σαν ναυαγός που το κύμα έχει πετάξει σε μια ερημική ακτή, ξυπνάς ένα πρωί σ ένα τόπο ξένο και αφιλόξενο
κοιτάς τριγύρω σου. οι προμήθειες λιγοστές, σχεδόν ανύπαρκτες
το δάσος στην άκρη της παραλίας μοιάζει σκοτεινό, γεμάτο κινδύνους
τα κύματα που σ έφεραν εδώ γλείφουν ακόμα τα πόδια σου
ο ήλιος σε λίγο θ αρχίσει να χαμηλώνει
χρειάζεσαι ένα καταφύγιο για τη μεγάλη νύχτα, μια στέγη
είσαι εξαντλημένος και χαμένος
παίρνεις μια ανάσα
κι αρχίζεις να κάνεις τα πρώτα βήματα προς το πυκνό δάσος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου