακαλύπτεις τα ωραιότερα μαργαριτάρια
update:δεν έχει σημασία ποιος σε πολεμάει, αλλά ποιος στέκεται δίπλα σου ...
Παρασκευή, Ιουνίου 24, 2005
φτου γαμώτο ...
Η πρώτη αποτρόπαια απόφαση του νέου ζοφερού ΔΣ της δυσοίωνης ΕΣΗΕΑ.
Στάση εργασίας 12 - 4.
Οσοι εργάζονται σε πρωινές εφημερίδες (ναι εκδίδονται και τέτοιες στην Αθήνα) την Παρασκευή τελειώνουν στις 4.
Αυτό σημαίνει πως με την απόφαση αυτή οι εφημερίδες του Σαββάτου θα κυκλοφορήσουν, απλά οι εργαζόμενοι θα εργαστούν μέχρι της 8 - 9 το βράδυ.
Είχα την εντύπωση πως οι απεργιακές κινητοποιήσεις γίνονταν για να ασκηθεί πίεση στους εργοδότες.
Αν είναι να ασκηθεί πίεση μόνο στους εργαζόμενους γιατί να τις κάνουμε?
Στάση εργασίας 12 - 4.
Οσοι εργάζονται σε πρωινές εφημερίδες (ναι εκδίδονται και τέτοιες στην Αθήνα) την Παρασκευή τελειώνουν στις 4.
Αυτό σημαίνει πως με την απόφαση αυτή οι εφημερίδες του Σαββάτου θα κυκλοφορήσουν, απλά οι εργαζόμενοι θα εργαστούν μέχρι της 8 - 9 το βράδυ.
Είχα την εντύπωση πως οι απεργιακές κινητοποιήσεις γίνονταν για να ασκηθεί πίεση στους εργοδότες.
Αν είναι να ασκηθεί πίεση μόνο στους εργαζόμενους γιατί να τις κάνουμε?
Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2005
φίλοι bloggers
...αφήστε τους να ομιλούν περί ημών κι ας λένε ο,τι θέλουν
UPDATE: κύριε Πανόπουλε αναμένουμε email με περαιτέρω εξηγήσεις
προς το παρόν αρκεί να μας εξηγήσετε σε ποιο ηλικιακό γκρουπ συμπεριλαμβάνεστε εσείς
UPDATE: κύριε Πανόπουλε αναμένουμε email με περαιτέρω εξηγήσεις
προς το παρόν αρκεί να μας εξηγήσετε σε ποιο ηλικιακό γκρουπ συμπεριλαμβάνεστε εσείς
μου είπανε
...πως η AV έχει προγραμματίσει ένα κομάτι για τους bloggers ... δεν ξέρω αν δημοσιεύτηκε στο σημερινό φύλλο, δεν έχει πέσει ακόμα στα χέρια μου ...
κάπου στις αρχές της δεκαετίας του '80 ...
...το 1981 αν δεν απατώμαι, η Βίκυ Μοσχολιού κυκλοφόρησε έναν δίσκο με τίτλο Σκουριασμένα Χείλια.
Ο δίσκος αυτός ήταν η παρθενική εμφάνιση στη δισκογραφία του Σταμάτη Κραουνάκη.
Τους στίχους είχαν γράψει ο Κώστας Τριπολίτης, ο Κραουνάκης κι ένα τραγούδι είχε γράψει η επίσης πρωτοεμφανιζόμενη Λίνα Νικολακοπούλου.
Σ ένα τραγούδι η Βίκυ τραγουδούσε ντουέτο με τον Γιώργο Ζαμπέτα.
Ο δίσκος αυτός σηματοδοτεί το πέρασμα στο νέο ελληνικό τραγούδι.
Με τα υπέροχα στιχάκια του ο Τριπολίτης μας περνάει από την εποχή του Λευτέρη Παπαδόπουλου στην εποχή της Νικολακοπούλου.
Ηταν η πρώτη φορά που ακούγαμε και τραγουδάγαμε "απόψε μας την έχουνε στημένη, οθόνες και καϋμοί ηλεκτρονικοί", "αλλοιώς το είχα φανταστεί κι αλλοιώς το πράγμα μου προκύππτει" κλπ
Τον ξανάκουγα πρόσφατα και ανακάλυπτα πόσο σύγχρονα ακούγονται αυτά τα τραγούδια ...σαν να μην έχουν γεράσει ούτε μια μέρα ...
κι ήθελα να αφιερώσω στους φίλους bloggers το τραγούδι που έλεγε
"έτσι κι αλλοιώς σε ξέρουνε δυο τρία άτομα
έτσι κι αλλοιώς πεσμένος μια ζωή στο πάτωμα"
Τετάρτη, Ιουνίου 22, 2005
κάποιος το έχει χάσει εντελώς ...
είναι τόσο ψυχαναγκαστική η επιθυμία του να αρέσει που δεν διστάζει να βρίζει αυτά που έγλυφε πριν λίγες μόνο ημέρες ...
την ίδια στιγμή που στηλιτεύει τους στηλιτεύοντες την μπλογκοανωνυμία ο ίδιος δεν επιτρέπει ανώνυμα σχόλια στο μπλογκ του και σβήνει όσα δεν τον προσκυνάνε
τι άτιμη που είναι αυτή η μπλογκοκενωνία που λέει κι ο yorgos ...
PS : πόσα θες να μας τρελάνεις ?
την ίδια στιγμή που στηλιτεύει τους στηλιτεύοντες την μπλογκοανωνυμία ο ίδιος δεν επιτρέπει ανώνυμα σχόλια στο μπλογκ του και σβήνει όσα δεν τον προσκυνάνε
τι άτιμη που είναι αυτή η μπλογκοκενωνία που λέει κι ο yorgos ...
PS : πόσα θες να μας τρελάνεις ?
μαθαίνω ...
πως μαζεύονται σε "σεμινάρια" όπου όλοι μαζί ουρλιάζουν "θέλω λεφτάαα", "είμαι Θεόοος" κλπ
πως είναι πλέον φαινόμενο μαζικό και δεν αφορά μόνο ψώνια τύπου Αννας Δρούζα που περπάταγε πάνω σε αναμένα κάρβουνα έξι μηνών έγγυος ...
πως υπάρχουν εταιρείες που αποστέλουν τα στελέχη τους μαζικά στα σεμινάρια αυτά ...
πως αποτελούν μια ιδιότυπη νέα μασονία όπου οι ουρλιάζοντες αλληλοβοηθούνται ...
σας ορκίζομαι όλα αυτά συμβαίνουν
όλοι αυτοί ζουν ανάμεσά μας ...
γνωρίζει κανείς κάτι παραπάνω; θέλετε να το ψάξουμε;
πως είναι πλέον φαινόμενο μαζικό και δεν αφορά μόνο ψώνια τύπου Αννας Δρούζα που περπάταγε πάνω σε αναμένα κάρβουνα έξι μηνών έγγυος ...
πως υπάρχουν εταιρείες που αποστέλουν τα στελέχη τους μαζικά στα σεμινάρια αυτά ...
πως αποτελούν μια ιδιότυπη νέα μασονία όπου οι ουρλιάζοντες αλληλοβοηθούνται ...
σας ορκίζομαι όλα αυτά συμβαίνουν
όλοι αυτοί ζουν ανάμεσά μας ...
γνωρίζει κανείς κάτι παραπάνω; θέλετε να το ψάξουμε;
εκείνο που μας ένωσε ...
εκείνο θα μετρήσει.
Το αίνιγμα κι η λύση
δεν είμασταν εμείς ...
Σεπτέμβριο τη λέγανε
την πέτρα που δεν κύλησε
και πες της πως δεν φίλησε
κανένανε κανείς ...
(τι έχω πάθει σήμερα με τη Βίκυ?)
Το αίνιγμα κι η λύση
δεν είμασταν εμείς ...
Σεπτέμβριο τη λέγανε
την πέτρα που δεν κύλησε
και πες της πως δεν φίλησε
κανένανε κανείς ...
(τι έχω πάθει σήμερα με τη Βίκυ?)
περί ανωνυμίας ...
