ΠΡΟΣΟΧΗ

.........................................




ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΓΕΡΑ ΝΕΥΡΑ ΚΑΙ ΓΕΡΟ ΣΤΟΜΑΧΙ

οι επιζήσαντες

Το Factory ήταν ένα παλιό εργοστάσιο κατασκευής καπέλλων στον πέμπτο όροφο ενός κτιρίου στον αριθμό 231 της Ανατολικής 47ης οδού στη Νέα Υόρκη. Για να φτάσεις ως εκεί έπρεπε να πάρεις ένα βιομηχανικό ασανσέρ που αγκομαχούσε σαν φέρυ μποτ. Ηταν ένας μεγάλος ενναίος χώρος με παράθυρα στο πάνω μέρος της πλευράς που έβλεπε στον δρόμο και ήταν σε μια γειτονιά όπου δεν υπήρχαν πολλοί ουρανοξύστες γύρω με αποτέλεσμα να έχει άπλετο φως κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το ενοίκιο ήτα μόνο εκατό δολλάρια τον μήνα. Ηταν ακριβώς ο χώρος που έψαχνε ο Αντι Γουόρχολ για να εγκαταστήσει το νέο του στούντιο...

Οταν ο Γουόρχολ εγκατέστησε το εργαστήριό του σε αυτό το εργοστάσιο, ο χώρος αυτός έμεινε στην ιστορία ως Silver Factory, επειδή οι εσωτερικοί του χώροι ήσαν καλυμμένοι με αλουμινόχαρτο και βαμμένοι σε ασημί χρώμα. Το είχε διακοσμήσει ο φίλος του Γουόρχολ Billy Name ο οποίος εκτελούσε και χρέη επίσημου φωτογράφου του Factory.

Από την πρώτη στιγμή στον χώρο αυτό εκτός από τον Γουόρχολ και τους βοηθούς του άρχιζαν να μαζεύονται, τα πιο ταλαντούχα, κακομαθημένα, κατεστραμένα, ευφυή, άγρια παιδιά της Νέας Υόρκης και να γίνονται τα πιο προχωρημένα πάρτι όπου καλλιτέχνες, διασημότητες, αστέρια της underground σκηνής, ομοφυλόφιλοι που έκαναν χρήση αμφεταμίνης, όμορφα αγόρια και κορίτσια, μοντέλα και γκαλερίστες, τραβεστί και έμποροι ναρκωτικών, φιλότεχνοι και μαικήνες, χρηματιστές και συλλέκτες επιδίδονταν σε συζητήσεις, περιπτύξεις και κατανάλωση ουσιών υπό τους ήχους εκκωφαντικής μουσικής.

"Δεν είναι τυχαίο που το έλεγαν Factory" έλεγε αργότερα ο Μπίλι Νέιμ. "Κάθε μέρα άλλοι δούλευαν στις μεταξωτυπίες, άλλοι φωτογράφιζαν, άλλοι γύριαζν ταινίες και άλλοι έκαναν ναρκωτικά. Κάθε μέρα γινόταν και κάτι υπέροχο εκεί μέσα".

Oμφαλός του Factory ήταν ένας κόκκινος παλιός καναπές που ο Μπίλι είχε βρει παρατημένο στην 49η οδό. Πάνω σε αυτόν τον καναπέ είχαν γυριστεί αρκετές από τις σκηνές σε ταινίες του Γουόρχολ και είχαν φωτογραφηθεί μερικοί από τους διασημότερους ανθρώπους της εποχής. Πάνω σε αυτόν τον καναπέ είχαν γίνει επίσης μερικά από τα πιο ανεπανάληπτα σεξουαλικά όργια, αφού οι θαμώνες του Factory δεν το είχαν σε τίποτα να πετάξουν τα ρούχα τους και να αρχίσουν να επιδίδονται σε σεξουαλικές περιπέτειες. Πάνω σε αυτόν τον καναπέ ο Λου Ρηντ έκανε έρωτα με τον Μπίλι, ενώ η Μπρίτζιντ Μπερλίν τους φωτογράφιζε...


....
Oσοι από τους τακτικούς θαμώνες του Factory ζουν ακόμα φωτογραφήθηκαν για το τεύχος Δεκεμβρίου του Vanity Fair που είναι το πρώτο τεύχος του περιοδικού αφιερωμένο εξ ολοκλήρου στην τέχνη

καβάλα στο καλάμι τον κόσμο γύρισα

αιτωλικό, οκτ.2006

......................................................................

ει ψιτ γερασμένε μελαγχολικέ ...

.
.
.
.
.

αντιλαμβάνεσαι την λεπτή ειρωνεία του να πληρώνεις έναν άνθρωπο για να γράφει (σχεδόν) αποκλειστικά για μένα?

καταλαβαίνεις πόσο υπερήφανο με κάνει αυτό?

αντιλαμβάνεσαι την τραγική ειρωνία του να πληρώνεις έναν άνθρωπο για να καταστρέφει καθημερινά και τα τελευταία απομεινάρια αξιοπρέπειας και αξιοπιστίας που σου έχουν απομείνει και σε κάνει κάθε μέρα όλο και πιο ρόμπα, όλο και πιο ξεκούμπωτη ?

συναισθάνεσαι πόσο χαρούμενο με κάνει αυτό?


τέτοια ζοφερή εκδίκηση ούτε το δικό μου σατανικό μυαλό δεν θα μπορούσε να την σκεφτεί

εύγε

καταφέρνεις μόνος σου όσα εγώ δεν θα μπορούσα ίσως ποτέ

ούτε που φαντάζεσαι πόσο γλυκιά είναι αυτή η απόλαυση για μένα ...

ούτε που φαντάζεσαι πόσο χαίρομα που καθημερινά όλο και πιο πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν πως πίσω από τη μελαγχολική γραφή της αντίπερα όχθης κρυβόταν ανέκαθεν ένας λιμοκοντόρος, βαρυστομαχιασμένος από τις αχινόσουπες του Δουράμπεη, με ηθική μαλάκιου, αισθητική Τσάκωνα και πρακτικές Ατζολίνας ...




(πάντως αυξησούλα δεν είδα να του κάνεις του καϋμένου ... συνεχίζει να γράφει οριακά καλύτερα από σένα)

PS : αλήθεια στην Ε διαβάζουν αυτά που γράφετε για "μύτες" και "βιάγκρα" ???

(ούτε τους απελθόντες δεν σέβεστε ρε σεις ?)

....

crossing the bridge

ρίο - αντίριο, οκτ. 2006


..............................................................................................................

ντροπή ... ντροπή ... ντροπή

...................................................

μα δεν έχουν παιδιά οι άνθρωποι αυτοί?

δεν έχουν αδέλφια, ανήψια, παιδιά φίλων ?

πως είναι δυνατόν να είναι τόσο απάνθρωποι ?

τι τέρατα είναι οι "άνθρωποι" αυτοί τέλος πάντων ?

από ποια κόλαση έρχονται ?

για ποια δημοκρατία μιλάνε ?

σας αρέσει η μυθολογία ?

Οι πρώτοι Αχαϊκοί μύθοι, περιστρέφονται γύρω από την εκμάθηση της γεωργικής τέχνης και τα πρώτα οργώματα της γης, χωρίς όμως να ξεχνούν και την παρουσία του θεϊκού παράγοντα.

Σύμφωνα με ένα μύθο, ο Τριπτόλεμος, γιος του Κολεού, βασιλιά της Ελευσίνας, αναθρεμμένος από τη θεά Δήμητρα και διδαγμένος από αυτήν την τεχνική της γεωργίας, γυρίζοντας τη γη πάνω σε άρμα, που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες, έφτασε κάποτε στην Αχαΐα, όπου συνάντησε τον Εύμηλο, στον οποίο δίδαξε τον τρόπο της σποράς του σιταριού με άροτρο. Στη συνέχεια, ο Εύμηλος έχτισε έναν οικισμό, τον οποίο ονόμασε Αρόη (= άροση).

Ο γιος του Εύμηλου όμως, ονόματι Ανθείας ή Ανθέας, ως ανήσυχος νέος που ήταν, έζεψε τους δράκοντες στο άρμα για να σπείρει, χωρίς την άδεια του Τριπτόλεμου κι ενώ αυτός κοιμόταν, με αποτέλεσμα οι δράκοι ν΄ αγριέψουν και να σκοτώσουν το νεαρό επίδοξο γεωργό. Τότε, ο λυπημένος πατέρας του, έχτισε ένα νέο οικισμό, στη μνήμη του, με την ονομασία Άνθεια.

Αργότερα, ανάμεσα στα δύο αυτά πολίσματα, ιδρύθηκε η Μεσσάτη («στη μέση»), στην οποία ανατράφηκε ο θεός της αμπέλου Διόνυσος, κατά μία εκδοχή του μύθου, ενώ κατά μία άλλη, εκεί βρήκε ο Διόνυσος κρησφύγετο από τις επιβουλές των Τιτάνων. Για κάποιον από τους δύο παραπάνω λόγους ονομαζόταν και Διόνυσος Μεσατέας.

Πάντως, η άμπελος του Διόνυσου ευδοκίμησε στην Αχαϊκή γη, σε τέτοιο βαθμό, ώστε να δημιουργηθεί ο μύθος της «Εφημέρου Αμπέλου», η οποία φύτρωνε κατά την εορτή του θεού, στην αρχαία Αιγείρα. Μάλιστα, μέσα σ΄ ένα εικοσιτετράωρο, όπως λέει ο μύθος, το αμπέλι, όχι μόνο καρποφορούσε αλλά, ήταν έτοιμο για τρύγημα! Το κρασί, που κατανάλωναν οι εορτάζοντες, προερχόταν από τους καρπούς της «Εφημέρου Αμπέλου».

Με τους θεούς επίσης, συνδέονταν και τα αναβλύζοντα από βράχους ή από τη γη νερά, τα οποία είχαν ιαματικές και μαντικές ιδιότητες. Αναφέρονται, ως τέτοιες, η «Πηγή της Δήμητρας» στην Πάτρα, το «Λυσσόνερο» των Λουσών, η «Μισάμπελος Πηγή» στην Κλειτορία και άλλες.

Όσοι έπιναν νερό από τη «Μισάμπελο Πηγή», λέει ο μύθος, ξεχνούσαν και μισούσαν το κρασί και δεν ήθελαν πια ούτε να το μυρίσουν, ενώ το «Λυσσόνερο» γιάτρευε, όσους το έπιναν, από τη «μανία καταδίωξης», που είχαν προσβληθεί.

(πάντως αν παλιοί συμμαθητές σας στέλνουν mail στη δουλειά σας και σας κατηγορούν για φρικτά εγκλήματα και φτιάχνουν blogs για να σας βρίζουν καθημερινά τότε :

α) θα πρέπει να ήσασταν καλό κουμάσι στο σχολείο
β) το Λυσσόνερο δεν προβλέπεται να σας βοηθήσει και πάρα πολύ)

...

ουρανοί και θάλασσες

παραλία λούρου, οκτ. 2006


.................................................................................

από το αρχείο

]
]
]

κρύβω μέσα μου ...

another autumn bites the dust

aitoliko, 11/06

.............................................................................................................

have a look

The new Lewis B. and Dorothy Cullman education building,
completing the museum’s expansion, opened Tuesday.
Shown is the staircase at the end of the lobby.

at the new MoMA

όταν οι μέρες μικραίνουν

.
.
.


αιτωλικό, οκτ. 2006
.
.
.

Βάσω Κατράκη : η ποιήτρια της πέτρας

Η Βάσω Κατράκη είναι η πιο σημαντική ελληνίδα χαράκτρια. Μαζί με τον Μόραλη και τον Τάσο αποτελούν τη χρυσή τρόϊκα της σύγχρονης ελληνικής χαρακτικής.

Γεννήθηκε στο Αιτωλικό το 1914 και το πατρικό της όνομα ήταν Λεονάρδου.

Σε ένα αυτοβιογραφικό σημείωμα ή ίδια έγραφε :

"Το Αιτωλικό είναι ένα μικρό νησάκι, που το συνδέουνε με τη στεριά δυο μακρυά πέτρινα γεφύρια με πολλές μικρές τοξοτές καμάρες. Το σπίτι μας ήτανε σχεδόν όλο μέσα στη θάλασσα και στη γειτονιά καθότανε όλο ψαράδες. ‘Ενα ξυπόλυτο μελισσολόι τριγύριζε ολοήμερα, με τις γυναίκες τους συνέχεια γκαστρωμένες και τα παιδιά , μπακανιασμένα από την ελονοσία.

Ο πατέρας μου λεγότανε Γιώργης Λεονάρδος κι ήτανε κτηματίας μα περισσότερο τραγουδούσε κι έψελνε στην εκκλησία με μια σπάνια ωραία, ζεστή φωνή. Όταν τραγουδούσε μαζευόντανε κόσμος και κοσμάκης σπίτι μας για να τον ακούσει.

Η μανούλα μου ύφαινε ολοκέντητα λεπτά μεταξωτά και μπαμπακερά και πολύχρωμα μάλλινα κιλίμια. Είχε πάρει κι ένα χρυσό βραβείο σε μια Διεθνή Έκθεση στο Παρίσι."



"Γύρω-γύρω από τη μικρή μας θάλασσα ήτανε η έξοχή, γεμάτη ελιές, χωράφια καρπερά, μποστάνια, καπνοτόπια, σιτηρά. Μια ζωή στη στεργιά και στη θάλασσα, γεμάτη ιδρώτα και μόχθο. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον μεγάλωσα.

Διάβαζα βιβλία και βιβλία πούχε ο αδερφός μου κι οι φίλοι μας. Μ’ άρεσε πολύ το διάβασμα και πιο πολύ ή ποίηση. Κοντά στ’ αδέρφια μου ζωγράφιζα κι εγώ.

Κρυφά, ονειρευόμουνα να γίνω ζωγράφος, μα μου φαινόντανε τόσο απίστευτα μεγάλο που δεν μπορούσε λογικά να χωρέσει στο μυαλό μου. Ό, τι έβλεπα, έλεγα:— Εγώ αυτό μπορώ να το κάνω.

Και πολλές φορές έβαζα τον εαυτό μου σε δοκιμασία.

Δεν ήξερα ακόμα ότι, άλλο πράμα είναι η Τέχνη.

Και μια μέρα, σφηνώθηκε ξαφνικά στο μυαλό μου ένα ερώτημα. Κι’ αν γίνω ζωγράφος;"



"Πήγα στη Σχολή Καλών Τεχνών, κι έμαθα πώς σε λίγες μέρες θ’ αρχίζανε οι εξετάσεις. Αμέσως έτρεξα και γράφτηκα στη Σχολή. Έδωσα εξετάσεις. Στη Σχολή Καλών Τεχνών είχα Καθηγητές τον Παρθένη στη Ζωγραφική και τον Κεφαλληνό στη Χαρακτική. Πήρα το Δίπλωμα της Σχολής το 1940 με μια τρίμηνη υποτροφία στη Ζωγραφική για τα νησιά και ένα βραβείο και δυό επαίνους στη Χαρακτική. Μετά αμέσως πόλεμος, κατοχή, πείνα, αντίσταση, και μετά πάλι εμφύλιος πόλεμος, πάλι σκοτωμοί άδικοι κι ακατονόμαστοι, εξορίες, φυλακές, όλα τα δεινά της Πατρίδας περάσανε από της δικής μου γενιάς τις πλάτες. "


Η Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα έγραφε γι αυτήν :

"Η Βάσω, γεννημένη και ζυμωμένη ως το κόκκαλο με το λαό, νανουρισμένη από τους μυθικούς και τους ανθρώπινους καημούς της λιμνοθάλασσας του Αιτωλικού, είχε φορτίσει την οπτική και συγκινησιακή της πείρα με μνήμες, όπου ο απλός, ο καθαρός και ευθύγραμμος στην αγωνία του για το “άγιον ήμαρ” λαός κυριαρχούσε. Και τούτος ο λαός του μόχθου, της μικρής μα άγιας θλίψης, της πείνας, της αρρώστιας, της ασφυξίας της χαμοζωής, μα και της ασύνορης λεβεντιάς του την κάλεσε κοντά του να τον τραγουδήσει με επικούς, ελεγειακούς και λυρικούς ρυθμούς."



Στις 25 Ιουνίου 2006, εγκαινιάστηκε στο Αιτωλικό το μουσείο «Βάσω Κατράκη». Η χαράκτρια κληροδότησε στην γενέτειρά της όλα της τα έργα τα οποία φιλοξενούνται μόνιμα στην μια αίθουσα του μουσείου.

Το υπόγειο του μουσείου έχει διαμορφωθεί για να λειτουργήσει αργότερα ως Σχολή Χαρακτικής Τέχνης. Το μουσείο έχει χαρακτηριστεί ως μοναδικό μουσείο αμιγώς Χαρακτικής Τέχνης στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.

είναι απλό :

.



αν δεν είσαι μαζί μου, είσαι εναντίον σου ...

κι όμως, κι όμως

.
.


Δέλτα Αχελώου, Οκτ. 2006
.
.

Καμιά φορά με πιάνει το πολιτικό μου ...

Όπως σήμερα

Που αποφάσισα να φτύσω στους αριστερούς τάφους σας

Αν οι αριστεροί της μπλογκόσφαιρας είναι ένα ενδεικτικό δείγμα της ελληνικής αριστεράς, τότε το μέλλον της αριστεράς στη χώρα μας διαγράφεται ζοφερό

Τι θέλω να πω ...

Υπάρχουν κάτι αριστεροί bloggers που γράφουν καθημερινά δεκάρικους για την ελευθερία του λόγου

Που δελαπατριδίζουν ασύδοτα για τον πόλεμο στο Ιράκ και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και την άνοιξη της Πράγας και το φθινόπωρο της Βουδαπέστης και το παρακράτος της Δεξιάς και τον Γρηγόρη Λαμπράκη και τη Ρόζα Λούξενμπουργκ και την Εμμα Γκόλντμαν

Και επαναλαμβάνουν μέχρι σοβαρής ναυτίας το ρητό «διαφωνώ με αυτά που λες, αλλά θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να τα λες»

Και αναλύουν με ύφος και τουπέ 1000 καρδιναλίων εξωτερικές και κοινωνικές πολιτικές

Και σχίζουν τα ρούχα τους για την Χεζμπολάχ και τον Τσάβες και τον Τσόμσκι

Και ξαφνικά κάτι γίνεται δίπλα τους

Ενας blogger με τον οποίο έχουν συζητήσει, συμφωνήσει, διαφωνήσει ή και τσακωθεί μαζί του βλέπει να τον κατηγορούν σε μια εφημερίδα για εγκλήματα τα οποία ουδέποτε έχει διαπράξει

Μόνο και μόνο γιατί αυτά που έλεγε δεν άρεσαν στον αποδέκτη τους

Μόνο και μόνο επειδή η κριτική του δεν άρεσε στο αντικείμενό της

Πρόκειται δηλαδή για μια καταφανή και κατάφωρη απόπειρα φίμωσης και λογοκρισίας

Και οι αριστεροί bloggers τι κάνουν ;

Αλλοι κάνουν πως δεν άκουσαν , σφυρίζουν κλέφτικα και κοιτάζουν με αχανές βλέμμα το υπερπέραν ψάχνοντας το θέμα του επόμενου ποστ που θα συγκλονίσει την μπλογκόσφαιρα με τις αριστερές ευαισθησίες του

Αλλοι καταπίνουν τον Πόντιο Πιλάτο και αρχίζουν να το παίζουν Κοντολίζα και αποφασίζουν να κρατήσουν ίσες αποστάσεις και παίρνουν βαθιές αναπνοές για να μη χάσουν την ψυχραιμία τους και για να μη τους ξεφύγει το eyeliner και μουτζουρωθούν

Και άλλοι βρίσκουν ευκαιρία να βγάλουν βόλτα τον δεξιό τραμπούκο που κρύβουν μέσα τους κι αρχίζουν να πυροβολούν τα εγκεφαλικά μας κύταρα με κλισαδούρες του τύπου «άλλο ελευθερία, άλλο ασυδοσία», «δεν μπορείς να γράφεις ατιμώρητα ό,τι θέλεις», «ποιος είναι αυτός που κριτικάρει τους πάντες», «τι δημοκρατία είναι αυτή που μπορεί ο καθένας να λέει ότι θέλει», ενώ άλλοι φροντίζουν να δώσουν άλλοθι στους ψεύτες κατήγορους γράφοντας καραγκιοζιλίκια για «μονομανείς επιθέσεις».

Με λίγα λόγια

Ο λόγος τους είναι αριστερός, αλλά το μήνυμά τους είναι βαθιά δεξιό

Δηλαδή τι δεξιό ... καραχουντιάρικο ...

Και το μήνυμα αυτό είναι :

«Η ελευθερία του λόγου είναι απλά ένα σχήμα λόγου κενό νοήματος. Η λογοκρισία επιβάλλεται. Οι αντιφρονούντες πρέπει να σιωπήσουν. Με κάθε μέσο.»

Πρόκειται για ένα μήνυμα απόλυτα φασιστικό, πασπαλισμένο με σταλινική άχνη, μικροαστικό καθωσπρεπισμό, τριτοκοσμική βλαχιά και απεχθή δουλοπρέπεια

Ενα μήνυμα – αιδώς σε μια χώρα που γέννησε την τραγωδία, την κωμωδία, την σάτιρα, την κριτική, την φιλοσοφία και την δημοκρατία

Τελικά οι έλληνες αριστεροί δεν είναι ούτε αριστεροί, ούτε έλληνες

όλα τάχαμε

....

οι απόψεις της Μαρίνας Φωκίδη περί τέχνης μας έλειπαν

...

παρεμπιπτόντως η Μαρίνα Φωκίδη είναι η πιο άσχετη curator τέχνης που έχει υπάρξει ποτέ

είναι μια από τις βασικές υπευθύνους για την επικράτηση στα ελληνικά καλλιτεχνικά δρώμενα απίστευτων φελλών

όπως του Σωκράτη Σωκράτους για παράδειγμα

αλλά και άλλων αναλόγου βαρύτητας "καλλιτεχνών"

με τέτοιους curators δεν είναι τυχαίο πως δεν υπάρχει τέχνη στην Ελλάδα

μόνο η γκαλερίστρια (sic) Ρεβέκκα Καμχή την ξεπερνάει σε ασχετοσύνη και κακό γούστο

...

χειμώνιασε ...

..................................................................................


αιτωλικο, 11/06

....................................................................................

βρε μαύρε γάτε αγόρι μου γιατί βασανίζεσαι άδικα ;

τα πράγματα είναι απλά

ελευθερία του λόγου είναι

να γράφεις την δευτέρα "τα σχόλια του Χ. είναι χυδαία"

και την πέμπτη να γράφεις "τα ξαναδιάβασα πιο προσεκτικά, δεν ήταν χυδαία, ίσως δύο από αυτά να ήταν εκτός ορίων"

και στο μεταξύ κανείς να μη σε απειλεί ούτε με μηνύσεις, ούτε με εγκλήσεις διώξεων, ούτε με αγωγές και λοιπές μπουρδολογίες

και φυσικά να μην έχει καμιά σχέση αν είσαι στην Αττική, την Αφρική ή την Ασία

see if anyone cares

αυτή είναι η ελευθερία του λόγου

τα υπόλοιπα είναι αερολογίες

τώρα όσον αφορά την ευθύνη αυτών που γράφεις ... με αυτά που γράφεις ποιος λογικός άνθρωπος να ζητήσει ευθύνη?

ευθύνες φέρουν τα υπευθύνως γραφόμενα

τα υπόλοιπα δεν έχουν καμιά ευθύνη αφού αυτοαναιρούνται

καμιά φορά οι τσίχλες εκδικούνται

αν είναι μια δραστηριότητα που ειλικρινά μισώ από τα βάθη της καρδιάς μου είναι το κυνήγι

κι αν υπάρχει ένα είδος ανθρώπου που απεχθάνομαι είναι οι κυνηγοί

τους βλέπω τους χειμώνες που κατεβαίνω στα μέρη μου

ντυμένοι με πράσινες νιτσεράδες να κρύβονται μέσα σε θάμνους προκειμένου να στήσουν καρτέρι στα πτηνά του ουρανού,

που ξεκουράζονται στους βάλτους της περιοχής ή στα σύθαμνα,

που κάνουν μια μικρή στάση στα μακρινά τους ταξίδια προς το Νότο,

που πετάνε μεγαλόπρεπα σε σχηματισμούς γεμάτους χάρη ή σαν σύννεφο όλα μαζί ...



κι εν τω μεταξύ πυροβολούν ο,τιδήποτε πετάει ή περπατάει

γλάρους, πελεκάνους, γεράκια, αλεπούδες, κουνάβια ...

οπλισμένοι με καραμπίνες και σκάγια και αυτή την πρωταρχική βλαχιά του ανθρώπου που νομίζει πως όλα του ανήκουν

πως όλα είναι δικά του για να τα κυνηγήσει και να τα σκοτώσει

που δεν σκέφτονται πως με κάθε τσίχλα που σκοτώνουν μειώνουν τις πιθανότητες των παιδιών τους να δουν μια τσίχλα να πετάει και να κουρνιάζει μέσα στα φυλλώματα, να δουν ένα γεράκι να ανοίγει τα τρομερά φτερά του και να διαγράφει κύκλους στα στρώματα του αέρα, να δει τις αγριόπαπιες να κυματίζουν στο απέραντο γαλάζιο

βούρλα μέσα στα βούρλα σκορπάνε τον θάνατο και την καταστροφή

μερικές φορές ο θάνατος που σκορπάνε πέφτει στα κεφάλια τους

όταν έρχονται αντιμέτωποι με άλλους βλάχους

που δεν διστάζουν να σκοτώσουν 5 ανθρώπους επειδή τους πάτησαν το τριφύλλι

καμιά φορά το κάρμα είναι ακαριαίο

καμιά φορά οι τσίχλες εκδικούνται

eye candy

....................................................................................




aitoliko, oct. 2006

................................................................................................................

...

εκείνο που μου κάνει πραγματικά εντύπωση

είναι η παντελής έλλειψη ειρωνείας που βασανίζει τα γλαρωμένα παγώνια

γράφει για παράδειγμα ένα από αυτά :

"Τι κοινό έχουν…
Ο Μάκης, ο Νίκος, οι τηλε-εισαγγελείς, οι μπάτσοι με τα πολιτικά που έσπασαν στο ξύλο τον Κύπριο φοιτητή και δύο-τρεις bloggers;
Νομίζουν ότι μπορούν να «γαμάνε και να δέρνουν» ατιμωρητί επικαλούμενοι μάλιστα την «ελευθερία του λόγου» !
Κούνια που τους κούναγε!"

η τραγική ειρωνεία είναι πως το άτομο αυτό είναι το ίδιο άτομο που έτρεξε να επιχαρεί μόλις άκουσε πως ένας άνθρωπος έχασε τη δουλειά του με εκείνο το αξέχαστο "η δεξίωση τέλειωσε καιρός να πληρώσουμε τον λογαριασμό"

την επόμενη ημέρα βγήκε και άρχισε να κρώζει ζητώντας τον νόμο να βάλει τέρμα στην ασυδοσία των blogs και να ρυθμίσει κανόνες

το ίδιο άτομο δεν είχε κανένα ταμπού και κανένα ενδοιασμό και καμία αναστολή να βγαίνει και να γράφει δεξιά κι αριστερά πως πήγε σε πιάτσες (?) και ρώτησε ανθρώπους (?) και του είπανε πράγματα φριχτά (?) για μένα χωρίς να αισθάνεται καμία υποχρέωση να μας πει σε ποια πιάτσα πήγε, ποιους ανθρώπους βρήκε και τι του είπανε

στη συνέχεια έλεγε αλλού πως θα έρθει να μαρτυρήσει σε πιθανές δίκες εναντίον μου

με πιάνουν γέλια και μόνο στη σκέψη του τι θα του έλεγε ο δικαστής αν άρχιζε να καταθέτει αυτά που γράφει για πιάτσες και ανθρώπους και πράγματα που του είπανε

θα του έλεγε :

- άντε παιδάκι μου να βγάλεις την κουκούλα που ήρθες εδώ μέσα να μας πεις αυτά που σου είπανε σε πιάτσες


η αλήθεια είναι πως ο άνθρωπος αυτός γράφει ότι του κατέβει ατιμωρητί επικαλούμενος την ελευθερία του παραλόγου

του ίδιου παραλόγου που του επιτρέπει να είναι άντρας με δύο επώνυμα και να μην ντρέπεται γι αυτό ...

τελικά ρε άνθρωπε

"πες μου τι σου είπανε για μένα
κι όλο με κοιτάς με μάτια γλαρωμένα "


και σ ανώτερα ...

sad, sad, sad ... just sad

...


- μα από που έρχεται αυτή η μπόχα;

- από τη Μπόχαλη ...

...

πίσω από το βρεγμένο τζάμι ...

oct.2006


...............................................................................................................

ο μεγάλος J.P. Witkin

ρίχνει τη δική του ματιά στη μόδα για το κυριακάτικο ένθετο των New York Times

...

have a look ...

...



http://boywalkinginthewoods.blogspot.com/

φίλτατε Παναγιώτη (Χατζηστεφάνου)

...


διάβασα το χθεσινό σου πόνημα στην εφημερίδα Το Πρώτο Θέμα

στο μέτρο που αφορά γενικά στα blogs έχω κάποιες επισημάνσεις
(τα υπόλοιπα που αναφέρεις δεν με αφορούν καθόλου)

κατ αρχήν μου κάνει εντύπωση που εσύ, ένας άνθρωπος ευφυής, δεν έχεις συλλάβει ακόμα το τι ακριβώς σημαίνουν τα blogs για το μέλλον της δημόσιας γραφής

αλλά δεν πειράζει, θα το καταλάβεις κάποια στιγμή

τώρα επί του θέματος

αναφέρεσαι γενικά στην μπλογκόσφαιρα ώς "αποπληκτικά βαρετό κόσμο των διαδικτυακών μπουρδολογιών"

εντάξει, ως ένα βαθμό έχεις δίκιο

αλλά κάτι μου λέει πως το γεγονός και μόνο ότι ασχολείσαι σημαίνει πως ίσως κάποιες από αυτές τις μπουρδολογίες δεν είναι και τόσο βαρετές

αναφέρεις επίσης πως όσα γράφονται στα blogs αποτελούν "ομφαλοσκοπήσεις του κάθε πικραμένου"

λοιπόν,

χίλες φορές να διαβάζω τις "ομφαλοσκοπήσεις κάθε πικραμένου", παρά τις "ομφαλοσκοπήσεις κάθε γλυκαμένου"

λες ακόμα πως το να γράφει κανείς "με ψευδώνυμο, είτε στο Ιντερνετ, είτε στον Τύπο είναι θρασύδειλο και στερείται κάθε σοβαρότητας"

να σου θυμίσω πως με nom de plume έχουν γράψει μεγάλοι συγγραφείς

να σου θυμίσω επίσης πως οποιασδήποτε σοβαρότητας στερείται και το να γράφεις επώνυμα δίπλα στον Χρήστο Ζαμπούνη

τέλος

αν τα blogs σου θυμίζουν "λεύκωμα γεροντοκόρης με δήθεν trendy συμπεριφορές" να μη σου πω τι μου θυμίζει εμένα η παλαιολιθική πλατφόρμα παραπληροφόρησης που λέγεται Πρώτο Θέμα



...

άντε και καλή εβδομάδα ...

αιτωλικό, oct. 2006


.............................................................................................................

ξεστραβώσου

...






I watched a very short video.

I 'd like you to, too.




Palestinians Don't Do Thanksgiving Day.



it will only take 5 minutes of your "life"


και καλά κρασά ...

WELCOME TO BLOGOLIA ...

where the Blogolians live

where almost everybody overstates the obvious

where thruthiness has replaced truth

where the absolut cliche is considered a revelation

where so many people write so many things in order to say nothing

where the philistines and the fascists play the democrats

where freedom is just another f word

where the deepest stupidity is taken as wit

where the ruffians and the sycophants rule day and night





(σας τα γράφω στα αγγλικά μπας και τα καταλάβετε)

προς τους κουκουλοφόρους της μπλογκόσφαιρας

...



που σήμερα μας ζαλίζουν με δεκάρικους για το παρακράτος της Δεξιάς : πείτε μου τι ΔΕΝ πίνετε, να σας δώσω λίγο

...

via email

από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο έλαβα σήμερα το κάτωθι mail :


«ΔΕΝ ΠΟΥΛΗΣΑ ΤΟΥΣ ΑΠΑΧΘΕΝΤΕΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΥΣ….»Τζαβέντ Ασλάμ

"Συγκέντρωση συμπαράστασης πραγματοποίησαν σήμερα η Πακιστανική Κοινότητα και η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο έξω από το Εφετείο.

Την Πέμπτη 23 Νοέμβρη θα βγει η τελική απόφαση του Συμβουλίου Εφετών για την αίτηση προσωρινής αποφυλάκισης του Τζαβέντ Ασλάμ, η οποία εκδικάστηκε σήμερα.

