PHOTO : ROBERT POLIDORI
.
Κυριακή, Απριλίου 10, 2011
Σάββατο, Απριλίου 09, 2011
ιστορίες οικονομικής τρέλας ...
Will Iceland Vote No or Commit Financial Suicide
Showdown in Iceland
By MICHAEL HUDSON
A landmark fight is occurring this Saturday, April 9. Icelanders will vote on whether to subject their economy to decades of poverty, bankruptcy and emigration of their work force. At least, that is the program supported by the existing Social Democratic-Green coalition government in urging a “Yes” vote on the Icesave bailout. Their financial surrender policy endorses the European Central Bank’s lobbying for the neoliberal deregulation that led to the real estate bubble and debt leveraging, as if it were a success story rather than the road to national debt peonage. The reality was an enormous banking fraud, an orgy of insider dealing as bank managers lent the money to themselves, leaving an empty shell – and then saying that this was all how “free markets” operate. Running into debt was commended as the way to get rich. But the price to Iceland was for housing prices to plunge 70 per cent (in a country where mortgage debtors are personally liable for their negative equity), a falling GDP, rising unemployment, defaults and foreclosures.
Παρασκευή, Απριλίου 08, 2011
Makoto Aida - Κάτω από τον ατομικό εφιάλτη
Μαθήτριες που τις βιάζουν θαλάσσια τέρατα τα οποία μοιάζουν λες και βγήκαν από τα βάθη του ωκεανού μετά την καταστροφή της Φουκουσίμα. Νεαρά κορίτσια που κάνουν χαρακίρι με σπαθιά σαμουράι, γιαπωνέζικα βομβαρδιστικά που εφορμούν για να τυλίξουν το Μανχάταν στις φλόγες, σαρδώνια κοινωνικά σχόλια, μηδενιστικά μηνύματα και ένας υφέρπων θυμός που είναι έτοιμος να χτυπήσει σαν τσουνάμι τις αισθήσεις του θεατή είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που κυριαρχούν στον εφιαλτικό κόσμο του Μακότο Αίντα (Makoto Aida).
Πρόκειται για έναν μεγάλο καλλιτέχνη που προκαλεί τον θεατή να τον μισήσει, ενώ ταυτόχρονα μαγνητίζει το βλέμμα και το υποσυνείδητό του. Μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ιάπωνες βλέποντας με τρόμο την ταπεινωτική ήττα του στρατού τους να οδηγεί στην τραγωδία της Χιροσίμα, αποφάσισαν να κάνουν μια σημαντική στροφή και από μια μιλιταριστική κοινωνία να στραφούν προς μια κοινωνία καταναλωτική, όπου οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν το νέο εθνικό σύμβολο.
Το μοντέλο αυτό όχι μόνο απέτυχε να κάνει τους ιάπωνες ευτυχισμένους - γεγονός που αποδεικνύεται από την κατάρρευση των γάμων και της γονιμότητας και τα συνεχώς αυξανόμενα ποσοστά αυτοκτονιών-, αλλά κατέληξε και σε έναν εφιάλτη σκεπασμένο από ραδιενεργό νέφος, σχεδόν πανομοιότυπο με εκείνο του Ναγκασάκι.
Την αποτυχία αυτή εκφράζει ο Αίντα μέσα από τις ζοφερές εικόνες τους που θυμίζουν Ιερώνυμο Μπος με σχιστά μάτια. Την ίδια στιγμή, όπως όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες κάνει αναφορές στους μαέστρους του παρελθόντος. Το έργο του «No More War. Save Water. Don’t Pollute The Sea», όπου ένα θαλάσσιο τέρας συνουσιάζεται με μια νεαρή μαθήτρια, είναι σαφής αναφορά στο διάσημο έργο του Hokusai «Το όνειρο της γυναίκας του ψαρά» όπου μια γυναίκα φαίνεται να βρίσκει την ηδονή με δύο χταπόδια.
...
