Φαίνεται ότι η ιδέα για ένα free e paper άκούγεται ενδιαφέρουσα σε αρκετούς από μας. Περιμένω προτάσεις και ιδέες. Lets try it και όπως έλεγε και μια παλιά λόξα του ελληνικού θεάτρου " ή θα πετύχει ή θ' αποτύχει" !!
καλη ιδέα ... για μένα free e paper ειναι ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα online η οποία θα είναι free και η οποία θα περιέχει τα πάντα από πολιτική μέχρι τέχνες και ο,τιδήποτε άλλο ...οσο για τη μορφή αυτό είναι κάτι που μπορούμε να συζητήσουμε
Πάντα είχα στο μυαλό μου ένα συνδιασμό του περιοδικού και της εφημερίδας. Προσπάθησα να το περάσω και όταν σχεδίαζα το "minima" του Αγγελιοφόρου. Φυσικά ο πρώτος Μέγας διδάξας είναι το Wired.
Οταν μιλάμε για πολιτική είδηση και σχόλιο, ή γενικά αυτό που λέμε "διαβαστερά" κείμενα, θέλω μια ξεκάθαρη μορφή (τύπου εφημερίδας) για να το διαβάσω άνετα.
Στην πολιτιστική ενημέρωση κλπ., θέλω ένα πιο "περιοδικίσιο" στυλ. Η φωτό τα λέει όλα.
Μ'αρέσει η ιδέα του "θα περιέχει τα πάντα", όσον αφορά τους τομείς ενδιαφέροντος, αλλά φαντάζομαι ένα fre-e-paper που θα βλέπει τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά (σηκώνει ανάλυση αυτό).
Οσο για την μορφή, είμαι γενικά των υβριδικών. Μπορώ να φανταστώ ένα .pdf_zine που μπορεί να κατεβάσει όποιος θέλει ή να του αποστέλεται ως newsletter, αλλά να υπάρχει και η δυνατότητα μιας text-only μορφής του.
Σε όλα τα παραπάνω, ωστόσο, δεν βλέπω τι θ' άρεσε στον καταναλωτή του free e-paper που έχετε στο μυαλό σας.
Για παράδειγμα, γιατί σας αρέσει ο New Yorker; Απάντηση: διότι σας αρέσει! Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι αρέσει και στο καθένα που γράφει εκεί' απλώς, γράφει εκεί έτσι όπως σας αρέσει ώστε να πληρωθεί. Αλλού μπορεί να γράφει αλλιώς.
Τώρα, εάν τα (ενδεχόμενα) κόστη του free e-paper προτίθεσθαι να τα αναλάβετε εξ ολοκλήρου εσείς και δεν προσδοκάτε κανένα κέρδος (ή έστω έσοδο) από αυτό, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα.
Εάν, όμως, θέλετε κάποιος (καταναλωτής, διαφημιζόμενος κ. ά.) να πληρώσουν γι' αυτό, τότε δεν είναι λογικό ότι πρέπει να σκεφτείτε το τι θέλουν αυτοί, να σκεφτείτε ποιες είναι οι δικές τους ανάγκες;
(Ο marketer είναι ο εκπρόσωπος του πελάτη στην επιχείρηση, κι όχι, όπως εσφαλμένα πιστεύεται, αυτός που χειραγωγεί τον πελάτη για το [κακώς εννοούμενο] συμφέρον της επιχείρησης...).
ok saki i got your point ... πες μας λοιπόν τι θα σου άρεσε εσένα ... πάντως ειλικρινά πιστεύω ότι ο μοναδικός τρόπος για να "πουλήσεις" ένα προιόν είναι να αρέσει κυρίως σ εσένα που το φτιάχνεις... If U like it they will .. πραγματικά δεν συμφωνώ απόλυτα με την άποψη του μάρκετιν ότι πρέπει το προιόν να κατασκευάζεται σύμφωνα με το τι θέλει ο κόσμος γιατί τις περισότερες φορές ο κόσμος ΔΕΝ ξέρει τι θέλει ... μέχρι να του το δώσει κάποιος και να τον ψήσει πως του είναι απαραίτητο
Μα, νομίζω, δεν είναι αυτό το ερώτημα και, εν πάση περιπτώσει,... ας πω μερικές σκέψεις μου...
Για ποιον δημιουργείται το x free e paper; Άλλο αν είναι για την πλάκα μας, άλλο για να το διαβάζουμε μεταξύ μας, άλλο αν είναι για τον νέο ή τον μεγαλύτερο, τον άντρα, τη γυναίκα, το παιδί, τον πλούσιο, τον φτωχό, τον εργαζόμενο, τον επιχειρηματία, τον απόφοιτο Λυκείου, τον κάτοχο doctora, τον άνεργο, τον συνταξιούχο, τον fan / μη fan, π.χ., της πληροφορικής, των σπορ, των αυτοκινήτων, του Ίντερνετ, του σινεμά...and so on. Λέω κάτι που -ξεχάστε το μάρκετινγκ- αντίκειται στη λογική;
(2) "...τις περισότερες φορές ο κόσμος ΔΕΝ ξέρει τι θέλει..."
Αυτό είναι, πράγματι, ένα issue στο μάρκετινγκ. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές ο κόσμος ξέρει τι θέλει (και το "τι" δεν αναφέρεται τόσο στο προϊόν, στο υλικό πράγμα, αλλά στο αν αυτό το προϊόν τού προσφέρει λύση σε ένα πρόβλημα ή του ικανοποιεί μια ανάγκη καλύτερα από ένα άλλο ανταγωνιστικό προϊόν.
Επομένως, ο κόσμος μπορεί ποτέ να μην ζήτησε, π.χ., το sms διότι απλώς δεν ήξερε ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό, αλλά μόλις εμφανίστηκε το sms το υιοθέτησε διότι αποτελεί λύση στο πρόβλημα της επικοινωνίας, διότι ικανοποιεί την εγγενή ανάγκη της επικοινωνίας. Αυτή είναι η διαφορά.
(3) "...If U like it they will..."
Δεν νομίζω ότι είναι έτσι. Στο μάρκετινγκ υπάρχει μια βασική φράση ("better mousetrap fallacy") που μαθαίνει κάθε πρωτοετής κι η οποία εξηγεί γιατί δεν ισχύει το "build it and they will come" (που είναι, από ό,τι καταλαβαίνω, αυτό που εννοείς και συ με τη φράση σου).
Δεν συνεχίζω, όμως, γιατί ο αγαπητός crazymonkey θα θεωρήσει ότι το παίζω έξυπνος και, αντί επιχειρήματος επί της ουσίας, θα χρησιμοποιήσει argumentatum ad honimen, όπως έκανε εδώ, πράγμα που, για να είμαι ειλικρινής, με στενοχώρησε. Δεν πειράζει όμως...καλή καρδιά...
13 σχόλια:
Πρώτη κίνηση -κατά την ταπινή μου άποψη- θα ήταν να αποφασίσουμε το ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ είναι ένα fre-e-paper.
Ποιά μορφή θα μπορούσε να έχει;
Site; HTML Newsletter; PDF Newsletter; ή κάτι άλλο;
καλη ιδέα ... για μένα free e paper ειναι ένα περιοδικό ή μια εφημερίδα online η οποία θα είναι free και η οποία θα περιέχει τα πάντα από πολιτική μέχρι τέχνες και ο,τιδήποτε άλλο ...οσο για τη μορφή αυτό είναι κάτι που μπορούμε να συζητήσουμε
Πάντα είχα στο μυαλό μου ένα συνδιασμό του περιοδικού και της εφημερίδας. Προσπάθησα να το περάσω και όταν σχεδίαζα το "minima" του Αγγελιοφόρου.
Φυσικά ο πρώτος Μέγας διδάξας είναι το Wired.
Οταν μιλάμε για πολιτική είδηση και σχόλιο, ή γενικά αυτό που λέμε "διαβαστερά" κείμενα, θέλω μια ξεκάθαρη μορφή (τύπου εφημερίδας) για να το διαβάσω άνετα.
Στην πολιτιστική ενημέρωση κλπ., θέλω ένα πιο "περιοδικίσιο" στυλ. Η φωτό τα λέει όλα.
Μ'αρέσει η ιδέα του "θα περιέχει τα πάντα", όσον αφορά τους τομείς ενδιαφέροντος, αλλά φαντάζομαι ένα fre-e-paper που θα βλέπει τα πράγματα από μια άλλη σκοπιά (σηκώνει ανάλυση αυτό).
Οσο για την μορφή, είμαι γενικά των υβριδικών. Μπορώ να φανταστώ ένα .pdf_zine που μπορεί να κατεβάσει όποιος θέλει ή να του αποστέλεται ως newsletter, αλλά να υπάρχει και η δυνατότητα μιας text-only μορφής του.
check this: http://www.destructed.info/
Αυτό είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα:
http://designinflight.com/
Οπως κι αυτό:
http://www.drezign.hu/pdfmag.php
Επίσης crazy μ αρεσει και το New Yorker το οποίο αλλάζει καθημερινά ... σαν περιεχόμενο δεν παίζεται αλλά μ αρέσει και σαν μορφή
Επίσης σκέφτηκα ότι θα μ άρεσε να έχει τη δυνατότητα ενός blog να στέλνει μηνύματα οποιοσδήποτε
Αγαπητοί συνμπλόγκερς, επιτρέψατέ μου...
Γράφεις αγαπητέ crazymonkey: "...να αποφασίσουμε...", "Πάντα είχα στο μυαλό μου...", "Προσπάθησα να το περάσω...", "...θέλω...", "...θέλω...", "Μ'αρέσει...αλλά φαντάζομαι...", "...είμαι γενικά...", "Μπορώ να φανταστώ...".
Γράφεις αγαπητέ newManifesto: "...για μένα...", "...να συζητήσουμε...", "...θα μ άρεσε...".
Σε όλα τα παραπάνω, ωστόσο, δεν βλέπω τι θ' άρεσε στον καταναλωτή του free e-paper που έχετε στο μυαλό σας.
Για παράδειγμα, γιατί σας αρέσει ο New Yorker; Απάντηση: διότι σας αρέσει! Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι αρέσει και στο καθένα που γράφει εκεί' απλώς, γράφει εκεί έτσι όπως σας αρέσει ώστε να πληρωθεί. Αλλού μπορεί να γράφει αλλιώς.
Τώρα, εάν τα (ενδεχόμενα) κόστη του free e-paper προτίθεσθαι να τα αναλάβετε εξ ολοκλήρου εσείς και δεν προσδοκάτε κανένα κέρδος (ή έστω έσοδο) από αυτό, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα.
Εάν, όμως, θέλετε κάποιος (καταναλωτής, διαφημιζόμενος κ. ά.) να πληρώσουν γι' αυτό, τότε δεν είναι λογικό ότι πρέπει να σκεφτείτε το τι θέλουν αυτοί, να σκεφτείτε ποιες είναι οι δικές τους ανάγκες;
Περισσότερα για όποιον ενδιαφέρεται εδώ κι εδώ.