δεν με νοιάζει αν είσαι επώνυμος, ανώνυμος ή ψευδώνυμος
δεν με νοιάζει ποιος είσαι
δεν με νοιάζει αν είσαι άντρας ή γυναίκα
νέος ή γέρος
αν έχεις μαύρα μαλιά και γαλάζια μάτια
αν μένεις στον Κολωνό ή στην Καβάλα
δεν με νοιάζει με ποιον κοιμάσαι τα βράδυα όταν δεν κοιμάσαι μόνος/η
δεν με νοιάζει πως σε λένε
αν είσαι φτωχός σαν εμένα ή φραγκάτη
αν είσαι όμορφη ή άσχημος
το μόνο που με νοιάζει είναι αυτό που έχεις να πεις
γι αυτό μίλα ... γράψε
δεν με νοιάζει ποιος είσαι
δεν με νοιάζει αν είσαι άντρας ή γυναίκα
νέος ή γέρος
αν έχεις μαύρα μαλιά και γαλάζια μάτια
αν μένεις στον Κολωνό ή στην Καβάλα
δεν με νοιάζει με ποιον κοιμάσαι τα βράδυα όταν δεν κοιμάσαι μόνος/η
δεν με νοιάζει πως σε λένε
αν είσαι φτωχός σαν εμένα ή φραγκάτη
αν είσαι όμορφη ή άσχημος
το μόνο που με νοιάζει είναι αυτό που έχεις να πεις
γι αυτό μίλα ... γράψε
πάλι σε είδα ...
κι αν δεν φταίει το μυαλό μου
που κοντεύει να σαλτάρει,
κάποιο φως πάνω στα τζάμια
κάνει το παιχνίδι του ...
πάλι σε είδα
πάλι βλέπω του κορμιού σου
το καράβι να σαλπάρει
και να μη με παίρνει
στο ταξίδι του
με τη φωνή της μεγάλης, της μεγαλύτερης όλων, Βίκυς Μοσχολιού
που κοντεύει να σαλτάρει,
κάποιο φως πάνω στα τζάμια
κάνει το παιχνίδι του ...
πάλι σε είδα
πάλι βλέπω του κορμιού σου
το καράβι να σαλπάρει
και να μη με παίρνει
στο ταξίδι του
με τη φωνή της μεγάλης, της μεγαλύτερης όλων, Βίκυς Μοσχολιού
Τρίτη, Ιουνίου 21, 2005
εκατοντάδες χιλιάδες αναγνώστες μου ...
Οπως σας είχα υποσχεθεί επέστρεψα με ανταπόκριση από τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού.
Μαζί μου έφερα και πλούσιο φωτογραφικό υλικό γιατί γνωρίζω πως είστε άπιστοι Θωμάδες και δεν πιστεύετε πως πήγα όντως εκεί.
Για αρχή :
Η λιμνοθάλασσα είναι για μένα ο τόπος της παιδικής ηλικίας. Τα καλοκαίρια της νιότης μου έχουν μια χθόνια μυρωδιά από το βούρκο της. Ερχόμασταν εδώ τους καλοκαιρινούς μήνες όταν τέλειωνε το σχολείο και η μάνα μάς έστελνε στη γιαγιά. Εδώ έκανα το πρώτο μου τσιγάρο, εδώ έζησα τον πρώτο έρωτα, τις πρώτες μου αλητείες, εδώ έφαγα τις πρώτες μάπες από τη ζωή.
Επιστρέφω συχνά αναβάλοντας συνεχώς τη στιγμή που θα επιστρέψω για τα καλά.
Μαζί μου έφερα και πλούσιο φωτογραφικό υλικό γιατί γνωρίζω πως είστε άπιστοι Θωμάδες και δεν πιστεύετε πως πήγα όντως εκεί.
Για αρχή :
Η λιμνοθάλασσα είναι για μένα ο τόπος της παιδικής ηλικίας. Τα καλοκαίρια της νιότης μου έχουν μια χθόνια μυρωδιά από το βούρκο της. Ερχόμασταν εδώ τους καλοκαιρινούς μήνες όταν τέλειωνε το σχολείο και η μάνα μάς έστελνε στη γιαγιά. Εδώ έκανα το πρώτο μου τσιγάρο, εδώ έζησα τον πρώτο έρωτα, τις πρώτες μου αλητείες, εδώ έφαγα τις πρώτες μάπες από τη ζωή.
Επιστρέφω συχνά αναβάλοντας συνεχώς τη στιγμή που θα επιστρέψω για τα καλά.
φίλοι bloggers και "εχθροί" ...
...ρυθμιστείτε πριν μας ρυθμίσει ο Μπάρμπα Στάθης ...
Πόσο μ αρέσει όταν διάφοροι υψώνουν τον δείκτη στα κακά παιδάκια και τα εγκαλούν σε αυτορύθμιση με την απειλή επιβολής ρυθμίσεων.
Παγιδευμένοι σε μια γιγαντιαία επωνυμία επιπέδου ποιος είμαι εγώ ποιος είσαι εσύ κι εγώ γράφω επώνυμα ενώ εσύ ανώνυμα.
Ανησυχούντες για την κατάρα των bloggers όταν η κατάρα που θα έπρεπε να τους ανησυχεί είναι η κατάρα της μούμιας της έντυπης δημοσιογραφίας.
Που επιμένουν να βάζουν κανόνες σε παιχνίδια που δεν παίζουν
Που εξοργίζονται με ανώνυμα σχόλια και ανώνυμους γραφείς και τον blogger Νυχτολούλουδο τους οποίους ουδείς τους υποχρέωσε να αναγνώσουν
Που περιφρονούν και τοποθετούν σε κλίμακες του unfair γραπτά και απόψεις και σχόλια που δεν τους γλύφουν ξεδιάντροπα ...
Που μιλάνε για πράγματα που χοντραίνουν όταν το μόνο που χοντραίνει είναι το ήδη χοντρό πετσί τους
Που γλύφουν κοσμικούς κώλους και μιλάνε για κοσμικές πίκρες ...
Τέλος και επειδή αρκετά ασχολήθηκα θέλω να δημοσιεύσω μια επιστολή που μου έστειλε ο αναγνώστης Δ. Γαλάνης με την παράκληση να τη δημοσιεύσω
Από Δ. Γαλάνη
Προς Μπάρμπα Στάθη
Ασε μας ρε φίλε ....
P.S. Ασχολήσου με τη βελούδινη μαφία του lifestyle και άσε μας εμάς στην κοσμική πίκρα της γιγαντιαίας ανωνυμίας
Πόσο μ αρέσει όταν διάφοροι υψώνουν τον δείκτη στα κακά παιδάκια και τα εγκαλούν σε αυτορύθμιση με την απειλή επιβολής ρυθμίσεων.
Παγιδευμένοι σε μια γιγαντιαία επωνυμία επιπέδου ποιος είμαι εγώ ποιος είσαι εσύ κι εγώ γράφω επώνυμα ενώ εσύ ανώνυμα.
Ανησυχούντες για την κατάρα των bloggers όταν η κατάρα που θα έπρεπε να τους ανησυχεί είναι η κατάρα της μούμιας της έντυπης δημοσιογραφίας.
Που επιμένουν να βάζουν κανόνες σε παιχνίδια που δεν παίζουν
Που εξοργίζονται με ανώνυμα σχόλια και ανώνυμους γραφείς και τον blogger Νυχτολούλουδο τους οποίους ουδείς τους υποχρέωσε να αναγνώσουν
Που περιφρονούν και τοποθετούν σε κλίμακες του unfair γραπτά και απόψεις και σχόλια που δεν τους γλύφουν ξεδιάντροπα ...
Που μιλάνε για πράγματα που χοντραίνουν όταν το μόνο που χοντραίνει είναι το ήδη χοντρό πετσί τους
Που γλύφουν κοσμικούς κώλους και μιλάνε για κοσμικές πίκρες ...
Τέλος και επειδή αρκετά ασχολήθηκα θέλω να δημοσιεύσω μια επιστολή που μου έστειλε ο αναγνώστης Δ. Γαλάνης με την παράκληση να τη δημοσιεύσω
Από Δ. Γαλάνη
Προς Μπάρμπα Στάθη
Ασε μας ρε φίλε ....
P.S. Ασχολήσου με τη βελούδινη μαφία του lifestyle και άσε μας εμάς στην κοσμική πίκρα της γιγαντιαίας ανωνυμίας
Παρασκευή, Ιουνίου 17, 2005
φίλοι bloggers (και "εχθροί")
καλό τριήμερο και είθε το Α. Πνεύμα να μας φωτίσει όλους
θα επανέλθω με ανταπόκριση από τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού
μέχρι τότε ...
θα επανέλθω με ανταπόκριση από τη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού
μέχρι τότε ...
Πέμπτη, Ιουνίου 16, 2005
με μεγάλη μου χαρά ανακαλύπτω ...
