δεν θα το πιστέψεις

αλλά σε μια προηγούμενη ζωή μου μαζί με τον φίλο μου τον Νίκο σκηνοθετούσαμε videoclips

πάτα play at your own risk ...

χθες βράδυ

ο φίλος μου ο Γιώργος Παυριανός, ο οποίος όταν δεν γράφει προφητικά τραγούδια για τον Νταλάρα (Η Ελλάδα Καίγεται) φροντίζει για την καταστροφή μου με παρέσυρε σε ένα εστιατόριο στο Γκάζι που λέγεται Butcher Shop

γενικά δεν είμαι πολύ άνθρωπος του έξω (ήμουν αλλά όχι πια)

κυρίως αποφεύγω όλες αυτές τις trendy περιοχές σαν το Γκάζι, όπως αποφεύγει ο διάολος το λιβάνι

σιχαίνομαι και τις περιοχές που γίνονται trendy και όλα αυτά τα κωλομάγαζα που ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια στις περιοχές αυτές και κυρίως όσους συχνάζουν σε παρόμοια στέκια

το φαγητό ήταν αδιάφορο και πανάκριβο [για τα δικά μου δεδομένα τουλάχιστον]

κάποια στιγμή με έπιασε μια απίστευτη κατάθλιψη βλέποντας όλους αυτούς τους τύπους γύρω μου να καταβροχθίζουν κοψίδια και ήθελα να βυθίσω το μαχαίρι μου στο λαιμό του Γιώργου που είχε τη φαεινή ιδέα να πάμε εκεί

όμως επειδή μικρά θαύματα συμβαίνουν ακόμα και εκεί που δεν το περιμένεις [ή μάλλον κυρίως εκείπου δεν το περιμένεις] συνάντησα μια φίλη που είχα να δω πολύ καιρό

πρόκειται για την Κάτια Δημοπούλου μια από τις πιο όμορφες γυναίκες που έχω γνωρίσει ποτέ

με την Κάτια είμασταν παλιά συνάδελφοι σε διάφορα περιοδικά, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια είχαμε χαθεί

η Κάτια είναι από το σπάνιο εκείνο είδος γυναικών που ενώ είναι πανέμορφες είναι ταυτόχρονα και απίστευτα συμπαθητικές

αυτή την εποχή είναι διευθύντρια ενός από τα ωραιότερα περιοδικά που κυκλοφορούν στην πόλη και λέγεται 4essera

χάρηκα πολύ που την είδα και ελπίζω [χωρίς να το νομίζω] πως χάρηκε κι εκείνη

καθίσαμε αρκετή ώρα και μιλούσαμε αναπολώντας τα παλιά

"ρε συ δεν έχεις αλλάξει καθόλου" μου είπε σε μια στιγμή η Κάτια, η οποία εκτός από κουκλάρα και συμπαθητική είναι και πολύ γενναιόδωρη στα κομπλιμέντα της

"ο θεός να σ έχει καλά για το ψέμα που λες Κάτια μου" της απάντησα και χωρίσαμε με γέλια

ευτυχώς ο Γιώργος τη γλίτωσε την μαχαιριά