@ τζιτζίκο. Αυτοί που το άξιζαν, φαντάζομαι πως ναι. Και μακάρι να είναι έτσι. Και είναι κατάντια για την Ελλάδα να προβάλλονται οι σχετικά άγνωστοι λογοτέχνες μόνο μέσω του μπλογκ τους, ελλείψει άλλης οδού.
@ μανιφέστο: το μπλογκ μπορεί να είναι ένα καλό όχημα αυτοδιαφήμισης, αλλά η λογοτεχνία έχει κάποιους κανόνες δικούς της. Τους υπακούς, έχει καλώς, αν όχι, χαίρετε.
(σάμπως εγω ξέρω, υποθέσεις κάνω και κλισέ αναμασάω)
Σύμφωνα με τις υποθέσεις μου καλή λογοτεχνία είναι
α) το προιόν που θα είχε ακριβώς την ίδια αποδοχή είτε το έγραψε μπλόγκερ (που έχει την - επίπλαστη βέβαια - αβάντα της μπλογκοδιασημότητας) είτε η θεία μου η Χαρίκλεια.
β) σίγουρα όχι η αυτούσια μεταφορά ενός μπλογκ σε βιβλίο.
γ) βιβλίο με ειλικρίνεια στις προθέσεις του. Οχι κουτσομπολίστικο με πρόσοψη κουλτούρας, ή δεν ξέρω γω τι άλλο. Και τα πνευματώδη σχόλια ή ατάκες που θα ήταν ξεκαρδιστικά σε ένα τσατ ενδεχομένως να μην έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα στο χαρτί.
δ)το βασικότερο να ξέρει ο συγγραφέας να γράφει καλά, όπως η προλαλήσασα η κουρούνα.
Βασικά αυτά μου ρθαν τώρα, ενδεχομένως να υπάρχουν κι άλλα.
(αν και κόπβοντας το μπλογκ του τζιτζικου είπα να μην κάνω μετα-μπλογκινγκ εδω δεν μπορω να αντισταθώ).
Για μενα υπάρχουν τεσσαρων ειδών κείμενα:
α) κείμενα πολύ καλά σαν μπλογκς αλλά απαίσια στο πλαίσο ενός βιβλίου (το μπλογκ του μανιφέστου είναι το χαρακρηριστικότερο παράδειγμα που το θεωρώ από τα κορυφαία).
β) κείμενα πολύ κακά σαν μπλόγκς (και αδιάβαστα) που σαν βιβλία όμως θα ήταν εντυπωσιακά. (Υπάρχουν αρκετά απ αυτά).
γ) Κείμενα καλά σαν μπλόγκς και καλά σαν βιβλία (aka white elephants)
δ) κείμενα κακά σαν μπλογκς και ομοίως κακά σαν βιβλία (όλα τα υπόλοιπα).
Σε κάποιο άλλο μπλογκ υπάρχει η συζήτησ αν το μπλογκ είναι είδος ή μέσο. Είναι και τα δύο. Το μέσον όμως, η οθόνη, είναι περιοριστικό στο τι φαίνεται καλό στην ανάγνωση (η το σκανάρισμα).
Οι πωλήσεις βέβαια, μια που και με αυτό ξεκινήσαμε, είναι εντελώς άλλο πράγμα. Και η μις Ροζ Μπαρμπαρα Κάρτλαντ είχε πωλήσεις, αλλά και μπλογκ να έγραφε το ίδιο κακό με τα βιβλία της θάτανε.
Δεν νομιζω,-κρινοντας απο μενα- οτι τα χρηματα ηταν η κινητηριος δυναμη. Ουτε ειχα ψευδαισθηση οτι θα πουλουσε κατι που μπορεις να βρεις τζαμπα, αλλα εφοσον ο εκδοτης το πιστευε, ειπα να δω αν θα πετυχαινε το πειραμα.
Παντως μια ικανοποιηση οταν πρωτο πιασαμε το βιβλιο,την πηραμε και γιαυτο και μονο αξιζε τον κοπο.
Εδώ που τα λέμε, είναι λογικό οι μπλογκοκυκλοφορίες (είτε λογοτεχνίζουσες είτε ό,τι άλλο) να υπόκεινται στους κανόνες της εκδοτικής αγοράς. Σάμπως οι συγγραφείς έχουν αποδοχές γενικά; (δε μιλάμε για τα εργοστάσια μπεστ σέλλερ, ήτοι δημοσιογράφους, πολιτικούς, χήρες πολιτικών). Δεν πιάνω καν την περίπτωση της αυτοχρηματοδότησης όπου ο συγγραφέας δεν πιάνει καν τα λεφτά που πλήρωσε.
