εκείνο που μου κάνει πραγματικά εντύπωση

είναι η παντελής έλλειψη ειρωνείας που βασανίζει τα γλαρωμένα παγώνια

γράφει για παράδειγμα ένα από αυτά :

"Τι κοινό έχουν…
Ο Μάκης, ο Νίκος, οι τηλε-εισαγγελείς, οι μπάτσοι με τα πολιτικά που έσπασαν στο ξύλο τον Κύπριο φοιτητή και δύο-τρεις bloggers;
Νομίζουν ότι μπορούν να «γαμάνε και να δέρνουν» ατιμωρητί επικαλούμενοι μάλιστα την «ελευθερία του λόγου» !
Κούνια που τους κούναγε!"

η τραγική ειρωνεία είναι πως το άτομο αυτό είναι το ίδιο άτομο που έτρεξε να επιχαρεί μόλις άκουσε πως ένας άνθρωπος έχασε τη δουλειά του με εκείνο το αξέχαστο "η δεξίωση τέλειωσε καιρός να πληρώσουμε τον λογαριασμό"

την επόμενη ημέρα βγήκε και άρχισε να κρώζει ζητώντας τον νόμο να βάλει τέρμα στην ασυδοσία των blogs και να ρυθμίσει κανόνες

το ίδιο άτομο δεν είχε κανένα ταμπού και κανένα ενδοιασμό και καμία αναστολή να βγαίνει και να γράφει δεξιά κι αριστερά πως πήγε σε πιάτσες (?) και ρώτησε ανθρώπους (?) και του είπανε πράγματα φριχτά (?) για μένα χωρίς να αισθάνεται καμία υποχρέωση να μας πει σε ποια πιάτσα πήγε, ποιους ανθρώπους βρήκε και τι του είπανε

στη συνέχεια έλεγε αλλού πως θα έρθει να μαρτυρήσει σε πιθανές δίκες εναντίον μου

με πιάνουν γέλια και μόνο στη σκέψη του τι θα του έλεγε ο δικαστής αν άρχιζε να καταθέτει αυτά που γράφει για πιάτσες και ανθρώπους και πράγματα που του είπανε

θα του έλεγε :

- άντε παιδάκι μου να βγάλεις την κουκούλα που ήρθες εδώ μέσα να μας πεις αυτά που σου είπανε σε πιάτσες


η αλήθεια είναι πως ο άνθρωπος αυτός γράφει ότι του κατέβει ατιμωρητί επικαλούμενος την ελευθερία του παραλόγου

του ίδιου παραλόγου που του επιτρέπει να είναι άντρας με δύο επώνυμα και να μην ντρέπεται γι αυτό ...

τελικά ρε άνθρωπε

"πες μου τι σου είπανε για μένα
κι όλο με κοιτάς με μάτια γλαρωμένα "


και σ ανώτερα ...