...
A week after it opened at a downtown arthouse theater in New York, Inland Empire, David Lynch's maddeningly difficult three-hour opus, is still selling out the house at nearly every show—a testament both to the loyalty of Lynch's cult and to the heartening notion that real art cinema, the kind that refuses to suck up to its audience with anything so prosaic as a story, is not dead yet.
(Though the self-distributed film will be shown theatrically only in very limited release, the film is expected to be out on DVD next summer.)
...
4 σχόλια:
ωραίος ο Λυντς και πιο καλος ο Μπανταλαμεντι που τον κουβαλα συνηθως μαζι του...γεια σου κυριε Μανι
γιά σου main
να σου πω την αλήθεια οι μοναδικές ταινίες του Λιντς που μου άρεσαν ήταν το erasurehead και το άνθρωπος ελέφαντας
μετά από αυτά δεν μου άρεσε τίποτα απ ότι έχει κάνει
όσο για τον μπανταλαμέντι έχεις δίκιο
κι εμενα ο ανθρωπος ελέφαντας ειναι η αγαπημενη μου και το μπλου βελβετ αλλα απο μουσικη το τουιν πηκ νομιζω δεν πιανεται...το erasurehead δε το χω δει...γενικα ειναι υπερβολικές οι ταινίες του για τα γούστα μου...αλλά ώρες ώρες ακόμα και στις πιο 'δύσκολες' που έχω δει είναι πολύ συγκινητικές...όπως η σκηνή με το ισπανικό τραγούδι στο θέατρο στο Μαλχολαντ
thumbs up!
Δημοσίευση σχολίου