Don’t get me started…(από Μανίνα Ζoυμπουλάκη)

Ηθελα να απαντήσω γενικά, αλλά έχω (α) κουλό μόντεμ που όλο χαλάει και (β) αρχαίο υπολογιστή που επίσης όλο χαλάει, κι ακόμα και τώρα που τα σενιάρισε προσωρινά ο άνθρωπός μου, ο χρόνος τους είναι περιορισμένος.

Περιμένω κάτι λεφτά (τα τελευταία τριάντα χρόνια) και θα τα αλλάξω όλα, απλώς…προς το παρόν γράφω όσο δουλεύουν τα μαραφέτια.

Δεν σας καταλαβαίνω ώρες ώρες – μα γιατί γράφετε; Δεν γράφετε επειδή σας αρέσει, επειδή κάτι σας σκάει κι αν δεν το πείτε με κάποιον τρόπο θα βγάλετε καντήλες; Δεν γράφετε επειδή έτσι γουστάρετε; Ε κι εγώ γι αυτό γράφω, απλώς μερικοί καλοί άνθρωποι με πληρώνουν πότε-πότε για να γράφω περισσότερο. Μέχρι και εγώ εκπλήσσομαι είναι η αλήθεια (που με πληρώνουν) …

Π.χ., ήθελα να πώ στον Mcmanus ότι αν δεν θέλει ένα περιοδικό να γράψω ένα κομμάτι για ένα συγκεκριμένο (ή για οποιοδήποτε) μαγαζί, επειδή κανένα περιοδικό δεν μου ανήκει εμένα προσωπικά, δεν γίνεται να γράψω για το μαγαζί. Αρα και για το δικό σου μαγαζί, που δεν ξέρω ποιο είναι: βλέπεις χριστιανέ μου να έχω στήλη με μαγαζιά σε περιοδικό; Μία είχα στο Down Town αλλά με φάγανε πριν 2 χρόνια περίπου (η διευθύντρια είπε ότι «έγραφα όλο μαλακίες», πράγμα που εξηγεί πολλά, αλλά όχι και όλα).

Ο Γιάννης Νένες, που γράφει καταπληκτικά και θα ήταν υπέροχο να έγραφε εδώ, είπε ότι τον φρικάρει η επιθετικότητα στα blogs και σα να έχει δίκιο (αν έχει άδικο, πείτε το).

Δηλαδή δουλεύουμε στα περιοδικά από την δεκαετία του ’80 όλοι (εννοώ Γαλάνης, Νένες, εγώ και κάτι άτομα ακόμα εκτός ψυχιατρικών κλινικών) ΚΙ ΑΝ έχουμε παραλάβει επιστολές διαμαρτυρίας κατά καιρούς. Εχω μία που μου στέλνει ένα γράμμα το μήνα με βρισιές στο Elle επειδή πριν 5 χρόνια μου ζήτησε να της γνωρίσω τον Πάνο Μιχαλόπουλο και δεν το έκανα. Μα δεν τον ξέρω τον άνθρωπο, πώς να της τον γνωρίσω; Ποια είμαι, η Κορομηλά; Λυσσίαξε έκτοτε και με βρίζει ασταμάτητα, αφού αναγνωρίζω πλέον τον φάκελό της από τον γραφικό χαρακτήρα λες κι είναι pen pal μου.

Ο καθ΄ένας μας έχει από πέντε έξη έξαλλους αναγνώστες που συνέχεια διαμαρτύρονται – απλώς αναρωτιέσαι γιατί μας διαβάζουν, άμα τόσο πολύ τους τη σπάμε; Κι εμένα μου τη σπάει η Τατιάνα Στεφανίδου, π.χ., και για να μάθει, δεν την βλέπω ποτέ.

Το κείμενο σου αφήνει την ελευθερία να το πετάξεις στα σκουπίδια όποτε γουστάρεις: το΄γραψε κάποιος (α) για λεφτά, (β) επειδή είναι τρελός κι έτσι τη βρίσκει ή (γ) επειδή θέλει να κάνει φιγούρα σε γκόμενο/α που ελπίζει ότι διαβάζει τώρα και καλά με αφοσίωση…Δε σ’ αρέσει; Παράτα το. Τι κάθεσαι και χολοσκάς;

Επίσης η ανωνυμία είναι καλός φερετζές, δεν είναι; Σας βολεύει μια χαρούλα βλέπω. Οντως χρειάζεται αρχίδια για να γράφει κανένας με το όνομά του, ακόμα και μπούρδες. Ενώ μπορεί να γράφει ανώνυμα ό,τι θέλει όποιος θέλει, έχει-δεν έχει αρχίδια.

Το συμπέρασμα είναι: αν είστε καλά παιδιά θα γράψει κι ο Νένες. Αν όχι, θα τρώτε στη μάπα εμένα. ‘Οποτε δουλεύει το καβουρντιστήρι.