πιστεύω renton ότι ένα μπλογκ μπορεί να χρησιμεύσει πολύ σαν μέσο για την έντυπη έκδοση ... εννοώ πως είναι ένας τρόπος για έναν λογοτέχνη να κάνει το έργο του γνωστό σε ένα κάποιο κοινό ... από εκεί και ύστερα νομίζω πως οι εκδότες στην ελλάδα είναι πολύ πίσω
τζιτζίκο εννοούσα το blog μου ... θεωρώ ότι απέτυχε
Το βιβλίο του Πάνου Ζέρβου ήταν πάντως πολύ καλό, παιδιά. Τα υπόλοιπα δεν ξέρω ακόμα. Εμένα όμως με προσέξατε; Έχω blog κι εγώ! Αν και δεν έκανα ακόμα ανοιχτή διαααφήμιση του βιβλίου μου, κάπως ντρέπομαι...
Αλλά οι μικροί εκδοτικοί οίκοι, όπως ο Μαράθιας και το ΚΨΜ (δικός μου) έχουν πάντα πιο δύσκολη δουλειά με σύγκριση με τους άλλους. Όσο καλά και αν είναι τα βιβλία...
εξαρτάται από τι αναμένεις και τι ανέμενες από το μπλογκ σου ωστε να πετύχει ή όχι.
Για μια προσωπική ιστορία αν δεν βαριέσαι να την ακούσεις εγώ ξεκίνησα μπλόγκιν το 2001, μέσα από την εταιρία μου με σκοπό... να ανέβει η εταιρία στις πρώτες σελίδες του Google. To κατάφερα σε ένα μηνα αλλά το μικρόβιο έμεινε και απέκτησα σιγά σιγά περισσότερα μπλογκς από όσα θέλει να παρακολουθήσει κανείς. Το μόνο ελληνικό μου μπλογκ είναι το Ficciones που ξεκίνησε και συνεχίζει σαν χώρος σκέψης δικιάς μου και τίποτε παραπάνω. Δεν έχει χώρο η λέξη επιτυχία/αποτυχία πάνω του.
Είχα την εντύπωση διαβάζοντας σε εδώ και τόσο καιρό πως και για σένα το ίδιο ίσχυε (εν αντιθέσει τόσων άλλων που are trying so hard...). Με εκπλήσσεις λίγο με αυτό που λες.
Δεν υπονοησα οτι δεν σου κοβει, μανιφεστο. Εκανες μια ερωτηση σε οσους εχουν εκδοθει και εφοσον ειμαι μια απο αυτους απαντησα, ξεδιπλωνωντας την σκεψη μου. Αν παιρνεις ως προσωπικη βολη το οτι ανεπτυξα την απαντηση περα απο το στεγνο ερωτημα- λεφτα, λυπαμαι, δεν ηταν ο σκοπος μου.
manifesto χαίρομαι πολύ για την ειλικρινή και καθαρή θέση σου. Για καιρό είχα την αυταπάτη (;) ότι "το μπλογκ είναι ένα αγνό ερασιτεχνικό μέσο - δίαυλος επικοινωνίας και οι εκδοθέντες-επιτυχημένοι (όπως έχουν εξισωθεί αυτά) μπλόγκερς περιθωριοποιούνται από την μπλογκοκοινότητα, επειδή το χρησιμοποίησαν για την προσωπική τους ανέλιξη" (μα που το διάβασα αυτό, που το διάβασα...).
Τώρα για το πόσο αποτυχημένο είναι το μπλογκ σου, αυτό άστο να το κρίνουν οι αναγνώστες σου.
25 σχόλια:
ρωτα και το ανάποδο: αν οι συγγραφείς που έγιναν μπλόγκερς αύξησαν τις πωλήσεις τους.
σωστά τζιτζίκο ... είναι κι αυτό.
@ τζιτζίκο. Αυτοί που το άξιζαν, φαντάζομαι πως ναι. Και μακάρι να είναι έτσι. Και είναι κατάντια για την Ελλάδα να προβάλλονται οι σχετικά άγνωστοι λογοτέχνες μόνο μέσω του μπλογκ τους, ελλείψει άλλης οδού.
@ μανιφέστο: το μπλογκ μπορεί να είναι ένα καλό όχημα αυτοδιαφήμισης, αλλά η λογοτεχνία έχει κάποιους κανόνες δικούς της. Τους υπακούς, έχει καλώς, αν όχι, χαίρετε.
Άδικα, άδικα!
το φοβόμουν κουρούνα ...
renton δεν γνωρίζω τους κανόνες της λογοτεχνίας
(σάμπως εγω ξέρω, υποθέσεις κάνω και κλισέ αναμασάω)
Σύμφωνα με τις υποθέσεις μου καλή λογοτεχνία είναι
α) το προιόν που θα είχε ακριβώς την ίδια αποδοχή είτε το έγραψε μπλόγκερ (που έχει την - επίπλαστη βέβαια - αβάντα της μπλογκοδιασημότητας) είτε η θεία μου η Χαρίκλεια.
β) σίγουρα όχι η αυτούσια μεταφορά ενός μπλογκ σε βιβλίο.
γ) βιβλίο με ειλικρίνεια στις προθέσεις του. Οχι κουτσομπολίστικο με πρόσοψη κουλτούρας, ή δεν ξέρω γω τι άλλο.
Και τα πνευματώδη σχόλια ή ατάκες που θα ήταν ξεκαρδιστικά σε ένα τσατ ενδεχομένως να μην έχουν την ίδια αποτελεσματικότητα στο χαρτί.
δ)το βασικότερο να ξέρει ο συγγραφέας να γράφει καλά, όπως η προλαλήσασα η κουρούνα.
Βασικά αυτά μου ρθαν τώρα, ενδεχομένως να υπάρχουν κι άλλα.
(αν και κόπβοντας το μπλογκ του τζιτζικου είπα να μην κάνω μετα-μπλογκινγκ εδω δεν μπορω να αντισταθώ).
Για μενα υπάρχουν τεσσαρων ειδών κείμενα:
α) κείμενα πολύ καλά σαν μπλογκς αλλά απαίσια στο πλαίσο ενός βιβλίου (το μπλογκ του μανιφέστου είναι το χαρακρηριστικότερο παράδειγμα που το θεωρώ από τα κορυφαία).
β) κείμενα πολύ κακά σαν μπλόγκς (και αδιάβαστα) που σαν βιβλία όμως θα ήταν εντυπωσιακά. (Υπάρχουν αρκετά απ αυτά).
γ) Κείμενα καλά σαν μπλόγκς και καλά σαν βιβλία (aka white elephants)
δ) κείμενα κακά σαν μπλογκς και ομοίως κακά σαν βιβλία (όλα τα υπόλοιπα).
Σε κάποιο άλλο μπλογκ υπάρχει η συζήτησ αν το μπλογκ είναι είδος ή μέσο. Είναι και τα δύο. Το μέσον όμως, η οθόνη, είναι περιοριστικό στο τι φαίνεται καλό στην ανάγνωση (η το σκανάρισμα).
Οι πωλήσεις βέβαια, μια που και με αυτό ξεκινήσαμε, είναι εντελώς άλλο πράγμα. Και η μις Ροζ Μπαρμπαρα Κάρτλαντ είχε πωλήσεις, αλλά και μπλογκ να έγραφε το ίδιο κακό με τα βιβλία της θάτανε.
το μπλογκ μου θα ήταν όντως απαίσιο σε μορφή βιβλίου (αλλά και σε μορφή μπλογκ δεν πάει πίσω σε απαισιότητα τζιτζίκο) :))
renton η καλή λογοτεχνία είναι αυτά και πολλά άλλα
οπως λενε αγαπητε
its in the eye of the beholder
Δεν νομιζω,-κρινοντας απο μενα- οτι τα χρηματα ηταν η κινητηριος δυναμη.
Ουτε ειχα ψευδαισθηση οτι θα πουλουσε κατι που μπορεις να βρεις τζαμπα, αλλα εφοσον ο εκδοτης το πιστευε, ειπα να δω αν θα πετυχαινε το πειραμα.
Παντως μια ικανοποιηση οταν πρωτο πιασαμε το βιβλιο,την πηραμε και γιαυτο και μονο αξιζε τον κοπο.
"Παντως μια ικανοποιηση οταν πρωτο πιασαμε το βιβλιο,την πηραμε και γιαυτο και μονο αξιζε τον κοπο".
εντάξει, αυτό το καταλαβαίνω λίλι, μέχρι εκεί μου κόβει ...
oh yes that eye tzitziko
πάντως, η αλήθεια είναι πως το δικό μου πείραμα απέτυχε ...
γενικά προτείνω για διάβασμα το βιβλίο του Νόρμαν Μέιλερ "Μάγισσα Τέχνη" όπου μιλάει για την τέχνη της λογοτεχνίας
Εδώ που τα λέμε, είναι λογικό οι μπλογκοκυκλοφορίες (είτε λογοτεχνίζουσες είτε ό,τι άλλο) να υπόκεινται στους κανόνες της εκδοτικής αγοράς. Σάμπως οι συγγραφείς έχουν αποδοχές γενικά; (δε μιλάμε για τα εργοστάσια μπεστ σέλλερ, ήτοι δημοσιογράφους, πολιτικούς, χήρες πολιτικών). Δεν πιάνω καν την περίπτωση της αυτοχρηματοδότησης όπου ο συγγραφέας δεν πιάνει καν τα λεφτά που πλήρωσε.
