Nαι, η Άνοιξη ήρθε και φέτος. Τα κατάφερε! Ανάμεσα στις μικρές παύσεις της βροχής και του αέρα των περασμένων εβδομάδων, την μπόχα της αβάσταχτης πραγματικότητας και τις αγωνιώδεις κραυγές για βοήθεια, ενός πλανήτη που κάθε μέρα χώνεται ακόμη περισσότερο στην κινούμενη άμμο της ανθρώπινης αδιαφορίας και ασυδωσίας, κατάφερα και μύρισα λίγο από το άρωμά της. Μοναδικό, χαρακτηριστικό, συναρπαστικό και γεμάτο υποσχέσεις, κάλυψε για λίγες στιγμές όλα εκείνα που με βάραιναν. Και αναστάτωσε, για ακόμα μια φορά, τη μνήμη του κορμιού μου όπως η ανάμνηση της ανάσας του πρώτου εραστή που έσκυψε κάποτε επάνω μου. Και που πάντα περιμένω να επιστρέψει.
Blog Buster 05
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου