και
να παρασύρεσαι από τα γραπτά του ιστολόγου
να παγιδεύεσαι στις ποιητικές του εξάρσεις ή τις συγκινητικές απόπειρες metablogging, όπου οι ασαφείς μύδροι εκτοξεύονται προς πάσα κατεύθυνση περικλείοντας τους πάντες σε έναν βάλτο μνησικακίας
έπειτα διαβάζεις κάτι σαν αυτό : " το προηγούμενο σχόλιο σου διαγράφηκε γιατί το ύφος και η γλώσσα που χρησιμοποίησες δεν τιμούν ούτε εσένα, και σίγουρα δεν το θέλω στο μπλογκ μου...το αυτό θα συμβεί και με όποια σχόλια αυτού του είδους, ξαναβρώ μπροστά μου, από τον οποιονδήποτε..."
και μένεις μεταίωρος ...
γιατί για μια ακόμα φορά συνειδητοποιείς πως τα σχόλια (δηλαδή η αμφίδρομη επικοινωνία του ιστολόγου με τους υπόλοιπους) αποκαλύπτουν πολύ περισσότερα για τον ιστολόγο από όλες τις χιλιάδες λέξεις με τις οποίες έχει προσπαθήσει να κρύψει τον πραγματικό του εαυτό
16 σχόλια:
Εγώ μανιφέστε μου θα το έσβηνα χωρίς να πω τίποτα. Αν σε είχα σε υπόληψη ίσως σου έστελνα και κανένα mail εξηγώντας την πράξη μου. Τα blogs κατ'εμε, δεν είναι χώρος διαλόγου. Υπάρχουν άπειρες καφετιέρες, fora, chats, messengers...
so so true!
Καλημέρα και ευχαριστώ για το υπέροχο σχόλιο. Επιφυλλάσομαι πάραυτα. :)
πολύ καλογραμμένο Manifeste.
Καλημέρες πολλές.
Α! Και πολύ αληθινό
καλημέρες κορίτσια ;)
νομίζω οτι παιζει και το εξής απαξιωτικό, να μην εγκίνεται ποτέ (μα ποτέ;!) ενα σχόλιο για να ανέβει δημόσια..
adespoti παίζει κι αυτό
το έχουμε δει να παίζεται ;)
Η τελευταία σου φράση είναι η μεγαλύτερη αλήθεια που έχει ειπωθεί μετά τη φράση του Αρκούδου που λέει "όλοι τα ίδια pixels κοστίζουμε" με αφορμή κάποιες "δημοφιλίες", "κοντρίτσες" και "νταβατζίδικες" πρακτικές.
είναι μεγάλη κουβέντα just
Πάντως να σου διευκρινήσω πως γνωρίζω προσωπικά τον συγκεκριμένο ιστολόγο στον οποίο αναφέρεσαι, έχει και τα δικά του δίκια. Απλά, ας μην είμαστε τόσο απόλυτοι, το Blogging δεν είναι κάτι το αφηρημένο αλλά μια διαφορετική έκφανση καταστάσεων και προσώπων που ακόμη δεν γνωρίζουμε το πόσο οικεία είναι τελικά και τα αγνοούμε από μπλογκαρίστικο αυτισμό.
Κοινώς, αν εσύ γράφεις ως Μανιφέστος και υποτίθεται ότι δεν σε γνωρίζω καν, στην πραγματικότητα μπορεί υπό άλλες συνθήκες, είτε εικονικές (λχ τσατ, φορουμ) είτε πραγματικές, να γνωριζόμαστε (λέμε και λακαμία να περάσει η ώρα). Παράδειγμα, δες το τελευταίο σχόλιο του Αθήναιου στο ποστ του για τα γενέθλια του. Τα λέει όλα.
Nemertes said: "Τα blogs κατ'εμε, δεν είναι χώρος διαλόγου"...
αυτό είναι το θέμα,. Το "κατ'εμέ." Για μένα, και για πολλούς άλλους, ΕΙΝΑΙ κατ'εξοχήν χώρος διαλόγου. Γι'αυτό και δεν ανέχομαι συμπεριφορές όπως αυ΄τη που περιγράφει ο Μανιφέστος.
Αν σβήσω ποτέ σχόλιο, να με κρεμάσετε ανάποδα στο Σύνταγμα. Δοκιμάστε με.
Πρόσφατα αφαίρεσα κι εγώ ένα σχόλιο απ' το blog μου και μάλιστα από άτομο που έχουμε γνωριστεί.
Όταν το έβλεπα να συμβαίνει αλλού [μαζί με την παραφιλολογία που ακολουθούσε] η πρώτη μου σκέψη για τον ιστολόγο ήταν συνήθως του στυλ "μα τι κομπλεξικός που είναι". Τώρα όμως αναθεώρησα ελαφρώς.
Το ιστολόγιο νομίζω είναι σαν το σπίτι του καθενός. Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος ούτε κανόνες [πέρα από κάποια γενικά πλαίσια ίσως]. Μόνο που το σπίτι αυτό έχει γυάλινους τοίχους. Έτσι λοιπόν -στη δική μου περίπτωση- όταν ένα σχόλιο είναι πολύ προσωπικό και στοιχειοθετείται από πράγματα που γνωρίζει ο σχολιάζων και εκτός blog τότε δεν είμαι σίγουρος αν έχει θέση στο 'γυάλινο σπίτι' [το σχόλιο].
Από την άλλη ο καθένας έχει τα όριά του. Θαυμάζω τους ιστολόγους [όπως εδώ καλή ώρα] που έχουν τα κότσια να αφήνουν στο σπίτι τους προσβλητικά/επιθετικά ή άλλου είδους ανεπίτρεπτα σχόλια. Εγώ από την άλλη είμαι μάλλον πιο περιορισμένων δυνατοτήτων.
:) Τα λέμε [σούπερ το ποστ!]
μαύρε γάτε χαίρομαι που αναγνωρίζεις αυτό το "κατ'εμέ". το σκοινί θα το χρησιμοποιήσετε εδώ ή να το τυλίξω για το σπίτι; :p
Γειά σου, Μανιφέστε. Δεν ξέρω σε ποιόν μπορεί να αναφέρεσαι (δεδομένου ότι μου έχει χαλάσει ο υπολογιστής στο σπίτι, μου είναι και λίγο δύσκολο να το ψάξω), αλλά ενημερώθηκα για αυτό το ποστ σου και θα ήθελα να ρωτήσω μήπως αναφέρεσαι στο δικό μου blog.
Σε αυτήν την περίπτωση, θα φροντίσω να γράψω αναλυτικό ποστ κάποια στιγμή, εξηγώντας τα πώς και τα γιατί, το πώς το βλέπω το θέμα, τελοσπάντων. Διαφορετικά, γράψε λάθος.
Μανιφέστε,
θίγεις ένα σημαντικό θέμα που έχει κατά καιρούς συζητηθεί αλλά αναπόφευκτα ανακύπτει κατά καιρούς.
Προσωπικά δεν έχει χρειαστεί να σβήσω σχόλιο -σιγά την κίνηση που έχει το μπλογκ μου άλλωστε, άσε που δεν ξέρω και πως να το κάνω. Δεν αποκλείω όμως στο μέλλον να μου δημιουργηθεί η ανάγκη. Ίσως αν κάποιος είναι ιδιαίτερα υβριστικός ή απειλητικός (έχει παρατηρηθεί τέτοια ακραία νοσηρή περίπτωση στο παρελθόν, ίσως τη θυμάσαι).
Εσύ δεν θα έσβηνες ποτέ σχόλιο;
όχι thrass δεν ανααφερόμουν σε εσένα ... καμμία σχέση
έχω σβήσει ... δεν ήταν αυτό το ζήτημα που ήθελα να θίξω
ίσως δεν έγινα κατανοητός
έλεγα απλά ότι στα σχόλιά μας αποκαλύπτονται πτυχές του χαρακτήρα μας που δεν είναι τόσο ορατές στα ποστ που γράφουμε
Δημοσίευση σχολίου