Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ με τρόμο και αποστροφή τη μαζικοποίηση της υποκουλτούρας της ρόκας και του ξυδιού μπαλσάμικο, της τρούφας και του δενδρολίβανου, της επίγευσης και του μπουκέτου αρωμάτων
Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω ούτε γιατί η μαγειρική έχει τόσο πέραση στις μέρες μας, ούτε γιατί τόσοι άνθρωποι ασχολούνται με συνταγές και φύλλα κρούστας και τι γεύση σου αφήνει το τάδε κρασί
Διαβάζω για τις περιουσίες που έχουν φτιάξει οι εθνικοί τηλεοπτικοί μάγειροι τύπου Βέφα και Μαμαλάκης και μου έρχεται να αυτοσωταριστώ στην πλατεία Συντάγματος σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την δικτατορία της σελινόριζας και του σαφράν
Οι πιο βαρετές σελίδες στα περιοδικά και τις εφημερίδες είναι για μένα όσες είναι αφιερωμένες σε συνταγές και κριτικές εστιατορίων
Ιδιαίτερα τις κριτικές τις διαβάζω κάθε φορά που θέλω να ακονίσω την οργή που νοιώθω για την αναλγησία ενός κόσμου που καταδικάζει τους πεινασμένους να διαβάζουν κριτικές για εστιατόρια στα οποία τρώνε οι χορτασμένοι
Εντάξει, θα αντιπαρέλθω το γεγονός ότι στη χώρα μας – μια χώρα με πολύ φτωχή παράδοση στη μαγειρική, την οινοποιία, την οινοποσία και σε όλες αυτές τις μπούρδες με τις οποίες η αστική τάξη διασκεδάζει την πλήξη της, αφού είναι μια χώρα που δεν διέθετε ποτέ αστική τάξη – όλες αυτές οι ενασχολήσεις φαντάζουν τόσο εκτός τόπου και χρόνου που καταντάει αστείο
Αλλά πρόκειται για ένα αστείο κακό, που αντί να σε κάνει να γελάς, σου αφήνει μόνο ένα παγωμένο χαμόγελο και μια ακόμα πιο παγωμένη καρδιά
Παραφράζοντας ένα παλιότερο τσιτάτο θα έλεγα πως η επανάσταση θα επιτύχει όταν μαγειρέψουμε και τον τελευταίο μάγειρο με τα εντόσθια του τελευταίου κριτικού εστιατορίων [τα οποία θα έχουμε πριν μαρινάρει με κρασί και μυρωδικά]
[Θα σας συμβούλευα να συνοδεύσετε το ανωτέρω πιάτο με ένα νεωτεριστικό ρυζόγαλο με αέρινα rice crispies που συνδυάζονται με χιώτικο πνεύμα μέσω σαμπαγιόν μαστίχας και σορμπέ υπερμυρωδάτου χιώτικου μανταρινιού ή με ένα «αλλιώτικο» κανταΐφι με ποσαρισμένο αχλάδι και παγωτό σαφράν.]
40 σχόλια:
Live your myth in the kitchen!!!
Άσε μας να αισθανθούμε κι εμείς λίγο χορτασμένοι...μη μας το χαλάς!!!
;Ρ
Η Μαλβίνα κάτι είχε πει αν θυμάμαι καλά για σάλτσα παπάγιας με γεύση σπανακόριζου.
Αυτό εννοείς;
ή μήπως το φιλέτο σκουμπρί από τον Ατλαντικό Ωκεανό σε ζωμό φύλλων βατομουριάς και ξύσματα αχλαδόμηλου με γαρνίρισμα λεμονανθού από την πίσω αυλή του σεφ;
;-)
εντάξει αν είναι έτσι πάω πάσο σπιτόγατε
ακριβώς αυτό μαρκησία ;)
δεν είναι όλα και τόσο απόλυτα... Αν τελικά εννοείς πως θα πρέπει όλα τα εστιατόρια να σερβιρουνε μόνο μπακαλιάρο σκορδαλιά τοτε από ότι καταλαβαίνεις το 'έργο' δεν παίζει. Θέλουμε δεν το θέλουμε η 'κουζίνα' μιας χώρας είναι με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο δείκτης και της εξέλιξής της (δες την εξέλιξη της κουζίνας και στην αρχαία ακόμα ελλάδα μα πιο έντονα στην γαλλία). Εν ταξει δέχομαι τον νεοπλουτισμό και την υπερβολή, αλλά σο γουότ; εκεί θα με χαλάσει ο νεοπλουτισμός και όχι στις άλλες εκφάνσεις του;
κι από την άλλη κάνεις ένα φάουλ: μέσα στο ίδιο κείμενο που κριτικάρεις του κριτικούς κρίνεις και ο ίδιος την ελληνική κουζίνα γενικότερα (και κατά την άποψή μου άδικα).
και υπογράφω δηλών ερασιτέχνης μάγειρος και υιός επαγγελματία μαγείρου.
[κρίνεις και ο ίδιος την ελληνική κουζίνα γενικότερα (και κατά την άποψή μου άδικα). ]
λάθος τζιτζίκο
απλά επισημαίνω την ανυπαρξία ελληνικής κουζίνας για τους λόγους τους οποίους αναφέρω
τοτε δεν καταλαβαίνω πως το εννοείς. Η ελληνική κουζίνα με τις όποιες 'προσμίξεις' της από γειτονικές χώρες και με την ιστορία της βυζαντινής κουζίνας από πίσω είναι κάθε άλλο από φτωχή.
Αυτό που κάνει ο μαμαλάκης (και όχι μόνο για να μην παρεξηγηθω) είναι η προσπάθεια μιας φοιυσιον κουζίνας της παλιάς ελληνικής στηριγμένης σε 'δυτικές' ιδέες. Κάποια από τα πιάτα δεν μ' αρέσουν και μένα αλλά σαν πράξη αυτό δεν είναι κακό.
(Και για να περιαυτολογήσω όταν πέρσι έφτιαξα δοκιμαστικά σε φίλους χοιρινό κυδωνάτο με βάση την σάλτσα εσπανιόλ γλύφανε μεχρι το μετακάρπιο)
όταν λέω δεν υπάρχει ελληνική κουζίνα τζιτζίκο εννοώ πως η ελλάδα δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη αστική τάξη για να έχει και υψηλή κουζίνα
τώρα αν η φασολάδα και τα μάραθα είναι κουζίνα δεν ξέρω
όσο για την υπόλοιπη ελληνική κουζίνα είναι μάλλον τουρκική αλλά αυτό ας μη το ακούσει ο λιακόπουλος γιατί θα έχουμε ιστορίες [άσε που μπορεί να μπει και στο βιβλίο μαγειρικής της στ δημοτικού]
...και η τούρκικη προέρχεται από την βυζαντινή...
δεν ειναι λοιπόν έτσι απλό το θέμα.
Πάω να μαγειρέψω τουρνεντό ροσσινί.
[τουρνεντό ροσσινί. ]
που έτρωγε η θεοδώρα πριν βγει για το σώου στον ιππόδρομο?
Έχεις ένα point όσον αφορά την μεταμόρφωση της κουζίνας σε μόδα. Έχεις όμως άδικο για την ανυπαρξία ελληνικής κουζίνας. Υψηλή κουζίνα μπορεί να μην είχαμε αλλά δεν τη χρειαζόμαστε κιόλας. Η κρητική διατροφή αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως η πιο ισορροπημένη για τον οργανισμό κι αυτό από μόνο του νομίζω πως τα λέει όλα. Κι όσο για το αν είναι η κουζίνα μας τούρκικη η απάντηση είναι πως σε πάρα πολλές τούρκικες συνταγές χρησιμοποιούν γιαούρτι το οποίο εμείς εδώ το χρησιμοποιούμε ελάχιστα.
πάντως σίγουρα η θεοδώρα πρειν παει στον ιππόδρομο έτρωγε κατι διαφορετικό από φασολάδα και μαραθα...
εκτος κι αν έτσι ανακάλυψες τον πραγματικό λόγο της στάσης του νικα.
alitovie η κουζίνα μας είναι τούρκικη
και άλλο διατροφική αξία, άλλο υψηλή κουζίνα [που δεν την είχαμε και δεν τη θέλαμε κιόλας]
τζιτζίκο εδώ θα ανοίξουμε μια άλλη κουβέντα
τι σχέση είχε η θεοδώρα με τους έλληνες?
εξαρταται πως το εννοεις. Αν εννοεις αν οι σημερινοί έλληνες ειναι 'απόγονοι' της θεοδωρας τοτε καμια. Αν όμως μιλάς για την ευρύτερη κοινωνική πολιτισμική κλπ συγγένεια τότε έχει μεγάλη σχέση.
[τότε έχει μεγάλη σχέση]
δηλαδή?
γλωσσα, θρησκεία, παραδόσεις, (άγραφοι) νόμοι, κουζίνα ;)
με τις αλλαγες βεβαιως των 1400 χρόνων από τότες.
γλώσσα ... αν δεν κάνω λάθος ο Ηράκλειος που έκανε τα ελληνικά επίσημη γλώσσα του βυζαντίου ήταν μετά την θεοδώρα
αλλά και ελληνικά να μίλαγε η θεοδώρα ή να διάβαζε ελληνικά βιβλία πάλι δεν θα την λέγαμε ελληνίδα
όσο για τις παραδόσεις
δεν ξέρω ποιες ελληνικές παραδόσεις είχαν επιβιώσει μέχρι τότε αλλά σίγουρα το να βγαίνει στον ιππόδρομο με καλαμπόκι στο μου...ί της για να τρώνε οι πάπιες κι εκείνη να παριστάνει τη λήδα με τον κύκνο σίγουρα ΔΕΝ ήταν ελληνικές
όσο για την κουζίνα ... τι να σου πω θα το ψάξω
εγω δεν μίλησα για επίσημη γλώσσα. και ούτε σου είπα πως θα έλεγες την θεοδώρα 'ελληνίδα'΄. βυζαντινή θα την έλεγες. και ομοια και οι παραδοσεις μπαίνουν σε πολλά πραγματα της καθημερινής (και όχι ζωής) και δεν επικεντρώνονται μόπνο στο τι βάζει η καθεμιά στο μουνί της.