πως δεν συμπεριλαμβάνομαι στην ελληνική blogόσφαιρα ... και θυμήθηκα το τραγούδι που έλεγε "μέσ' το ίδιο μου το blog φυλακή, μέσ' την ίδια μου τη χώρα μετανάστης" ...
πρόσεξε θα σκοτωθείς ...
μου φωνάζει ο οδηγός.
"Και τι έγινε που ζεις;"
λέει μέσα μου ο Θεός.
Από την Ελένη της πίκρας μας ....
"Και τι έγινε που ζεις;"
λέει μέσα μου ο Θεός.
Από την Ελένη της πίκρας μας ....
Τετάρτη, Ιουνίου 15, 2005
διαβάζω ...
dogday22, digital watercolour
διάφορες συζητήσεις περί καλής και κακής τέχνης και σκέφτομαι ότι είναι το λιγώτερο μάταιο να μιλάμε με αυτούς τους όρους για την Τέχνη. Δεν υπάρχει καλή και κακή τέχνη. Το καλό και το κακό ανήκουν στον χώρο της ηθικής με τον οποίο η Τέχνη δεν έχει και δεν θα έπρεπε να έχει καμμία σχέση.
Ούτε το έργο τέχνης, αλλά ούτε και ο καλλιτέχνης θα πρέπει να κρίνονται με ηθικολογικά κριτήρια. Η Λένι Ρίφενσταλ μπορεί να ήταν φιλο - ναζί, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν ήταν μεγάλη καλλιτέχνης.
(οκ παραδέχομαι πως το παράδειγμα είναι πολύ προφανές)
Το καλό και το κακό είναι εδώ για να ενισχύουν τις προκαταλήψεις μας. Αντίθετα η Τέχνη είναι εδώ για να τις ανατρέπει.
(Οσοι ομιλούν περί καλού και κακού πολύ συχνά ξεχνούν πως καλό δεν είναι πάντα το καλό, κακό δεν είναι πάντα το κακό.)
Τρίτη, Ιουνίου 14, 2005
ο φίλος Τάσος ...
επαναφέρει ένα τρυφερό θέμα που παραδόξως οι bloggers διστάζουν να σχολιάσουν
περισότερα στο blog του.
περισότερα στο blog του.
κοίτα να δεις ....
Despite worries that personal blogs would expose company secrets or violate securities laws, corporations are embracing the blogging phenomenon by encouraging their employees and executives to join it!!!
more
more
γιατι διαβάζω τα blogs ...
σχεδόν ΟΛΑ τα ελληνικά και μερικά ξένα ...
για να μαθαίνω κάτι που δεν γνώριζα, για να διασκεδάζω, για να χαίρομαι, για να ονειρεύομαι, για να λέω, για να μου τη λένε, για να συζητώ, για να μοιράζομαι, για να τσαντίζομαι, για να θυμώνω, για να ξεχνάω, για να ξεχνιέμαι, για ν αγαπάω, για να αγαπάω να μισώ (αν και όπως λέει ένας φίλος το μίσος είναι πολύ ευγενικό συναίσθημα για να το σπαταλάς δεξιά και αριστερά) για ν αναλύω, να εκπλήσσομαι, να παρεξηγώ, να παρεξηγούμαι, να εξηγούμαι, να εξηγώ, να προκαλώ, να αποδέχομαι τις προκλήσεις, να γίνομαι λίγο λιγότερο βλάκας, να κάνω λάθη, να ξανακάνω, να επικοινωνώ, να κόβω γέφυρες, να τις στήνω ...
τέλος προς αποφυγήν παρεξηγήσεως θα ήθελα να αναφέρω (αν και αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν και ούτε και θάπρεπε) πως μου αρέσουν ΟΛΑ τα blog ... μηδενός εξαιρουμένου όλοι οι bloggers έχουν τον αμέριστο θαυμασμό μου ...θέλει χρόνο, κόπο και μια "σπίθα" για να γράφεις ένα blog και ως εκ τούτου θαυμάζω απεριόριστα όλους τους bloggers ακόμαι και εκείνους με τις απόψεις των οποίων διαφωνώ
για να μαθαίνω κάτι που δεν γνώριζα, για να διασκεδάζω, για να χαίρομαι, για να ονειρεύομαι, για να λέω, για να μου τη λένε, για να συζητώ, για να μοιράζομαι, για να τσαντίζομαι, για να θυμώνω, για να ξεχνάω, για να ξεχνιέμαι, για ν αγαπάω, για να αγαπάω να μισώ (αν και όπως λέει ένας φίλος το μίσος είναι πολύ ευγενικό συναίσθημα για να το σπαταλάς δεξιά και αριστερά) για ν αναλύω, να εκπλήσσομαι, να παρεξηγώ, να παρεξηγούμαι, να εξηγούμαι, να εξηγώ, να προκαλώ, να αποδέχομαι τις προκλήσεις, να γίνομαι λίγο λιγότερο βλάκας, να κάνω λάθη, να ξανακάνω, να επικοινωνώ, να κόβω γέφυρες, να τις στήνω ...
τέλος προς αποφυγήν παρεξηγήσεως θα ήθελα να αναφέρω (αν και αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν και ούτε και θάπρεπε) πως μου αρέσουν ΟΛΑ τα blog ... μηδενός εξαιρουμένου όλοι οι bloggers έχουν τον αμέριστο θαυμασμό μου ...θέλει χρόνο, κόπο και μια "σπίθα" για να γράφεις ένα blog και ως εκ τούτου θαυμάζω απεριόριστα όλους τους bloggers ακόμαι και εκείνους με τις απόψεις των οποίων διαφωνώ
ασκήσεις ύφους ...
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Προς κ Γκαζμέντ Καπλάνι
Αγαπητέ κ Καπλάνι
Διάβασα στο blog σας το ποστ με τίτλο Η επέλαση των "μπλογκοτραμπούκων". Δράττομαι της ευκαιρίας να σας συμβουλεύσω να ηρεμήσετε ... πάρτε βαθειές αναπνοές ... εισπνοή - εκπνοή ... καλύτερα τώρα; οκ
θα ήθελα επίσης να σας καθησυχάσω... στην μπλογκόσφαιρα δεν υπάρχουν "νονοί" και "μαφίες"...αυτά συμβαίνουν στη Μητέρα Ρωσσία μετά την πτώση του καθεστώτος ... στην μπλογκόσφαιρα δεν υπάρχουν διώκτες... παρά μόνο αυτοί που κουβαλάμε μέσα μας, όπου κι αν βρεθούμε, όπου κι αν σταθούμε ...
η ψυχολογία του θύματος έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι γοητευτική
η απόφασή σας να μη δέχεστε σχόλια στο blog σας καταμετράται ήδη σαν ήττα σας
(εσείς υποτίθεται πως γνωρίζετε καλά τα αποτρόπαια αποτελέσματα της λογοκρισίας)
στο μεταξύ είναι λίγο άδικο για την μπλογκόσφαιρα να σας διαβάζουν οι άσχετοι και να φαντάζονται διάφορα πράγματα γι αυτή
φιλικά
Προς κ Γκαζμέντ Καπλάνι
Αγαπητέ κ Καπλάνι
Διάβασα στο blog σας το ποστ με τίτλο Η επέλαση των "μπλογκοτραμπούκων". Δράττομαι της ευκαιρίας να σας συμβουλεύσω να ηρεμήσετε ... πάρτε βαθειές αναπνοές ... εισπνοή - εκπνοή ... καλύτερα τώρα; οκ
θα ήθελα επίσης να σας καθησυχάσω... στην μπλογκόσφαιρα δεν υπάρχουν "νονοί" και "μαφίες"...αυτά συμβαίνουν στη Μητέρα Ρωσσία μετά την πτώση του καθεστώτος ... στην μπλογκόσφαιρα δεν υπάρχουν διώκτες... παρά μόνο αυτοί που κουβαλάμε μέσα μας, όπου κι αν βρεθούμε, όπου κι αν σταθούμε ...
η ψυχολογία του θύματος έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι γοητευτική
η απόφασή σας να μη δέχεστε σχόλια στο blog σας καταμετράται ήδη σαν ήττα σας
(εσείς υποτίθεται πως γνωρίζετε καλά τα αποτρόπαια αποτελέσματα της λογοκρισίας)
στο μεταξύ είναι λίγο άδικο για την μπλογκόσφαιρα να σας διαβάζουν οι άσχετοι και να φαντάζονται διάφορα πράγματα γι αυτή
φιλικά
Δευτέρα, Ιουνίου 13, 2005
ε είναι αβάσταχτο να ακούς Aguilera
New York – TIME has obtained the first documented look inside the highly classified realm of military interrogations since the Gitmo Camp at Guantanamo Bay opened...
