
the lost masterpiece ....
η Τέχνη θα βρει έναν τρόπο να σου το ανταποδώσει ...
ακούστε μια περίεργη και όμως αληθινή ιστορία
ο πεθερός της αδελφής μου ήταν συλλέκτης έργων Τέχνης, κυρίως ζωγραφικής
αγόρασε τον πρώτο του πίνακα το 1932 και συνέχισε μέχρι τη δεκαετία του 70 να αγοράζει πίνακες στο μέτρο πάντα που του επέτρεπαν οι περιορισμένες οικονομικές του δυνατότητες
όταν πέθανε η συλλογή του ήταν αρκετά μεγάλη με αποτέλεσμα κάποιους από τους πίνακές του να τους έχει τοποθετήσει στο μικρό δυάρι που νοίκιαζε η γυναίκα του σε μια ανηψιά της
εκείνη, επειδή δεν της άρεσε η Τέχνη, είχε τυλίξει τους πίνακές του σε χαρτιά και τους είχε κρύψει κάτω από το κρεβάτι της
λίγο πριν φύγει από το σπίτι αυτό για να μετακομίσει σε ένα άλλο με τον άντρα της πήρε την αδελφή μου τηλέφωνο και της είπε να πάει να μαζέψει τους πίνακες αλλιώς θα τους πέταγε
η αδελφή μου, που ούτε εκείνης της αρέσει η Τέχνη, μου έκανε δώρο στη γιορτή μου έναν από τους πίνακες αυτούς επειδή η κορνίζα δεν ταίριαζε με τα έπιπλά της (!!!)
πριν λίγες ημέρες είχε έρθει στο σπίτι μου ο φίλος μου ο Σωκράτης, γνώστης της ελληνικής ζωγραφικής και όταν τον αντίκρυσε άρχισε να σταυροκοπιέται με δέος
- μα που τον βρήκες τον πίνακα αυτόν; με ρώτησε
- μου τον έκανε δώρο η αδελφή μου, του απάντησα
- και που τον βρήκε η αδελφή σου; ρώτησε εκείνος ακόμα πιο σοκαρισμένος
- από τον πεθερό της που ήταν συλλέκτης
- μα γνωρίζεις πως αυτός είναι Τριανταφυλλίδης ;
- έτσι λέει, απάντησα
- γνωρίζεις τον Τριανταφυλλίδη;
- όχι, είπα
- μα είναι ένας από τους σημαντικότερους Ελληνες εξπρεσιονιστές, μου είπε εκείνος
σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ο πίνακας αυτός εκτιμάται ανάμεσα στα 30.000 - 50.000 ευρώ
έψαξα στο google
και βρήκα πως ο Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης ήταν ένας "ένας ιδιόρρυθμος και σεμνός καλλιτέχνης, το έργο του οποίου, αν και αναγνωρίστηκε και εκτιμήθηκε από τους ομοτέχνους του, παρέμεινε άγνωστο στο ευρύ κοινό και παραγνωρισμένο από την κριτική της εποχής του.
Υπήρξε φίλος του Περικλή Βυζάντιου, με τον οποίο είχε συνδεθεί από τα χρόνια του Παρισιού, μοιραζόταν ένα εργαστήριο με τον Μαλέα, τον οποίο συνόδευε συχνά σε πολύ πρωινές εξορμήσεις για ζωγραφική στο ύπαιθρο, είχε συνδεθεί με τους ζωγράφους της Ομάδας Τέχνη, και μάλιστα είχε συμμετάσχει στην ιστορική πια συγκέντρωση στο σπίτι του Νίκου Λύτρα κατά την οποία ιδρύθηκε η Ομάδα.
Ο Τριανταφυλλίδης πήρε μέρος στην πρώτη έκθεση της Ομάδας Τέχνη το 1917, ενώ έργα του είχαν παρουσιαστεί για πρώτη φορά το 1916 στην έκθεση του Συνδέσμου Ελλήνων Καλλιτεχνών, στην οποία έκτοτε συμμετείχε τακτικά.
φυσικά δεν είπα τίποτα στην αδελφή μου
ο φίλος μου ο Σωκράτης προσπαθεί να με πείσει να τον πουλήσω για να πάρω κι εγώ ένα αυτοκίνητο
δεν θα του κάνω την χάρη
θα τον κρατήσω να τον βλέπω να χαίρομαι και όταν πεθάνω θα τον κληροδοτήσω στην ανηψιά μου
την οποία από τώρα εκπαιδεύω να αγαπάει την Τέχνη ...
16 σχόλια:
Απίστευτη κι όμως αληθινή ιστορία!!! Τρελλό! Άκου εκεί Τριανταφυλλίδης! Είσαι πολύ πολύ τυχερός!