Πέμπτη, Απριλίου 07, 2011
Ιωάννης Αλταμούρας - Το ιερό φως
Ο Ιωάννης Αλταμούρας μπορεί να γεννήθηκε στη Φλωρεντία ή τη Νάπολη της Ιταλίας το 1852 και πέθανε στις Σπέτσες τον Μάιο του 1878. Ήταν γιος του ιταλού ζωγράφου και επαναστάστη Φραντσέσκο Σαβέριο Αλταμούρα (Francesco Saverio Altamura) και της Ελένης Μπούκουρα – Αλταμούρα, που καταγόταν από αρχοντική οικογένεια των Σπετσών. Η μητέρα του ήταν η πρώτη ελληνίδα ζωγράφος και δίδαξε την τέχνη του σχεδίου στον Ιωάννη, που από μικρός έδειξε την έμφυτη κλίση του προς την ζωγραφική. Έγινε δεκτός στην Σχολή των Τεχνών (την μετέπειτα «Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών» της Αθήνας), όπου μελέτησε ζωγραφική κοντά στον Νικηφόρο Λύτρα κατά την διετία 1871 - 1872. Με υποτροφία του Βασιλιά Γεωργίου Α΄, συνέχισε τις σπουδές του στην Κοπεγχάγη κατά την περίοδο 1873 -1876 κοντά στον Καρλ Φρέντερικ Σόρενσεν (Carl Frederik Sørensen). Το 1875, και ενώ βρίσκονταν ακόμα στην Κοπεγχάγη, έστειλε στην έκθεση των Ολυμπίων στην Αθήνα το έργο του «Το λιμάνι της Κοπεγχάγης», για το οποίο τιμήθηκε με αργυρό μετάλλιο Β΄ τάξεως. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, άνοιξε εργαστήριο ζωγραφικής στην Αθήνα, ενώ η φήμη του άρχισε να αυξάνεται. Δυστυχώς, προσβλήθηκε από φυματίωση και πέθανε το 1878, σε ηλικία μόνον 26 ετών. Ο θάνατός του και ο θάνατος της αδελφής του, που είχε συμβεί λίγα χρόνια πριν — επίσης από φυματίωση — οδήγησε την μητέρα του στον νευρικό κλονισμό και την τρέλα. 
Το έργο του Ο πρόωρος θάνατός του είχε σαν αποτέλεσμα να αφήσει πίσω του λίγα έργα. Μόνα να φανταστεί μπορεί κανείς το τι θα μπορούσε να δημιουργήσει πάνω στον κομβά ο Αλταμούρας, αν είχε τη δυνατότητα να μεγαλώσει και να ωριμάσει η τεχνική του και το ταλέντο του. Όμως οι λίγοι πίνακες που άφησε μαρτυρούν ένα με γάλο ταλέντο, τουλάχιστον ισάξιο του άλλου μεγάλου έλληνα θαλασσογράφου του 19ου αι., του Κωνσταντίνου Βολανάκη. Το 1878, χρονιά του θανάτου του, δύο πολεμικές θαλασσογραφίες του - η «Πυρπόληση της πρώτης οθωμανικής φρεγάτας στην Ερεσό από τον Παπανικολή» και η «Ναυμαχία του ναυάρχου Μιαούλη εναντίον δύο οθωμανικών φρεγατών στην είσοδο της Πάτρας» - παρουσιάστηκαν στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού. Ο δεύτερος πίνακας παρουσιάστηκε και στην Έκθεση Μνημείων του Ιερού Αγώνα στο Πολυτεχνείο της Αθήνας το 1884. Τέλος, μία θαλασσογραφία του παρουσιάστηκε στην Διεθνή Έκθεση της Ρώμης το 1911. Αν και οι ιστορικοί τέχνης τον κατατάσσουν στην ακαδημαϊκή «Σχολή του Μονάχου», εντούτοις η φωτεινότητα των έργων του και η κίνηση του πινέλου δείχνουν ότι ο Αλταμούρας είχε αρχίσει να ξεπερνάει την αυστηρή τελειότητα του ακαδημαϊσμού και να στρέφεται προς τον ιμπρεσιονισμό.
Πήγα πριν λίγες ημέρες στην έκθεση που γίνεται στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς και σας συμβουλεύω να την επισκεφτείτε, όσοι τουλάχιστον από εσάς ενδιαφέρονται για τη ζωγραφική.
Πήγα πριν λίγες ημέρες στην έκθεση που γίνεται στο Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς και σας συμβουλεύω να την επισκεφτείτε, όσοι τουλάχιστον από εσάς ενδιαφέρονται για τη ζωγραφική.
Τετάρτη, Απριλίου 06, 2011
Τρίτη, Απριλίου 05, 2011
Tina Fay : Το ερωτηματολόγιο του Προυστ
What is your current state of mind?
On the verge of nervous exhaustion, but only for the last seven years.
What is your idea of perfect happiness?
A glass of wine at sunset on Fire Island. / No homework.
What is your greatest fear?
Child, loss or damage thereof.
Which historical figure do you most identify with?
Catherine the Great’s horse.
Which living person do you most admire?
Cathy Rigby. She was really good in that stage version of Peter Pan. No joke.
What is the trait you most deplore in yourself?
Procrastination.
What is the trait you most deplore in others?
People who are proud of their ignorance.
What is it that you most dislike?
People who mock education as elitist.
What is your greatest extravagance?
Living in New York City.
What do you most value in your friends?
A willingness to come uptown.
What is your favorite journey?
Pulling up to my parents’ house for Christmas. Just pulling up, though—not the whole drive.
What is your most treasured possession?
A photo of my parents walking around the Acropolis circa 1965. They look like a poster for Two for the Road.
What do you consider the most overrated virtue?
Natural childbirth.
On what occasion do you lie?
During press junkets for movies.
Which living person do you most despise?
Osama bin Laden. Unless we think he’s dead by now, in which case that guy who holds up the GOD HATES FAGS sign.
What or who is the greatest love of your life?
Jeff and Alice Richmond equally, but only because they look exactly alike.
When and where were you happiest?
Anywhere, during the 2 to 24 hours after a successful joke.
If you could change one thing about yourself, what would it be?
I would get 30 hours a day when everyone else gets 24.
What do you consider your greatest achievement?
Providing 200 people with a nice place to work.
If you could change one thing about your family, what would it be?
My husband and I would work less and my daughter would sleep more.
What do you regard as the lowest depth of misery?
September 12, 2001.
What is your favorite occupation?
Being between jobs but having a good one lined up in about a month or so.
What is your most marked characteristic?
Obedience and a long nose. (I might be a collie.)
Who is your favorite hero of fiction?
Veruca Salt, Francie Nolan, Miss Havisham. That’s me in a nutshell, actually.
How would you like to die?
I would like to drop dead while introducing the “In Memoriam” clip package at the Emmys … on my 10,000th birthday.
What is your motto?
“Stop reaching for the stars!”
Σάββατο, Απριλίου 02, 2011
Παρασκευή, Απριλίου 01, 2011
Θαυμάζοντας τα κύματα 3
Τα ρεύματα είναι τα πιο μεγαλειώδη φαινόμενα των ωκεανών. Η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της, οι άνεμοι που ανταριάζουν τις θάλασσες και η επίδραση της Σελήνης και του Ήλιου είναι δυνάμεις αλληλένδετες με τα μεγάλα ρεύματα των ωκεανών που γι αυτό τον λόγο αποκαλούνται «πλανητικά ρεύματα».
Από την αρχή του κόσμου τα ωκεάνεια ρεύματα έχουν αλλάξει πολλές φορές την πορεία τους. Γνωρίζουμε για παράδειγμα ότι το Ρεύμα του Κόλπου έχει ηλικία περίπου 60 εκατ. χρόνια. Είναι αδύνατο να φανταστούμε την πορεία τους στην Κάμβρια περίοδο ή στην Ιουράσια. Παρ όλα αυτά στη σύντομη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας είναι απίθανο να έχουν υπάρξει σημαντικές αλλαγές στην πορεία των ρευμάτων. Αυτό δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση δεδομένου ότι τα ρεύματα δεν έχουν παρουσιάσει σημαντικές αλλαγές μέσα στους αιώνες της ιστορίας των ανθρώπων. Η βασική κινητήρια δύναμη είναι οι άνεμοι και οι δυνάμεις που επιδρούν στη διαμόρφωση της πορεία τους είναι ο Ήλιος, η περιστροφή της Γης προς τα ανατολικά και οι μάζες των ηπείρων.
Καθώς η επιφάνεια των ωκεανών θερμαίνεται από τον ήλιο το νερό διαστέλεται και γίνεται ελαφρύτερο. Τα θερμά ύδατα των τροπικών στα ανώτερα στρώματα κατευθύνονται προς τους πόλους και τα βαρύτερα ύδατα από τους πόλους βυθίζονται και κατευθύνονται προς τους τροπικούς στα βάθη των θαλασσών. Όμως σε αυτές τις κινήσεις επιδρά η πολύ μεγαλύτερη δύναμη του ανέμου. Οι πιο σταθεροί άνεμοι είναι αυτοί που πνέουν διαγώνια προς τον ισημερινό από τα βορειοανατολικά και τα νοτιοανατολικά. Είναι αυτοί οι άνεμοι που κινούν τα ισημερινά ρεύματα γύρω από τον πλανήτη, με κατεύθυνση πάντα προς τα δυτικά. Αλλά και η περιστροφή της Γης εξασκεί μια επίδραση και όταν τα ισημερινά ρεύματα συναντούν στον δρόμο τους τις ηπείρους στρέφονται στο βόρειο ημισφαίριο προς τα δεξιά και στο νότιο προς τα αριστερά. Εξ αιτίας του συνδυασμού αυτών και άλλων δυνάμεων η πορεία των ρευμάτων θυμίζει στροβίλους με κατεύθυνση προς τα δεξιά ή σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού στους βόρειους ωκεανούς και αντίθετη στους νότιους.
Είναι φυσικά στον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό που μπορεί κανείς να δει τη διαδραστικότητα των δυνάμεων που δημιουργούν τα πλανητικά ρεύματα. Επειδή ίσως για πολλούς αιώνες τα πλοία διασχίζουν τον Ατλαντικό τα ρεύματά του είναι πιο γνωστά στους ναυτικούς και τους ωκεανογράφους. Η πρώτη καταγραφή του ρεύματος του Κόλπου έγινε το 1769 υπό την εποπτεία του Βενιαμίν Φρανκλίνου. Το τελωνειακό γραφείο στη Βοστώνη παραπονέθηκε ότι το ταχυδρομείο από τη Βρετανία έκανε δύο εβδομάδες περισσότερο να φτάσει στις αποικίες, απ όσο χρειάζοταν να πλοία από την Αμερική να φτάσουν στη Βρετανία. Ο Φρανγκλίνος παραξενεύτηκε και συζήτησε το ζήτημα με έναν φαλαινοθήρα από το Ναντάκετ, τον Τίμοθι Φόλγκερ, ο οποίος του είπε ότι οι αμερικανοί καπετάνιοι γνώριζαν καλύτερα το ρεύμα του Κόλπου κι έτσι μπορούσαν να το αποφεύγουν πλέοντας προς τα ανατολικά. Ο Φρανγκλίνος ζήτησε από τον Φόλγκερ να το καταγράψει πάνω σε έναν χάρτη τον οποίο έστειλε στη Βρετανία. Αλλά οι βρετανοί καπετάνιοι απλά τον κορόιδευσαν.
Αυτός ο «ποταμός» μέσα στη θάλασσα έχει πλάτος 95 μίλια, βάθος ένα μίλι και κινείται με ταχύτητα τριών κόμβων.
συνεχίζεται ...
Πέμπτη, Μαρτίου 31, 2011
Τετάρτη, Μαρτίου 30, 2011
ΣΗΜΕΡΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ
...
ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ BLOGGER ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
...
ΤΕΛΙΚΆ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
...
ΓΙΑΤΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ ΟΤΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ BLOGGER ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
...
ΤΕΛΙΚΆ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
...
Τρίτη, Μαρτίου 29, 2011
γειά σας είμαι η Fukushima Funtosi
Published on The Smirking Chimp (http://smirkingchimp.com)
They said it wasn't like Chernobyl and they were wrong
By Michael Collins
Created Mar 25 2011 - 1:14pm
Michael Collins [1]
According to an international scientific group monitoring radiation around the world, the Fukushima reactors are emitting nuclear toxins at levels approaching those seen in the "aftermath" of Chernobyl. The Chernobyl disaster began with an explosion, Fukushima is a smoldering cauldron of toxins. Chernobyl had 180 tonnes of nuclear fuel on site. Fukushima has 1700 tonnes of nuclear fuel on site. (Image [2])
This isn't the beginning of the end as hoped, it's looking like the end of the beginning.
CounterPunch ran an interview wit Japanese nuclear industry author Hiroshe Takashi just yesterday in which the author lamented the poor reporting of the tragedy in the Japanese press:
"Really, they talk this nonsense, trying to reassure everyone, trying to avoid panic. What we need now is a proper panic. Because the situation has come to the point where the danger is real." Hiroshe Takashi, March 22 [3]
Just two days later, the "proper panic" is on its way.
The Central Institute for Meteorology and Geodynamics [4] of Vienna, Austria has a world wide monitoring system set up to monitor the Comprehensive Test Ban Treaty. They are well positioned to monitor the effects of the Fukishima disaster.
The group told New Scientist that:
Japan's damaged nuclear plant in Fukushima has been emitting radioactive iodine and caesium at levels approaching those seen in the aftermath of the Chernobyl accident [5] in 1986. Austrian researchers have used a worldwide network of radiation detectors – designed to spot clandestine nuclear bomb tests – to show that iodine-131 is being released at daily levels 73 per cent of those seen after the 1986 disaster. The daily amount of caesium-137 released from Fukushima Daiichi is around 60 per cent of the amount released from Chernobyl. New Scientist, March 24 [6]
The concerns about spent fuel rods and cooling polls in the reactor have materialized. The Chernobyl event was more discrete and identifiable with a major explosion but damaged reactors at Fukushima are toxic nonetheless. The Austrian scientists point out that Chernobyl had 180 tons of nuclear on hand while Fukushima has nearly ten times that amount at 1700 tons.
"When the fuel is damaged there is no reason for the volatile elements not to escape," and the measured casium and iodine are in the right ratios for the fuel used by the Fukushima Daiichi reactors. Also, the Fukushima plant has around 1760 tonnes of fresh and used nuclear fuel on site [7], and an unknown amount has been damaged. The Chernobyl reactor had only 180 tonnes. New Scientist, March 24 [8]
In his interview on the 22nd, Takashi was blunt about the health risks. He distinguished between radiation in the atmosphere and radioactive particles carried in the atmosphere, then ingested into the body.
Yoh: So making comparisons with X-rays and CT scans has no meaning. Because you can breathe in radioactive material.
Hirose: That’s right. When it enters your body, there’s no telling where it will go. The biggest danger is women, especially pregnant women, and little children. Now they’re talking about iodine and cesium, but that’s only part of it, they’re not using the proper detection instruments. What they call monitoring means only measuring the amount of radiation in the air. Their instruments don’t eat. What they measure has no connection with the amount of radioactive material. . . .
Yoh: So damage from radioactive rays and damage from radioactive material are not the same.
Hirose: If you ask, are any radioactive rays from the Fukushima Nuclear Station here in this studio, the answer will be no. But radioactive particles are carried here by the air. When the core begins to melt down, elements inside like iodine turn to gas. It rises to the top, so if there is any crevice it escapes outside. Hiroshe Takashi, CounterPunch, March 22 [9]
The Austrian Institute scientists also pointed out that the spread of radioactive isotopes from Chernobyl are still causing thyroid cancer today:
While in the body the isotopes' radioactive emissions can do significant damage, mainly to DNA. Children who ingest iodine-131 can develop thyroid cancer 10 or more years later; adults seem relatively resistant. A study published in the US last week [10] found that iodine-131 from Chernobyl is still causing new cases of thyroid cancer to appear at an undiminished rate in the most heavily affected regions of Ukraine, Belarus and Russia. New Scientist, March 24 [11]
National Public Radio (NPR [12]) did an interview with Green anti nuclear activist Aileen Mioko Smith yesterday that brought out the immediate concerns of the Japanese public
Smith pointed out that the Japanese government's evacuation zone was far from optimal and exposed women and children, in particular, to serious dangers:
Yesterday, the Japanese government admitted that 30 kilometers outside—this is not an evacuated zone—a person could have been exposed to as much as 100 millisieverts of radiation. That would be twice the amount of the evacuation threshold established by the International Atomic Energy Agency and the World Health Organization. And yet, the Japanese government refuses to evacuate people from beyond a 20-kilometer—that’s a 12-mile—area. And just an hour ago, up to 23 Diet members of the Japanese national parliament have issued a statement saying that immediate evacuation, drastically increasing the area outside of that 30-kilometer zone right now, should happen. And immediately, at the very beginning, pregnant women and preschool-aged children should be evacuated from this area that still hasn’t been evacuated. It’s about a 20-mile area right now. Aileen Mioko Smith, March 24 [13]
The radioactive contamination has been found in 11 foods in the fertile prefectures surrounding Fukushima. The more immediate area is showing alarming levels of soil contamination.
