κάποιος γράφει κάπου ...

'Οταν εφτιαχνα αυτο το blog δεν ειχα καμμια αυταπατη οτι καποια στιγμη μ'αυτο το στυλ που γραφω ,και τα πραγματα που δειχνω, θα ερχομουν σε συγκρουση με ολο αυτο το κατεστημενο της αισθητικης ,που κυκλοφορει εδω και δεκαετιες σ'αυτη τη χωρα.'

Οπα ρε μεγάλε, είπαμε όλοι μας είμαστε ψώνια αλλά και λίγο μέτρο δεν βλάπτει ...

(και παρεπιμπτόντως το κατεστημένο δεν κυκλοφορεί, παραμένει στάσιμο, γι αυτό το λένο και κατεστημένο)

τελικά δεν θα ξεφορτωθούμε εύκολα ...

τους φθονερούς, τους ηλίθιους και τους τζάμπα μάγκες

τα βράδυα παίζω μουσική ...

σ ένα κλαμπάκι στο Αιτωλικό
μέχρι τις 2 - 3 το πρωί παίζω τις μουσικές που μου στέλνει ο φίλος μου ο Κώστας από το DC και στη συνέχεια, αν η παρέα και η διάθεση το επιτρέπει ή το επιβάλλει παίζω και κανένα ελληνικό

έτσι ανακάλυψα το υπέροχο τραγούδι της Ελένης Δήμου που λέει :

Εγώ μωρό μου
δεν τη φοβάμαι τη ζωή
και πίστεψέμε τα χω βρει με τον εαυτό μου

όταν επιστρέψω θα το μοιραστώ μαζί σας

αγαπητή Κουρούνα

το φωτορεπορτάζ που σας υποσχέθηκα μόλις επιστρέψω
έχω ακόμα μια εβδομάδα διακοπών

μου λείπετε όλοι

δεν θα μου πεις εσύ όχι ...

θα σου πω εγώ ναι

έχοντας πιει μια λιμνοθάλασσα ποτά ...

ξύπνησα σήμερα το μεσημέρι με ένα απίστευτο hangover
εκεί που τα πέρναγα τόσο ωραία έκανε την εμφάνισή του για να μου σπάσει τα νεύρα και να με τιμωρήσει για το γεγονός πως πέρναγα ωραία
προφανώς ο έρωτας της ζωής του δεν του είναι αρκετός

κι έτσι ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για έρωτα

δεν θα μπω στον κόπο να γράψω δικές μου σκέψεις
παραείμαι κουρασμένος και αποκαρδιωμένος γι αυτό
αντ αυτού θα μοιραστώ μαζί σας ένα υπέροχο απόσπασμα από το συγκλονιστικό μυθιστόρημα της Carson McCullers με τίτλο :

The Ballad of the sad Cafe

"O έρωτας είναι μια κοινή εμπειρία ανάμεσα σε δυο πρόσωπα - όμως το γεγονός πως είναι κοινή δεν σημαίνει πως είναι και για τους δυο μια όμοια έμπειρία. Υπάρχει ο εραστής και ο αγαπημένος, αλλά αυτοί οι δύο μοιάζουν να έρχονται από διαφορετικούς πλανήτες. Συχνά ο αγαπημένος δεν είναι παρά ένα κέντρισμα στην αγάπη που βρίσκεται τόσον καιρό θαμμένη μέσα στον εραστή. Τούτο λίγο - πολύ κάθε εραστής το ξέρει. Νοιώθει βαθιά μέσα του πως η αγάπη του είναι κάτι μοναχικό. Μαθαίνει να ζει σε μια καινούργια, παράξενη μοναξιά και είναι μέσα απ αυτή τη γνώση που μαθαίνει να πονά. Ωστε μοναχά ένα πράγμα απομένει στον εραστή. Να κρύβει την αγάπη του όσο γίνεται βαθύτερα και να δημιουργεί έναν κόσμο απ την αρχή - έναν κόσμο εντατικό, παράξενο και αυτάρκη. Ας σημειωθεί ότι ο εραστής δεν είναι απαραίτητο να είναι ένας νέος άνθρωπος σε ηλικία γάμου, αλλά μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, παιδί ή ένα οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο πλάσμα.

Μα και στον αγαπημένο ταιριάζει να είναι ο οποιοσδήποτε. Τα πιο αλλόκοτα πλάσματα μπορεί να γίνουν αντικείμενο αγάπης. Ενας άντρας μπορεί να έχει γεράσει κι όμως η μόνη του αγάπη να είναι μια ξένη κοπέλα που είδε ένα απόγευμα πριν καμιά εικοσαριά χρόνια. Ενας παπάς μπορεί να αγαπήσει μια αμαρτωλή. Ο αγαπημένος μπορεί να είναι μουλωχτός, χοντροκέφαλος, νάχει συνήθειες βρωμερές κι ο εραστής να τα βλέπει όλα αυτά ξεκάθαρα, όμως αυτό να μην εμποδίζει την αγάπη του σε τίποτα. Ενας καθόλα μέτριος άνθρωπος μπορεί να γίνει η αιτία μιας αγάπης άμετρης, άσωτης και ωραίας σαν τα δηλητηριασμένα κρινάκια του βάλτου. Ενας καλός άνθρωπος μπορεί να γίνει αφορμή για μια αγάπη παράφορη όσο και εξευτελιστική όπως μπορεί ένας παλιομασκαράς να γεννήσει σε μιαν άλλη ψυχή ένα τρυφερό και απλό ειδύλλιο.

