Παρασκευή, Ιουνίου 15, 2007

ο φασισμός της ιδιωτικής ιδιοκτησίας

Στις 16 Ιουνίου του 2000, ο 22χρονος ακτιβιστής Jeffrey Leurs, μαζί με τον επίσης ακτιβιστή Craig Marshall επιτέθηκαν σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων του Ορεγκον και έβαλαν φωτιά σε τρία SUV σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταστροφή που προκαλούν αυτά τα τέρατα στο περιβάλλον.

Η φωτιά τέθηκε γρήγορα υπό έλεγχο, δεν τραυματίστηκε κανείς και οι συνολικές ζημιές ανήλθαν σε 40.000 δολ.

Ο Leurs συνελήφθη ύστερα από μισή ώρα από μυστικούς πράκτορες οι οποίοι τον παρακολουθούσαν και οι οποίοι δεν έκαναν τίποτα για να τον σταματήσουν.

Ένα χρόνο αργότερα, την 1η Ιουνίου του 2001, ο Leurs καταδικάστηκε σε 22 χρόνια και 8 μήνες στη φυλακή. Από τότε κρατείται στις κρατικές φυλακές του του Όρεγκον.



more




Jeff Luers' Support Group,

21 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

επειδη και γω εχω ΣΟΥΒ παρακαλω μη μου το κάψεις...

μερα

dgalanis είπε...

ΕΧΕΙΣ ΣΟΥΒ?????

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ

Ανώνυμος είπε...

εχω ΣΟΥΒ και εχω κανει τοσα χιλιομετρα σε χωμα οσα δεν εχει κανει αγροτης....

εγκληματιζω και σε πολεις και σε επαρχια δηλαδης...

αλλά βγαζω την καβλα της οδηγησης μια που εμαθα να οδηγω στα 31 μου...

αν δεις λοιπον κάποιον με σουμπαρου και με φρανκ ζαππα τερμα... δατς μι...

dgalanis είπε...

και τι θα γίνει όταν το διοξείδιο από το σουβ σου θα έχει καταστρέψει τη γη?

που θα ζει το υπέροχο μωρό?

Ανώνυμος είπε...

τα 2Κ κυβικα πιστευεις πως καταστρεφουν την γη περισσοτερο απο την χρηση των πλαστικων που φταχνονται στην κινα καθημερινα?

δες ποσα disposable πλαστικα χρησιμοποιεις καθε μερα και θα δεις που ειναι αλλος ενας αγνωστοςτης εξισωσης. (απο το περιτυλιγμα του individually wrapped καλαμακι του καφε ως το πλαστικο μπουκαλι απο το γαλα και το αλουμινενιο κουτακι της κοκα κολα που για να φταχτει θελει ηλεκτρικο ρευμα που παραγεται ειτε απο πετρελαιο ειτε απο ανθρακες...).

και ειτε το πιστεψεις ειτε οχι αυτο το κομματι το ψαχνω και το προσεχω πολυ περισσοτερο απο οτι το αυτοκινητο μου που στο κατω κατω το ευχαριστιεμαι.

με αλλα λογια το εγκλημα εχει πολλες εξισωσεις... δεν ειναι ΤΟΣΟ απλο οσο το να οδηγω με ενα αμαξι 1200 κυβικων.

γι αυτο και βρισκω και αυτου του ειδους τις αντιδρασεις καποιες φορες υπερβολικες.

dgalanis είπε...

λίγο το πλαστικό λίγο το σουβ λίγο το ένα λίγο το άλλο μαζύονται σιγά σιγά τζιτζίκο μου

και οι αντιδράσεις δεν είναι ποτέ υπερβολικές

ίσα ίσα δεν είναι όσο έντονες χρειάζεται

Ανώνυμος είπε...

περιστατικο:

κυρια στο παγκρατι εχει ανεβασει ολοκληρο το ΣΟΥΒ τησ πανω στο πεζοδρομιο μπροστα απο μαγαζι απο ψιλικα. βγαινει η ψιλικατζου (οχι η δικια μας φανταζομαι) και της λεει ευγενετσατα¨: 'παρακαλω μηπως μπορειτε να παρτετε το τζιπ απο δω γιατι εμποδιζει και περιμενω και παραλαβη'

απανταει η κυρια:

'ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΖΙΠ ΕΙΝΑΙ ΓΚΡΑΝΤ ΤΣΕΡΟΚΙ'

κοκαλο οι μαρτυρες (εις εκ των οποιων εγω).

εκει το καις με γκαζακι.. και αφγηνεις μονο το σημα JEEP για να το δωσεις στην κυρια να τοχει...

dgalanis είπε...

βλέπεις που έρχεσαι στα λόγια μου?

κι ύστερα σε χώνουν φυλακή για 25 χρόνια ;)

angeliki marinou είπε...

Τα ποστ σου είναι επίκαιρα με έναν αξιοθαύμαστο τρόπο.

Χθες πήρα με συγκίνηση στα χέρια μου και τρέμοντας απ΄τη χαρά μου τα κλειδιά ενός ολοκαίνουργου Lada Niva, του τελευταίου γνησίου τζιπ.

