Να, εμείς είμαστε ...

η καλή γραφή, όπως το καλό κρασί, σε μεθάει ωραία

για παράδειγμα :

"Οποιος έχει τη συνήθεια να χαμογελά στον καθρέφτη στο όμορφό του πρόσωπο και στο πλατύ του στήθος, αν τύχει και του δείξουν μια ακτινογραφία του, θα νιώσει μπροστά σε αυτό το κοκαλιάρικο κομπολόγι που του το παρουσιάζουν ως εικόνα του εαυτού του, την ίδια υποψία λάθους που νιώθει ο επισκέπτης μιας έκθεσης όταν μπροστά στο πορτραίτο μιας νέας γυναίκας διαβάζει στον κατάλογο : «Δρομάς κοιμωμένη». Αργότερα, την απόκλιση αυτή ανάμεσα στην εικόνα μας όπως τη ζωγραφίσαμε οι ίδιοι κι όπως τη ζωγράφισαν οι άλλοι, έμελλε να τη διαπιστώσω σε άλλους, εκτός από τον εαυτό μου, που ζούσαν μακάριοι στη μέση μιας συλλογής από φωτογραφίες που είχαν τραβήξει οι ίδιοι του εαυτού τους, ενώ ολόγυρα μόρφαζαν φρικτές εικόνες, συνήθως αθέατες στους ίδιους, αλλά που θα τους προκαλούσε κατάπληξη αν τους τις έδειχναν τυχαία λέγοντάς τους : «Να, εσείς είσαστε»."

το χειρότερο που θα μπορούσε να σου συμβεί

...


θα ήταν να καταντήσεις συμπαθητικός


...

εγώ πάντως ξεκίνησα ήδη μαθήματα

...

the lives of others when they watch bad movies

Χθες βράδυ είδα σε dvd την ταινία Τhe Lives of Others για την οποία είχα ακούσει πολλά θετικά σχόλια και είχα διαβάσει διθυραμβικές κριτικές

Όμως καθώς εξελισσόταν η ταινία ο πύργος με τα τραπουλόχαρτα που είχα χτίσει με όσα είχα ακούσει και διαβάσει άρχισε σιγά – σιγά να καταρρέει κι εγώ άρχισα να συνειδητοποιώ πως για μια ακόμα φορά επρόκειτο να παρακολουθήσω μια πίπα

Το στόρι της ταινίας εκτυλίσσεται στην πρώην ανατολική Γερμανία, εκεί όπου μια πανίσχυρη και πανevil μυστική αστυνομία με την ονομασία Στάζι παρακολουθούσε τους πολίτες για να διακρίνει εκδηλώσεις αντικαθεστωτικού ζήλου

Ενας από τους πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ένας υπάλληλος της Στάζι, αρκετά επιτυχημένος ώστε να δίνει μαθήματα για βασανιστήρια σε υποψήφια στελέχη, ο οποίος αρχίζει και παρακολουθεί μια ηθοποιό και τον συγγραφέα εραστή της, ύστερα από διαταγή ενός πανούργου καθεστωτικού στελέχους, που χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να παρασύρει στο πίσω κάθισμα της λιμουζίνας του την όχι και τόσο όμορφη ή ταλαντούχα ηθοποιό

Κάποια στιγμή άρχισα να σκέφτομαι ότι η Τζούλι Κρίστι, εκτός από υπέροχη, είναι και μία πολύ έξυπνη γυναίκα. Όταν πρόσφατα ο κινηματογραφικός κριτικός ενός αμερικανικού περιοδικού τη ρώτησε αν είχε δει την ταινία, εκείνη απάντησε :

«Δεν έχω καμία διάθεση να δω μια ταινία για το πόσο κακός ήταν ο κομμουνισμός».