(Ο marketer είναι ο εκπρόσωπος του πελάτη στην επιχείρηση, κι όχι, όπως εσφαλμένα πιστεύεται, αυτός που χειραγωγεί τον πελάτη για το [κακώς εννοούμενο] συμφέρον της επιχείρησης...).
ok saki i got your point ... πες μας λοιπόν τι θα σου άρεσε εσένα ... πάντως ειλικρινά πιστεύω ότι ο μοναδικός τρόπος για να "πουλήσεις" ένα προιόν είναι να αρέσει κυρίως σ εσένα που το φτιάχνεις... If U like it they will .. πραγματικά δεν συμφωνώ απόλυτα με την άποψη του μάρκετιν ότι πρέπει το προιόν να κατασκευάζεται σύμφωνα με το τι θέλει ο κόσμος γιατί τις περισότερες φορές ο κόσμος ΔΕΝ ξέρει τι θέλει ... μέχρι να του το δώσει κάποιος και να τον ψήσει πως του είναι απαραίτητο
Manifesto. συγγνώμη για το εξωτερικό link, αλλά η απάντηση στο blog μου.
@ newmanifesto:
(1) "...πες μας λοιπόν τι θα σου άρεσε εσένα..."
Μα, νομίζω, δεν είναι αυτό το ερώτημα και, εν πάση περιπτώσει,... ας πω μερικές σκέψεις μου...
Για ποιον δημιουργείται το x free e paper; Άλλο αν είναι για την πλάκα μας, άλλο για να το διαβάζουμε μεταξύ μας, άλλο αν είναι για τον νέο ή τον μεγαλύτερο, τον άντρα, τη γυναίκα, το παιδί, τον πλούσιο, τον φτωχό, τον εργαζόμενο, τον επιχειρηματία, τον απόφοιτο Λυκείου, τον κάτοχο doctora, τον άνεργο, τον συνταξιούχο, τον fan / μη fan, π.χ., της πληροφορικής, των σπορ, των αυτοκινήτων, του Ίντερνετ, του σινεμά...and so on. Λέω κάτι που -ξεχάστε το μάρκετινγκ- αντίκειται στη λογική;
(2) "...τις περισότερες φορές ο κόσμος ΔΕΝ ξέρει τι θέλει..."
Αυτό είναι, πράγματι, ένα issue στο μάρκετινγκ. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές ο κόσμος ξέρει τι θέλει (και το "τι" δεν αναφέρεται τόσο στο προϊόν, στο υλικό πράγμα, αλλά στο αν αυτό το προϊόν τού προσφέρει λύση σε ένα πρόβλημα ή του ικανοποιεί μια ανάγκη καλύτερα από ένα άλλο ανταγωνιστικό προϊόν.
Επομένως, ο κόσμος μπορεί ποτέ να μην ζήτησε, π.χ., το sms διότι απλώς δεν ήξερε ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό, αλλά μόλις εμφανίστηκε το sms το υιοθέτησε διότι αποτελεί λύση στο πρόβλημα της επικοινωνίας, διότι ικανοποιεί την εγγενή ανάγκη της επικοινωνίας. Αυτή είναι η διαφορά.
(3) "...If U like it they will..."
Δεν νομίζω ότι είναι έτσι. Στο μάρκετινγκ υπάρχει μια βασική φράση ("better mousetrap fallacy") που μαθαίνει κάθε πρωτοετής κι η οποία εξηγεί γιατί δεν ισχύει το "build it and they will come" (που είναι, από ό,τι καταλαβαίνω, αυτό που εννοείς και συ με τη φράση σου).
Δεν συνεχίζω, όμως, γιατί ο αγαπητός crazymonkey θα θεωρήσει ότι το παίζω έξυπνος και, αντί επιχειρήματος επί της ουσίας, θα χρησιμοποιήσει argumentatum ad honimen, όπως έκανε εδώ, πράγμα που, για να είμαι ειλικρινής, με στενοχώρησε. Δεν πειράζει όμως...καλή καρδιά...
έλα βρε συ μη στεναχωριέσαι ... κουβέντα κάνουμε και μακάρι κάτι να βγει απ αυτή
Δε μπορώ άλλο το μίσος και τον αλληλοσπαραγμό.
Δημοσίευση σχολίου