Dripping Water or Playing Christina Aguilera Music..
more
Dripping Water or Playing Christina Aguilera Music..
more
η Αγγελική ...
είναι η ανηψιά μου και ο έρωτας της ζωής μου ... χθες μου είπε πως η δουλειά που κάνω είναι "κωλοδουλειά" (είχε απόλυτο δίκιο) και πως πρέπει να εξηγήσω στον διευθυντή μου ότι χρειάζομαι άδεια για να μπορώ να περνάω περισότερο χρόνο μαζί της (δεν θέλω τίποτα πιο πολύ σ αυτή τη ζωή)... όταν της είπα πως αν δεν πάω στη δουλειά δεν θα έχω λεφτά για να της αγοράζω παγωτά και χυμούς όταν πάμε βόλτα (που τα λατρεύει) μου είπε πως λέω μαλακίες (είχε απόλυτο δίκιο) και πως εκείνη δεν θέλει παγωτά και χυμούς ... μόνο να κάνει βόλτες μαζί μου ...
δεν υπάρχει τίποτα ...
... πιο κατάπτυστο από το να σβήνεις σχόλια σ αυτά που γράφεις που δεν σου αρέσουν
...τίποτα πιο φασιστικό
... φυσικά σε αυτή την τακτική καταφεύγουν πολλοί δήθεν φιλελεύθεροι δημοκρατικοί και αριστερίζοντες
... θεωρητικοί συνομωσιών πεπεισμένοι πως σκοτεινά κέντρα εξουσίας και τρομοκράτες της blogόσφαιρας προσπαθούν να καταστρέψουν και να εξαφανίσουν το blog τους
... δημοσιογράφοι σε φυλλάδες των παρυφών της δημοσιογραφίας και πιο γνωστοί
... μαντράχαλοι που γράφουν απίστευτες μπουρδολογίες περί της ταυτοποίησης του blog και του blogger και αν κάποιος τους πει πως κάτι που δημοσίευσαν είναι μπαρούφα νοιώθουν "βιασμένοι" από βιαστές που θέλουν να τους δουν να παρακαλάνε προκειμένου να σώσουν την blogοπαρτθενιά τους
... τότε είναι που δεν διστάζουν στιγμή να γεμίσουν το blog σου με πορνογραφικά αριστουργήματα
... απίστευτοι τύποι που γράφουν εμετικά ποστ προκειμένου να γλύψουν έστω και τον τελευταίο τυχάρπαστο που έγραψε κάτι θετικό γι αυτούς, αλλά λυσάνε όταν κάποιος γράψει ένα αρνητικό σχόλιο
... φυσικά ότι μπορεί να γράφουν και αρλούμπες ούτε τους περνάει από το μυαλό
... θεωρούν δε αδιανόητο τα γραπτά τους να γίνουν αντικείμενο κριτικής αφού ως γνωστόν οι bloggers είναι κάτι αθώα μικρά παιδάκια υπεράνω πάσης κριτικής
...αυτά τα γράφουν δε κάτι πομπώδεις υποκριτές οι οποίοι έχουν στα blog τους Top 10 της βλογκόσφαιρας και άλλες τέτοιες lifestyle κουταμάρες ...
...για να τελειώνουμε
... όποιος δεν αντέχει τα σχόλια και την κριτική ... should not publish
...τίποτα πιο φασιστικό
... φυσικά σε αυτή την τακτική καταφεύγουν πολλοί δήθεν φιλελεύθεροι δημοκρατικοί και αριστερίζοντες
... θεωρητικοί συνομωσιών πεπεισμένοι πως σκοτεινά κέντρα εξουσίας και τρομοκράτες της blogόσφαιρας προσπαθούν να καταστρέψουν και να εξαφανίσουν το blog τους
... δημοσιογράφοι σε φυλλάδες των παρυφών της δημοσιογραφίας και πιο γνωστοί
... μαντράχαλοι που γράφουν απίστευτες μπουρδολογίες περί της ταυτοποίησης του blog και του blogger και αν κάποιος τους πει πως κάτι που δημοσίευσαν είναι μπαρούφα νοιώθουν "βιασμένοι" από βιαστές που θέλουν να τους δουν να παρακαλάνε προκειμένου να σώσουν την blogοπαρτθενιά τους
... τότε είναι που δεν διστάζουν στιγμή να γεμίσουν το blog σου με πορνογραφικά αριστουργήματα
... απίστευτοι τύποι που γράφουν εμετικά ποστ προκειμένου να γλύψουν έστω και τον τελευταίο τυχάρπαστο που έγραψε κάτι θετικό γι αυτούς, αλλά λυσάνε όταν κάποιος γράψει ένα αρνητικό σχόλιο
... φυσικά ότι μπορεί να γράφουν και αρλούμπες ούτε τους περνάει από το μυαλό
... θεωρούν δε αδιανόητο τα γραπτά τους να γίνουν αντικείμενο κριτικής αφού ως γνωστόν οι bloggers είναι κάτι αθώα μικρά παιδάκια υπεράνω πάσης κριτικής
...αυτά τα γράφουν δε κάτι πομπώδεις υποκριτές οι οποίοι έχουν στα blog τους Top 10 της βλογκόσφαιρας και άλλες τέτοιες lifestyle κουταμάρες ...
...για να τελειώνουμε
... όποιος δεν αντέχει τα σχόλια και την κριτική ... should not publish
Σάββατο, Ιουνίου 11, 2005
μια ημέρα στη ζωή του ....
...σήμερα το πρωί ξύπνησα και άνοιξα το ραδιόφωνο ... έπαιζαν ένα τραγούδι από το Lodger τον τελευταίο δίσκο του D. Bowie ...πριν καν φτάξω καφέ κατέβηκα στο περίπτερο και αγόρασα τον Ταχυδρόμο και το Φαντάζιο... στον Ταχυδρόμο διάβασα το τελευταίο φοβερό ευθυμογράφημα της Ελενας Ακρίτα για τα παιδιά του Ελεύθερου Θεάτρου και στη συνέχεια ξεφύλισα το Φαντάζιο και διάβασα μια συνέντευξη που είχε πάρει η Μαλβίνα Κάραλη από την Ελπίδα ... μετά έριξα μια ματιά στα φοβερά κοσμικά του Ιακχου ...κατόπιν μίλησα στο τηλέφωνο με τον φίλο μου το Γιώργο και κανονίσαμε να κατεβούμε για ψώνια ... είπαμε να ξεκινήσουμε από το πολυκατάστημα του Δραγώνα ... είχα πάρει ένα παντελόνι καμπάνα, αλλά μου φαίνεται πως τον τελευταίο καιρό δεν είναι και τόσο της μόδας και ήθελα να το επιστρέψω ... με πήρε τηλέφωνο η Φρίντα Μπιούμπι και είπαμε να τη συναντήσουμε μετά για καφέ ... χθές βράδυ ήμουν στο Mad στην Πλάκα με τη Γιώτα την Powder και έναν άλλο φίλο .... ίσως το βράδυ καταφέρουμε να πάμε να δούμε τελικά το Δίκτυο με τη Φέι Ντάναγουέι που έχει μόλίς βγει στις αίθουσες ... αυτή η δεξιά μας έχει κατσικωθεί στο σβέρκο και δε λέει να το κουνήσει από την εξουσία ... την προηγούμενη εβδομάδα η 17 Νοέμβρη ξανακτύπησε για τρίτη φορά ... η Βίκυ Μοσχολιού έβγαλε καινούριο δίσκο με το Γιάννη Σπανό ... άκουσα πως στη Γιουροβίζιον θα πάει εφέτος η Μαρίζα Κωχ με το Οϊ Οϊ Μάναμ ... μαζεύουμε λεφτά για να πάμε με το Magicbus στο Λονδίνο ... η μάνα μου αρνείται να παραδεχτεί πως είμαι πια ένα μουλάρι και με αποκαλεί ακόμα πιτσιρίκο και εκνευρίζομαι ... άντε τώρα σας αφήνω γιατί φεύγει το Magic Bus για το Los Angeles και δεν θέλω να με βρει η πρωτοχρονιά του 1978 στην Αθήνα
(αφιερωμένο στον μέντορά μου κ Ζάχο Χατζηφωτίου)
(αφιερωμένο στον μέντορά μου κ Ζάχο Χατζηφωτίου)
μικρός ο κόσμος μου ...