Όπως προσπαθεί να μας κάνει να πιστέψουμε το σενάριο ο ωτακουστής υπάλληλος της Στάζι αποφασίζει να κάνει τη δική του μικρή επανάσταση και δεν αναφέρει στις αρχές πως ο συγγραφέας ήταν αυτός που είχε γράψει ένα επικριτικό για το καθεστώς άρθρο σε ένα δυτικογερμανικό περιοδικό [και χέστηκε η φοράδα στ αλώνι του Χόνεκερ] …

…αλλά η ηθοποιός πιο λογικά σκεπτόμενη και προκειμένου να σώσει την καριέρα της προδίδει τελικά τον αγαπημένο της [εδώ υποτίθεται πως πρέπει εσείς κι εγώ να βάλουμε τα δημοκρατικά μας κλάματα] με αποτέλεσμα να πάθει ένα εγκεφαλικό πατατράκ και να τρέξει στον δρόμο φορώντας ένας μπουρνούζι μπάνιου, όπου την πατάει ένα αυτοκίνητο στο ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ Βερολίνο, όπου στους δρόμους έβλεπες να περνάει ένα αυτοκίνητο κάθε μισή ώρα

θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο σκηνοθέτης της ταινίας δεν βρέθηκε ποτέ στο ανατολικό Βερολίνο εκείνης της εποχής

πάντως κάποια στιγμή πέφτει το Τείχος και ο ωτακουστής έχει πια καθαιρεθεί σε ένα υπόγειο όπου με τη βοήθεια ατμού ανοίγει γράμματα [γεγονός που με κάνει να πιστεύω πως η Στάζι δεν ήταν και τόσο φοβερή όσο λένε … για να χρησιμοποιεί ατμούς κλπ το 89 μάλλον λίγο απαρχαιωμένη τη βρίσκω και ίσως τελικά αυτός να ήταν και ο λόγος κατάρρευσης του καθεστώτος]

μερικά χρόνια αργότερα ο συγγραφέας γράφει ένα βιβλίο για την υπόθεση και του το αφιερώνει [δεν θυμάμαι αν εδώ η μουσική έχει βιολιά]


με λίγα λόγια : αντιδραστική στο μήνυμά της, ερασιτεχνική στην εκτέλεσή της, αν η ταινία δεν είναι ένα ειρωνικό σχόλιο για όσα συμβαίνουν στις «δημοκρατίες» της Δύσης – μυστικές φυλακές, απαγωγές πολιτών, βασανιστήρια, απαξίωση νόμων και διεθνών συμβάσεων, θα μπορούσα να πω πως είναι μια από τις πιο βαρετές ταινίες που είδα ποτέ ...

...

τώρα που σώσαμε το περιβάλλον

τώρα που γίναμε πρωτοσέλιδο

είναι καιρός σιγά σιγά να την κάνουμε με μικρά πηδηματάκια

προσωπικά κατευθύνομαι προς τα μακρινά Νησιά των Χριστουγέννων της Αυστραλίας, γιατί όπως με πληροφόρησε κάποιος επίτροπος εκεί αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τις κλιματικές αλλαγές και πάω να το λύσω και αυτό

πριν φύγω όμως θα ήθελε να να ρωτήσω τον επίτροπο :

"δεν αφήνεις κατά μέρος την ευαισθητοποίηση των πολιτών και να αρχίσεις να ασχολείσαι λιγάκι με την ευαισθητοποίηση των πολιτικών;"

πραγματικά τώρα, αυτή η μετάθεση ευθυνών από τους αρμόδιους στους πολίτες έχει αρχίσει και μου τη δίνει

δεν λέω πως οι πολίτες δεν πρέπει να είναι υπεύθυνοι, αλλά είναι εξοργιστικό να σου λένε οι πολιτικοί, που έχουν μέχρι σήμερα επιδείξει εγκληματική αναισθησία σε θέματα περιβάλλοντος, ότι στόχος τους είναι να ευαισθητοποιηθείς εσύ

αυτοί πότε θα αρχίσουν να ειασθητοποιούνται ???

...

nobel sucks

Put this one up on the shelf of shame, right next to Henry Kissinger's, or the peace prize they gave to Kofi Annan and the entire UN in 2001, sandwiched between the UN's okay for the bombing of Serbia, the killing of untold numbers of Iraqis, many of them babies and children in the years of sanctions, and its greenlight for the bombing of Baghdad in 2003.

In 1998 the Nobel crowd gave the prize to Medecins Sans Frontieres, whose co-founder Bernard Kouchner is now France's foreign secretary urging the bombing of Iran. Like Gore, Kouchner was a rabid advocate of the dismemberment of the former Yugoslavia and onslaughts on Serbia.

[...]

not another fucking Monday ...

ostuni, puglia, july 07

...

το μεγαλύτερο οικολογικό έγκλημα στην Ελλάδα

τα έχω ξαναπεί αλλά τα επαναλαμβάνω για να είμαι συνεπής στην περιβαλλοντική διάθεση της Κυριακής

Η εκτροπή του Αχελώου σκοντάφτει για μια ακόμα φορά στο Συμβούλιο της Επικρατείας

Πρόκειται για μια υπόθεση που κρατάει χρόνια, όταν οι πολιτικάντηδες και τα μεγάλα μυαλά του ΥΠΕΧΩΔΕ αποφάσισαν να εκτρέψουν τον Αχελώο για να τροφοδοτήσουν με νερό την Θεσσαλική πεδιάδα.

Το έργο, που έχει κοστίσει μέχρι σήμερα 300 εκατ ευρώ, είχε δύο σκέλη :

α) την κατασκευή φράγματος στην τοποθεσία Συκιά και την κατασκευή σήραγγας εκτροπής των νερών του ποταμού

β) την κατασκευή εκτεταμένου δικτύου αρδευτικών αγωγών που θα έφερναν το νερό στα χωράφια της Θεσσαλίας.

Ομως μετά την απόφαση της ΕΕ να μην χρηματοδοτεί πλέον αρδευτικά έργα που θα εντατικοποιούσαν την γεωργία το δεύτερο σκέλος του έργου ξεχάστηκε, λόγω έλλειψης χρηματοδοτήσεων.

Οχι όμως και το πρώτο αφού στο έργο συμμετείχαν "ημέτεροι" μεγαλοεργολάβοι.

Με λίγα λόγια το ΥΠΕΧΩΔΕ θέλει να συνεχίσει την εκτροπή, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως θα πάρουν τα νερά του Αχελώου, θα τα ρίξουν στον Πηνειό και αυτός με τη σειρά του θα τα μεταφέρει στο Αιγαίο. Η όλη υπόθεση θα έχει φυσικά ανυπολόγιστες οικολογικές συνέπειες.

Ταυτόχρονα κοροιδεύουν τους Θεσσαλούς λέγοντάς τους πως θα τους ποτίσουν τα χωράφια τους, χωρίς κανείς να τους αποκαλύπτει πως ούτε σταγόνα από τα νερά του Αχελώου δεν θα φτάσει σε αυτά.

Και ο παραλογισμός συνεχίζεται ...




αχελώος, άνοιξη 2007

όπως έχω ξαναγράψει η εκτροπή του Αχελώου είναι το μεγαλύτερο εν εξελίξει οικολογικό έγκλημα στην Ελλάδα

ευτυχώς συμφωνούν και άλλοι

από τη χθεσινή Καθημερινή :




"H εκτροπή του Αχελώου στη Θεσσαλία καταδεικνύει πού οδηγεί η κοντόφθαλμη εξυπηρέτηση τοπικών συμφερόντων: στην καταστροφή.
Οδηγεί σε ανατροπή των οικοσυστημάτων. Οδηγεί στον αφανισμό του Αχελώου με τη διοχέτευσή του στο πρωτόγονο αρδευτικό σύστημα του κάμπου, όπου χάνεται το ήμισυ του πολύτιμου νερού. Οδηγεί σε κατασπατάληση πολύτιμων πόρων για την υδροβόρο βαμβακοκαλλιέργεια· για ένα προϊόν που στηρίζεται στις κοινοτικές επιδοτήσεις, συχνά τετραπλάσιες από τις τιμές της αγοράς.

