Επεσα πάνω σ έναν παλιό γνώριμο, τον Στάθη Παπαδόπουλο πρωταγωνιστή στην ταινία Ομηρος του Κ. Γιάνναρη.
Τον Στάθη τον είχα γνωρίσει περίπου το 1997 όταν ο Γιάνναρης ετοίμαζε την Ακρη της Πόλης.
Ο Στάθης μόλις είχε επιστρέψει από τη Θεσσαλονίκη. Ηταν απογοητευμένος που ο ίδιος δεν είχε προσωπικά διακριθεί, αλλά ευχαριστημένος γενικά με την ταινία, η οποία ως γνωστόν τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας.
Τον κοίταζα και σκεφτόμουν πόσο έχει μεγαλώσει. Τον γνώρισα παιδί κι εχθές τον έβλεπα σαν ένα νέο άντρα, με εμφανή στο πρόσωπό του τα σημάδια της ημιδιασημότητας, του χρόνου και άλλων φυχοφθόρων καταστάσεων.
Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και είπαμε να ξαναβρεθούμε για να θυμηθούμε τα παλιά.
Θα σας κρατάω ενήμερους ...
2 σχόλια:
να μας κρατάς, και να του πεις ότι για πάρτη του διοργανώσαμε και βραδιά κινηματογράφου εδώ!
εκεί? που εκεί φίλε μαίανδρε ? θα χαρεί να το μάθει κι αν έχεις πιο πολλές λεπτομέρειες στείλτες να του τις δείξω
Δημοσίευση σχολίου