And the soil contamination is really high. Soil found 40 kilometers away—now, remember, it’s still 30 kilometers indoors, stay indoors; 20 kilometers, evacuation. So, beyond that area, for example, north-northwest in Imatate, the levels on the soil were very high—in fact, a thousand times iodine, 4,000 times the cesium standard. And we just got a report from the Kyoto Research Reactor Institute, Dr. Tetsuji Imanaka, that said that—he had to look a little bit more into the sampling of the Japanese government, but depending on how the sampling was done, this level of contamination in the soil could be twice the amount that was compulsory evacuation for Chernobyl. Aileen Mioko Smith, March 24 [14]
After discussing what she called the "travesty" of Japanese earthquake standards for nuclear facilities, Smith provided a clue to what people in nation's across the world will face from the nuclear industry PR machine:
There will be much more information available as events unfold and a wider public begins to ask the hard questions about their safety and that of their children and the causes of this emerginI think that, you know, the Japanese public is very concerned about radiation, of course, because they know what happened—you know, Hiroshima and Nagasaki, the latent effects—and so, there was a concern. But the PR, the ability of the utilities, like Tokyo Electric, putting on full-page ads in the papers and on TV all the time, all the time, about how nuclear was safe and how it was necessary, that I think the Japanese public, a lot of them, felt that—well, one is, it was a necessary evil in a country that didn’t have energy, its own energy source, or that Japanese nuclear power must be safe. But that really wasn’t the case. Aileen Mioko Smith, March 24 [15]
Ο Γκάντι ήταν gay?
history
Mahatma Gandhi Was In Love with a German Body Builder Named Hermann
Scholars will forever debate the role Mahatma Gandhi played in history: his campaign to kick the British out of India; his inspiration of the American Civil Rights Movement. Boring. Let's talk about his sex life!
According to a new biography by Joseph Lelyveld, Mahatma Gandhi used to sleep (chastely!) with naked ladies, but the real apple of his eye was a hunky German-Jewish bodybuilder named Hermann Kallenbach.
From the Wall Street Journal:
Yet as Mr. Lelyveld makes abundantly clear, Gandhi's organ probably only rarely became aroused with his naked young ladies, because the love of his life was a German-Jewish architect and bodybuilder, Hermann Kallenbach, for whom Gandhi left his wife in 1908. "Your portrait (the only one) stands on my mantelpiece in my bedroom," he wrote to Kallenbach. "The mantelpiece is opposite to the bed." For some reason, cotton wool and Vaseline were "a constant reminder" of Kallenbach, which Mr. Lelyveld believes might relate to the enemas Gandhi gave himself, although there could be other, less generous, explanations.
Gandhi wrote to Kallenbach about "how completely you have taken possession of my body. This is slavery with a vengeance." Gandhi nicknamed himself "Upper House" and Kallenbach "Lower House," and he made Lower House promise not to "look lustfully upon any woman." The two then pledged "more love, and yet more love . . . such love as they hope the world has not yet seen."
Ah, the old "Lower House" and "Upper House" pickup line. It was his favorite right after "An eye for an eye and the whole world goes blind... what's your sign?"
Δευτέρα, Μαρτίου 28, 2011
well
Paul Crugman
The Euro Straitjacket
I think Dean Baker and I are converging on deficits and independent currencies. He asserts that having your own currency makes a big difference — you can still end up like Zimbabwe, but not like Greece right now. I’m fine with that.
Specifically, the reason Greece (and Ireland, and Portugal, and to some extent Spain) are in so much trouble is that by adopting the euro they’ve left themselves with no good way out of the aftereffects of the pre-2008 bubble. To regain competitiveness, they need massive deflation; but that deflation, in addition to involving an extended period of very high unemployment, worsens the real burden of their outstanding debt. Countries that still have their own currencies don’t face the same problems.
I like to use this picture, showing deficits and debt as of the end of 2010:
IMF Fiscal Monitor Source. I’ve used the 2009 deficit for Ireland, so as not to include the one-time costs of the bank bailout.
What you can see here is that the US and the UK look as if they should be in a similar category with the troubled European peripherals; and Japan is literally off the chart. But having our own currencies makes a big difference.
All I’m saying is that dollar or no dollar, fiscal solvency is still an issue — not now, not for some time to come, but not something we can always ignore.
Τετάρτη, Μαρτίου 23, 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)