j p witkin

Queer saint 1999

Η Γοητεία του Ανομολόγητου

" Ανάπηροι παντός τύπου, νάνοι, γίγαντες, καμπούρηδες, τραβεστί, γυναίκες με μούσι, καλλιτέχνες του τσίρκου, γυναίκες με έναν μαστό, άνθρωποι που ζουν σαν ήρωες κόμικ, σάτυροι, σιαμαίοι ενωμένοι στο μέτωπο, άνθρωποι με ουρές, κέρατα, φτερούγες, οποιοσδήποτε έχει γεννηθεί χωρίς χέρια, πόδια, μαστούς ή γεννητικά όργανα, αφέντες και δούλοι στο σεξ, γυναίκες των οποίων το πρόσωπο είναι σκεπασμένο από φλύκταινες και θα δεχόντουσαν να ποζάρουν με βραδυνά φορέματα, ένα ξανθό κορίτσι με δύο πρόσωπα, ερμαφρόδιτοι και τερατογενέσεις, οποιοσδήποτε φέρει τις πληγές του Χριστού".

Αυτή είναι η αγγελία με την οποία ο πιο προκλητικός φωτογράφος της εποχής μας, ο
Τζόελ - Πήτερ Γουίτκιν, αναζητεί τα μοντέλα του. Πολλές φορές τα μοντέλα αυτά είναι πτώματα η κομμάτια από πτώματα που βρίσκει στις αίθουσες των νεκροτομείων και των μαθημάτων ανατομίας. Για τη δημιουργία της πιο διάσημης φωτογραφίας του, με τίτλο "Le baiser (The Kiss)", ζήτησε από έναν παθολόγο να κόψει στα δύο ένα ανθρώπινο κεφάλι και στη συνέχεια τοποθέτησε τα δύο κομάτια χείλη με χείλη, σε ένα μακάβριο φιλί. Οι φωτογραφίες του Γουίτκιν κάνουν τα έργα του Ντάμιεν Χιρστ να μοιάζουν με παιδικές ζωγραφιές.

Οι θαυμαστές του δεν διστάζουν να τον συγκρίνουν με τον Ιερώνυμο Μπος, οι επικριτές του τον κατηγορούν για κιτς απόπειρες εντυπωσιασμού. Οι Ευρωπαίοι τον αναγνωρίζουν σαν σημαντικό καλλιτέχνη, οι Αμερικάνοι τον αντιμετωπίζουν σαν ένοχο μυστικό.