όπου όλα είναι ένας αντικατοπτρισμός, μια οφθαλμαπάτη
όπου η ωραία Ελένη αποδεικνύεται μια οπτασία
κι οι τρωικοί πόλεμοι ένα σύννεφο σκόνης σε ένα παιδικό όνειρο
όπου ψηφιακά φαντάσματα χορεύουν τους χορούς της Σαλώμης με τα επτά θανάσιμα πέπλα
και κυβερνο-βεδουίνοι στήνουν "σκηνές" και παγίδες σε κινούμενη άμμο
where what you see is not what you get
όπου πήλινα κρινοδάχτυλα πληκτρολογούν συστοιχίες σημείων και πλέκουν διαδιχτυακές περσόνες
όπου τίποτα δεν έχει την παραμικρή σημασία
όπου anything goes
όπου whatever
17 σχόλια:
Nαι. Σπαστικό ν'ανακαλύπτεις τους κανόνες στη μέση ακριβώς του παιχνιδιού.
Αλλά αν το ίντερνετ δεν καλλιεργούσε αυτά τα φαινόμενα, δε θα ήταν πιθανόν τόσο δημοφιλές. Και μετά...σάμπως υπάρχει μεγαλύτερη διαύγεια στην καθημερινή μας ζωή;
Η διαπίστωση με αφορμή ένα αρθράκι στα ΝΕΑ νομίζω, οτι στο νετ δεν υπάρχουν κανόνες δεν ήταν δική σου;
Oι όποιες στοιχειώδεις βεβαιότητες δεν αντιστοιχούν σε κανόνες;
έχεις
ίσως ακόμα πιο σπαστικό είναι να ανακαλύπτεις πως είχες πάρει πάρει λίγο πιο σοβαρά απ όσο θα έπρεπε ένα παιχνίδι
πάντως μιας και το συζητάμε : εγώ δεν είμαι εγώ
ανώνυμε κάνεις λάθος αν πιστεύεις ότι εγώ προτείνω τη θέσπιση κανόνων
φυσικά και δεν υπάρχουν κανόνες
η προσπάθειά μου ήταν καθαρά περιγραφική και καθόλου επικριτική
Περιγραφική ήταν και η δική μου διάθεση.
Ήθελα να καταλήξω με μια δόση επικριτισμού, στο ότι η συνέπεια είναι στα δακτυλάκια της περσόνας.
Η αξιολόγηση αφήνεται στους αναγνώστες.
Εάν whatever goes, κουβαδάκια και σε άλλη παραλία.
Με εκτίμηση
"Με εκτίμηση"
whatever ...
Να σου πω κάτι όμως; Είσαι τουλάχιστον φυσιολογικός κι έχεις πολύ μεγάλες πιθανότητες να είσαι ευτυχής. Ισως και να είσαι ευτυχής και να μην το ξέρεις.
Αυτό σκεφτόμουν να στο πω από το πρώτο ποστ με την Ελένη. Οποιος πιστεύει, όποιος μάλλον εμπιστεύεται, όποιος απατάται και πληγώνεται, όποιος ακόμα αγανακτεί με τη βρωμιά και την υποκρισία΄του νετ, του κόσμου, του whatever, είναι φυσιολογικός, έχει αίμα μέσα του, ζει, πως το λένε.
Ενώ όποιος θεωρεί τις μαλακίες δεδομένες και δεν του κάνει τίποτα εντύπωση, ο θέσει κυνικός που καταλήγει να γίνεται και φύσει (μάλλον για μένα μιλάω), όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του να πληγωθεί από τίποτα, καταλήγει να κάνει παρέα μονάχα με γατιά και να τον ανακαλύπτουν όταν ψοφάει από τη μυρωδιά, με ομόλογα και χρυσαφικά κρυμμένα στο στρώμα.
Τέσπα δεν ξέρω αν έβγαλες άκρη από όλα αυτά, αλλά είναι ωραίο να απατάσαι και να πληγώνεσαι που και που, σου θυμίζει ότι είσαι ζωντανός οργανισμός.
Με εκτίμηση, εκτός εισαγωγικών οπότε δεν παίζει γουατέβερ.
Με ανωνυμία γιατί σχολίασα μερικές σκέψεις χωρις διάθεση αυτοπροβολής.
Whatever, dude... Ή, όπως πάει η αγαπημένη ατάκα του Dark Angel από το Hero:
"All under the sky"
Καλημέρα!
renton ας μην υπερβάλλουμε
δεν έβαλα και τα γατιά μου να κλαίνε
καλημέρα όνειρε :) !!
Ωχ, γκρέμισες την αυταπάτη μου...
μα τί σας έποιασε μεσημεριάτικα κύριε;
να εδώ μονολογούμε χαμένο κορμί
cyber φιλάκι που ουδεμία σχέση έχει με όλα όσα...
καλησπέρες Μάνι μου καλέ.
χνούδι μου γλυκό φιλί και από μένα (αν αυτό δεν είναι οξύμωρο)
και τουλάχιστον μπορεί τα φιλιά μου να μην είναι γλυκά, αλλά είναι από μένα ... οκ?
Δεν θα μπορούσε να ειπωθεί καλύτερα. Ολη αυτή η λούπα όμως είναι κάτι ζωντανό μαν. Αυτό το ποστ μου θύμισε τον "Ερημωτή" του Μπέκετ...
Stay On the Scene...
Δημοσίευση σχολίου