Μιλάμε καααααααααα@λα, ό,τι κι αν πεις για διοξείδια και ρύπανση, το κέφι δε μου το χαλάς.

Εκδρομούλα κανείς; Μπριζολίτσα;

Ανώνυμος είπε...

γουσταρω το ΝΙΒΑΑΑΑΑΑ!!!!!! αν δεν επαιρνα το σουμπαρου το νιβα θα ητανε η επομενη επιλογη μου!!!!

Ανώνυμος είπε...

και λίγα έφαγε...

angeliki marinou είπε...

@τζιτζίκος: είναι και μαμακισμένο του κερατά όμως. Οδική συμπεριφορά εντελώς εχθρική προς το χρήστη (αλλά το ξέρεις υποτίθεται εκ των προτέρων). Αν έχεις οικογένεια και θες να πηγαίνεις στρωτά, καλά έκανες και πήρες το σουμπαρού.

Προς το παρόν προσπαθώ να το "στρώσω" (ή θα το στρώσω ή θα με στρώσει, που λένε).

Ανώνυμος είπε...

Το εχω οδηγησει στο παρελθον το νιβα και το ξερω καλα. εκτος δρομου ειναι ομως απίθανο και το τελευταίο αυτοκίνητο που θα φορεσει αλυσιδες χιονιού.

το σουμπαρου ειναι φοβερο λογω των επιταχυνσεων και των κρατηματων που εχει (με 120 στα λιμανακια στην βαρκιζα...).

παντως τα αυτοκινητηα αυτου του τυπου αργουν να στρωσουν. πανω απο 50.000 χρειαζονται να γραφουνε στο κοντερ. ειναι παλιου τυπου λογικη σε ολα τους...

angeliki marinou είπε...

To κακό δε είναι ότι είμαι πρωτάρα στην οδήγηση και το νίβα είναι το πρώτο μου αμάξι! (έρωτας με την πρώτη ματιά ας πούμε)

Πράγμα που θα πει ότι όλο το ΣΚ μάζευα μούτζες (ξέρεις, δεξιά λωρίδα στην παραλιακή με 50, κλπ κλπ). Είναι τελείως άσχετη αίσθηση του συμβατικού αμαξιού (με το οποίο έκανα μάθημα) και του νίβα.

Είναι όμως βρε τζιτζίκο πράγματι θεϊκό στο χωματόδρομο. Εχει μια αλάνα πέρα από την Παλαιά Φώκαια με αναχώματα, λάστιχα για ζιγκ ζαγκ, κι εκεί ΠΕΤΑΓΕ!!! Απίστευτη αίσθηση, δεν το συζητάμε.

50.000; Ω, ρε μάνα μ'.

Ανώνυμος είπε...

στην αμμο να δεις αίσθηση...

εγω προτιμω την οδηγηση σε πετρωδη εδάφη γενικά (με κοτρώνες!) αλλα λίγο το φοβάμαι το σουμπαρου γιατι ειναι σχετικα χαμηλό. το νιβα είναι το ψηλότερο των ΣΟΥΒ και μπορείς να κάνεις απίθανα πράγματα εκει.

dgalanis είπε...

μου προκαλείτε και οι δύο σοκ και δέος

angeliki marinou είπε...

Υπάρχει ένας σύλλογος με τζιπάδες που λέγεται BRAT, τουτέστιν Brizola Raiders Adventure Team (http://www.brat.gr/phpBB2/portal.php)

Οι τύποι αυτοί μετά τις αθλοπαιδιές κατασκηνώνουν σε μια ταβέρνα και περιδρομιάζουν.

Να παίρναμε και τον μανιφέστο μαζί καμιά φορά, αλλά μετά τα περιβαλλοντικά, θα του έρθουν τα φιλοζωικά "το καημένο το μοσχάρι, το γουρουνάκι, που έγινε μπριζόλα για να τρώτε, άθλιοι".

Σκέτο killjoy ο τύπος, τς τς.

Ανώνυμος είπε...

... επίσης σπάμε αρκουδάκια...

angeliki marinou είπε...

ΓΛΟΥΠ!

Tώρα σε θωρώ κι εγώ με δέος.

Σε κανα χρόνο δηλαδής θα κάνουμε κόντρες; (καλά στη μάσα σε περνάω από τώρα, στη τζιποδρομία θα γίνει η μάχη)

Κοίτα μικρός που είναι ο κόσμος!(laugh)

Ανώνυμος είπε...

μαλακία έκανε ο τύπος.

(καλά, 22 χρονάκια νομίζω είναι πολλά)

αλλά συγνώμη ρε παιδιά, κι αν αποφάσιζε να δολοφονήσει από τον αρχιμέτοχο της αυτοκινητοβιομηχανίας μέχρι τον τελευταίο υπαλληλίσκο, καλά θα έκανε;

ε όχι!

dgalanis είπε...

ναι Μ

αλλά είναι σαν ένας που έκλεψε ένα καρβέλι ψωμί να τρώει δις ισόβια και να αναρωτιόμαστε αν θα έκανε καλά αν σκότωνε τον ιδιοκτήτη του σουπερμάρκετ