Δηλαδη τι? Τώρα παίρνουμε σβάρνα το διαδίκτυο και μετράμε (με ποιά μεζούρα?) ποια πόστ δεν είναι ομοφυλόφιλυ κορέκτ? Γιατί κακόγουστο χιούμορ υπάρχει απο απαρχής μπλόγκ για πάρα πολλά θέματα.Συνεπώς δεν είναι η ποιότητα του χιούμορ το πρόβλημα σου, αλλά η θεματολογία.΄Οποιο κι αν είναι το πρίσμα, πραγματικά θα ήθελα να μου εξηγήσεις ποιο είναι το μεμπτόν στο ποστ του πιτσιρίκου.
Και για να μην έχουμε παρεξηγήσεις,(στα γραπτά δε βλέπεις το ύφος του άλλου), το κόμεντ μου τώρα που το ξαναδιαβάζω κάνει λίγο οργίλο-καμία σχέση.Καλοπροαίρετα μπαίνω στο διάλογο. Για τα όρια του χιούμορ σου γράφω και στο χθεσινό αναλόγου θεματολογίας πόστ. (σε περίπτωση που δεν ξανακοιτάς τα "μπαγιάτικα") ;-)
Προσωπικά πιστέυω ότι δεν είναι θέμα καλογουστιάς ή κακογουστιάς του χιούμορ. Το θέμα είναι το ότι κάποιοι κάνουν χιούμορ για τέτοια θέματα, το θέμα είναι οτι η ομοφυλοφιλία και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων γίνονται αντικείμενο χιουμοριστικού σχολιασμού/χλευασμού. Για μένα αυτό είναι σαν να κάνεις χιούμορ σχετικά με τα δικαιώματα των ανασφάλιστων του ιδιωτικού τομέα, φερ' ειπείν... Και δεν πρόκειται για ομοφυλόφιλυ κορρέκτ, πρόκειται για ανθρώπικαλυ κορρέκτ συμπεριφορά...
Ναι, ρε συ, ντάξει, αλλά δεν νομίζω πως δεν έχουμε και αυτοσαρκασμό στο φινάλε... Προσωπικά χέστηκα για το αν θα παντρέυονται οι ομοφυλόφιλοι, δεν είναι άλλωστε στα σχέδιά μου, παρότι είμαι γκέι. Αλλά δεν μπορώ να μη σεβαστώ αυτή την επιθυμία, αν μη τι άλλο με το να μην τη γελοιοποιώ...
Αν αναφέρεσαι στο πόστ του πιτσιρίκου, δε νομίζω οτι το point ήταν αυτό που λές.Για το άλλο, αν π.χ. ο Σεφερλής κάνει πλάκα στον Χατζιδάκι, ποιός θα γίνει ρόμπα? Ο Χατζιδάκις, ή ο Σεφερλής? (θυμίσου για να μην περιορίζουμε το θέμα τον Παναγιωτόπουλο που πήγε να κάνει πλάκα εις βάρος του Λεβέντη και του γύρισε μπούμεραγκ.Το acid test που λέγαμε). Κατα τ' άλλα, όπως γράφτηκε και σε άλλα κόμεντς, ο αυτοσαρκασμός είναι άλλο πράγμα.Το να δέχεσαι το έξωθεν χιούμορ, είναι τελείως άλλο.Εκεί σε θέλω.
@spi-der: Όντως αυτο ισχύει. Γενικότερα. Για όλους μας.
@maiandros: Ο γάμος δεν είναι δυστυχώς απλώς η ρομαντική επιβεβαίωση μιας αγάπης. Είναι μια νομική κατοχύρωση της σχέσης. Και, καλώς ή κακώς, όταν κάνεις μια σχέση ζωής με έναν άνθρωπο, υπάρχουν κάποια πολύ υλικά πρακτικά προβλήματα (περιουσιακά, μέριμνα σε περίπτωση ασθένειας και άλλα που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό) που χρειάζονται μια άλφα κάλυψη απο το νόμο. Π.χ.: Σκέψου να συζείς με κάποιον ένα χι σοβαρό χρονικό διάστημα, να έχετε κάνει μια περιουσία μαζί, να σου τυχαίνει μια στραβή και να εγκαταλείπεις το μάταιο τούτο κόσμο χωρίς διαθήκη, να σε κληρονομουν οι συγγενεις που σε πέταξαν έξω απο το σπίτι μόλις έμαθαν για τις προτιμήσεις σου και να μένει ο σύντροφός σου χωρις να έχει που την κεφαλήν κλίναι.
Η ύπαρξη ή μη μιας νομικής κατοχύρωσης για μια σχέση, τελικά, μπορεί να είναι θέμα ζωής και θανάτου (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Κάπου νιώθω ότι δεν χωράει και πολλή ειρωνεία σε αυτό το θέμα και κάπου νομίζω ότι ούτε ότι ο συγκαταβατικός σεβασμός είναι αρκετός.
Σε όλα αυτά ειμαι μαζί σου! Άλλωστε αυτά ακριβώς έγραψα και σε κείνον τον άσχετο, τότε με τη συζήτηση που έγινε στο μπλογκ της Κωνσταντίνας αν παρακολούθησες. Όλα αυτά αναγνωρίζω και πιστεύω πως δεν είναι καθόλου για πλάκα...
11 σχόλια:
Άστο, μη συγχίζεσαι...
Δηλαδη τι? Τώρα παίρνουμε σβάρνα το διαδίκτυο και μετράμε (με ποιά μεζούρα?) ποια πόστ δεν είναι ομοφυλόφιλυ κορέκτ? Γιατί κακόγουστο χιούμορ υπάρχει απο απαρχής μπλόγκ για πάρα πολλά θέματα.Συνεπώς δεν είναι η ποιότητα του χιούμορ το πρόβλημα σου, αλλά η θεματολογία.΄Οποιο κι αν είναι το πρίσμα, πραγματικά θα ήθελα να μου εξηγήσεις ποιο είναι το μεμπτόν στο ποστ του πιτσιρίκου.
Και για να μην έχουμε παρεξηγήσεις,(στα γραπτά δε βλέπεις το ύφος του άλλου), το κόμεντ μου τώρα που το ξαναδιαβάζω κάνει λίγο οργίλο-καμία σχέση.Καλοπροαίρετα μπαίνω στο διάλογο. Για τα όρια του χιούμορ σου γράφω και στο χθεσινό αναλόγου θεματολογίας πόστ. (σε περίπτωση που δεν ξανακοιτάς τα "μπαγιάτικα") ;-)
Προσωπικά πιστέυω ότι δεν είναι θέμα καλογουστιάς ή κακογουστιάς του χιούμορ. Το θέμα είναι το ότι κάποιοι κάνουν χιούμορ για τέτοια θέματα, το θέμα είναι οτι η ομοφυλοφιλία και τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων γίνονται αντικείμενο χιουμοριστικού σχολιασμού/χλευασμού. Για μένα αυτό είναι σαν να κάνεις χιούμορ σχετικά με τα δικαιώματα των ανασφάλιστων του ιδιωτικού τομέα, φερ' ειπείν...
Και δεν πρόκειται για ομοφυλόφιλυ κορρέκτ, πρόκειται για ανθρώπικαλυ κορρέκτ συμπεριφορά...
Δεν υπάρχει θέμα ταμπού για το χιούμορ και τη σάτιρα.Τελεία.
Μας έπεισες. Και παύλα.
maiandros,εγώ ένα πράγμα έχω καταλάβει.Ο 'Ελληνας έχει χιούμορ, αρκεί να το κάνει εις βάρος άλλων,και αρκεί να μην στρέφεται ποτέ εναντίον του.
Ναι, ρε συ, ντάξει, αλλά δεν νομίζω πως δεν έχουμε και αυτοσαρκασμό στο φινάλε... Προσωπικά χέστηκα για το αν θα παντρέυονται οι ομοφυλόφιλοι, δεν είναι άλλωστε στα σχέδιά μου, παρότι είμαι γκέι. Αλλά δεν μπορώ να μη σεβαστώ αυτή την επιθυμία, αν μη τι άλλο με το να μην τη γελοιοποιώ...
Αν αναφέρεσαι στο πόστ του πιτσιρίκου, δε νομίζω οτι το point ήταν αυτό που λές.Για το άλλο, αν π.χ. ο Σεφερλής κάνει πλάκα στον Χατζιδάκι, ποιός θα γίνει ρόμπα? Ο Χατζιδάκις, ή ο Σεφερλής? (θυμίσου για να μην περιορίζουμε το θέμα τον Παναγιωτόπουλο που πήγε να κάνει πλάκα εις βάρος του Λεβέντη και του γύρισε μπούμεραγκ.Το acid test που λέγαμε).
Κατα τ' άλλα, όπως γράφτηκε και σε άλλα κόμεντς, ο αυτοσαρκασμός είναι άλλο πράγμα.Το να δέχεσαι το έξωθεν χιούμορ, είναι τελείως άλλο.Εκεί σε θέλω.
@spi-der: Όντως αυτο ισχύει. Γενικότερα. Για όλους μας.
@maiandros: Ο γάμος δεν είναι δυστυχώς απλώς η ρομαντική επιβεβαίωση μιας αγάπης. Είναι μια νομική κατοχύρωση της σχέσης. Και, καλώς ή κακώς, όταν κάνεις μια σχέση ζωής με έναν άνθρωπο, υπάρχουν κάποια πολύ υλικά πρακτικά προβλήματα (περιουσιακά, μέριμνα σε περίπτωση ασθένειας και άλλα που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό) που χρειάζονται μια άλφα κάλυψη απο το νόμο.
Π.χ.: Σκέψου να συζείς με κάποιον ένα χι σοβαρό χρονικό διάστημα, να έχετε κάνει μια περιουσία μαζί, να σου τυχαίνει μια στραβή και να εγκαταλείπεις το μάταιο τούτο κόσμο χωρίς διαθήκη, να σε κληρονομουν οι συγγενεις που σε πέταξαν έξω απο το σπίτι μόλις έμαθαν για τις προτιμήσεις σου και να μένει ο σύντροφός σου χωρις να έχει που την κεφαλήν κλίναι.
Η ύπαρξη ή μη μιας νομικής κατοχύρωσης για μια σχέση, τελικά, μπορεί να είναι θέμα ζωής και θανάτου (κυριολεκτικά και μεταφορικά). Κάπου νιώθω ότι δεν χωράει και πολλή ειρωνεία σε αυτό το θέμα και κάπου νομίζω ότι ούτε ότι ο συγκαταβατικός σεβασμός είναι αρκετός.
Σε όλα αυτά ειμαι μαζί σου! Άλλωστε αυτά ακριβώς έγραψα και σε κείνον τον άσχετο, τότε με τη συζήτηση που έγινε στο μπλογκ της Κωνσταντίνας αν παρακολούθησες.
Όλα αυτά αναγνωρίζω και πιστεύω πως δεν είναι καθόλου για πλάκα...
Δημοσίευση σχολίου