στα μέτρα σας ασήμαντος
πως να γεννήσει η μιζέρια ένα θαύμα ...
πές τα ρε Ελένη ....
πως να γεννήσει η μιζέρια ένα θαύμα ...
πές τα ρε Ελένη ....
το μόνο που με παρηγορεί ...
...είναι πως όλα θα γίνουν λίγο χειρότερα ...
...κι αν δεν γίνουν από μόνα τους κάτι θα κάνουμε εμείς και θα τα κάνουμε ...
...κι αν δεν γίνουν από μόνα τους κάτι θα κάνουμε εμείς και θα τα κάνουμε ...
art again ...
γιατί μόνο η τέχνη θα μας σώσει ...
οι συζητήσεις που γίνονται για την τέχνη είναι πολλές ... μου κάνει εντύπωση όταν ένα έργο τέχνης καταφέρνει να βγάλει από μέσα μας τα πιο σκοτεινά μικροαστικά ένστικτα ... δεν υπάρχει τίποτα πιο εύκολο από το να στρέφουμε επικριτικά την πλάτη σ ένα έργο τέχνης σκεφτόμενοι δήθεν σαρκαστικά "τι ήθελε να πει τώρα ο καλλιτέχνης"...
αλλά κι αυτό κατανοητό ... στη χώρα μας η παιδεία της τέχνης είναι σχεδόν ανύπαρκτη ... δεν είναι τυχαίο που η Αθήνα είναι η μοναδική πρωτεύουσα στον αναπτυσσόμενο κόσμο που δεν διαθέτει ακόμα μουσείο μοντέρνας τέχνης ... θα μου πείτε εδώ δεν έχει ακόμα μουσείο Ακροπόλεως...
θυμώνω όμως πάρα πολύ όταν άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα από τέχνη, που δεν ασχολούνται , ούτε εντρυφούν σε αυτή γράφουν διάφορες κοινοτοπίες περί τέχνης ...
υπάρχουν πολλοί που λένε πως ένας λαός κρίνεται από το πως συμπεριφέρεται στα ζώα, άλλοι από το πως συμπεριφέρεται στις μειονότητες και τους αδύναμους
εγώ πιστεύω πως ένας λαός κρίνεται από το πως αντιμετωπίζει την τέχνη ... σε όλες της τις μορφές ... χωρίς εξαίρεση ...
οι συζητήσεις που γίνονται για την τέχνη είναι πολλές ... μου κάνει εντύπωση όταν ένα έργο τέχνης καταφέρνει να βγάλει από μέσα μας τα πιο σκοτεινά μικροαστικά ένστικτα ... δεν υπάρχει τίποτα πιο εύκολο από το να στρέφουμε επικριτικά την πλάτη σ ένα έργο τέχνης σκεφτόμενοι δήθεν σαρκαστικά "τι ήθελε να πει τώρα ο καλλιτέχνης"...
αλλά κι αυτό κατανοητό ... στη χώρα μας η παιδεία της τέχνης είναι σχεδόν ανύπαρκτη ... δεν είναι τυχαίο που η Αθήνα είναι η μοναδική πρωτεύουσα στον αναπτυσσόμενο κόσμο που δεν διαθέτει ακόμα μουσείο μοντέρνας τέχνης ... θα μου πείτε εδώ δεν έχει ακόμα μουσείο Ακροπόλεως...
θυμώνω όμως πάρα πολύ όταν άνθρωποι που δεν έχουν ιδέα από τέχνη, που δεν ασχολούνται , ούτε εντρυφούν σε αυτή γράφουν διάφορες κοινοτοπίες περί τέχνης ...
υπάρχουν πολλοί που λένε πως ένας λαός κρίνεται από το πως συμπεριφέρεται στα ζώα, άλλοι από το πως συμπεριφέρεται στις μειονότητες και τους αδύναμους
εγώ πιστεύω πως ένας λαός κρίνεται από το πως αντιμετωπίζει την τέχνη ... σε όλες της τις μορφές ... χωρίς εξαίρεση ...
Παρασκευή, Ιουνίου 10, 2005
art attack ...
η μόνη διαφορά ανάμεσα στον πίθηκο και τον ημιμαθή είναι η αντίδρασή τους απέναντι σ ένα έργο τέχνης ... ο πίθηκας επιδεικνύει μεγαλύτερο σεβασμό και, όπως ειδικοί επιστήμονες επιβεβαιώνουν, άντιλαμβάνεται καλύτερα το νόημά του ...
προς τεχνοκριτικούς : περιοριστείτε σε μορφές τέχνης που καταλαβαίνετε, όπως το ποπ τραγούδι και η μαγειρική.
ει ψιιιτ ...
...δεν θέλω να χαλάσω τη χαλαρή ατμόσφαιρα της blogόσφαιρας ... θέλω μόνο να σας θυμίσω πως ο πόλεμος συνεχίζεται!
Πέμπτη, Ιουνίου 09, 2005
είδα το μέλλον και είναι αυτό ...
Ο μεγάλος μελλοντολόγος και τεχνομέντιουμ Ian Pearson προβλέπει πως σε 45 χρόνια από σήμερα τα αεροπλάνα θα "φοβούνται" να συντριβούν, τα γιαούρτια θα μας λένε "καλημέρα", οι ντομάτες θα μας λένε "καληνύχτα" και η ανθρώπινη συνείδηση θα μπορεί να μεταφερθεί σ έναν υπολογιστή και να αποθηκευτεί σε μια δισκέτα.
"Αν δούμε την εξέλιξη της προόδου και του χρόνου μπορούμε να πούμε ρεαλιστικά ότι ως το 2010 θα μπορούμε να "μεταφέρουμε" και να αποθηκεύσουμε σύσσωμο το ελληνικό κοινοβούλιο σε ένα laptop" δήλωσε πρόσφατα. "Ετσι η εγκεφαλική νέκρωση δεν θα είναι πλέον πρόβλημα, τουλάχιστον για τους έλληνες βουλευτές" κατέληξε.
"Αν δούμε την εξέλιξη της προόδου και του χρόνου μπορούμε να πούμε ρεαλιστικά ότι ως το 2010 θα μπορούμε να "μεταφέρουμε" και να αποθηκεύσουμε σύσσωμο το ελληνικό κοινοβούλιο σε ένα laptop" δήλωσε πρόσφατα. "Ετσι η εγκεφαλική νέκρωση δεν θα είναι πλέον πρόβλημα, τουλάχιστον για τους έλληνες βουλευτές" κατέληξε.
μπορεί ...
το πανεπιστήμιο Bob Jones να είναι η πηγή της μάυρης συντήρησης αλλά συμφωνώ απόλυτα με τις ενδυματολογικές επιταγές του. Αντε γιατί σήμερα είδα ένα αγόρι με χαμηλοκάβαλο τζην και μ' έπιασε ναυτία.
Ziyi Zhang
Σε όσες ταινίες την έχω δει είναι καταπληκτική. Είναι νέα, κούκλα και σούπερστάρ στην Ασία. Χθές έβλεπα σε dvd Τα Ιπτάμενα Στιλέτα και σκεφτόμουν πως ο ασιατικός κινηματογράφος έχει αφήσει τον δυτικό να τρώει τη σκόνη του. Τον τελευταίο καιρό οι λίγες ταινίες που θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις αριστουργήματα προέρχονται από ασιατικές χώρες.
Τετάρτη, Ιουνίου 08, 2005
υπάρχουν ...
...bloggers που μετράνε την επιτυχία του blog τους ανάλογα με τα σχόλια που μαζεύουν τα ποστ τους ... τους λυπάμαι ...
(συνεχίζεται)
(συνεχίζεται)
παλιά τραγούδια ...
Ελα βράδυ αγαπημένο
πέσε πάνω από την πόλη να χαθεί.
Να χαθεί η σκληρή μορφή της
που μου καίει χρόνια τώρα τη ζωή.
Δε μου μένει να διαλέξω
πέσε νύχτα μην αργείς
κι άσε με να ταξιδέψω
στα δρομάκια του μυαλού μου να χαρείς.
Μαρίζα Κωχ
πέσε πάνω από την πόλη να χαθεί.
Να χαθεί η σκληρή μορφή της
που μου καίει χρόνια τώρα τη ζωή.
Δε μου μένει να διαλέξω
πέσε νύχτα μην αργείς
κι άσε με να ταξιδέψω
στα δρομάκια του μυαλού μου να χαρείς.
Μαρίζα Κωχ
boomerang ...
H ιδέα που είχε ο Giorgakis για πρόταση μομφής εναντίον του Αλογομούρη εκτυλίσσεται σε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Κωστάκη ... τελικά ό,τι καλύτερο συνέβη στον Κωστάκη τον τελευταίο καιρό είναι ο Giorgakis
(μ αρέσει ο τρόπος που διάλεξε ο Κινέζος για να εκδικηθεί το ΠΑΣΟΚ ... τους έβαλε αρχηγό τον Giorgakis)
(μ αρέσει ο τρόπος που διάλεξε ο Κινέζος για να εκδικηθεί το ΠΑΣΟΚ ... τους έβαλε αρχηγό τον Giorgakis)
Τρίτη, Ιουνίου 07, 2005
νεώτερες δημοσιογραφικές πληροφορίες ...
...αναφέρουν ότι κάθε ημέρα στον Αμαζόνιο καίγονται και αποψιλώνονται εκτάσεις ίσες με δύο ποστ του pitsirikos ...
η καταστροφή όπως καταλαβαίνετε είναι βιβλική ...
η καταστροφή όπως καταλαβαίνετε είναι βιβλική ...
La Mala Educacion (διορθωμένο thanks to Irina)
Ο Αλμοδοβάρ επαναλαμβάνεται αλλά ο πρωταγωνιστής είναι όλα τα λεφτά !!
(gglad thanks for the pic)
people said ...
ermaio said...
A winter’s day
In a deep and dark december;
I am alone,
Gazing from my window to the streets below
On a freshly fallen silent shroud of snow.
I am a rock,
I am an island.
I’ve built walls,
A fortress deep and mighty,
That none may penetrate.
I have no need of friendship; friendship causes pain.
It’s laughter and it’s loving I disdain.
I am a rock,
I am an island.
Don’t talk of love,
But I’ve heard the words before;
It’s sleeping in my memory.
I won’t disturb the slumber of feelings that have died.
If I never loved I never would have cried.
I am a rock,
I am an island.
I have my books
And my poetry to protect me;
I am shielded in my armor,
Hiding in my room, safe within my womb.
I touch no one and no one touches me.
I am a rock,
I am an island.
And a rock feels no pain;
And an island never cries.
ΤΑΣΟΣ said...
ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ
-Οι φιλίες που χάθηκαν ήταν μερικές από τις στενοχώριες της ζωής μου
- Στη ζωή μου με στενοχώρησαν οι φιλίες που χάθηκαν
- Κανένας δεν αποφεύγει την οδύνη από μια φιλία που διαβρώθηκε (Ι. Γιάλομ)
- Είναι πολύ μεγαλύτερη η δυσκολία να συγχωρήσεις τους φίλους σου από τους εχθρούς σου (Ι. Γιάλομ)
Πώς να αγαπήσει τους εχθρούς του όταν δεν μπορεί να αγαπήσει ούτε τους φίλους του.
H μεγάλη πίκρα μου (που συμπυκνώνεται στις παραπάνω εκφράσεις) είναι οι φιλίες που χάθηκαν και εννοώ οι φιλίες των παιδικών χρόνων που πολλές από αυτές είχαν διατηρηθεί ως τελευταία. Ίσως ευθύνομαι και εγώ. Οι άνθρωπο σήμερα διακατέχονται από παράξενα συναισθήματα τα οποία όμως εγώ δεν μπορώ να καταλάβω.
Απογοητεύομαι με της έννοιες (αλλά όχι γιατί δεν μπορώ να προσφέρω) :
φιλία: δύο άνθρωποι που ενώνουν τη δύναμη τους στην αναζήτηση μιας ανώτερης αλήθειας (Ι. Γιάλομ)
Αν ήμουν υποχρεωμένος να επιλέξω ανάμεσα στο να προδώσω ένα φίλο η την πατρίδα ελπίζω ότι θα διάλεγα πάντα το δεύτερο
ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ PAUL CARTRLEDGE SEL 217
Φοβάμαι μήπως αν καθυστερήσω ο φίλος μου φύγει από τη ζωή πριν από μένα. Θέλω βλέπεις να πεθάνω μαζί του
ΧΑΙΡΕΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ – ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΑΦΡΟΔΙΣΙΕΩΣ
Ισχύουν άραγε αυτά που ακούγονται στην καθημερινότητα;
»εμπιστοσύνη μόνο στον εαυτό μας»
η γράφονται
» … Κανέναν άνθρωπο ποτέ σου μην εμπιστευτείς»
ΑΜΛΕΤ ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ
manifesto ωραίο θέμα, πολύ θα ήθελα να προχωρήσει ο διάλογος
A winter’s day
In a deep and dark december;
I am alone,
Gazing from my window to the streets below
On a freshly fallen silent shroud of snow.
I am a rock,
I am an island.
I’ve built walls,
A fortress deep and mighty,
That none may penetrate.
I have no need of friendship; friendship causes pain.
It’s laughter and it’s loving I disdain.
I am a rock,
I am an island.
Don’t talk of love,
But I’ve heard the words before;
It’s sleeping in my memory.
I won’t disturb the slumber of feelings that have died.
If I never loved I never would have cried.
I am a rock,
I am an island.
I have my books
And my poetry to protect me;
I am shielded in my armor,
Hiding in my room, safe within my womb.
I touch no one and no one touches me.
I am a rock,
I am an island.
And a rock feels no pain;
And an island never cries.
ΤΑΣΟΣ said...
ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ
-Οι φιλίες που χάθηκαν ήταν μερικές από τις στενοχώριες της ζωής μου
- Στη ζωή μου με στενοχώρησαν οι φιλίες που χάθηκαν
- Κανένας δεν αποφεύγει την οδύνη από μια φιλία που διαβρώθηκε (Ι. Γιάλομ)
- Είναι πολύ μεγαλύτερη η δυσκολία να συγχωρήσεις τους φίλους σου από τους εχθρούς σου (Ι. Γιάλομ)
Πώς να αγαπήσει τους εχθρούς του όταν δεν μπορεί να αγαπήσει ούτε τους φίλους του.
H μεγάλη πίκρα μου (που συμπυκνώνεται στις παραπάνω εκφράσεις) είναι οι φιλίες που χάθηκαν και εννοώ οι φιλίες των παιδικών χρόνων που πολλές από αυτές είχαν διατηρηθεί ως τελευταία. Ίσως ευθύνομαι και εγώ. Οι άνθρωπο σήμερα διακατέχονται από παράξενα συναισθήματα τα οποία όμως εγώ δεν μπορώ να καταλάβω.
Απογοητεύομαι με της έννοιες (αλλά όχι γιατί δεν μπορώ να προσφέρω) :
φιλία: δύο άνθρωποι που ενώνουν τη δύναμη τους στην αναζήτηση μιας ανώτερης αλήθειας (Ι. Γιάλομ)
Αν ήμουν υποχρεωμένος να επιλέξω ανάμεσα στο να προδώσω ένα φίλο η την πατρίδα ελπίζω ότι θα διάλεγα πάντα το δεύτερο
ΟΙ ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ PAUL CARTRLEDGE SEL 217
Φοβάμαι μήπως αν καθυστερήσω ο φίλος μου φύγει από τη ζωή πριν από μένα. Θέλω βλέπεις να πεθάνω μαζί του
ΧΑΙΡΕΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΡΡΟΗ – ΧΑΡΙΤΩΝΟΣ ΑΦΡΟΔΙΣΙΕΩΣ
Ισχύουν άραγε αυτά που ακούγονται στην καθημερινότητα;
»εμπιστοσύνη μόνο στον εαυτό μας»
η γράφονται
» … Κανέναν άνθρωπο ποτέ σου μην εμπιστευτείς»
ΑΜΛΕΤ ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ
manifesto ωραίο θέμα, πολύ θα ήθελα να προχωρήσει ο διάλογος
Δευτέρα, Ιουνίου 06, 2005
υπερεκτιμημένες έννοιες ...
φιλία : ο φίλος Κώστας επιμένει πως χρειαζόμαστε τους φίλους, εγώ πάλι δεν συμφωνώ αφού βρήκα την ησυχία μου μόλις έκοψα τους φίλους
αγάπη : όπως έλεγε και ένας άλλος φίλος "η αγάπη δεν είναι παρά μια κου----α που επιπλέει στα μολυσμένα νερά ανάμεσα στην Σαλαμίνα και την Ψυτάλλεια".