Ενώ η αρχική στάση του εισαγγελέα ήταν να μην γίνει δεκτή, γιατί θεωρείται "ύποπτος φυγής" κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναγκάστηκε να αναθεωρήσει και να ζητήσει να προσκομιστούν συμπληρωματικά έγγραφα της δίκης που έγινε στις 29/9 της ίδιας καταγγελίας περί δουλεμπορίας, στην οποία o Τζαβέντ είχε κριθεί αθώος.

"Δεν πούλησα την Πακιστανική Κοινότητα γι' αυτό βρίσκομαι σήμερα στη φυλακή", είπε ο Τζαβέντ Ασλάμ. "Από εσάς μάθαμε εμείς οι πακιστανοί ότι δημοκρατία είναι να διεκδικείς τα δικαιώματά σου και αυτό κάνω".

Οι δικηγόροι του Τζαβέντ απόδειξαν ότι η κράτησή στη φυλακή είναι αποτέλεσμα μίας κατηγορίας φάντασμα. Ο καταγγέλλων Μοντασέρ Ικμπάλ, είναι το πρόσωπο που έχασε τις εκλογές στην Πακιστανική Κοινότητα Ελλάδος, κατήγγειλε τον Τζαβέντ για δουλεμπόριο χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο και κοινοποίησε την απόφαση στην κυβέρνηση του Πακιστάν που έβγαλε ένταλμά σύλληψής του. "Υπάρχει σκηνοθεσία να οδηγηθεί σ' ένα Γκουαντάναμο του Πακιστάν και να μην τον ξαναδούμε ποτέ, γιατί όρθωσε το ανάστημά του. Η προσωρινή του κράτηση γίνεται για να σταλεί το μήνυμα σε κάθε ελεύθερη φωνή από το Πακιστάν, "προσέξτε να τι έπαθε ο πρόεδρός σας" είπε ο Φραγκίσκος Ραγκούσης στο δικαστήριο.

"50 διεθνείς προσωπικότητες, γνωστοί διανοούμενοι, βουλευτές ζητάνε την άμεση απελευθέρωσή του. Αν παρόλα αυτά είναι "ύποπτος φυγής" τότε ποιος είναι εκείνος ο αλλοδαπός που δεν είναι; " είπε ο Γιώργος Γκουντούνας δικηγόρος του Τζαβέντ.
Μάρτυρες υπεράσπισης του Τζαβέντ ήταν ο Γεώργιος. Α. Μαγκάκης, ο Γρηγόρης, Φελώνης, ο Αλέκος Αλαβάνος και ο Γιάννης Σηφακάκης.

Ο εισαγγελέας δέχτηκε αρχικά να καταθέσει μόνο ένας μάρτυρας και ύστερα από παρέμβαση της προέδρου έγιναν δεκτοί δύο, ο Α. Αλαβάνος και ο Γ.Α.Μαγκάκης, ο οποίος έκανε μία καθοριστική παρέμβαση. "Εχω ζήσει παρόμοια κατάσταση όταν βρισκόμουν στο εξωτερικό στη διάρκεια της δικτατορίας και ζητήθηκε η έκδοσή μου στην Ελλάδα", είπε. "Στάθηκε αδιανόητο για τη διεθνή κοινή γνώμη ότι μία δημοκρατική χώρα του εξωτερικού μπορεί να υποκύψει σε τέτοιες αξιώσεις. Από τις ελληνικές αρχές υπάρχει απαλλακτική απόφαση και τώρα η πακιστανική κυβέρνηση ζητά για τον ίδιο λόγο την έκδοσή του. Ο ελληνικός λαός έχει δείξει ότι είναι αλληλέγγυος με το λαό του Πακιστάν και ζητά να μην παραδώσουμε τον Τζαβέντ στα χέρια ενός τυρανικού καθεστώτος".

Η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο καλεί σε κλιμάκωση της αλληλεγγύης για την άμεση αποφυλάκιση του Τζαβέντ Ασλάμ και την τιμωρία των ενόχων για τις απαγωγές των Πακιστανών.

Είναι φανερό ότι ο Βύρων Πολύδωρας φέρει ακέραια την ευθύνη για την φυλάκιση του Τζαβέντ Ασλάμ στην αγωνιώδη προσπάθεια συγκάλυψης του σκανδάλου των απαγωγών την ώρα που στην Ιταλία για ανάλογο σκάνδαλο η κυβέρνηση Πρόντι ξήλωσε τον επικεφαλής της Στρατιωτικής Αστυνομίας.

Φτάνει πλέον η ώρα του ίδιου του Πολύδωρα που τις τελευταίες μέρες στην Θεσσαλονίκη μας έδειξε πως αντιλαμβάνεται την λειτουργία των μηχανισμών καταστολής. "

οι bloggers που σήμερα κόπτονται

...



για το παρακράτος της αστυνομίας είναι (οι περισότεροι) το παρακράτος της μπλογκόσφαιρας

και ως εκ τούτου οι φανφαρονισμοί τους είναι τόσο γελοίοι όσο και οι ίδιοι ...


τ' ακούς κουκουλοφόρε μου?

xaxaxaxaxaxaxaxaxaaxaxaxaxa

warhol, last supper



"αξιόλογοι" bloggers αναρωτιούνται με αγωνία : "Μήπως εγώ κύριε?"


...

...

...

irony is dead and buried and over
she died a vicious death in the greek blogosphere
...

Το μήνυμα της τηλεόρασης ...

... γράφει ο Νορμαν Μέιλερ στο βιβλίο «Η Μάγισσα Τέχνη»* είναι : "είμαι εδώ για να σε νεκρώσω - το χρειάζεσαι ! »



«Ισως η Αμερική πράγματι το χρειαζόταν.

Σκεπτόμουν την Αμερική του ’60,

αυτή την παρανοϊκή επεκτεινόμενη Αμερική όπου μυστικοί πράκτορες του FBI ενέπνεαν – όταν δεν έπρατταν – τις πιο βίαιες πράξεις της Αριστεράς,

σκεπτόμουν αυτή την πλούσια και ισχυρή χώρα όπου ο πουριτανισμός ήταν εξίσου ζωντανός με τον κάθε βαπτιστή,

αυτή την εταιρική γη δίχως ενστικτώδη αντίδραση στην αισθητική που τώρα διέδιδε σ’ ολόκληρο τον κόσμο,

τη χειρότερη εφαρμοσμένη αισθητική στην ιστορία του κόσμου,

με τις τεράστιες λεωφόρους της που μοιάζουν με ορυχεία,

τα μικρά της γραφειάκια σαν κουτιά παπουτσιών,

τα μεγάλα της κτήρια να αναρριχώνται με την αναλογία στερεοτυπικών χαρτόκουτων το ένα πάνω στο άλλο,

με τον ορίζοντα των ΗΠΑ να εγκαταλείπει τις υψηλές κορυφές του Μανχάταν για τα κουτιά Kleenex του Ντάλας,

αυτή τη λαίμαργη δημμοκρατία που κατέψυξε το φαϊ της πριν το κάψει,

και ευχαριστιόταν να γλείφει το κέτσαπ από τηγανιτές πατάτες τόσο μουσκεμμένες που γλιστρούσαν από τα δάχτυλα σαν σκουλήκια

- το χειρότερο φαγητό στην ιστορία της ανθρωπότητας –

αυτή η σεξουαλικά επαναστατημένη δημοκρατία που της άρεσαν τα πέτσινα, τα σαδομαζοχιστικά, να σκοτώνει κιτρινιάρηδες σε ορυζώνες, να καίει τις ζούγκλες, να θαυμάζει τον βρυχηθμό μιας μεγάλης μοτοσικλέτας ανάμεσα στα πόδια και φλογοβόλα και κόμικ και Χάιτ- Ασμπουρι, να παίζει γκολφ στο φεγγάρι,

ναι,

αυτή η Αμερική, η τρομοκρατημένη, κάλλιστα χρειαζόταν την τηλεόραση

- είμαι εδώ για να σε νεκρώσω, το χρειάζεσαι!»



*(εκδόσεις Καστανιώτη)

girl in pink

oil on paper, 10/2006

αφιερωμένο στην γλυκιά Μ13 που της αρέσουν τα πρωτόλεια σχεδιάκια μου

...

και μετά την αποκάλυψη του πιο "διάσημου έλληνα blogger"

...



κάποιοι έλληνες δημοσιογράφοι ετοιμάζονται να καλύψουν τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο

(εγώ σας τόλεγα πως τα νέα στις εφημερίδες είναι παλιά αλλά δεν μ ακούγατε ...
μέχρι να πάρει χαμπάρι ο Μίκης Θεοδωράκης την μπλογκόσφαιρα το Μαουτχάουζεν είχε κλείσει)

από το New Yorker

...


Ο Τhomas Pynchon επιστρέφει
...

hey little girl

peggy, november 2006

SHUT A FINAL DOOR ...

του Truman Capote



1.

"Γουόλτερ, άκουσέ με. αν όλοι σε αντιπαθούν, αν όλοι σε πολεμάνε μη νομίζεις πως το κάνουν χωρίς λόγο. Μόνος σου δημιουργείς αυτές τις καταστάσεις".

Ετσι είχε πεί η Αννα και, παρ όλο που η πιο υγιής πλευρά του του έλεγε πως δεν το είπε με κακό σκοπό, (αν δεν ήταν φίλη η Αννα, τότε ποιός ήταν;) τη μίσησε και άρχισε να λέει σε όλους πόσο πολύ αντιπαθούσε την Αννα, τι σκύλα που ήταν. Αυτή τη γυναίκα, έλεγε, μην την εμπιστεύεστε. Αυτά τα δήθεν ντόμπρα λόγια της δεν είναι παρά ένας τρόπος για να καλύψει την καταπιεσμένη εχθρότητα που κρύβει μέσα της. Τρομερή ψεύτρα επίσης, δεν μπορείς να πιστέψεις κουβέντα απ όσα λέει. Επικίνδυνη, Θεέ μου! Φυσικά ό,τι έλεγε έφτανε πίσω στ αυτιά της Αννας, οπότε όταν μια μέρα της τηλεφώνησε για να πάνε μαζί σε μια θεατρική πρεμιέρα, όπως είχαν κανονίσει, εκείνη του είπε: "Συγνώμη Γουόλτερ, αλλά δεν σε αντέχω άλλο. Σε καταλαβαίνω πολύ καλά κι έχω και μια δόση συμπάθειας για σένα. Είναι έμφυτη αυτή η μοχθηρία και δεν μπορεί κανείς να σε κατηγορήσει γι αυτό, αλλά δεν θέλω να σε ξαναδώ γιατί η ίδια δεν είμαι και πολύ καλά ώστε να μπορώ να σε αντέξω". Μα γιατί; Και τι είχε κάνει; Εντάξει σίγουρα την είχε κουτσομπολέψει, αλλά δεν τα ενοούσε όλα όσα έλεγε, και στο κάτω κάτω, όπως είχε πει στον Τζίμι Μπέργκμαν (αυτός κι αν ήταν διπρόσωπος), ποιος ο λόγος να έχεις φίλους αν δεν μπορείς να μιλήσεις γι αυτούς αντικειμενικά;

Είπε, είπες, είπανε, είπαμε, ξανά και ξανά, γυρω γύρω. Γύρω γύρω σαν τον ανεμιστήρα που γύριζε από πάνω. Γύριζε και γύριζε αναμοχλεύοντας χωρίς αποτέλεσμα τον τελματωμένο αέρα. Εκανε έναν θόρυβο σαν ξύλινο ρολόι που μετράει δευτερόλεπτα μέσα στη σιωπή. Ο Γουόλτερ κύλησε σε μια πιο δροσερή γωνιά του κρεβατιού κι έκλεισε τα μάτια για να μη βλέπει το μικρό, σκοτεινό δωμάτιο. Είχε φτάσει στη Νέα Ορλεάνη στις επτά το απόγευμα και στις επτάμιση είχε βρεί δωμάτιο σε αυτό το ξενοδοχείο, ένα ανώνυμο μέρος, σ' έναν απόκεντρο δρόμο. Ηταν Αυγουστος κι ήταν σαν νάκαιγαν φωτιές στον κόκκινο, νυχτερινό ουρανό, και το αφύσικο τοπίο του Νότου, που με τόση προσήλωση παρατηρούσε μέσα από το τραίνο, και το οποίο, προσπαθόντας να σβήσει όλα τ άλλα από το μυαλό του, ξανάφερε στη μνήμη του, έκανε πιο έντονη την αίσθηση πως είχε ταξιδέψει μέχρι το τέλος, μέχρι το χείλος του γκρεμού.

Αλλά πως είχε βρεθεί εδώ σ αυτό το ασφυκτικό ξενοδοχείο, σ αυτή τη μακρινή πόλη, δεν μπορούσε να πεί. Υπήρχε ένα παράθυρο στο δωμάτιο, αλλά δεν είχε καταφέρει να τ' ανοίξει και φοβόταν να φωνάξει την καμαριέρα (τι παράξενα μάτια που είχε) και φοβόταν να βγεί από το ξενοδοχείο γιατί τι θα γινόταν αν χανόταν; κι αν χανόταν, έστω και για λίγο, θα μπορούσε να χαθεί για πάντα. Πεινούσε, δεν είχε φάει από το πρωί, έτσι βρήκε μερικά αλμυρά μπισκότα που είχαν μείνει σ ένα κουτί που είχε αγοράσει στη Σαρατόγκα και τα κατέβασε μ ένα δάχτυλο ουίσκι Four Roses, το τελευταίο. Τον αρώστησε. Εκανε εμετό, ρίχτηκε πάλι στο κρεβάτι κι έκλαψε μέχρι που μούσκεψε το μαξιλάρι. Εμεινε ξαπλωμένος στο ζεστό δωμάτιο, τρέμοντας και παρακολουθούσε τον ανεμιστήρα που γύριζε αργά. δεν υπηρχε αρχή σ αυτή την κίνηση, ούτε τέλος. Ηταν ένας κύκλος.

η συνέχεια εδώ ...

"αξιόλογο" παγώνι της μπλογκόσφαιρας

έχει μόλις φορέσει την καλή του κουκούλα και ετοιμάζεται να καταθέσει σε "δίκες" εναντίον άλλων μπλόγκερ ...

σε απλά ελληνικά : τι είναι αυτά που λες βρε καραμήτρο?

(σιγά τα αίματα και τα ωά)

...

καλτσόβρακε χρόνια πολλά

...


(μόλις είδα πως στις 18 είχες γεννέθλια)

να τα εκατοστήσεις ;))

από το New Yorker

....


H επόμενη κίνηση

από τον Seymour M. Hersh

τι θα γίνει με το Ιράν μετά την εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικάνων?

...

AΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

.................................................................................

το manifestogr εισχώρησε στα άδυτα αξιόλογων, αναρχοαυτόνομων blogger και τους φωτογράφισε την ώρα που ετοιμάζονταν να δημοσιεύσουν πύρινα ποστ για την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης ...

grassroot journalism

just in

έλληνες και ελληνίδες blogger διαδηλώνουν για το δικαίωμα των εκδοτών να δημοσιεύουν συκοφαντίες

το σύνθημα που κυριάρχησε ήταν :

ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ



..........

ανέκδοτο

...



- γιατί η mirandolina χθες ήταν χαρούμενη?
- επειδή απέλυσαν έναν άνθρωπο από τη δουλειά του
- και γιατί σήμερα είναι λυπημένη?
- επειδή δεν τον απέλυσαν τελικά ...


...

έλληνες και ελληνίδες

εκτός από μόγγολα είστε και καλλιτέχνες της μπουρδολογίας

άντε τώρα να ζητιανέψετε κανένα linkblog από τους αξιόλογους λινκοδότες σας

και την επόμενη φορά που θα βγάλετε κιχ για την ελευθερία του λόγου θα σας θυμίσω πως το μόνο για το οποίο κόπτεστε είναι η ελευθερία του παραλόγου

στα πλαίσια αυτού το παραλογισμού :

ο δημοσιογράφος ζητάει ταπεινά συγγνώμη από τους έλληνες και τις ελληνίδες που δεν τον απέλυσαν τελικά

εντάξει το καταλαβαίνω πως στεναχωρεθήκατε που δεν απολύθηκε

που δεν έχασε τη δουλειά του

αλλά θυμηθείτε πως κάποιοι χάρηκαν που απολύθηκε

έτσι είναι η ζωή

μια κλαίμε , μια γελάμε

βα τ ανκιουλέ γλυκιά μου (νομίζω πως θα χρειαστείς τον ίδιο μεταφραστή)

μπαρμπα - τζεπέτο

αλήθεια βρε καρντάσηδες

εκεί στην όμορφη Θεσσαλονίκη
κυκλοφορούν πολλοί άντρες με δύο επώνυμα?

...

the cove

oil on paper, september 2006



............................................................................................................

συμφωνώ με τον Πάνο

....





αυτό το ποστ πρέπει να το διαβάσετε

είναι επίκαιρο ... σε πολλά επίπεδα


http://postnuclear-icehouse.blogspot.com/2006/11/rant.html



...

αγαπητέ Αθήναιε

μπαίνω στον κόπο να απαντήσω στο φιλικό σχόλιό σου εδώ γιατί μερικά από τα θέματα που θίγεις νομίζω πως αφορούν γενικότερα πράγματα

στα ειδικά σου απαντώ στα comments

γράφεις λοιπόν μεταξύ άλλων :

"η παρουσία των δημοσιογράφων στην ελληνική κοινωνία είναι τέτοια που με κάνει να πιστεύω ότι όλοι οι καυγάδες τους είναι στημένοι. Έχουν ένα πανίσχυρο σωματείο για να τους υπερασπιστεί και στην τελική, προτιμώ να κόβω τις φλέβες μου για τους δημοσιογράφους που χάνουν τη ζωή τους στο Ιράκ, στα Κατεχόμενα, στα δικτατορικά καθεστώτα παρά σε άλλες διαμάχες."

κατ αρχήν δεν ξέρω τι σε κάνει να πιστεύεις η παρουσία των δημοσιογράφων για τους καυγάδες τους

προσωπικά εδώ μέσα λειτούργησα ελάχιστες φορές σαν δημοσιογράφος και πάντα σαν blogger

όσο για τις διενέξεις μου με τον οποιοδήποτε δεν ήταν ποτέ στημένες

δεν είχα κανένα λόγο να στήσω οποιαδήποτε διένεξη ... πίστεψέ με

σε τιμά που κόβεις τις φλέβες σου για τους δημοσιογράφους που χάνουν τη ζωή τους στο Ιράκ

η αδιαφορία σου για bloggers που βρίσκονται δίπλα σου μου είναι ανεξήγητη, αλλά ουδέποτε θυμάμαι να σου ζήτησα να πάρεις οποιαδήποτε θέση σε οποιαδήποτε διαμάχη


λες ακόμα πως

"εκφράσεις όπως "τσόκαρο" που έχεις χρησιμοποιήσει τις θεωρώ πραγματικά προσβολές και βαριές. Φυσικά, δεν αποτελούν ποινικό αδίκημα γιαυτό και ο Τ. δεν σου έκανε μήνυση. Όμως απάδουν της αισθητικής μου".

έχεις ιερό δικαίωμα να βρίσκεις την έκφραση "τσόκαρο" αντιαισθητική και δεν νομίζω να απαγόρευσα ποτέ στον οποιονδήποτε να βρίσκει οποιαδήποτε έκφραση αντιαισθητική ή όχι και να εκφράζει την άποψή του αυτή

πιο κάτω γράφεις

"Κι εγώ παρατήρησα το edito στο οποίο ο Τ έγραφε ότι διαβάζει την Vogue κάθε εβδομάδα. Δεν χρειαζόμουν εσένα να το επισημάνεις. Δεν είμαι τόσο βλάχος και τόσο χωριάτης ώστε να μην ξέρω πότε βγαίνει η Vogue αλλά και να μην ήξερα πάλι δεν χρειαζόμουν εσένα".

να σου θυμίσω φίλτατε πως την χιουμοριστική μου τοποθέτηση απέναντι στην εβδομαδιαία κυκλοφορία της vogue την δημοσίευσα στο blog μου και δεν υποχρέωσα κανέναν να τη διαβάσει

σαφώς και δεν έχεις ανάγκη το δικό μου αστείο ή κριτικό σχόλιο, αλλά αυτό ΔΕΝ σημαίνει πως εγώ δεν έχω το δικαίωμα να το κάνω

παρακάτω με μπερδεύεις λίγο γιατί γράφεις :

"Στου Πετεφρή μου είπες ότι διαδίδω ψευδη επειδή είπα ότι είσαι ο Δημήτρης Γαλάνης. Δεν ξέρω πως με κόβεις, μπορεί να με κόβεις για μαλάκα αλλά μάλλον έχεις καταλάβει ότι δεν είμαι από του μαλάκες και βλάκες της πιάτσας.Μπορούσα να σου προσκομίσω αποδείξεις σε ποστ και σχόλια όπου είχες παραδεχτεί ότι είσαι ο Γαλάνης, δεν το έκανα γιατι το εγώ μου δεν είναι τόσο σημαντικό.Σου ζήτησα συγγνώμη ειλικρινά γιατί αναγνώρισα ότι είναι δικαίωμά σου να το λες όπου θες και όπως θες, όμως μην το γαμάς κι από πάνω."

κατ αρχήν να σου θυμίσω πως στου Πετεφρή το μόνο που είπα ήταν :

"αθήναιε μου κάνει εντύπωση η βεβαιότητά σου για την ταυτότητά μου, καθώς και η ευκολία με την οποία αποκαλύπτεις την υποτιθέμενη αυτή ταυτότητα σε τρίτους"

ούτε ψεύτη σε είπα, ούτε σε κατηγόρησα για τίποτα

απλά εξέφρασα την έκπληξή μου για την βεβαιότητά σου, δεδομένου πως δεν έχουμε γνωριστεί ποτέ

αλλά και να είχαμε γνωριστεί, αν εσύ ήθελες να κρατήσεις κάποια στοιχεία για σένα μυστικά, ουδέποτε θα τα αποκάλυπτα έτσι αβασάνιστα σε όλη την μπλογκόσφαιρα

λες πως θα μπορούσες να μου αποδείξεις πως είμαι ο τραμπάκουλας

αλλά εγώ το μόνο που ζήτησα ήταν αποδείξεις πως ο τραμπάκουλας αποκαλύπτει λεπτομέρειες για τη σεξουαλική ζωή τρίτων και διασπείρει ψευδείς ειδήσεις

εμένα, όπως έχω πει και παλιότερα, δεν με νοιάζει ποιος είναι ο καθένας που μπαίνει εδώ μέσα

δεν δίνω δεκάρα αν είσαι άντρας ή γυναίκα, αν έχεις τέσερα κεφάλια ή τρία πόδια, αν είσαι εξωγήινος ή λερναία ύδρα, αν είσαι όμορφος σαν τον ντέιβιντ μπέκαμ ή χοντρός και καραφλός σαν τον τέλη σαβάλα

το μόνο που έχει σημασία είναι αυτά που γράφει ο καθένας και οι θέσεις που παίρνει και οι απόψεις που εκφράζει

και επί αυτών τοποθετούμαι


λες τέλος

"Αποφάσισα να σχολιάσω μόνο και μόνο για να σου ζητήσω κάτι:Σε παρακαλώ να σταματήσεις αυτή την ιστορία και αυτά τα ποστ. Σε παρακαλώ ν α σταματήσεις τώρα γιατί με αρρωσταίνουν".

αγαπητέ Αθηναιε

ήρθα ποτέ στο blog σου να σου πω να συνεχίσεις ή να σταματήσεις να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου με οποιονδήποτε τρόπο εσύ θεωρείς πιο σωστό?

και αν σε αρωσταίνουν αυτά που γράφω γιατί τα διαβάζεις ?

φιλικά

και με καμία διάθεση για καμία πυρά

αυτά δεν είναι πρακτικές δικές μου

οι μάγισσες του σάλεμ κατοικούν αλλού , όχι εδώ

...

η υπέροχη φίλη μου Μελίτα Κάραλη

μου έστειλε την ακόλουθη πρόσκληση :


Dream On (fuckers)

Αυτή την Κυριακή γύρω στις 21.00
πάρτε τους φίλους σας
(και αυτοί τους δικούς τους)
και ελάτε να κάνουμε ένα Dream On
socializing party στο Loop


live & dj-set

Nikko Patrelakis
(ambient set)

Sergios Xrysovitsanos
(Ηλεκτρικό βιολί και Κιθάρα)


LOOP
Πλ. Ασωμάτων, Θησείο



η πρόσκληση ισχύει για όλους ...

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΠΕΘΑΝΕ

όρεξη νάχεις να μετράς

τους δεκάρικους και τις ρητορικές αρλούμπες για την ελευθερία του λόγου

που θα ανέβουν σήμερα στο monitor

...

to mourga

aitoliko
................................................................................

ακόμα μια τραγική και κατάπτυστη τοποθέτηση

...


ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ

ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΝΑ ΤΑΣΣΕΤΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ


Η ΓΣΕΕ υπέρ της αναθεώρησης του ασύλου



...

well, I d rather be an attention whore

than a linkblog whore ...

(προς αποφυγήν παρεξηγήσεων το ποστ αυτό δεν είναι για τον πασκάλ

πήρα αφορμή από το χθεσινό του ποστ για να γράψω κάτι για τον μάγο της μεταποίησης return)
...

αγαπητέ j95

Δεν έκρυψα ποτέ πως είμαι άνθρωπος ερριστικός, σαρκαστικός, είρων ή όπως είπαν κάποιοι «δηλητηριώδης»

Ομως είμαι επίσης αυστηρός με την πάρτη μου, αυτοσαρκαστικός, ειρωνεύομαι τον εαυτό μου και έχω γράψει για μένα μερικά πολύ δηλητηριώδη πράγματα

Δεν δίστασα ποτέ να πω σε κάποιον τι ωραία που τα λες, αλλά είπα και πολλές φορές «τι μπούρδες είναι αυτές που ακούμε»

Αν θέλεις για μένα η αντίδραση στην αρνητική κριτική είναι πιο ενδεικτική για τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου από την κολακεία

Στον έπαινο όλοι φουσκώνουμε από περηφάνια σαν τα παγώνια, αλλά είναι η αντίδρασή μας στην αρνητική κριτική που αποκαλύπτει πιο πολλά για τον αληθινό μας εαυτό

λοιπόν

σε ευχαριστώ θερμά για το χθεσινό σου ποστ

μου άξιζε

το 4 ήταν απαράδεκτο εκ μέρους μου

είναι το μοναδικό ποστ για το οποίο ντρέπομαι

ήταν χτύπημα κάτω από τη μέση και παρά το γεγονός πως το άξιζαν και οι δύο εγώ δεν έπρεπε να το κάνω

MEA CULPA

πολύ καλά έκανες και μου το επεσήμανες

για το 5 δεν ντρέπομαι καθόλου

μετά από τη μπούφλα (για το 4 μιλάω πάντα) που μου έδωσες σε εκτίμησα ακόμα περισότερο

νάσαι καλά

το μόνο που δεν μου άξιζε είναι να δω τα ποστ μου ανάμεσα σε ποστ του return, του μούτρα, της μιραντολίνας και του τσαγκαρουσιάνου

αλλά επειδή το ολίσθημά μου (4) είναι ασυγχώρητο σε ευχαριστώ και γι αυτό

γιατί μου θύμισες πως κινδυνεύω να καταντήσω

;((
...

my dear friend kostas says

.


by the way, who are all these anonymous posters? how come you didn't tell me that greece is taken over by eunuchs?

sorry φίλε μου, δεν στο είπα γιατί δεν ήθελα να σε πληγώσω γιατί ξέρω πόσο αγαπάς την χώρα αυτή

δυστυχώς είναι μια όμορφη χώρα γεμάτη άσχημους ευνούχους

;((

τραγικό

και απαράδεκτο

η "υπουργός" "παιδείας" και όλοι οι άλλοι που είναι υπεύθυνοι γι αυτό πρέπει να ντρέπονται

μαζί με αυτούς και όλοι εμείς

ΠΡΟΣΟΧΗ : ΤΟ ΠΟΣΤ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ

ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΑΝΗΘΙΚΟΥΣ

Εγραφα παλιότερα ότι όλες οι επικοινωνίες είναι εσωτερικές άσχετα με το μέσο μέσα από το οποίο πραγματοποιούνται.

Πίστευα πως ένας άνθρωπος που έχει συλλάβει τον ψυχικό κραδασμό σου μπορεί να πιάσει από μακρυά τη σκέψη σου, τη διάθεσή σου, τη στεναχώρια σου, την αλήθεια σου ή το ψέμα σου

Είχα την εντύπωση πως ανάμεσα σε ενήλικες ανθρώπους με το μίνιμουμ της καλής διάθεσης και της κοινής λογικής μερικά πράγματα θα ήταν δεδομένα και αδιαπραγμάτευτα

But …
...............................

Οταν πρωτομπήκα στην μπλογκόσφαιρα και κατάλαβα λιγάκι τι παίζεται έβαλα κάποιους κανόνες στο blog μου

Σκέφτηκα ότι σε ένα ανοιχτό σύστημα όπως αυτό οι μόνοι κανόνες που θα μπορούσαν με επιτυχία να επιβληθούν ήταν αυτοί που έβαζε ο καθένας για τον εαυτό του στο δικό του blog

Με λίγα λόγια έκανα τη δική μου αυτορύθμιση, έστω κι αν κάποιοι δυσκολεύονται να το πιστέψουν

Οι κανόνες που έβαλα ήταν οι εξής :

1. Θα αφήσω όλα τα σχόλια ανοιχτά για όλους
2. Δεν θα επιβάλλω καμία λογοκρισία σε κανένα από τα σχόλια εκτός αυτών που ξεπερνάνε τα δικά μου όρια που πιστέψτε με είναι πολύ ελαστικά. Και τα όριά μου ήταν ότι θα έσβηνα τα σχόλια που προσέβαλαν άλλους ή ήταν τρομερά ανήθικα και εξέθεταν πόσωπα και καταστάσεις
3. Δεν θα κάνω ανώνυμα σχόλια. Η διαδικτυακή μου περσόνα, δηλαδή ο μανιφέστος, μου ήταν αρκετά συμπαθής για να μη του αποδώσω τα συγκλονιστικά μου σχόλια.
4. Δεν θα διστάσω να τοποθετηθώ επί παντός επιστητού
5. Δεν θα διστάσω να εκφράσω την διαφωνία μου με κάποιον ακόμα κι αν αυτός ο κάποιος είναι φίλος μου, γνωστός ή απλά συμπαθής
6. Δεν θα προσπαθήσω ποτέ να κρύψω την οποιαδήποτε κριτική που γίνεται από τον οποιοδήποτε προς το μπλογκ μου, τα γραπτά μου, τις απόψεις μου ή τις θέσεις μου
7. Στο μέτρο των δυνατοτήτων μου θα προσπαθήσω να απαντήσω σε ο,τιδήποτε με αφορά με τον οποιοδήποτε τρόπο θεωρώ εγώ καλύτερο
8. Δεν θα γράψω ποτέ ψέματα και συκοφαντίες
9. Δεν θα διασπείρω ποτέ ψευδείς ειδήσεις εκτός κι αν το έκανα τόσο φανερά με χιούμορ που όλοι θα καταλάβαιναν πως έκανα πλάκα.
10. Δεν θα διστάσω να υπερασπιστώ - στα μέτρα πάντα των δυνατοτήτων που μου παρέχει αυτό το μπλογκ – οποιονδήποτε βλέπω να αδικείται ή να συκοφαντείται

Αυτός ήταν ο δικός μου δεκάλογος και με αυτόν προσπάθησα να πορευτώ μέχρι σήμερα


ΟΜΩΣ

επειδή δυστυχώς οι μπλογκόσφαιρα αποτελείται στην πλειοψηφία της από ανήθικα μόγγολα που μόλις αναδύθηκαν από πρωταρχικές λάσπες ρουφιανιάς αποφάσισα πως :

1. (αν μου εξηγήσει κάποιος πως) θα κλείσω τα ανώνυμα σχόλια

και

2. επειδή κάποιοι θα μπουν στον κόπο να κάνουν faux προφίλ θα σβήνω οποιοδήποτε σχόλιο θεωρώ κακόβουλο, συκοφαντικό, βρώμικο και ανήθικο

οι ανώνυμοι νίκησαν

και δεν νίκησαν με την ανηθικότητά τους, την χολή τους ή το μίσος τους

πίστευα πως τα σχόλιά τους όσο βρώμικα και να ήταν και μόνο το γεγονός πως τα άφηνα έκθετα σε δημόσια θέα αναιρούσε εξ ορισμού την οποιαδήποτε υπόσταση όσων έγραφαν

υπήρξαν βρωμερά υποκείμενα που τώρα μου γράφουν επιστολές του τύπου "Δημήτρη" που ντρέπομαι που τα γνώρισα κι έκατσα σ ένα τραπέζι μαζί τους και έμπαιναν εδώ μέσα έκαναν τα πιο φριχτά, ανήθικα, βρωμερά σχόλια και ύστερα πήγαιναν στο μπλογκ τους κι έγραφαν πως εγώ κάνω ανώνυμα σχόλια στο δικό μου το blog (ναι το διάβασα κι αυτό)

όμως όλα αυτά δεν μπορούσαν να με πτοήσουν

εκείνο που με πτόησε και πήρα την απόφαση που προανέφερα ήταν ο σπόρος της αμφιβολίας που έσπειραν στο μυαλό ανθρώπων που εκτιμούσα και εκτιμώ

ναι ξέρω πως θα βγουν και θα ουρλιάζουν πως εγώ σβήνω σχόλια που δεν μου αρέσουν

και ξέρεις κάτι "φίλε" μου

όταν θα συμβεί αυτό να πιστέψεις ΑΥΤΟΥΣ και όχι εμένα

αυτό το blog από σήμερα θα είναι ένα λιγότερο ανοιχτό blog

γιατί δεν σας αξίζουν τα ανοιχτά συστήματα

washed up in a cold land

05/03/06




...