Αν ο φίλος σου ο Σωκράτης είναι και από τη Λάρισα γύρω στα τριάντα τότε είναι κοινός μας φίλος!
Αν σε ενδιαφέρει υπάρχει πολύ ωραία μονογραφία του Κωτίδη για τον Τριανταφυλλίδη!
Είπα κι εγώ για ποιές αμοιβάδες ομιλούσε ο "γνωστός" προ ολίγου...
Μα ποτέ δεν είναι αργά να εκτιμήσεις την τέχνη, αρκεί να έχεις μάτι ακόμη και ακαλλιέργητος.
Αλλά δεν μας είπες, οι υπόλοιποι πίνακες τι απέγιναν;
Να γράψεις και άρθρο με τον τίτλο "Η ιστορία ενός πίνακα".
"να πάει να μαζέψει τους πίνακες αλλιώς θα τους πέταγε"
einai polu periergo pou o antras ths den ths ekshghse thn aksia tous. thn texnh isws kapoioi den thn ektimane, alla ta xrhmata? epeita de sevasthke tous kopous tou? den h8ele na exei th sullogh gia en8umio? me tosh eukolia na ksefortw8ei ekeina pou o suzugos ths agoraze me agaph...
!!!
Απιστευταπίθανο, λέμε
Αυτόν Πάνο... τον έχω εγώ!
Χαχαχα.
τι είναι το ψάχνοντας για κοχύλια γλυκιά μου Μ?
μη ξεχνάς πως οι εξπρεσιονιστές ζωγράφισαν αριστουργήματα
ιφιμέδεια, ναι είμαι τυχερός ;)
όχι δεν πρόκειται για τον ίδιο Σωκράτη
γνωρίζω για τη μονογραφία και την αναζητώ
οι υπόλοιποι πίνακες just ταίριαζαν στα έπιπλα της αδελφής μου και τους κράτησε
dive η ανηψιά της πεθεράς το είπε αυτό όχι η πεθερά (που αυτή τη στιγμή πάσχει από αλτσ η καημένη)
πάνο ποτέ δεν ξέρεις
με κοροιδεύεις καλτσόβρακε, ε?
Κάπως έτσι, Μanifesto, βρέθηκα να κατέχω έναν Βασιλείου.
Κάθε φορά που πηγαίνω επίσκεψη σε μια θεία μου (στη χάση και στη φέξη), από τη χαρά της που με βλέπει μου δείχνει έπιπλα και τοίχους και μου λέει: "διάλεξε ό,τι θέλεις". Μια φορά μου έκανε κλικ μια μικρή ελαιογραφία - ένα ανθοδοχείο με χρυσάνθεμα. Η θεία, ολοπρόθυμη, τον αποκαθήλωσε και μου τον έδωσε. Κύτταξα μηχανικά για τον ζωγράφο και αναγνώρισα την υπογραφή του Σπύρου Βασιλείου, επειδή κατά σύμπτωση είχα μια λιθογραφία του, από τις πρώτες της Artigraf. Επειδή το άλλο μου όνομα είναι Ηonest "θεία μου" της είπα, "αυτός ο πίνακας είναι ενός μεγάλου ζωγράφου!" "το ξέρω παιδί μου, του Βασιλείου είναι, αλλά εγώ τον χάρηκα, καιρός να αλλάξει σπίτι"
Περιττό να πω ότι το μισό σπίτι της θείας το έχω αδειάσει.
(idea: να κάνουμε μια ομαδική e-μπλογκοέκθεση με τους πίνακες που μας βρέθηκαν από τύχη)
συμφωνώ απολύτως
απ ότι βλέπεις εγώ ανέβασα ήδη φωτό του Τριανταφυλλίδη
επίσης σήμερα το μεσημέρι μόλις έφτασα στο γραφείο έχυσα όλον τον καφέ
λες να υπάρχουν κι άλλα αριστουργήματα στο σπίτι της πεθεράς?
τον πίνακα τον ασφάλισες;;
κατά τα άλλα χαίρομαι για την τύχη σου!
πρώτα θέλω να βγάλω πιστοποιητικό γνησιότητας και μετά θα τον ασφαλίσω ...
Αυτή την ενέργεια έπρεπε να την κάνεις πριν δημοσιοποιήσεις την υπόθεση...
γιατί just? μήπως με κατηγορήσουν οι bloggers πως τους εξαπάτησα?
οκ θα το αναζητήσω ;)
όχι μη μου πεις
να το διαβάσω με αγωνία ;))
Που ειναι η φωτο του Τριανταφυλλιδη?
εγω δεν την βλεπω
Δημοσίευση σχολίου