αγάπη : όπως έλεγε και ένας άλλος φίλος "η αγάπη δεν είναι παρά μια κου----α που επιπλέει στα μολυσμένα νερά ανάμεσα στην Σαλαμίνα και την Ψυτάλλεια".
τελικά ...
...οι bloggers δεν θα αφήσουν τίποτα όρθιο ... μέχρι ο θάνατος άρρωστου πιτσιρικά έγινε αφορμή για ακατάληπτα ποστ ... τελικά ο σεβασμός προς τους νεκρούς αφορά μόνο πολιτικούς ηγέτες ...
Αθήνα, ασκούπιστη πόλη ...
τι υπέροχη που είναι η πρωτεύουσα αυτές τις ημέρες με τους περίφημους σωρούς από σκουπίδια να στολίζουν την πόλη, με αυτή την συγκλονιστική ευωδιά από τους κάδους, με αυτή την υπόσχεση ασθενειών στην ατμόσφαιρα ... ποιός είπε πως η Αθήνα δεν είναι πια η διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι; ...
ταξείδι στο χρόνο ...
Τον τελευταίο καιρό διαβάζοντας διάφορα blogs δεξιά και αριστερά έχω την εντύπωση πως ανακάλυψα τυχαία μια "σκουλικότρυπα" η οποία με βγάζει αυτόματα σ ένα σημείο του χωροχρόνου κάπου στις τελευταίες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα ... μέχρι για την Ελενα Ακρίτα και τη Μαλβίνα Κάραλη διαβάζω ... έχω την εντύπωση πως κάποια μέρα θα ανοίξω ένα blog και θα μιλάνε για τη Φρίντα Μπιούμπι και το σκάνδαλο - Καλκάνη ... τι τρέχει;
the woman ...
who used to be Nonika ... έχει τραβηχτεί τόσο πολύ που δεν θα μπορεί να ουρλιάξει πειστικά ακόμα κι αν τα μαλιά της πάρουν φωτιά ...abscheulich
Κυριακή, Ιουνίου 05, 2005
απορία : (μας άρεσε και την κλέψαμε)
Μα καλά ήταν ανάγκη να πάει στο LA ο Πάρης Κασιδόκωστας για να βρει μια Μπουρναζιώτισσα?
Παρασκευή, Ιουνίου 03, 2005
οι συμβουλές
είναι κάτι που το δίνουμε τόσο απλόχερα στους άλλους ενώ το έχουμε τόσο ανάγκη οι ίδιοι
απορία ...
τελικά η blogόσφαιρα είναι ένας χώρος για ανταλλαγή ιδεών ή το σαλονάκι της Θείας Μυρσίνης;
η μεγάλη ελπίδα είναι να βρεθεί μια πλατφόρμα απαλλαγμένη από τις μικροαστικές προκαταλήψεις που έχουν αντικαταστήσει ολοσχερώς οποιοδήποτε σύστημα αξιών ...
αλλά όπως όλες οι ελπίδες φαίνεται ότι κι αυτή πεθαίνει ...
μαζί με την πρωτοτυπία της σκέψης και την ανατρεπτική διάθεση ...
εκείνο που είναι πιο λυπηρό είναι η δυσκαμψία που χαρακτηρίζει πολλούς νέους bloggers απέναντι στην ανατροπή ...
μα πως θα φτιάξουν τον δικό τους θαυμαστό καινούριο κόσμο αυτοί οι άνθρωποι αν πρώτα δεν γκρεμίσουν τον παλιώτερο;
ποιό όραμα θα τους ενηλικιώσει;
η μεγάλη ελπίδα είναι να βρεθεί μια πλατφόρμα απαλλαγμένη από τις μικροαστικές προκαταλήψεις που έχουν αντικαταστήσει ολοσχερώς οποιοδήποτε σύστημα αξιών ...
αλλά όπως όλες οι ελπίδες φαίνεται ότι κι αυτή πεθαίνει ...
μαζί με την πρωτοτυπία της σκέψης και την ανατρεπτική διάθεση ...
εκείνο που είναι πιο λυπηρό είναι η δυσκαμψία που χαρακτηρίζει πολλούς νέους bloggers απέναντι στην ανατροπή ...
μα πως θα φτιάξουν τον δικό τους θαυμαστό καινούριο κόσμο αυτοί οι άνθρωποι αν πρώτα δεν γκρεμίσουν τον παλιώτερο;
ποιό όραμα θα τους ενηλικιώσει;
ω οι ευτυχισμένες μέρες ...
Οι Ιταλοί σκέφτονται σοβαρά να αλλάξουν το αποτρόπαιο Ευρώ και να ξαναγυρίσουν στην παλιά καλή γνωστή Λίρα. Τους καταλαβαίνω ... νοσταλγώ κι εγώ εκείνες τις ευτυχισμένες ημέρες της Δραχμής ... πριν η Ελλάδα γίνει η τρίτη πιο ακριβή χώρα στον κόσμο ...
more
more
Πέμπτη, Ιουνίου 02, 2005
μη τολμήσεις ...
... να με αποδεχτείς ... δεν γουστάρω ρε φίλε ... πάρε την αποδοχή σου και μακρυά από μένα ...
η πονεμένη ιστορία μου (γιατί πονεμένος άνθρωπος είμαι κι εγώ)
...την αρχή την έκανα στον θείο μου ... τον αποπλάνησα όταν ήμουν 8 ετών ... εκείνος ήταν ένας αθώος ΕΣΑτζής και κούκλος κι εγώ ένα τρελλό ζιζάνιο που δεν τον άφηνε σε ησυχία ... στη συνέχεια άρχισα να την τρώω και να τα τρώω από διάφορους γκόμενους ... ευτυχώς ζούσαμε ακόμα στα ωραία εκείνα χρόνια που τα λεφτά τα είχανε οι γκόμενοι και όχι οι γκόμενες ... κατόπιν άρχισα να τους βάζω να κάνουν μπούκες στα χρηματοκιβώτια των μπαμπάδων τους προκειμένου να συνεχίσω να τους δίνω δόσεις από τη μεγάλη "πίκρα" ... κατέληξα να γίνω η Αλόμα και να καίω άλλες τραβεστί μέσα στα "σπίτια" που δουλεύανε ...
έπειτα άλλαξε ο αιώνας, ήρθε ο 19ος και στη συνέχεια ο 20ος και η νέα η χιλιετία ... περάσαμε αισίως στην τρίτη ... ο κόσμος άλλαξε, το σύμπαν άλλαξε ... το μόνο που έμεινε για πάντα ίδιο είναι τα απολιθωμένα σκοταδιστικά τοτέμ στο φαντασιακό κάποιων απολιθωμένων σκοταδιστών ...
ρίξε τώρα μια μπαγλαμαδιά γιατί βαλαντώσαμε ...
έπειτα άλλαξε ο αιώνας, ήρθε ο 19ος και στη συνέχεια ο 20ος και η νέα η χιλιετία ... περάσαμε αισίως στην τρίτη ... ο κόσμος άλλαξε, το σύμπαν άλλαξε ... το μόνο που έμεινε για πάντα ίδιο είναι τα απολιθωμένα σκοταδιστικά τοτέμ στο φαντασιακό κάποιων απολιθωμένων σκοταδιστών ...
ρίξε τώρα μια μπαγλαμαδιά γιατί βαλαντώσαμε ...
deadly serious ...
They are dead. Forever dead. All 1665 of them. All 100,000 of the Iraqi men, women, and children as well. Gone. Sons. Daughters. Fathers who never met their children. As if they were discardable. Ephemeral. Units of war room data.
Gone. All of them.
more
Gone. All of them.
more
Μάχαιρα έδωσες ...
Αφού το ήξερες πως θα με βαρεθείς
έκανες άσχημα για να με ξεμυαλίσεις
Αν ήθελες τόσο σκληρά να μου φερθείς
γιατί ν ανάψεις τη φωτιά και να μ αφήσεις
Πές μου που θάβρω τώρα πια παρηγοριά
χωρίς εσένα πές μου πως θα ζήσω αλήθεια
ήρθες και μούμπηξες βαθειά μια μαχαιριά
και πας να πεις κι αλλού τα ίδια παραμύθια
Θάρθει η σειρά σου κι ο κατήφορος αυτός
θα σε τσακίσει δίχως να το καταλάβεις
αλήτης έγινα για σένανε σωστός
μάχαιρα έδωσες και μάχαιρα θα λάβεις.
Γιώργος Λαύκας - Κώστας Μάνεσης
Από το δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου Η Κυρία Καίτη κι Εγώ
και την ερμηνεία της μεγάλης Καίτης Ντάλη
έκανες άσχημα για να με ξεμυαλίσεις
Αν ήθελες τόσο σκληρά να μου φερθείς
γιατί ν ανάψεις τη φωτιά και να μ αφήσεις
Πές μου που θάβρω τώρα πια παρηγοριά
χωρίς εσένα πές μου πως θα ζήσω αλήθεια
ήρθες και μούμπηξες βαθειά μια μαχαιριά
και πας να πεις κι αλλού τα ίδια παραμύθια
Θάρθει η σειρά σου κι ο κατήφορος αυτός
θα σε τσακίσει δίχως να το καταλάβεις
αλήτης έγινα για σένανε σωστός
μάχαιρα έδωσες και μάχαιρα θα λάβεις.
Γιώργος Λαύκας - Κώστας Μάνεσης
Από το δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου Η Κυρία Καίτη κι Εγώ
και την ερμηνεία της μεγάλης Καίτης Ντάλη
some poetry (για να μη τρελαθούμε εντελώς)
He did not wear his scarlet coat,
For blood and wine are red,
And blood and wine were on his hands
When they found him with the dead,
The poor dead woman whom he loved,
And murdered in her bed.
....
I only knew what hunted thought
Quickened his step, and why
He looked upon the garish day
With such a wistful eye;
The man had killed the thing he loved,
And so he had to die.
Yet each man kills the thing he loves,
By each let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!
Some kill their love when they are young,
And some when they are old;
Some strangle with the hands of Lust,
Some with the hands of Gold:
The kindest use a knife, because
The dead so soon grow cold.
Some love too little, some too long,
Some sell, and others buy;
Some do the deed with many tears,
And some without a sigh:
For each man kills the thing he loves,
Yet each man does not die.
Oscar Wilde ... from The Ballad of Reading Gaol
For blood and wine are red,
And blood and wine were on his hands
When they found him with the dead,
The poor dead woman whom he loved,
And murdered in her bed.
....
I only knew what hunted thought
Quickened his step, and why
He looked upon the garish day
With such a wistful eye;
The man had killed the thing he loved,
And so he had to die.
Yet each man kills the thing he loves,
By each let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!
Some kill their love when they are young,
And some when they are old;
Some strangle with the hands of Lust,
Some with the hands of Gold:
The kindest use a knife, because
The dead so soon grow cold.
Some love too little, some too long,
Some sell, and others buy;
Some do the deed with many tears,
And some without a sigh:
For each man kills the thing he loves,
Yet each man does not die.
Oscar Wilde ... from The Ballad of Reading Gaol
χαχαχαχα ....
...δεν μας φτάνανε οι πάπες έχουμε και τους καρδινάλιους ... κι αν υπάρχει ένα πράγμα σ αυτό τον κόσμο που σιχαίνομαι είναι οι υποτακτικοί ...ξέρετε αυτοί οι βασιλικώτεροι του βασιλέα, οι παπικώτεροι του πάπα ... αυτοί που θέλουν να εμπλακούν σε μια διαμάχη που δεν τους αφορά, αλλά ταυτόχρονα δεν διαθέτουν τα κότσια κι έτσι απλά η θέση τους γίνεται όλο και πιο κατάπτυστη με κάθε λέξη που γράφουν και στο τέλος όλοι τους διαβάζουν και σκέπτονται απλά ...monkey sees, monkey does ...
Τετάρτη, Ιουνίου 01, 2005
Paris & Paris
Kαλέ ποιά Ευρώπη και δημοψηφίσματα, εμένα με απασχολεί τι έγινε όταν ο Πάρης συνάντησε την Paris.
Τελευταία φορά που είχα δει τον Πάρη ήταν στο περίφημο κότερο Therapine όπου μας είχε καλέσει ο καλός φίλος ψυχίατρος Λυμπέρης μαζί με τον Σάκη, τον Ηλία και τον Λάκη.
Ηταν εκείνη η αποφράδα νύχτα που αναγκαστήκαμε να εγκαταλείψουμε το πλοίο στα ανοιχτά γιατί ο μπαμπάς του Πάρη είχε ειδοποιήσει την αστυνομία έξαλλος επειδή ο Πάρης έκανε παρέα μαζί μας.
Στη συνέχεια ο φέρελπις Πάρης εστάλλη πακέτο στο Λονδίνο όπου τα έφτιαξε με τη Ζέτα Βαμβογιάννη, η οποία άφησε τον σύζυγό της Graff για τον Πάρη.
Τώρα ακούω πως είναι στο LA και αρραβωνιάστηκε την εγγονή του Χίλτον. Από τον Ηλία, στη Ζέτα στην Paris αυτό το παιδί πάει από το κακό στο χειρότερο.
Posted by M. Livanou
επαγγελματική πρόταση ...
...αγαπητέ pisoglenti
...τα κείμενά σου είναι πολύ συγκλονιστικά για να μένουν κρυμμένα στα σχόλια γι αυτό και ζητώ την άδειά σου να τα ανεβάζω στο blog μου ... όπως ήδη γνωρίζεις το blog αυτό είναι ένας δημοσιογραφικός κολοσσός της blogόσφαιρας και ως εκ τούτου η πρότασή μου είναι καθαρά επαγγελματική ... επίσης θα μας χρειαστούν και κανά δύο νομικοί σύμβουλοι οπότε αν έχεις κάποιον υπόψη μου λες ... εκτός κι αν σε έχουν ήδη προσλάβει στο με ταχείς ρυθμούς εξελισόμενο freepaper οπότε σε αυτή την περίπτωση πάω πάσσο ...
...τα κείμενά σου είναι πολύ συγκλονιστικά για να μένουν κρυμμένα στα σχόλια γι αυτό και ζητώ την άδειά σου να τα ανεβάζω στο blog μου ... όπως ήδη γνωρίζεις το blog αυτό είναι ένας δημοσιογραφικός κολοσσός της blogόσφαιρας και ως εκ τούτου η πρότασή μου είναι καθαρά επαγγελματική ... επίσης θα μας χρειαστούν και κανά δύο νομικοί σύμβουλοι οπότε αν έχεις κάποιον υπόψη μου λες ... εκτός κι αν σε έχουν ήδη προσλάβει στο με ταχείς ρυθμούς εξελισόμενο freepaper οπότε σε αυτή την περίπτωση πάω πάσσο ...
europa europa
αγαπητοί φίλοι είμαι η πληγωμένη Ευρώπη
προχθές έφαγα μια ηχηρή μπάτσα από τους Γάλλους και σήμερα ετοιμάζομαι να φάω μια καλαμιά από τους Ολλανδούς
το μέλλον μου είναι αβέβαιο και ζοφερό
ακροδεξιοί και ακροαριστεροί δίνουν τα χέρια σε μια ανίερη συμμαχία εναντίον μου
υπάρχουν πολλά πιθανά σενάρια για το μέλλον μου, αλλά κανένα απ αυτά δεν μου αρέσει
για να με παρηγορήσουν μου λένε πως το όχι των Γάλλων οφείλεται στη δυσφορία τους για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα τους ... φαντάζομαι πως και των Ολλανδών το όχι θα οφείλεται στην δυσφορία τους για την κατάσταση που επικρατεί στη Γαλλία
έχω βαρεθεί πια ... αρχίζω και ζηλεύω την πρώην Σοβιετική Ενωση ... θέλω να διαλυθώ στα εξ ών συνετέθην ... αλλά δεν μ αφήνουν ... merde ...
χριστιανοί ακτιβιστές ...
...μποϊκοτάρουν την αυτοκινητοβιομηχανία Ford επειδή κάποιες διαφημίσεις της είναι gay friendly !!!
Πάλι καλά ... εδώ απλά χλευάζουν ...οι χριστιανοί ακτιβιστές ψαλμωδοί σκοταδιστές κομμουνιστές μάγκες καραμπουζουκλήδες μαχαλόμαγκες και αερολογούντες ...
Πάλι καλά ... εδώ απλά χλευάζουν ...οι χριστιανοί ακτιβιστές ψαλμωδοί σκοταδιστές κομμουνιστές μάγκες καραμπουζουκλήδες μαχαλόμαγκες και αερολογούντες ...
deep throat
...ήρθε ο καιρός να μάθουμε ποιος ήταν το Βαθύ Λαρύγγι ... και μη πάει ο νους σας σε γλέντια κλπ ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)