και για να τελειώνουμε μια και καλή με το θέμα

όσοι από τους bloggers εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους για την επαγγελματική μου περιπέτεια και αισθάνονται έστω και στο ελάχιστο εξαπατημένοι από εμένα ας μου στείλουν ένα mail και θα απαντήσω σε όλες τους τις απορίες


στους υπόλοιπους

σε όσους αδιαφόρησαν

σε όσους έγραψαν καλά να πάθω

σε όσους κράτησαν αποστάσεις

σε όσους έγραψαν "τι μας νοιάζει εμας?"

δεν αισθάνομαι ότι χρωστάω καμιά εξήγηση

και μια υπενθύμιση για τους βιαστικούς

"όλα όσα γράφτηκαν εδώ μέσα ήταν ΑΛΗΘΕΙΑ τη στιγμή που γράφτηκαν"

αυτά


...

επί της ουσίας

η υπόθεση έχει ως εξής :

ένας blogger βλέπει το όνομά του σε μια εφημερίδα που κυκλοφορεί σε 90.000 αντίτυπα και δίπλα από το όνομά του να ακολουθούν ψέματα και συκοφαντίες

με κίνδυνο να χάσει τη δουλειά του και να στερηθεί την προσωπική του ελευθερία από την δίωξη που εμμέσως πλην σαφώς εγκαλεί ο εκδότης

τουλάχιστον μέχρι να αποδείξει πως ΔΕΝ είναι ελέφαντας

το μοναδικό έγκλημα του blogger μέχρι να γίνουν όλα αυτά ήταν να τοποθετηθεί κριτικά (πολλές φορές ίσως σκληρά) με σχόλια γεμάτα χιούμορ και ποτέ χυδαία, απέναντι σε έναν εκδότη που έγραφε ψέματα για άλλους bloggers (υπόθεση φίδι), για την μπλογκόσφαιρα (υπόθεση bitchiness του μέσου και άλλες) σε άλλους δημοσιογράφους (υπόθεση θεατρικής κριτικού) κλπ κλπ

και τι κάνουν οι bloggers ?

άλλοι αδιαφορούν

κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ρίξει μια ματιά στα υπάρχοντα στοιχεία και να προσκομίσει τα αποτελέσματα της έρευνάς του στη δημόσια συζήτηση

άλλοι κρατάνε αποστάσεις (οι ίδιοι που κόπτονταν για την υπόθεση Λιακό)

άλλοι λένε καλά έπαθε γιατί αυτά που έγραφε δεν μας άρεσαν

άλλοι γράφουν κακοήθειες για πιάτσες και ανθρώπους που ρώτησαν και πράγματα που τους είπαν

και άλλοι κρύβονται πίσω από "έλα μωρέ είναι αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι"


το grassroot journalism σας μάρανε και τα ανοιχτά συστήματα

λοιπόν αν στο μέλλον δείτε το όνομά σας σε μια εφημερίδα και δίπλα ένα σωρό ψέματα να ξέρετε πως τον δρόμο αυτόν τον ανοίξατε εσείς και τον στρώσατε με τα υπέροχα ροδοπέταλα της απόστασης από τα πράγματα


(τώρα καταλαβαίνω γιατί όλοι λέτε "αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι"

γιατί έχετε την εντύπωση πως όλοι δημοσιογράφοι είναι σαν εσάς ή σαν κάποιους εκδότες)

λοιπόν αν έστω και 1% από αυτά που έχουν γραφτεί στη μπλογκόσφαιρα τον τελευταίο καιρό γραφόταν σε μια εφημερίδα θα γέλαγε και το παρδαλό κατσίκι

για το μόνο που αισθάνομαι υπερήφανος πάντως είναι πως αυτό το ιστολόγιο ήταν και παραμένει πάντα ένα ανοιχτός οίκος ανοχής

δεν φίμωσα ποτέ κανέναν

δεν έκλεισα ποτέ τα σχόλιά μου

δεν δίστασα να αφήσω σε κοινή θέα τα πιο χυδαία, χολερικά, γεμάτα μίσος σχόλια

δεν έγραψα ποτέ ψέματα για κανέναν

στάθηκα πάντα στο πλευρό οποιουδήποτε blogger βαλλόταν από έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα


και για όλα αυτά αποζημιώνομαι με ποστ "μαχαιριές - στην - καρδιά"

καλά να πάθω

a good deed never goes unpunished


και μια τελευταία τοποθέτηση προς τους εκδότες :

η έντυπες δικτατορίες έχουν καταρεύσει

εγώ ακόμα κι αν με απέλυσαν ή με απολύσουν στο μέλλον με τη βοήθεια ενός computer θα απαντάω στα ψέματα και στις συκοφαντίες σας

και δεν θα με σταματήσει κανείς

και προς τους bloggers : αν ποτέ δω το όνομα κάποιου από εσάς σε μ ια εφημερίδα και δίπλα να του αποδίδονται ψέματα και συκοφαντίες θα σηκώσω κόλαση πάντα στο μέτρο των δυνατοτήτων μου

ακόμα κι αν δεν θα το αξίζετε

άντε τώρα να βάλετε κανένα μπανεράκι στο blog σας για τη φίμωση της ελευθερίας του λόγου και τα ξαναλέμε


...

.
.
.

πιτσιρίκο, είστε Κυρία. Τα σέβη μου

.
.
.

return μαζί σου θα είμαι επιγραμματικός

.




άσε το metablogging για τους καλλιτέχνες του είδους ...

εσύ περιορίσου στη μεταποίηση ...

σου ταιριάζει καλύτερα


...

επειδή μαθαίνω πως με διαβάζουν και στην Ελευθεροτυπία

παιδιά χαλαρώστε

αν κάποιος θέλει να λέγεται δημοσιογράφος το μόνο που έχει ιερή υποχρέωση να κάνει είναι μια μικρή δημοσιογραφική έρευνα

και όποια στοιχεία βρει να τα προσκομίσει στην συζήτηση

κι όχι να κάνει πηγαδάκια με συναδέλφους και να αυτοαπατάται με θεωρίες συνομωσίας του τύπου "ο μανιφέστος είναι δάκτυλος της CIA για να χτυπήσει την Ελευθεροτυπία"

άλλη δουλειά δεν είχε η CIA

λοιπόν αφήστε τα κατασκοπευτικά και ψάξτε στο ιστολόγιό μου

κι αν βρείτε οποιοδήποτε στοιχείο αποδεικνύει τα γραφόμενα αυτού του τύπου που έχετε μαζέψει εκεί μέσα να το προσκομίσετε εδώ μέσα

κι αν ΔΕΝ βρείτε να σιωπήσετε ... κανείς δεν σας αναγκάζει να μιλήσετε ... ούτε να διαβάσετε όσα γράφω

αλλά όσο θα σιωπάτε να πάτε και να τον πιάσετε και να του πείτε

"ρε συ, τι μπούρδες είναι αυτές που γράφεις? θα μας πάρουν χαμπάρι σε λίγο"

επίσης να του ψιθυρίσετε το όνομα "Δραγώνας"

ξέρετε

αυτός που κάηκε και πλήρωνε 105.000 ευρώ

και να είστε σίγουροι πως ο μόνος δάχτυλος που απειλεί την σοβαρότατη εφημερίδα σας είναι τα Νύχια της Κότας

(που ήταν απλά βαμένα με τα χρώματα της ρουφιανιάς και όχι καλά ακονισμένα)

...

ακόμα μια υπέροχη φωτογραφία ...

αφιερωμένη εξαιρετικά τους ευάριθμους (!!!) θαυμαστές των φωτογραφικών μου αριστουργημάτων

;))

...

κάπου εδώ έχω γραμμένο το δικό σου fascio

και επειδή άλλο fascio και άλλο fascelo
δίνω στο δικό σου fascio ένα ξεγυρισμένο fascelo για να μη σας το χρωστάω


...

επίσης κε μούτρα

για να δεις αν ο εκδότης απαντάει ή όχι σε αυτά που γράφει ο μανιφέστος

πήγαινε εδώ http://manifestogr.blogspot.com/2006/02/sue-this-bitch.html και δες τι
απαντάει ο χρήστης tsagar

(και μη μπει στον κόπο να το σβήσει ... έχω αποθηκεύσει την σελίδα)

αυτή η απάντηση ήταν η μόνη "επώνυμη" απάντησή του και η μόνη κόσμια

όλες οι άλλες ήταν ανώνυμες και χυδαίες

ιδού το fascio

Προς τον ιστολόγο «μούτρα»

Κύριε μούτρα

Θα είμαι μαζί σου κόσμιος μόνο και μόνο επειδή μπήκες στον κόπο να γράψεις 25000 λέξεις για μια υπόθεση που με αφορά και επειδή ανέφερες το όνομα του ιστολογίου manifestogr καθώς επίσης και στο όνομα ενός δημοσιογράφου

Και επειδή ο εκδότης στο blog του αναφέρει πως το πόνημά σου αποτελεί την καλύτερη σύνοψη της υπόθεσης (αν το πιστεύει αυτό he is in trouble …)

Θα απαντήσω μόνο στα σημεία που αφορούν το ιστολόγιό μου και όσα έχει γράψει ο δημοσιογράφος

Γράφεις λοιπόν :

1. «ο ιστολόγος manifestogr έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι είναι ο κ Γαλάνης και ότι εργάζεται στο Βήμα "

ΜΕΡΙΚΩΣ ΟΡΘΟ (το κατ’ επανάληψη το αμφισβητώ), ΑΛΛΑ :

Ο ιστολόγος manifestogr έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι είναι η Kate Moss, η Naomi Cambel, ότι είναι γυναίκα, αλβανός, ιρακινός, στο ταμείο ανεργίας, ότι ΔΕΝ είναι δημοσιογράφος κλπ κλπ

Αυτό σημαίνει πως αν ο εκδότης πήγαινε σε κάποιο δικαστήριο για να υποστηρίξει αυτά που γράφει στην εφημερίδα του θα γέλαγε κάθε πικραμένος

Γράφεις ακόμα

«στο αν λόγω ιστολόγιο, αλλά και σε σχόλια αφημένα σε άλλα ιστολόγια ο ιστολόγος του manifestogr έχει επιτεθεί πολλάκις και επί σειρά μηνών στον κ Τσαγκαρουσιάνο και στο έντυπο που ο τελευταίος εκδίδει, το lifo”

ΛΑΘΟΣ :

Ο ιστολόγος του manifestogr έχει επί σειρά μηνών απαντήσει σε επιθέσεις, ψέματα και συκοφαντίες που έγραφε στην εφημερίδα που εκδίδει ο Τσαγκαρουσιάνος και τα οποία αφορούσαν συγκεκριμένους blogger (υπόθεση φίδι), σύσσωμη τη μπλογκόσφαιρα, δημοσιογράφους, εκδοτικούς οργανισμούς κλπ κλπ …

Τώρα για τα ιστολόγια άλλων μπορείς να προσκομίσεις κάποιο λινκ για να καταλάβουμε όλοι περί ποιων σχολίων ομιλείς?

