athens, 20/09/2006
"H παραγωγή δερμάτινων ειδών είναι ένας από τους κλάδους όπου η Κίνα αιφνιδίασε τους ανά τον κόσμο ανταγωνιστές της, διεισδύοντας δυναμικά σε μια αγορά στην οποία είχε μηδαμινή παρουσία. Σήμερα, τα εργοστάσια της Κίνας προσφέρουν περισσότερο δέρμα για τα παπούτσια και τα ρούχα της υφηλίου από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Εξι χιλιάδες εταιρείες δερμάτινων ειδών παράγουν 460 εκατομμύρια τεμάχια κατεργασμένου δέρματος, 5 δισεκατομμύρια ζευγάρια παπούτσια και 70 εκατομμύρια δερμάτινα είδη ένδυσης κάθε χρόνο" γράφει ο Ted C. Fishman στο βιβλίο "ΚΙΝΑ Α.Ε." (εκδόσεις Κλειδάριθμος) .
Ο Fishman αναφέρει την περίπτωση ενός αμερικανού, του Μέριλ Γουέινγκροντ, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 έκλεισε το εργοστάσιο δερματίνων που είχε στη Μασαχουσέτη και άρχισε να συνεργάζεται με κινεζικά εργοστάσια.
"Η στιγμή κατά την οποία κατάλαβα ότι θα ήταν αδύνατον να ανταγωνιστώ τους Κινέζους ήταν όταν επισκέφθηκα ένα εργοστάσιο κατεργασίας δερμάτων για λουστρίνι στην πολη Βενζού" αναφέρει.
Θυμάται ότι μπήκε σε ένα υπόστεγο με τσίγκινη στέγη γεμάτο τραπέζια όπου δούλευαν περίπου 200 εργάτες. Στο εσωτερικό ξυπόλητοι άντρες έσκυβαν πάνω από το χειρότερο δέρμα που είχε δει ποτέ του, ολόκληρες στοιβάδες από εύθραυπτο και κατατρυπημένο δέρμα. Οι εργάτες που επιθεωρούσαν τα δέρματα γέμιζαν μία-μία τις τρυπούλες κόβοντας μικρά κομματάκια που ταίριαζαν ακριβώς στην κάθε τρύπα.
"Ηταν λες και το αφεντικό είχε αποφασίσει να φτιάξει γραβιέρα με ομαλή επιφάνεια και είχε προσλάβει εργάτες για να φτιάξουν βουλώματα που θα ταίριαζαν ακριβώς σε κάθε τρύπα", λέει ο Γουέινγκροντ.
...
7 σχόλια:
και γω περιμενα πως θα γραφες για το Νομπελ φυσικης σήμερα που το πηρε και γνωστός μου (Ο Σμούτ).
Οι εικόνες από το Cobe είναι σκέτη τέχνη.
δεν γράφω για νόμπελ επιστημών τζιτζίκο ... είμαι νεο-λουδίτης :))
... μη σε ξαναδώ να βάλεις εικόνα από γαλαξίες...
λολ.
Οι κινέζοι είναι πολλοί και παίρνουν λίγα.
Και μετά σου λένε ότι σημασία έχει η ποιότητα και όχι η ποσότητα…
;)
ok τζιτζίκο θα βάζω μόνο από αστέρια :)
vita ποιος το είπε αυτό?
Με ένα πέρασμα από την οδό Αγησιλάου θα καταλάβει κάποιος πολλά πράγματα γαι το κινέζικο εμπόριο. Είναι η China Town της Αθήνας, όπου κάθε μέρα ξεφορτώνονται τόνοι εμπορευματων, κύρια υφασμάτινων, κακής ποιότητας που τα περισσότερα γεμίζουν τους κάδους απορριμάτων.
Στην περιοχή δεν υπάρχει ελληνικό στοιχείο. Λέγεται δε ότι όλοι αυτοί οι έμποροι είναι κρατικοί υπάλληλοι που μενουν σε διαμερίσματα 10 - 10 και τρέφονται με συσσίτιο. Τις δαπάνες καλυπτει η πρεσβεία
Newman... αναμφίβολα "στίγμα" της σημερινής Κίνας αποτελούν οι κακές συνθήκες εργασίας, ασφάλισης και αμοιβής των κινέζων εργαζόμενων. Ισως κάποτε το κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης να στραφεί και προς τα εκεί.
τάσο έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που λες
αυτό το βιβλίο που διαβάζω έχει πολύ ενδιαφέρον
Δημοσίευση σχολίου