Σάββατο, Ιουλίου 15, 2006

αυτό τον καιρό διαβάζω Jorge Luis Borges



"Κι όμως, κι όμως... Το να αρνείσαι το πέρασμα του χρόνου, να αρνείσαι τον εαυτό, να αρνείσαι το σύμπαν, είναι προφανείς απελπισίες και μυστικές παρηγοριές. Το πεπρωμένο δεν είναι τρομερό επειδή είναι εξωπραγματικό, είναι τρομερό επειδή είναι αμετάκλητο και αμείλικτο. Ο χρόνος είναι η ουσία από την οποία είμαι φτιαγμένος. Ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που με παρασύρει, αλλά το ποτάμι είμαι εγώ, είναι μια τίγρη που με κατασπαράζει, αλλά είμαι η τίγρη, είναι μια φωτιά που με καίει, αλλά είμαι η φωτιά. Ο κόσμος, δυστυχώς, είναι πραγματικός κι εγώ, δυστυχώς, είμαι ο Borges."

Δοκίμιο : "Μια νέα διάψευση του χρόνου," 1946

6 σχόλια:

Ντιάνα Η. είπε...

Αναρωτιέμαι αν θα ίσχυε και στην αντίθετη φορά:

"Δυστυχώς εγώ, ο Borges είμαι πραγματικός και δυστυχώς ο κόσμος είναι ο Βorges".

(όπου Borges βάζουμε το όνομά μας)


:)

dgalanis είπε...

θα μπορούσε ... όχι? :)

Ανώνυμος είπε...

Καλή επιλογή. Καιρός ήτανε να την κάνεις!
:P

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Ανώνυμος είπε...

Very pretty design! Keep up the good work. Thanks.
»

Ανώνυμος είπε...

Nice colors. Keep up the good work. thnx!
»