photo : manifestogr
Κάποια Δευτέρα του Αυγούστου βρέθηκα, συνοδευόμενος από την αγάπη της ζωής μου, σε ένα στάδιο στο Μεσολόγγι προκειμένου να παρακολουθήσουμε μια συναυλία της Χαρούλας Αλεξίου. Οφείλω να ομολογήσω ότι πήγαινα με ανάμεικτα συναισθήματα δεδομένου ότι ενώ κάποτε ήμουν θαυμαστής της Αλεξίου τα τελευταία χρόνια τόσο τα τραγούδια της όσο και η ίδια με άφηναν παγερά αδιάφορο.
Το γεγονός ότι όταν πήγαμε να πάρουμε τα εισιτήρια μας δήλωσαν ότι δεν υπήρχαν παιδικά και ότι όλα τα εισιτήρια κόστιζαν 20 ευρώ δεν βοήθησε ιδιαίτερα τη διάθεσή μου. Δεν είμαι τσιγγούνης αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είχαν προβλέψει μια καλύτερη τιμή για τα παιδιά. Εκτός αυτού πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες του επιπέδου της Αλεξίου έχουν υποχρέωση να κάνουν δωρεάν συναυλίες ως μια ελάχιστη ανταμοιβή προς το κοινό που τους έχει κάνει σταρ και πάμπλουτους αγοράζοντας τους δίσκους τους και πληρώνοντας πανάκριβα για να τους δουν να τραγουδάνε στα μπουζουκομάγαζα.
Το στάδιο ήταν κατάμεστο, τόσο στις κερκίδες, όσο και στις πλαστικές καρέκλες που είχαν βάλει στον αγωνιστικό χώρο και το κοινό, οφείλω να ομολογήσω, ήταν πολύ πιο πολιτισμένο απ όσο περίμενα. Οταν βγήκε η Αλεξίου – φριχτά ντυμένη ως συνήθως με κάτι γυαλιστερό που έμοιαζε με αλεξίπτωτο πλαγιάς συνδυασμένο με σαλβάρια και μπέρτες – το κοινό την αποθέωσε.
Παρακολουθούσα μια μεγάλη τραγουδίστρια να ερμηνεύει καταπληκτικά μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια μιας σημαντικής καριέρας αλλά είχα, σχεδόν από την αρχή, την αίσθηση ότι κάτι έλειπε. Προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό, αλλά συνεχώς μου διέφευγε. Το σκηνικό ήταν πολύ ωραίο, οι μουσικοί άψογοι, η ατμόσφαιρα ενθουσιώδης κι όμως κάτι έλειπε.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η όλη υπόθεση δεν είχε ψυχή, ενώ η Αλεξίου δεν είχε καμιά επαφή με το κοινό. Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς η Χαρούλα έχασε την ψυχή της και την ικανότητά της να επικοινωνεί με το κοινό της, αλλά ήταν πραγματικά λυπηρό να βλέπεις μια συγκλονιστική ερμηνεύτρια να αποτυγχάνει παταγωδώς στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον κόσμο ή να μη μπαίνει καν στον κόπο να έρθει σε επαφή μαζί του.
Ηταν τόσο απόμακρη όσο κι αν παρακολουθούσαμε μια μαγνητοσκοπημένη συναυλία σε μια γιγαντοοθόνη. Ολα ήταν ζωντανά εκτός από την καλλιτέχνιδα. Εμοιαζε με αυτόματο, με μια μαριονέτα που έκανε τις σωστές κινήσεις, έπιανε τις σωστές νότες, αλλά ήταν εντελώς άδεια από ζωή. Με τη ματιά καρφωμένη σε ένα μακρινό υπερπέραν η Αλεξίου είχε μια έκφραση αφ υψηλού, σαν να την ενοχλούσε το γεγονός ότι ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται σε εκείνο το στάδιο, εκείνη τη συγκεκριμένη βραδυά, σαν να μην επρόκειτο ποτέ να μας συγχωρήσει για το λάθος που κάναμε να δώσουμε τα με κόπο κερδισμένα ευρουδάκια μας προκειμένου να την ακούσουμε, σαν να μας έκανε μια μεγάλη χάρη που είχε καταδεχτεί να βγάλει χιλιάδες ευρώ εκμεταλλευόμενη την αγάπη και τον θαυμασμό του κόσμου.
Ηθελα να πηδήξω πάνω στη σκηνή και να της φωνάξω πως έπρεπε να πάρει αμέσως το ελικόπτερο που την είχε φέρει στο Μεσολόγγι και να πάει τάχιστα σε ένα από τα πανηγύρια της Θήβας απ όπου ξεκίνησε προκειμένου να ξαναβρεί τη Χαρούλα που ξέραμε, τη Χαρούλα που είχαμε αγαπήσει και να αφήσει τα δήθεν και τις παπαριές με τις οποίες έχει γεμίσει τα τελευταία χρόνια το όμορφο μυαλουδάκι της και την έχουν κάνει να νομίζει ότι είναι κάτι ανάμεσα στη Μαρία και την Ντιαμάντα Κάλλας.
Φλογιζόμουν από την ακαταμάχητη επιθυμία να της αστράψω μια μπάτσα και να της πω ότι το πρωταρχικό καθήκον ενός τραγουδιστή είναι να διασκεδάσει τον κόσμο και όχι να τον τιμωρήσει για την αγάπη που του δείχνει. Να της ουρλιάξω ότι έχει καταντήσει μια μηχανή που βγάζει λεφτά και ότι αυτό είναι παραπάνω απ ότι πρέπει εμφανές. Οτι ο κόσμος είχε πάει να ακούσει την Χαρούλα και όχι να δει τον Σάιλοκ του πενταγράμμου να μετράει τα ευρώ που είχε πάρει από τα μικρά παιδιά που την παρακολουθούσαν χωρίς να γνωρίζουν ότι κάποτε υπήρξε μια μεγάλη τραγουδίστρια.
...
αξίζει ίσως να αναφέρω ότι μαζί με τη Χαρούλα εμφανίστηκαν η Αντριάννα Μπάμπαλη και ο Μπάμπης Στόκας που ήταν αρκετά καλοί και οι δύο
σήμερα ανακάλυψα μια ολόκληρη συζήτηση γι αυτό το ποστ εδώ :
http://alexiou-forum.gr/html/index.php?topic=1336.0