Ωστε λοιπόν η αξία και η ποιότητα του έρωτα ορίζεται μόνο από εκείνον που αγαπά.

Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι από μας θέλουν μάλλον να αγαπούν παρά να αγαπιούνται. Ο καθένας σχεδόν θα ήθελε να είναι ο εραστής. Κι η πικρή αλήθεια είναι ότι μ έναν βαθύ και μυστικό τρόπο η κατάσταση του να αγαπιέται κανείς είναι για πολλούς αβάσταχτη. Ο αγαπημένος φοβάται και μισεί τον εραστή και με όλο του το δίκιο. Γιατ'ι αυτ'ος που αγαπά προσπαθεί πάντα να ξεγυμνώνει εκείνον που αγαπιέται. Ο εραστής εκλιπαρεί κάθε δυνατή σχέση με τον αγαπημένο ακόμα κι αν ετούτη η εμπειρία μοναχά πόνο του προξενεί"

spyro ...

μόλις σήμερα έμαθα τα νέα από τον mac ... να σου ζήσει και να χαίρεσαι το πιο ωραίο καλοκαίρι της ζωής σου

εεεεεε παιδιά ....

πως πάει? αντέχουμε?

αχ Κωστή ...

η Βίκυ έσβησε ... ο Θεός θα την ακούει τώρα να του τραγουδάει ...

Σ αυτές τις διακοπές
λιμάνια κι αγκαλιές
τα πήραμε ταινία και τα δείξαμε
Και στην επιστροφή
απ την καταστροφή
κανείς να μην πιστεύει τι τραβήξαμε

Του κόσμου τα φιλιά
καινούρια και παλιά
τα κάναμε χαρμάνι και τα μπλέξαμε
και δίπλα ο εαυτός
μονάχος του κι αυτός
το μπράβο να μας λέει που αντέξαμε

Γειά μας παιδιά
γειά μας καρδιά
με γειά τα καλοκαίρια που δοξάσαμε, ζήσαμε, χάσαμε

κωστή ...

περιττό να σου πω πως στο πιο καυτό κλαμπάκι της περιοχής ακούγονται τα υπέροχα cd σου

εντάξει ...

με βλέπετε σε καλή διάθεση αλλά μην ανησυχείτε δεν είναι παρά μόνο η επίδραση από τις διακοπές

μόλις επιστρέψω θα ξαναγίνω το γνωστό γαιδουράγκαθο

το Αιτωλικό ...

όπως κι ο κόσμος όλος, είναι γεμάτο υπέροχα λουλούδια που ανθίζουν και ευωδιάζουν νιότη

πίσω από τα δάκρυά μου ...

κρύβεται ο πραγματικός μου εαυτός

τη στιγμή που η Costantina ...

η psilikatzoy μου βάζει τα γυαλιά (ζηλεύω το γράψιμό της) , ο mac με κάνει και γελάω (με την καλή έννοια), η dis μου ανεβάζει την πίεση (με υπέροχες φωτό), η kourouna με στέλνει αδιάβαστο με τα υπέροχα koan της, ο τάσος με συγκινεί με την τρυφερότητά του, ο spyros φροντίζει για την χαρά των οφθαλμών μου και ο Δημήτρης (ο j95) μου ακονίζει το μυαλό η Σοφία μου κλείνει το μάτι ... τι περισσότερο να ζητήσει κανείς από μια blogoπαρέα?

(ναι το ξέρω όταν πρωτογνώρισα τα παιδιά αυτά μέσα από το Διαδίκτυο ( και δεν είναι μόνο αυτά αλλά δεν θέλω τώρα να γράφω ατέλειωτες λίστες )μπορεί και να τους έδωσα την ιδέα πως είμαι πολύ μαλάκας (που είμαι) ... και γι αυτό τους ζητώ συγγνώμη)

αγαπητή Σοφία ...

θα στο λέω κάθε μέρα αν θες αλλά νομίζω πως αν στο λέω κάθε μέρα θα το βαρεθείς ... γι αυτό και στο λέω σήμερα, αλλά να ξέρεις πως το σκέφτομαι κάθε μέρα

ΚΟΥΚΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ

σημασία δεν έχει ΠΟΣΟΙ σε διαβάζουν ...

σημασία έχει ΠΟΙΟΙ σε διαβάζουν

H Αριάννα συναντάει τον Gore Vidal ...

