photo : manifestogr
Κάποια Δευτέρα του Αυγούστου βρέθηκα, συνοδευόμενος από την αγάπη της ζωής μου, σε ένα στάδιο στο Μεσολόγγι προκειμένου να παρακολουθήσουμε μια συναυλία της Χαρούλας Αλεξίου. Οφείλω να ομολογήσω ότι πήγαινα με ανάμεικτα συναισθήματα δεδομένου ότι ενώ κάποτε ήμουν θαυμαστής της Αλεξίου τα τελευταία χρόνια τόσο τα τραγούδια της όσο και η ίδια με άφηναν παγερά αδιάφορο.
Το γεγονός ότι όταν πήγαμε να πάρουμε τα εισιτήρια μας δήλωσαν ότι δεν υπήρχαν παιδικά και ότι όλα τα εισιτήρια κόστιζαν 20 ευρώ δεν βοήθησε ιδιαίτερα τη διάθεσή μου. Δεν είμαι τσιγγούνης αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είχαν προβλέψει μια καλύτερη τιμή για τα παιδιά. Εκτός αυτού πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες του επιπέδου της Αλεξίου έχουν υποχρέωση να κάνουν δωρεάν συναυλίες ως μια ελάχιστη ανταμοιβή προς το κοινό που τους έχει κάνει σταρ και πάμπλουτους αγοράζοντας τους δίσκους τους και πληρώνοντας πανάκριβα για να τους δουν να τραγουδάνε στα μπουζουκομάγαζα.
Το στάδιο ήταν κατάμεστο, τόσο στις κερκίδες, όσο και στις πλαστικές καρέκλες που είχαν βάλει στον αγωνιστικό χώρο και το κοινό, οφείλω να ομολογήσω, ήταν πολύ πιο πολιτισμένο απ όσο περίμενα. Οταν βγήκε η Αλεξίου – φριχτά ντυμένη ως συνήθως με κάτι γυαλιστερό που έμοιαζε με αλεξίπτωτο πλαγιάς συνδυασμένο με σαλβάρια και μπέρτες – το κοινό την αποθέωσε.
Παρακολουθούσα μια μεγάλη τραγουδίστρια να ερμηνεύει καταπληκτικά μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια μιας σημαντικής καριέρας αλλά είχα, σχεδόν από την αρχή, την αίσθηση ότι κάτι έλειπε. Προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό, αλλά συνεχώς μου διέφευγε. Το σκηνικό ήταν πολύ ωραίο, οι μουσικοί άψογοι, η ατμόσφαιρα ενθουσιώδης κι όμως κάτι έλειπε.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η όλη υπόθεση δεν είχε ψυχή, ενώ η Αλεξίου δεν είχε καμιά επαφή με το κοινό. Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς η Χαρούλα έχασε την ψυχή της και την ικανότητά της να επικοινωνεί με το κοινό της, αλλά ήταν πραγματικά λυπηρό να βλέπεις μια συγκλονιστική ερμηνεύτρια να αποτυγχάνει παταγωδώς στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον κόσμο ή να μη μπαίνει καν στον κόπο να έρθει σε επαφή μαζί του.
Ηταν τόσο απόμακρη όσο κι αν παρακολουθούσαμε μια μαγνητοσκοπημένη συναυλία σε μια γιγαντοοθόνη. Ολα ήταν ζωντανά εκτός από την καλλιτέχνιδα. Εμοιαζε με αυτόματο, με μια μαριονέτα που έκανε τις σωστές κινήσεις, έπιανε τις σωστές νότες, αλλά ήταν εντελώς άδεια από ζωή. Με τη ματιά καρφωμένη σε ένα μακρινό υπερπέραν η Αλεξίου είχε μια έκφραση αφ υψηλού, σαν να την ενοχλούσε το γεγονός ότι ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται σε εκείνο το στάδιο, εκείνη τη συγκεκριμένη βραδυά, σαν να μην επρόκειτο ποτέ να μας συγχωρήσει για το λάθος που κάναμε να δώσουμε τα με κόπο κερδισμένα ευρουδάκια μας προκειμένου να την ακούσουμε, σαν να μας έκανε μια μεγάλη χάρη που είχε καταδεχτεί να βγάλει χιλιάδες ευρώ εκμεταλλευόμενη την αγάπη και τον θαυμασμό του κόσμου.
Ηθελα να πηδήξω πάνω στη σκηνή και να της φωνάξω πως έπρεπε να πάρει αμέσως το ελικόπτερο που την είχε φέρει στο Μεσολόγγι και να πάει τάχιστα σε ένα από τα πανηγύρια της Θήβας απ όπου ξεκίνησε προκειμένου να ξαναβρεί τη Χαρούλα που ξέραμε, τη Χαρούλα που είχαμε αγαπήσει και να αφήσει τα δήθεν και τις παπαριές με τις οποίες έχει γεμίσει τα τελευταία χρόνια το όμορφο μυαλουδάκι της και την έχουν κάνει να νομίζει ότι είναι κάτι ανάμεσα στη Μαρία και την Ντιαμάντα Κάλλας.