Το ζήτημα είναι όπως το έθεσες και συ 'αν είχε σχέση με τους έλληνες' και δη του νεοέλληνες. Και η απάντηση είναι φυσικά ναι, μια σχέση εξέλιξης
[Και η απάντηση είναι φυσικά ναι, μια σχέση εξέλιξης ]
η απάντηση είναι : φυσικά όχι, καμία
Παραδίνετε σημασία σε εφευρήματα στα οποία αναγκάζονται να καταφεύγουν κάποιοι προκειμένου να αντιμετωπίσουν την ανεργία. Επίσης παραβλέπετε πρωινάδικα.
Αλλά, manifesto, με δυσκολεύεις... τώρα τι να μαγειρέψω για το αυριανό δείπνο; Πήρα ό,τι πιο παράξενο υλικό για να σου κάνω τους πιο απίθανους συνδυασμούς και το βλέπω να καταλήγουμε σε αρνάκι στο φούρνο.
...μμμμ, δεν είναι κι άσχημα τώρα που το καλοσκέπτομαι.
(από χοληστερίνη πώς πας;
ε αφου δεν δεχεσαι τα δικα μου επιχειρηματα και επιμενεις πως δεν υπάρχει 'καμια' σχεση παμε ανάποδα:
με ποιον λαο, φυλή, ομάδα, γουοτέβερ, του 6ου Μ.Χ. αιώνα έχουν οι σημερινοί έλληνες κάποια σχέση;
με τους μογγόλους !!!
αρνάκι στο φούρνο is fine with me artois
μονο εξαιτίας των τρόπων μας...
Οφείλουμε, νομίζω, να αναγνωρίσουμε στον τζιτζίκο την ικανότητά του να μετατρέπει και την πιο καθημερινή κουβέντα σε δοκίμιο. Τουλάχιστον.
...εκτός κι αν είναι ικανότητα του manifesto να μας βάζει στο τριπάκι να σκεπτόμαστε με φαινομενικά απλοϊκές καθημερινές κουβέντες.
μπερδεύτηκα τώρα...
φαντάσου δεν προσπαθώ κιολας...
ε σφίξου λίγο ντε!
Εσύ είσαι ικανός να γράψεις και διδακτορικό με αφορμή ένα ποστ για γιουβαρλάκια.
με τα διδακτορικά τέλειωσα πριν 13 χρόνια. Τώρα απλώς τα μαγειρεύω...
artois παρενοχλείς τους καλεσμένους μου
τους ενθαρρύνω, λέω εγώ
(ε τζιτζίκο;)
στο να φέρνουμε αντίρρηση στον μανιφέστο;
ελα, αυτό είναι εύκολο.
Κι άλλο που δεν θέλει κι αυτός... (τραβάτε με κι ας κλαίω ενα πράμα)
εντάξει το παραδέχομαι
μερικές φορές προτιμώ να διαφωνεί κάποιος μαζί μου από το να συμφωνεί
κάνει την κουβέντα πιο ενδιαφέρουσα
κοιτα το συγκεκριμένο και να μην το παραδεχόσουνα νομίζω όλοι οι υπόλοιποι θα έκαναν συλλαλητήριο για το αντίθετο.
και γω το έχω πάντως το κακο να προτιμώ να διαφωνώ από το να κάνω χανγκ αουτ σε ποστ γράφωντας 'ωραίο κείμενο' από κάτω.
εδώ μεχρι που παντρεύτηκα την γυναίκα που μου έφερνε συνεχώς αντορρήσεις για τα πάντα.
"τα πάντα" ???
σχεδόν...
αλλά μην το συζητάς. ως πιο έξυπνη με κατάλαβε καλά ;)
;))
Μα αν δε του έφερνες αντίρρηση εσύ, θα αναγκαζόταν να τα βάλει με τον εαυτό του.
artois κανόνισε να τα βάλω μαζί σου
πρωτη φορα αφηνω σχολιο εδω.
το χαρηκα πολυ το σχολιο.
μια ενσταση μονο.
λες:διαίτερα τις κριτικές τις διαβάζω κάθε φορά που θέλω να ακονίσω την οργή που νοιώθω για την αναλγησία ενός κόσμου που καταδικάζει τους πεινασμένους να διαβάζουν κριτικές για εστιατόρια στα οποία τρώνε οι χορτασμένοι
ειναι πιο απλα τα πραγματα.
τα περισσοτερα απο αυτα ΔΕΝ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ και οι ΤΙΜΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΕΙΑ.
ουτε τη σκονη δεν βλεπουν απο το μαγερικο που τρωω καποιες φορες εγω (μενω σε μια μικρη επαρχιακη πολη)
[τα περισσοτερα απο αυτα ΔΕΝ ΤΡΩΓΟΝΤΑΙ και οι ΤΙΜΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΤΕΙΑ.]
θα έλεγα πως οι τιμές τους είναι έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας ;)
Δημοσίευση σχολίου