Αλλά οι επιδοτήσεις πολύ σύντομα θα τελειώσουν και το βαμβάκι θα μένει αδιάθετο. Τι θα ζητούν τότε οι αγροτοπατέρες που απαιτούν δωρεάν νερό και τι θα απολογούνται οι προεστοί που θυσίασαν φυσικούς πόρους έναντι τοπικών ψήφων;

Τότε η καταστροφή θα έχει συντελεσθεί, σε εθνικό επίπεδο, αμετάκλητα και πολλαπλά: Θα έχει χαθεί το νερό· θα έχουν επέλθει μη αντιστρεπτές βλάβες στα οικοσυστήματα, και ο τόπος θα έχει βυθιστεί περαιτέρω στην υπανάπτυξη.

Πρόκειται για μικροκομματική υποθήκευση του μέλλοντος. Το βαμβάκι του κάμπου έχει ημερομηνία λήξεως, πολύ κοντινή· το έγκλημα όμως της εκτροπής είναι διαρκές και δυσβάστακτο."


10 απαντήσεις για την εκτροπή του Αχελώου



update : για τον αχελώο (και με υπέροχες φωτό) έχει γράψει και ο φίλτατος σκύλος της βάλια κάλντα

το Ιράκ του Θερμοκηπίου

...



Nobel Ειρήνης στον Αλ Γκορ

ας μου αξηγήσει κάποιος τι σχέση έχει η ειρήνη με το φαινόμενο του θερμοκηπίου και θα του εξηγήσω γιατί έδωσα το Νόμπελ Αλτσχάιμερ στην επιτροπή των βραβείων Νόμπελ



...

τράπεζες ληστές

...

Στο μικροσκόπιο μπαίνουν οι καταχρηστικοί όροι των τραπεζών διαβάζω σήμερα στην Καθημερινή

την τελευταία φορά που έκανα το λάθος να κάνω διατραπεζική ανάλειψη από ΑΤΜ είδα με τρόμο ότι χρεώνουν 1,50 ευρώ για τη συναλλαγή

με λίγα λόγια : μήπως ο υιός του γνωστού στελέχους της αριστεράς πρέπει να ανακηρυχθεί εθνικός ήρωας?

...

Dude N Nem - Watch My Feet

το hip - hop επιστρέφει εκεί απ όπου ξεκίνησε πριν τριάντα σχεδόν χρόνια :

στον χορό

τα τελευταία δύο χρόνια έχουν κάνει την εμφάνισή τους διάφορα χορευτικά στυλ σε πολλές αμερικανικές μεγαλουπόλεις

από το hyphy στην περιοχή του Σαν Φραντσίσκο, στο krumping του Λος Αντζελες, στο chicken noodle soup και το φετινό aunt jackie στη Νέα Υόρκη

στο Σικάγο έκανε την εμφάνισή του ένα στυλ, τόσο χορού, όσο και μουσικής που το λένε jukin' και είναι ένας συνδυασμός house και hip hop

από τα πιο σημαντικά ονόματα της σκηνής αυτής είναι οι dude 'n nem

απολαύστε την άλλη πλευρά του hip hop : όπου τα σώματα μπαίνουν στην πρίζα και λένε αυτά που οι λέξεις δεν καταφέρνουν και δεν χρειάζεται να πουν

άσε μας κουκλίτσα μου ...

εντάξει, η μπλογκόσφαιρα δεν ήταν ποτέ και το πιο απελευθερωμένο περιβάλλον, αλλά το συγκεκριμένο ποστ και σχόλια από κάτω ξεπερνάνε κάθε προηγούμενο

κανονικά όλα αυτά τα νέα παιδιά που σκέφτονται και γράφουν έτσι είναι για να πηγαίνουν κατευθείαν στον Καιάδα ή τέλος πάντων πίσω στις σπηλιές όπου μεγάλωσαν και να τα αφήσουν τα προχωρημένα στέκια και τα hexton γιατί ούτε τους πάνε και, προφανώς, ούτε τα πάνε

παρ' όλα αυτά είναι λυπηρό να διαβάζεις τέτοια πράγματα και μάλιστα από νέους ανθρώπους με πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες κλπ κλπ

επίσης θα έπρεπε να πει κάποιος στην καταπιεσμένη κουκλίτσα που έγραψε το συγκεκριμένο αριστούργημα ότι ένας άντρας δεν έχει πρόβλημα με τέτοια πράγματα κι ότι εν πάσει περιπτώσει υπάρχουν και πιο πολιτισμένοι τρόποι να εκλιπαρήσει γι αυτό που τόσο πολύ φαίνεται να χρειάζεται

σαν απάντηση σε όλα αυτά και για να συνέλθουμε λιγάκι από αυτή την επίθεση βαρβαρότητας όποιος έχει τη διάθεση μπορεί να διαβάσει αυτό το εξαιρετικό κείμενο

έχω μια καλύτερη ιδέα

αντί να βάζουμε μπανεράκια στα blog μας μεθαύριο αν θέλουμε να κάνουμε κάτι για το περιβάλλον προτείνω ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΜΑΣ την Κυριακή

πιστέψτε με θα κάνουμε πολύ μεγαλύτερο καλό απ όλα τα μπανεράκια του κόσμου

a lot of bad karma to pay for

τελικά αυτά που απεχθάνεσαι είναι αυτά που πρέπει να συναντάς εμπρός σου και να αντιμετωπίζεις στη ζωή σου

...

the black widow

σε αναζήτηση πλερέζας βρίσκονται αυτές τις ημέρες διάφορες χήρες που εκτός από το ότι είναι χήρες θέλουν και να φαίνονται με πρώτη και καλύτερη την χήρα της φωτογραφίας που βγήκε για shopping πλερέζας πριν ακόμα πεθάνει ο Καίσαρ

όσο πάει αυτή η ιστορία γίνεται όλο και πιο hardcore

είναι πλέον εμφανές ότι οι κουκλίτσες με τα μαύρα είναι στην πραγματικότητα κάτι λυσασμένες ύαινες της εξουσίας που δεν διστάζουν να προβούν στις πιο αιμοχαρείς και μακάβριες δηλώσεις

εμπρός τους ο Μπένι μοιάζει με παιδάκι του νηπιαγωγείου

...

όταν η ιστορία ξαναγράφεται εμπρός στα μάτια μας

3 μέρες manifestogr

πριν λίγες ημέρες ξεκίνησα το blogging ... στην αρχή το χειρίστηκα για να επενδύσω με έναν μανδύα υπόστασης κάτι κείμενα σε μια κυριακάτικη εφημερίδα με πολύ αμφιλεγόμενα αποτελέσματα και προθέσεις ... στη συνέχεια και για πολλές ώρες ανέβαζα φωτογραφίες γυμνών αγοριών που έβρισκα στο ιντερνετ το οποίο αντιμετώπιζα σαν αποστασιοποιημένη φιλοσοφική θεώρηση [είσαι ακόμα μαζί μου;] ενώ αργότερα ανακάλυψα την κατερίνα γώγου και κατάλαβα πως είναι καλύτερη από τα ορθωμένα πέη ... στη συνέχεια έγινα ο μετρ του "να μη λέει κανείς τίποτα" και αυτό το στυλ βρήκε μεγάλη ανταπόκριση όχι μόνο στους λοβοτομημένους της μπλογκόσφαιρας αλλά και στις μαντόνες του δωρεάν Τύπου με αποτέλεσμα να θεωρούμαι πλέον ο Προυστ της ψυχοκαταναγκαστικής επανάλειψης ...

[i think i should stop here ... i think i should stop here ... i think i should stop here]


...

δεν θα το πιστέψεις

αλλά σε μια προηγούμενη ζωή μου μαζί με τον φίλο μου τον Νίκο σκηνοθετούσαμε videoclips

πάτα play at your own risk ...

...

...


"A true friend stabs you in the front"

Oscar Wilde

...

che

το σύμβολο της επανάστασης για όσους δεν επαναστάτησαν ποτέ



...

ο φίλος μου

Νίκος Πατρελάκης κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες τον νέο του δίσκο με τίτλο Echo

τον άκουσα χθες βράδυ και είναι καταπληκτικός

...