Πάμε παρακάτω

Γράφεις ακόμα :

«πολλές επιθέσεις υπήρξαν κατά τη γνώμη μου χυδαίες …. και όλες απρόκλητες και ακατανόητες»

ΛΑΘΟΣ :

(να σου θυμίσω κατ αρχήν πως κατά τη γνώμη άλλων ΔΕΝ υπήρξαν χυδαίες )

Τώρα, διάβασε προσεκτικά τα ποστ που δημοσίευσα ξανά και στα οποία αναφέρομαι στον εκδότη και στο έντυπό του και θα δεις πως 9 στις 10 ούτε απρόκλητες, ούτε ακατανόητες είναι

Και αν τέλος πάντων έχεις κάποιο λινκ για τις απρόκλητες ή ακατανόητες προσκόμισέ το και τότε θα σου αποδείξω πως ούτε απρόκλητες ήταν ούτε ακατανόητες

Ας συνεχίσουμε

Γράφεις

2. «ο εκδότης της lifo κ Τσαγκαρουσιάνος γράφει ένα editorial όπου προσάπτει στον κ Γαλάνη ότι μέσω του ιστολογίου του manifestogr έχει κατ επανάληψη επιτεθεί στον Τσαγκαρουσιάνο»

ΨΕΜΑ : ο εκδότης της lifo έγραψε

«

Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Γαλάνης του Βήματος με απoκαλούσε τσόκαρο, ρουφιάνο (!), έγραφε εντελώς προσωπικά δεδομένα της σεξουαλικής μου ζωής, διέδιδε ότι οσονούπω η εφημερίδα κλείνει – και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.

»

Και δεν έκανε καμία αναφορά ότι όλα αυτά γινόταν μέσα στο ιστολόγιο manifestogr

Να σου θυμίσω πως σαν ιστολόγος manifestogr από την ΠΡΩΤΗ κιόλας ημέρα παραδέχτηκα το «τσόκαρο και ρουφιάνος»

Αυτό που έγραψες λοπόν εκτός από ΛΑΘΟΣ είναι και ΨΕΜΑ και ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ

Και μπορεί εσύ να νομίζεις πως είσαι αξιόλογος blogger, αλλά εγώ νομίζω πως έχεις αξιόλογη μυωπία

Ή δεν μπορείς να κάνεις ούτε ένα copypaste

Ή είσαι ψεύτης, δόλιος και συκοφάντης

Μετά από αυτή την οφθαλμοφανέστατη προσπάθειά σου να ξαναγράψεις την ιστορία και να διαστρεβλώσεις τα δεδομένα και τα ψέματα που γράφεις θα μπορούσα να σταματήσω εδώ ...

Αλλά θα συνεχίσω για να μην αφήσω τίποτα αναπάντητο


Γράφεις επίσης

3. «ο ιστολόγος manifestogr δηλώνει μέσω του ιστολογίου του ότι ο κ Γαλάνης απελύθη από το Βήμα εξ αιτίας όσων έγραψε ο Τσαγκαρουσιάνος»

ΛΑΘΟΣ :

Ο ιστολόγος manifestogr δημοσίευσε μια επιστολή του κ Γαλάνη που έλεγα αυτά

Γράφεις ακόμα

4. «σύσσωμη σχεδόν η μπλογκόσφαιρα γράφει πύρινα ιστολογήματα όπου κατακεραυνώνει και συχνά βρίζει τον κ Τσαγκαρουσιάνο, διότι ισχυρίζονται εξ αιτίας του ένας άνθρωπος έχασε τη δουλειά του»

ΛΑΘΟΣ :

υπήρξαν όντως 5 – 6 ιστολόγοι που αναφέρθηκαν στο θέμα της απόλυσης (γεγονός που στα μάτια μου τους ΤΙΜΑ) και υπήρξαν πολύ περισσότεροι ιστολόγοι που απάντησαν στο editorial ΜΟΝΟ στα σημεία που αφορούσαν τους bloggers και την μπλογκόσφαιρα

Και υπήρξαν ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ιστολόγοι (ανάμεσα στους οποίους και εσύ) που έτρεξαν να δηλώσουν ΠΩΣ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΥΤΉ ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΑΛΑ ΕΠΑΘΕ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ

(ανάμεσα σε αυτούς και οι δημοσιογράφοι Λαμπρινή Θωμά , mr Hulot και Αντρέας Σάντερς)

γράφεις ακόμα

«η σύνδεση των γραπτών του Τσαγκαρουσιάνου και της απόλυσης γίνεται αυτόματα. Η απόλυση επισκιάζει την ουσία του ζητήματος, αν δηλαδή ένας ιστολόγος δικαιούται να επιτίθεται εμμονικά σε κάποιον επί μήνες χωρίς ούτε καν να λαμβάνει μια απάντηση»

κατ αρχήν

την σύνδεση των γραπτών και της απόλυσης την έκανες κι εσύ και οι φίλοι σου
και αν εσύ και οι φίλοι σου γράψατε «καλά να πάθει» αυτό σημαίνει πως είστε βρωμεροί και ανήθικοι, ενώ όσοι έκαναν την σύνδεση και έγραψαν «κακώς απολύθηκε» είναι άνθρωποι με σπονδυλική στήλη και ηθικό στίγμα και η τοποθέτησή τους αυτή στα μάτια μου θα τους ΤΙΜΑ για πάντα


γράφεις ακόμα

«ο ιστολόγος manifestogr επιτίθεται εναντίον όσων ιστολόγων δεν προέβησαν σε δημόσια δήλωση συμπαθείας προς τον απολυθέντα

ΨΕΜΑ :

ο ιστολόγος manifestogr έκανε μια νύξη για ετεροχρονισμένες αντιδράσεις αλλά ΟΥΔΕΠΟΤΕ επιτέθηκε σε κάποιον επειδή δεν πήρε το μέρος του, ΟΥΤΕ ζήτησε από κάποιον να πάρει το μέρος του

Αν έχεις κάποιο λινκ που να αποδεικνύει το αντίθετο να το προσκομίσεις

Γράφεις

5. "η εφημερίδα το Βήμα της οποίας το όνομα έχει εμπλακεί από το manifestogr δεν σχολιάζει "

ΣΩΣΤΟ :

η εφημερίδα Το Βήμα είναι μια πολύ σοβαρή εφημερίδα και δεν ασχολείται με φαιδρά πράγματα όπως το τι γράφει ο κάθε φαιδρός (όπως εγώ κι εσύ) στην μπλογκόσφαιρα ή ο κάθε ρουφιάνος στα κουρέλια που εκδίδει

δεν ασχολήθηκε ΟΥΤΕ στο παρελθόν όταν ο ρουφιάνος έγραφε ψέματα και συκοφαντίες για τον οργανισμό και τους εργαζόμενους σε αυτόν

γράφεις ακόμα

7. « ο ιστολόγος manifestogr δηλώνει δια του ιστολογίου του ότι ο κ γαλάνης δεν απολύθηκε

FUZZY :

Ο ιστολόγος manifestogr δηλώνει :

«απ ότι μπορώ να γνωρίζω ο κ Γαλάνης συνεχίζει την εργασία του και δεν έχει ιδέα γι αυτά που γράφονται στην μπλογκόσφαιρα ή αλλού»

αν για σένα η δήλωση αυτή αποδεικνύει πως ο κ Γαλάνης δεν απολύθηκε, αποδεικνύει επίσης πως ο manifestogr δεν είναι ο κ Γαλάνης, αφού δεν έχει ιδέα τι γράφονται γι αυτόν στην μπλογκόσφαιρα ή άλλού

γράφεις ακόμα

8. «οι εξαιρετικά πολυάριθμοι ιστολόγοι οι οποίοι στήριξαν στο θέμα της απόλυσης όλη τους τη δημόσια απόρριψη και συχνά χυδαιολογία εναντίον του τσαγκαρουσιάνου σιωπούν»

κατ αρχήν μπορείς να μου μετρήσεις τους ιστολόγους στους οποίους αναφέρεσαι και για να καταλάβω τι εννοείς «εξαιρετικά πολυάριθμοι»??

επίσης να σου θυμίσω πως σιωπούν επίσης και η φίλη σου mirandolina που εδώ και 10 μέρες της ζητάω να μου προσκομίσει μια απόδειξη πως εγώ «έσβησα σειρά ποστ» για να κρύψω ταυτότητες κλπ κλπ

επίσης σιωπούν ΟΛΟΙ αυτοί στους οποίους εδώ και 10 μέρες ζητάω να μου προσκομίσουν μια απόδειξη που να αποδεικνύει πως

«Ο δημοσιογράφος Δημήτρης Γαλάνης του Βήματος … έγραφε εντελώς προσωπικά δεδομένα της σεξουαλικής μου ζωής, διέδιδε ότι οσονούπω η εφημερίδα κλείνει – και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.»

και μέχρι στιγμής όλοι (μεταξύ των οποίων κι εσύ ο οποίος μετά από το πόνημά σου ΔΕΝ μπορείς να ισχυριστείς πως δεν το διάβασες) ΕΧΟΥΝ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΝ ΣΚΑΣΜΟ

γράφεις ακόμα

9. Η εφημερίδα Βήμα … εξακολουθεί να μη σχολιάζει.

ΣΩΣΤΟ : (δες την απάντηση στο σημείο 5)

........

Στο 10 δεν θα σου απαντήσω επειδή αφορά άλλους

Στο 11 θα μπορούσα να σου απαντήσω αλλά επιφυλάσσομαι να το κάνω στο άμεσο μέλλον κι αυτό γιατί δεν θέλω να μπερδέψω την ΕΚΤΙΜΗΣΗ που νοιώθω για μερικούς ανθρώπους με τον ΑΠΟΤΡΟΠΙΑΣΜΟ που νοιώθω για εσένα και την παρεούλα σου


PS : όλοι αυτοί οι λινκοδότες που έτρεξαν να λινκοδοτήσουν αυτό το ποστ σου ΔΕΝ τον διάβασαν πριν νομιμοποιήσουν αυτά που γράφεις με τη λινκοδοσία τους??

ή το διάβασαν αλλά είναι τόσο τυφλωμένοι που δεν είδαν πόσο διάτρητα ήταν τα επιχειρήματά σου ?

μιλάω για τους

Rodia

oi_skies_milan

mirandolina

deProfundis

isisveiled

roidis

ioudas

youtzin

kokovios

the_return

raresteak

greekgaylolita

laconditionhumaine

eminarem

nonprivatelife