Τετάρτη, Οκτωβρίου 10, 2007

όταν η ιστορία ξαναγράφεται εμπρός στα μάτια μας


3 μέρες manifestogr

πριν λίγες ημέρες ξεκίνησα το blogging ... στην αρχή το χειρίστηκα για να επενδύσω με έναν μανδύα υπόστασης κάτι κείμενα σε μια κυριακάτικη εφημερίδα με πολύ αμφιλεγόμενα αποτελέσματα και προθέσεις ... στη συνέχεια και για πολλές ώρες ανέβαζα φωτογραφίες γυμνών αγοριών που έβρισκα στο ιντερνετ το οποίο αντιμετώπιζα σαν αποστασιοποιημένη φιλοσοφική θεώρηση [είσαι ακόμα μαζί μου;] ενώ αργότερα ανακάλυψα την κατερίνα γώγου και κατάλαβα πως είναι καλύτερη από τα ορθωμένα πέη ... στη συνέχεια έγινα ο μετρ του "να μη λέει κανείς τίποτα" και αυτό το στυλ βρήκε μεγάλη ανταπόκριση όχι μόνο στους λοβοτομημένους της μπλογκόσφαιρας αλλά και στις μαντόνες του δωρεάν Τύπου με αποτέλεσμα να θεωρούμαι πλέον ο Προυστ της ψυχοκαταναγκαστικής επανάλειψης ...

[i think i should stop here ... i think i should stop here ... i think i should stop here]


...

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

η ομορφιά αυτών που γράφεις με έχει τυφλώσει

Ανώνυμος είπε...

τι να πει κανείς για τέτοιο αριστουργηματικό ποστ?

Ανώνυμος είπε...

αχ τι γλυκά που τα λες

Ανώνυμος είπε...

αποστασιοποιημένη φιλοσοφία ... το αγαπημένο μου επιδόρπιο

dgalanis είπε...

σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας