έγραφε ο Richard Hooker (1554-1600)
"Εφόσον δεν μπορούμε παρά να ευχόμαστε να μας κάνουν οι άλλοι το καλό που όλοι μας ενδόμυχα επιθυμούμε για τον εαυτό μας, πως μπορούμε να ελπίζουμε να ικανοποιηθούν αυτές οι επιθυμίες μας αν δεν κάνουμε πρώτα κάτι για να ικανοποιήσουμε κι εμείς τις ανάλογες επιθυμίες των άλλων;
Αν ο,τιδήποτε τους προσφέρουμε είναι αντίθετο προς το καλό που επιθυμούν για τον εαυτό τους θα πρέπει κατ΄ανάγκη να θλίβονται, όσο θα θλιβόμασταν κι εμείς. Ετσι αν κάνουμε κάποιο κακό θα πρέπει να αναμένουμε πως θα υποστούμε τις συνέπειες, αφού δεν συντρέχει κανένας λόγος να μας αγαπάνε οι άλλοι περισότερο απ όσο τους αγαπάμε εμείς.
Συνεπώς η επιθυμία να μας αγαπούν οι άλλοι όσο το δυνατόν περισότερο μας επιβάλλει φυσική υποχρέωση να τρέφουμε γι αυτούς το ίδιο ακριβώς συναίσθημα."
10 σχόλια:
Καλημέρααααα.
Λάθος. Το ζύγι πάντα κλέβει.
Έτσι πρέπει.
Αλλιώς θα ήμασταν σφινοτουβλάκια, όχι άνθρωποι..
καλημέρα ... δηλαδή?
Υποχρέωση στην αγάπη του άλλου προς εμάς και ανταπόδωση "ίσης" ποσότητας/ποιότητας προς αυτόν, δεν μπορεί να συμβεί. Και στο τέλος δεν είναι δίκαιο απο την στιγμή που μεταφράαζεται σε "υποχρέωση".
Το πιο δίκαιο (για τον εαυτό μας) είναι να αγαπάμε.
Όλα τα άλλα έρχονται σε ίσες, λιγότερες ή περισσότερες "ποσότητες" αγάπης απ' τον άλλο.
Αν δεν κατάλαβαίνεις, συγχώραμε. Για να τα πώ, χρειάζεται να κουνάω τα χέρια μου :)
δεν νομίζω πως ο Hooker μιλούσε για ανταπόδωση και ποσότητες
μιλούσε για υποχρέωση να αγαπάμε τους άλλους όσο τον εαυτό μας
να δίνουμε στους άλλους αυτό που επιθυμούμε ενδόμυχα να μας δώσουν κι εκείνοι
Γράψε λάθος τότες.
Ακόμα έχω πιεί 2 καφέδες.
Δεν δουλέυει σωστά το ρημάδι μου!
;)
Αλήθεια, αν αγαπάς κάποιον περισσότερο κι απο τον εαυτό σου, τι είσαι; Υπερηθικός;
ανήθικος
Μπερδεύτηκα.
Δεν κάνω ' γω για βαθειά νοήματα.
πλάκα κάνω καλτσόβρακο ... αν αγαπάς τον άλλον πιο πολύ από τον εαυτό σου είσαι απλά in trouble ή πολύ ερωτευμένος
που βασικά είναι το ίδιο
ρε συ, πάμε στο παραπάνω post σου, γιατί το καταντήσαμε chat room, αυτό εδώ!
Δημοσίευση σχολίου