Μια ερώτηση που θέλω να κάνω. Τί πιστεύετε γενικά για το μπλόγκινγκ ως μέσο για την έντυπη έκδοση;
ποιο πείραμα εννοείς;
(αμ αι μίσσινγ σαμθινγκ;)
πιστεύω renton ότι ένα μπλογκ μπορεί να χρησιμεύσει πολύ σαν μέσο για την έντυπη έκδοση ... εννοώ πως είναι ένας τρόπος για έναν λογοτέχνη να κάνει το έργο του γνωστό σε ένα κάποιο κοινό ... από εκεί και ύστερα νομίζω πως οι εκδότες στην ελλάδα είναι πολύ πίσω
τζιτζίκο εννοούσα το blog μου ...
θεωρώ ότι απέτυχε
Το βιβλίο του Πάνου Ζέρβου ήταν πάντως πολύ καλό, παιδιά. Τα υπόλοιπα δεν ξέρω ακόμα.
Εμένα όμως με προσέξατε; Έχω blog κι εγώ! Αν και δεν έκανα ακόμα ανοιχτή διαααφήμιση του βιβλίου μου, κάπως ντρέπομαι...
Αλλά οι μικροί εκδοτικοί οίκοι, όπως ο Μαράθιας και το ΚΨΜ (δικός μου) έχουν πάντα πιο δύσκολη δουλειά με σύγκριση με τους άλλους. Όσο καλά και αν είναι τα βιβλία...
εξαρτάται από τι αναμένεις και τι ανέμενες από το μπλογκ σου ωστε να πετύχει ή όχι.
Για μια προσωπική ιστορία αν δεν βαριέσαι να την ακούσεις εγώ ξεκίνησα μπλόγκιν το 2001, μέσα από την εταιρία μου με σκοπό... να ανέβει η εταιρία στις πρώτες σελίδες του Google. To κατάφερα σε ένα μηνα αλλά το μικρόβιο έμεινε και απέκτησα σιγά σιγά περισσότερα μπλογκς από όσα θέλει να παρακολουθήσει κανείς. Το μόνο ελληνικό μου μπλογκ είναι το Ficciones που ξεκίνησε και συνεχίζει σαν χώρος σκέψης δικιάς μου και τίποτε παραπάνω. Δεν έχει χώρο η λέξη επιτυχία/αποτυχία πάνω του.
Είχα την εντύπωση διαβάζοντας σε εδώ και τόσο καιρό πως και για σένα το ίδιο ίσχυε (εν αντιθέσει τόσων άλλων που are trying so hard...). Με εκπλήσσεις λίγο με αυτό που λες.
Δεν υπονοησα οτι δεν σου κοβει, μανιφεστο.
Εκανες μια ερωτηση σε οσους εχουν εκδοθει και εφοσον ειμαι μια απο αυτους απαντησα, ξεδιπλωνωντας την σκεψη μου.
Αν παιρνεις ως προσωπικη βολη το οτι ανεπτυξα την απαντηση περα απο το στεγνο ερωτημα- λεφτα, λυπαμαι, δεν ηταν ο σκοπος μου.
manifesto χαίρομαι πολύ για την ειλικρινή και καθαρή θέση σου. Για καιρό είχα την αυταπάτη (;) ότι "το μπλογκ είναι ένα αγνό ερασιτεχνικό μέσο - δίαυλος επικοινωνίας και οι εκδοθέντες-επιτυχημένοι (όπως έχουν εξισωθεί αυτά) μπλόγκερς περιθωριοποιούνται από την μπλογκοκοινότητα, επειδή το χρησιμοποίησαν για την προσωπική τους ανέλιξη" (μα που το διάβασα αυτό, που το διάβασα...).
Τώρα για το πόσο αποτυχημένο είναι το μπλογκ σου, αυτό άστο να το κρίνουν οι αναγνώστες σου.
θα σου εξηγήσω, ίσως καλύτερα, κάποια άλλη στιγμή τζιτζίκο
βρε λίλι ούτε ένα αστείο δεν μπορεί κάποιος να κάνει?
ρεντον δεν ξέρω που το διάβασες ... ελπίζω να μη το έχω γράψει εγώ
Χαχαχα, όχι. Κάποιος σε μια έγκριτη εφημερίδα που έκανε μπλογκορεπορτάζ.
βρε λίλι ούτε ένα αστείο δεν μπορεί κάποιος να κάνει?
Ελα ντε! Πολυ δυσκοίλια η τυπισσα.
Δημοσίευση σχολίου