και το αποτέλεσμα είναι ένα πολύ καλό ποστ

άλλοι ετοιμάζονται για το Μπακού ...

κι άλλοι έχουν μείνει μπακούρια

VIVA OPINIONISTAS

και τώρα ...

τι θα γίνουμε χωρίς κουρούνες ... ?

(αχ αυτά τα ορεινά χωριά της Αχαίας και αυτοί οι υπέροχοι γάιδαροι)

mac κράτα ψηλά τη σημαία ...

τελικά ο mac συνεχίζει να δημιουργεί ειδήσεις ακόμα και τον Αύγουστο

όσο για τη λύσσα που έχει πιάσει τον Ζακυνθινό μηδενιστή του lifestyle με τους bloggers ήταν αναμενόμενη ... πρώτη φορά τον γλείφουν έτσι κόλησε ο άνθρωπος τι να κάνει κι αυτός

(αναμένετε σχόλια από τον blogger μπουγαρίνι)

kostas dearest

βρίσκομαι πάντα στο ωραίο Αιτωλικό κι ανασαίνω τον καυτό μήνα Αύγουστο

κάνω βουτιές σε μια από τις ωραιότερες και, ευτυχώς, λιγότερο γνωστές παραλίες της Ελλάδας

μια ατέλειωτη σειρά από αμμόλοφους δίπλα από τις εκβολές του Αχελώου ποταμού σπαρμένη με πικροδάφνες, ευκάλυπτους και τα ευωδιαστά, αλλά και τόσο ευαίσθητα κρινάκια της άμμου που αυτή την εποχή είναι ολάνθιστα

ο νομός Αιτωλοακαρνανίας είναι ίσως ο πιο υποβαθμισμένος και ο λιγότερο αναπτυγμένος νομός της χώρας, αλλά αυτό είναι η αιτία που μερικές περιοχές είναι ακόμα σχετικά παρθένες

ευτυχώς ο τουρισμός, η "πρόοδος" και η ανάπτυξη δεν μας έχουν ανακαλύψει ακόμα

το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ήταν εδώ και ο Νικήτας

καταλαβαίνεις τι έγινε ...τι?...δεν καταλαβαίνεις? ... έλα τώρα

missing you ... d

κάποιος σκότωσε το FREePAPER ...

ποιος άραγε και με ποιο δικαίωμα έσβησε για πάντα από το Διαδίκτυο τα αριστουργήματα που είχαν γραφεί εκεί και μάλιστα όχι από εκείνον?

αν δεν κάνω λάθος μιας και ήταν ένα συλλογικό λάθος η απόφαση θα έπρεπε να είχε ληφθεί συλλογικά ... και μετά μας ζαλίζουν περί δημοκρατίας

(sorry ρε παιδιά αλλά είμαι ο μόνος που παρατηρεί κάποια πράγματα? μήπως έχει δίκιο η κουρούνα? μήπως τελικά είμαι προβληματικός?)

θα παρακαλούσα τους bloggers που δεν επιτρέπουν σχόλια στα blog τους ...

να μην ξαναφήσουν σχόλια στο δικό μου το blog ...
ούτε ως επώνυμοι, ούτε ως ψευδώνυμοι, ούτε ως ανώνυμοι

(ξέρουν αυτοί και ξέρω κι εγώ οπότε δεν νομίζω να χρειάζεται να ξανακάνω την ίδια παράκληση)

αυτή η σκιά κάτω από τα μάτια σου ...

...είναι η απόδειξη της χθεσινής σου προδοσίας

αν υπάρχει κάτι χειρότερο από την κουλτούρα της δημοσιογραφίας

αυτό είναι η υποκουλτούρα των "χριστιανών" που δημοσιογραφούν στο Ιντερνετ και δεν διστάζουν να σπιλώνουν υπολήψεις ανθρώπων και των οικογενειών τους

(το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόμουν ποτέ να κάνω θα ήταν να υπερασπιστώ ένα επάγγελμα το οποίο εγώ πρώτος έχω μέσα μου απομυθοποιήσει, αλλά το να διαβάζω κατά της δημοσιογραφίας από δημοσιογραφούντες κρετίνους ... ε πάει πολύ δεν νομίζετε? )

παιδιά βλέπω πως σφίξανε οι ζέστες ...

όμως εγώ περνάω ένα υπέροχο, δροσερό καλοκαίρι μακρυά από bloggers που συναγωνίζονται σε δημοτικότητα την beyonce , μακρυά από "χριστιανούς" και μουσουλμάνους και μακρυά από τον πέτρο κωστόπουλο

κι όμως μου λείπουν ο τάσος ο σπύρος η κουρούνα η dis η σοφία η κωνσταντίνα η mind o mac η αθηνά ο δημήτρης ο j95 η avanti ο old boy και γι αυτούς και ίσως και άλλους που αυτή τη στιγή πιθανόν και να ξεχνώ έκλεψα λίγα λεπτά για να τους πω ένα γειά