Είμαι σίγουρος,γνωρίζεις αυτό το απροσδιόριστο μείγμα που κάνει την ψυχή ν'ανοίγεται και το βλέμμα μακρινό.Ένα μείγμα φτιαγμένο απο θλίψη και μελαγχολία.
Το πρώτο συναίσθημα μας κάνει να αναστενάζουμε,το άλλο μας κάνει να ονειρευόμαστε.
Η θλίψη μας καίει καμιά φορά την καρδιά όταν μας ξανάρχονται οδυνηρές εικόνες απο περασμένες συμφορές όμως η μελαγχολία δεν έχει μια συγκεκριμένη αφορμή, είναι μια αιφνίδια και ανεξέλεγκτη τάση να διακρίνεις τη ζωή πίσω απο ένα παραπέτασμα βροχής.
Κανείς-αν τουλάχιστον δεν έχει μια καρδιά απο πέτρα ή δεν έχει καθόλου καρδιά-δεν μπορεί ν'αποφύγει αυτές τις καταστάσεις της ψυχής.
Έρχεται μια στιγμή όπου σχεδόν όλα τα ευαίσθητα πλάσματα πέφτουν σε μελαγχολία,βασανίζονται απο μιαν ασαφή ανησυχία που καλύπτει τα πάντα, και δεν υπάρχει τίποτα για να τη γαληνέψει.
"Δεν είναι παρα ένας ζήλος που έβαλε νερό στο κρασί του".
Αλλά είναι και ένας τρόπος να περιπλανηθεί κανείς μέσα στην αναζήτηση του εαυτού του.Μην απορρίπτεις αυτές τις στιγμές γιατί δεν αξίζουμε παρα μόνο αυτό που αξίζουν οι ανησυχίες μας και οι μελαγχολίες μας.
Μολονότι η μελαγχολία ευνοεί την ψυχή,μερικές φορές, πρόσεξε να μη βολευτείς μέσα σ'αυτή τη κατάσταση.Να λες στον εαυτό σου ότι πέρα απ'τη μελαγχολία υπάρχουν πάντα η ελπίδα κι η ευτυχία.Μόνο που πρέπει να είναι κανείς υπομονετικός.
Δεν υπάρχει δρόμος τόσο μακρύς στον οποίο περπατάς σιγά και χωρίς να βιάζεσαι.Δεν υπάρχουν οφέλη τόσο μακρινά για τα οποία προετοιμάζεται κανείς με την υπομονή.Πρόκειται απλά για την τέχνη του να ελπίζεις.Δεν έχω κάτι άλλο να πώ,σου παρέθεσα απλώς μερικές συνειρμικές σκέψεις ως ένδειξη της δικής μου ψυχικής κατάστασης.
Καλημέρα απ΄τη βροχερή Μυτιλήνη.
2 σχόλια:
Ανώνυμε, απ΄τις πιο όμορφες καλημέρες που έχω διαβάσει ποτέ. Χαιρετίσματα στην πατρίδα. :)
Manifesto, καλημέρα και σένα κι ας είναι βροχερή. :)
καλημέρα κούκλα
Δημοσίευση σχολίου