Λίγο πεσμένη με βρίσκω

από τη Μανίνα Ζουμπουλάκη

Γιατί έχω την εντύπωση ότι όλοι βγαίνετε σαν τρελοί, μεθάτε, γαμάτε και περνάτε υπέροχα; Κανονικά χαίρομαι να γαμάνε οι άνθρωποι, δημιουργείται ατμόσφαιρα, αλλά αυτή την εποχή είμαι κάπως ντάουν. Όχι «ντάουν» όπως είναι κανείς τον Φεβρουάριο ή όταν έχει χωρίσει, αλλά στο περίπου.

Για παράδειγμα, ιδέαν δεν έχω τι έγινε με την κουλή γυναίκα του Φυντανίδη, απλώς την είδα με τη γούνα εξώφυλλο κάπου και ούτε που συγχίστηκα. Φαντάζομαι θα΄χει υπηρέτες που θα ξεχωρίζουν τις κάλτσες όταν βγαίνουν από το πλυντήριο (οι κάλτσες), άρα έχει ένα πρόβλημα λιγότερο από μένα, π.χ. Που σχεδόν έχω φτάσει να μην έχω κάλτσες, τουλάχιστον σε ζευγάρια…

Τέλοσπάντων πέρασα μία φάση με γιατρούς. Ολοι περνάμε τέτοιες φάσεις, μάλιστα πριν μερικά χρόνια είχα περάσει ανάλογη με δικό μου άνθρωπο του τύπου «τρείς-πέντε μήνες νοσοκομείο» και είναι γάμισέ τα. Εκτοτε όποτε πέφτω πάνω σε γιατρούς θυμάμαι γιατί τους σιχαίνομαι – σου μιλάνε σα να΄σαι καθυστερημένος, είναι προσβλητικοί χωρίς να το καταλάβουνε (από έλλειψη χρόνου και ευαισθησίας), ξεχνάνε ποιος ακριβώς είσαι και σε βλέπουνε σα τάλληρο. Υπάρχουν και γιατροί που είναι καλοί άνθρωποι, απλώς δεν σου τυχαίνουνε ποτέ αυτοί, αντίθετα σου κάθονται κάτι σκυλιά του πολέμου που χέστηκαν αν ζήσω ή αν πεθάνω σ΄ ένα φλαμένγκο απάνω.

Και, με έχουνε πιάσει κάτι φιλοσοφικά του τύπου «πάλι καλά που ζούμε», «ευτυχώς είμαστε καλά», «δόξα σοι ο θεός είμαστε όλοι εκτός νοσοκομείων»…τα οποία είναι ωραία, base-line philosophy κλπ., απλώς δεν σε ανεβάζουν ψυχολογικά όσες φορές κι αν τα επαναλαμβάνεις.

Σε ανεβάζει ψυχολογικά το να κάνεις κάτι δημιουργικό και ωραίο, το να επικοινωνείς με κόσμο που είναι δημιουργικός και ωραίος, ιδανικά, το να πηδάς και τέτοιο κόσμο με κέφι. Ναι, φορώντας καινούργια ρούχα που δεν έχουνε δεί ακόμα τον πάτο του συρταριού και ξοδεύοντας καινούργια λεφτά που δεν έχουνε δεί ακόμα τον πάτο της τσέπης σου (ίσως επειδή δεν υπάρχει).

Δηλαδή τι να μου πεί τώρα εμένα η γυναίκα του Φυντανίδη που έχει τις μαύρες (δούλες) να ζευγαρώνουν τις κάλτσες της; /Ασχετο, αλλά μου ήρθε τώρα που φτάσαμε στις μαύρες: ένας φίλος έκοψε την φούντα και την πίνει λέει σε αφέψημα, που είναι πολύ καλύτερο γιατί δεν σε ρίχνει καθόλου, αντίθετα σε κάνει mellow yellow. Αναρωτιέμαι αν το έχει δοκιμάσει κανείς (άλλος – ο φίλος είναι καμμένος, δε μετράει). Γιατί η ρίγανη σε αφέψημα, που σταματάει το κόψιμο, είναι αηδία και μάλλον το κόψιμο σταματάει από τη φρίκη που παθαίνεις. Η φούντα σε αφέψημα; Καλό ακούγεται ή μαλακία, να χαλάς τη σωστή φούντα για να την κάνεις χαμόμηλο τώρα;

Τελοσπάντων αυτά μόνο, και από αύριο-μεθαύριο θα υπάρχει άνοδος γενικά.

Ελπίζω.