...
όλοι οι άνθρωποι κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε συναντήσει εκείνο το είδος ανθρώπων που είναι γνωστοί ως "άνθρωποι - σκόπελοι"
οι συναντήσεις αυτές είναι συνήθως ζοφερές, όσο και μοιραίες
μοιάζουν αδύνατο να τις αποφύγει κανείς
τα πάντα πάνω σε αυτούς τους ανθρώπους κραυγάζουν : "Μη πλησιάζεις".
σχεδόν όλοι έχουν γραμμένη με τατουάζ στο κούτελο την προειδοποίηση : "Κίνδυνος. Μείνε μακριά".
σχεδόν όλα - φίλοι, γνωστοί, όνειρα, διαίσθηση, ένστικτο, λογική - μας λένε να αλλάξουμε ρότα, πορεία και κατεύθυνση
μας λένε πως ο δρόμος που οδηγεί στους ανθρώπους αυτούς είναι αδιέξοδο, πως θα φάμε τα μούτρα μας, πως θα πάθουμε τραμπάκουλο, πως θα το μετανοιώσουμε, πως θα τραβάμε τα μαλλιά μας ...
όμως εμείς δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να ακούσουμε
σαν υπνοβάτες, σαν πλοία χωρίς καπετάνιο που τα παρασύρουν τα κύματα πάμε και πέφτουμε πάνω σε αυτούς τους ανθρώπους
φυσικά τρώμε τα μούτρα μας
ναι, όλα μας το είχαν πει
αλλά και να θέλαμε θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει αυτές τις μοιραίες συναντήσεις ?
δεν νομίζω
έχω την αίσθηση πως οι άνθρωποι αυτοί και ο πόνος που μας προκαλούν είναι αναπόφευγκτα συστατικά της ενηλικίωσης
οι άνθρωποι αυτοί μας κάνουν να ωριμάζουμε μέσα σε μια νύχτα
ενίοτε κάποιοι από μας ασπρίζουν μέσα σε μια νύχτα
είναι τρομεροί αυτοί οι άνθρωποι
τρομεροί, αναπόφευγκτοι και μοιραίοι
...
16 σχόλια:
Έτσι ακριβώς!
Παίρνουμε φόρα ολοταχώς και τραβάμε μπροστά. Και ξέρουμε.
Αλλά πληρώνουμε το τίμημα εν γνώσει μας -οπότε μαγκιά μας.
Ωραίος και σωστός! Και χαρά σε αυτούς που δεν απέφυγαν αυτούς τους σκόπελους στη ζωή τους. Τους χρωστούν πολλά.
Πώς θα γινόταν να τους αποφεύγαμε? Αφού εμείς τους έχουμε βάλει μπρός μας!
Μας κάνουν να ωριμάζουμε ε; Εγώ πάντως με κόβω να ξαναπέφτω στα ίδια λάθη. Ου γαρ σοφός ειμί! Τουλάχιστον θα έχω περισσότερη δύναμη την επόμενη φορά.
Χαρίζουν έντονα συναισθήματα και γίνονται σημείο αναφοράς. Μόνο για αυτά αξίζει.
Σωστόόόοόόόός!!!!!
Δεν θα τα έγραφα καλύτερα. Respect.
ΚΡΑΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣ>......
(θά'θελα)
και ποιος δεν έχει πληρώσει αυτό το "πρόστιμο";;;
αλλά χωρίς αυτά τα άτομα,δεν προχωράς.
Ξέρω ακριβώς τι θέλεις να πεις!!!
Και πόσες φορές δεν έχουμε γίνει εμείς σκόπελοι, τρομεροί, αναπόφευκτοι και μοιραίοι (έστω και αθέλητα);
Μην βλέπουμε μόνο τα των άλλων…
Αυτό είναι το παιχνίδι, έτσι παίζεται, αυτοί είναι οι κανόνες!
Εγώ πάντως όχι!
Θέλεις να πεις ότι δεν έχεις πληγώσει ποτέ σου;
Τρως τα μούτρα σου και συνεχίζεις...μέχρι να τα ξαναφάς.Αυτό πώς το ελέγχεις;
καλημέρα παιδιά
βλέπω είμαστε αρκετοί οι καρααβοτσακισμένοι :)
(πάντως όπως λένε οι κινέζοι : πως θα μάθουμε απ τα λάθη μας αν δεν κάνουμε πάρα πολλά?)
επίσης ελπίζω κάποια στιγμή να ωριμάζεις αρκετά ώστε να μπορείς να αποφύγεις τους υφάλους ...
δεν έχω ιδέα
"psyhes kai somata"
haroula knew it all along.
by the way, all the information you had on the right side of your blog (links, profile, previous posts) does not show on my screen.
does not? why?
Δημοσίευση σχολίου