Φλογιζόμουν από την ακαταμάχητη επιθυμία να της αστράψω μια μπάτσα και να της πω ότι το πρωταρχικό καθήκον ενός τραγουδιστή είναι να διασκεδάσει τον κόσμο και όχι να τον τιμωρήσει για την αγάπη που του δείχνει. Να της ουρλιάξω ότι έχει καταντήσει μια μηχανή που βγάζει λεφτά και ότι αυτό είναι παραπάνω απ ότι πρέπει εμφανές. Οτι ο κόσμος είχε πάει να ακούσει την Χαρούλα και όχι να δει τον Σάιλοκ του πενταγράμμου να μετράει τα ευρώ που είχε πάρει από τα μικρά παιδιά που την παρακολουθούσαν χωρίς να γνωρίζουν ότι κάποτε υπήρξε μια μεγάλη τραγουδίστρια.
...
αξίζει ίσως να αναφέρω ότι μαζί με τη Χαρούλα εμφανίστηκαν η Αντριάννα Μπάμπαλη και ο Μπάμπης Στόκας που ήταν αρκετά καλοί και οι δύο
σήμερα ανακάλυψα μια ολόκληρη συζήτηση γι αυτό το ποστ εδώ :
http://alexiou-forum.gr/html/index.php?topic=1336.0
15 σχόλια:
Φίλε μου θα διαφωνήσω με την άποψη σου.
Είχα παρακολουθήσει την συναυλία της στην Αθήνα. Καταρχάς, θα συμφωνήσω μαζί σου στην αναφορά σου περί της οργάνωσης αφού τα άτομα στην είσοδο ήταν και αγενέστατα και προκλητικά. Παρόλα αυτά όμως θα έλεγα ότι η Αλεξίου ήταν το ακριβώς αντίθετο από αυτό που περιγράφεις. Νομίζω ότι προσπαθούσε να επικοινωνήσει με το κοινό, ειδικά στο τέλος που μου δώθηκε η εντύπωση πως άλλαξε το πρόγραμμα για να συνεχίσει ο χορός.
Αυτά από εμένα. Λύπάμαι που πέρασες τόσο χάλια κ σου εύχομαι στο μέλλον καλύτερες παραστάσεις
εγώ πάλι χαίρομαι που ακόυω να λέει κάποιος κάτι ενάντια στα "ιερά τέρατα¨ για η κριτική για τα οποία θεωρείται ύβρις :)
better luck next time
ΥΓ. έχω την υποψία ότι στο πανηγύρι της θήβας μπορεί να περνούσες καλύτερα
αγαπητέ ανώνυμε ίσως το κοινό της Αθήνας να είναι πιο σημαντικό για την Αλεξίου από το κοινό στο Μεσολόγγι
yo είμαι σίγουρος πως στα πανηγύρια θα περνούσα καλύτερα ;)
Τι μου θύμησες...
Την είχα δει στη Χαλκιδική, πιο μικρή, για 1η και τελευταία φορά βέβαια.
Ήταν φανερά άκεφη, ολίγοντι βραχνιασμένη και η συναυλία της έληξε νωρίς.
Απέναντι στην επιθυμία των παιδιών που την παρακαλούσαν όρθια, δίπλα στη σκηνή, να πει ένα ακόμη τραγούδι, είχε να κάνει το χαριτωμένο σχόλιο ότι "θα πάει στο σχολείο τους καλέ!"
Για όσους δεν πείθονται και φοράν παρωπίδες απέναντι σε "είδωλα", ένα έχω να πω... ΠΑΟΚ ολεολεολε! :P
Sorry για το σεντόνι mani, καλησπέρες!
καλησπέρα ελισάβετ και κανένα πρόβλημα με το σεντόνι ;))
i think haroula lost it a long time ago, like the early eighties.
it's a pity because when she first appeared everybody knew that she was something special, she was the voice of greece, she was a universal mother.
i was listening to her "24 tragoudia" album lately and it's amazing how well it holds after all these years. highly recommended.
i know a lot of the great composers/lyricists that gave her their very best songs are dead by now (kaldaras, zambetas, loizos) but yiannis spanos and lefteris papadopoulos are still around. she should beg them on her knees to write some decent songs for her.
and where is stamatis kraounakis when you need him?
Αφού την βρήκες και άψογη τραγουδιστικά, τί να πω...
Εγώ πιστεύω ότι από τις περσινές καλοκαιρινές συναυλίες της, και, στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια του χειμώνα και του σπρωξίματος από το Λαζόπουλο, διεκπεραιώνει κάκιστα -για να μην πω καμιά βαριά κουβέντα- τον Λοΐζο, πολύ απλά μη έχοντας πλέον τα φόντα ούτε για κάτι έστω αξιοπρεπές. Κι αυτό έχει καταφέρει -τη συνδρομή του τύπου- να το περάσει ως άποψη.
Κρίμα για την κ. Αλεξίου, ακόμη πιο κρίμα για τα τραγούδια του Λοΐζου.
Αλεξίου δεν είχε καμιά επαφή με το κοινό.
Πάντοτε έτσι ήταν . Αν δενείχε σύζυγο δισκογράφο θα είχε πολλα προβλληματα
Well come back
γειά σου Τάσο, καλώς σας βρήκα και πάλι ;)))
1) Όταν πας σε μια συναυλία κακόκεφος διότι δεν υπάρχουν παιδικά εισιτήρια - πού και πότε υπήρχαν αλήθεια εκτός από παιδικές θεατρικές εκδηλώσεις - φυσικό είναι όλα τ'άλλα να σου ξυνίζουν: Για νά'χεις επαφή με τον καλλιτέχνη πρέπει κι εσύ να ανοίξεις τις πόρτες σου, δεν είναι μονόδρομη ευθύνη του καλλιτέχνη.
2) Η ασχετοσύνη σου (η Αλεξίου δεν ξεκίνησε από πανηγύρια Θήβας αλλά από μπουάτ Αθήνας με τον Αλέξη Γεωργίου - εξ ου "Αλεξίου") γραμμένη με ειρωνικό, μάλιστα, τρόπο, σου ακυρώνει τα πιθανά δίκια σου και σε απομονώνει από σχεδόν όλους τους αναγνώστες.
3) Ο ορισμός της Αλεξίου τόσα χρόνια είναι ότι δεν κάνει επιτηδευμένες ερμηνείες (βλ:Νταλάρας σύμφωνα με Ν.Μούσχουρη) αλλά τραγουδά με την ψυχή της κι έχει επαφή με τον κόσμο. Άρα για να καταρρίψεις έναν ορισμό θέλουμε πιο πολλές μαρτυρίες κι όχι μόνο μία. Είναι σαν νάρ'χεται ένας Φυσικός κ να καταρρίπτει ένα θεώρημα. Θέλει συναίνεση και από άλλους περί του δίκιου του. Εγώ στο Ηρώδειο φέτος (2009) άλλα είδα από αυτά που περιγράφεις. Πήγα, βέβαια. καλοπροαίρετα κι όχι ξυνισμένα διότι το εισιτήριο έκανε 60€. Δεν αποκλείεται εκτός Ηρωδείου ή Αθήνας να είναι έτσι. Άλλες μαρτυρίες έχεις για να καταρρίψεις τον Ορισμό "Αλεξίου"?
Τα περί "μπάτσας" ευτελίζουν ακόμα πιο πολύ αυτά που ισχυρίζεσαι.
Κώστας
>she should beg them on her knees to write some decent songs for her<
Another silly stupidity is the comment above, written by d.c.kostas.
1) Haris Alexiou is the only one among other great female singers (Mosholiou, Marinella) who writes music by herself in top level (CD "Nefeli 88", 1995) so during '90s she survived by herself while the above two great female singers were far away from discography.
2) Her grand success in 1992 (CD "Di Efhon") was composed by the composer Antipas and the lyrics by Nikolakopoulou; not any Spanos or Papadopoulos.
3) Her grand success in 2003 (CD "Os tin akri tou ouranou") was composed by herself and several new age composers and the lyrics as well; not any Spanos or Papadopoulos.
So, you cannot support especially for Alexiou that she needs her old collaborations in order to survive.
Κώστας (Kostas)
> του σπρωξίματος από το Λαζόπουλo
Και η μεγαλύτερη βλακεία από όλες, γραμμένη πιο πάνω από τον Stazybο Hοrn.
Αγαπητέ Stazybο Hοrn, ο Λαζόπουλος κάλεσε στην εκπομπή του ΕΠΙΣΗΣ τους Γαλάνη, Αρβανιτάκη, Κραουνάκη, Πρωτοψάλτη, Χατζηγιάννη, και άπειρους άλλους παλιούς και νεώτερους καλλιτέχνες, που ιδιαίτερα για τους νεώτερους θα έπρεπε να πεις ότι χρειάζονται σπρώξιμο. Άρα αν δεχτώ το επιχείρημα περί "σπρωξίματος" σπρώχτηκαν όλοι.
Αγνοείς βέβαια ότι η Αλεξίου στην περιοδεία Λοΐζου 2007 που είχε προηγηθεί το καλοκαίρι έκοψε 200.000 εισιτήρια άρα μόνο αυτή δε χρειαζόταν σπρώξιμο. Το αντίθετο θά'λεγα. Όλοι οι παραπάνω μεγάλοι εμφανιζόμενοι αναβάθμισαν "ποιοτικά" την εκπομπή του Λαζόπουλου.
Κώστας
ANNA ZOUME GIA NA S'AKOUME !!!
ANNA ZOUME GIA NA S'AKOUME !!!
ANNA ZOUME GIA NA S'AKOUME !!!
α να ένας βλάκας
Δημοσίευση σχολίου