μπορεί να γράφει κανείς ότι θέλει
απόψεις, σκέψεις, διακηρύξεις, τοποθετήσεις, αναλύσεις, αστεία, σοβαρά, χαριτωμένα, ανέκδοτα, ειδήσεις ...
μπορεί να μιλάει για έρωτες , για φιλίες, για ταξίδια στην ακροθαλασσιά, για το φεγγάρι, για τα φιλιά που έδωσε, για τα αγαπημένα του πρόσωπα, τις συνήθειές του ...
μπορεί να δηλώνει τα θέλω του και τα δεν θέλω του
μπορεί να αναθυμάται, να χαίρεται, να λυπάται, να κρίνει, να επιδοκιμάζει ή να αποδοκιμάζει
αλλά για τις πιο δύσκολες , τις πιο σκοτεινές, τις πιο μοναχικές στιγμές του δεν μπορεί να γράψει κανείς και πολλά πράγματα
μόνο ανεπαίσθητους υπαινιγμούς μπορεί να κάνει ...
και ίσως ούτε ...
16 σχόλια:
Εγώ θα έλεγα πως η ΑΝΑΓΚΗ να εκφράσει κάποιος ακριβώς αυτές τις πιο δύσκολες , τις πιο σκοτεινές, τις πιο μοναχικές στιγμές του είναι η βάση των παραβολών, των μύθων, της λογοτεχνίας, μην σου πω και όλων των τεχνών
Αυτό είναι ένα μανιφέστο σου που προσυπογράφω.
Τα πιό δύσκολα κείμενα είναι αυτά που μιλούν για τις δύσκολες στιγμές. Και κάποια, όπως σωστά λες,
δεν γράφονται ποτέ. Καθόλου.
και ίσως ούτε...
Μην αρχίζουμε πάλι τι πρέπει και τι δεν πρέπει να γράφεται.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να μιλήσει ακόμα και για το πιο προσωπικά του πράγματα.
Κοστίζει η ψυχοθεραπεία λέμε, και το μπλογκ είναι μια πολύ καλή διέξοδος.
Τότε θα μου πεις, "γιατί δεν τα γράφει κανείς σε word και να τα διαβάζει μόνος του?"
Αυτό είναι μια πολύ επικίνδυνη γενίκευση.
Πολλές φορές στα σχόλια γράφονται διαμάντια ανώτερα από τα ποστς, που βοηθάνε πάρα πολύ αυτόν που δεν μπορεί (ή δεν πρέπει, ή δεν θέλει) να μοιραστεί κάποιο πρόβλημα με το περιβάλλον του.
Είπαμε: Ό,τι δεν μας ενδιαφέρει το προσπερνάμε. Δεν αρχίζουμε τους εκ του ασφαλούς δεκάλογους "πρέπει και δεν πρέπει" λες και μας δόθηκε κανα δικαίωμα να κρίνουμε εμείς την ψυχή και τις ανάγκες του άλλου. Από πού κι ως πού?
ΞΕΚΟΛΛΑΤΕ!
"...αλλά για τις πιο δύσκολες, τις πιο σκοτεινές, τις πιο μοναχικές στιγμές του δεν μπορεί να γράψει κανείς και πολλά πράγματα....."
Πιο σωστό θα μου φαινόταν αν αντί για το "δεν μπορείς" έγραφες "δεν θέλεις"
Και φυσικά έτσι είναι αν έτσι νιώθεις!
παιδιά καλημέρα σε όλους
το δεν μπορείς δεν το έγραψα με τη σημασία του δεν πρέπει ή κάποιος στο απαγορεύει
το έγραψα με την έννοια του δεν μπορεί δηλαδή δεν θέλει ή του είναι αδύνατο ή τρομακτικά δύσκολο
και φυσικά μιλούσα για τον εαυτό μου κυρίως
δεν είχα σκοπό να πω σε κάποιον τι μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει
Η φωτογραφία γι' άλλη μια φορά είναι υπέροχη.
Όσο για τις σκοτεινές μας στιγμές έχεις δίκιο. Είναι δύσκολο και να εκφραστούν αλλά και να γίνουν αντιληπτές από τους άλλους.
πολύ δύσκολο mani. Πολύ δύσκολο και για μένα.
Μόνο χαχαχούχα "θέλω" πια.
;(
κι όμως ξέρεις πόσες φορές έγραψα, τάχα μου κρυπτογραφικά, κάτι "δικό" μου, και πολύ μοναχικό, κι όταν υπήρξε κάποιος άγνωστος που το αποκρυπτογράφησε, σοκαρίστηκα ευχάριστα, ένιωσα ότι δεν γράφω, αλλά μιλάω...
Η εσωστρέφεια βλάπτει σοβαρά την υγεία...
Είναι πολλές φορές δύσκολο οι λέξεις να πάρουν ζωή...ειδικά όταν θέλεις να εκφράσεις κάτι που πονάει.
Είναι όμως και τόσο όμορφο όταν κάποιος τα καταφέρνει...και σου επιτρέπει να μπεις μέσα και να δεις τις σκέψεις του.
:)
Πώς θα σου φαινόταν αν είχες έναν peeping tom στη ζωή σου; Εμένα καθόλου δεν θα μου άρεσε...Έτσι απλά κρατάω τα μυστικά μου για τους φίλους και βγάζω σε κοινή θέα μόνο συναισθήματα...
σκατα.
Το ότι συμφωνώ με τον Mani δεν με εκπλήσσει πλέον. Το ότι συμφωνώ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΩΝΥΜΟ όμως;
"Πολλές φορές στα σχόλια γράφονται διαμάντια ανώτερα από τα ποστς, που βοηθάνε πάρα πολύ αυτόν που δεν μπορεί (ή δεν πρέπει, ή δεν θέλει) να μοιραστεί κάποιο πρόβλημα με το περιβάλλον του".
Συμφωνώ με αυτό, φιλαράκια! :)
Ρε ανώνυμε, μήπως είσαι ο Μακ Μάνους;
Aν ναι... ή ξέχασες (να γράψεις/γράφεις) το όνομά σου, ή έγινες... φάντασμα!
:Ρ
Μακ, γύρνα πίσω
Δημοσίευση σχολίου