...το 1981 αν δεν απατώμαι, η Βίκυ Μοσχολιού κυκλοφόρησε έναν δίσκο με τίτλο Σκουριασμένα Χείλια.
Ο δίσκος αυτός ήταν η παρθενική εμφάνιση στη δισκογραφία του Σταμάτη Κραουνάκη.
Τους στίχους είχαν γράψει ο Κώστας Τριπολίτης, ο Κραουνάκης κι ένα τραγούδι είχε γράψει η επίσης πρωτοεμφανιζόμενη Λίνα Νικολακοπούλου.
Σ ένα τραγούδι η Βίκυ τραγουδούσε ντουέτο με τον Γιώργο Ζαμπέτα.
Ο δίσκος αυτός σηματοδοτεί το πέρασμα στο νέο ελληνικό τραγούδι.
Με τα υπέροχα στιχάκια του ο Τριπολίτης μας περνάει από την εποχή του Λευτέρη Παπαδόπουλου στην εποχή της Νικολακοπούλου.
Ηταν η πρώτη φορά που ακούγαμε και τραγουδάγαμε "απόψε μας την έχουνε στημένη, οθόνες και καϋμοί ηλεκτρονικοί", "αλλοιώς το είχα φανταστεί κι αλλοιώς το πράγμα μου προκύππτει" κλπ
Τον ξανάκουγα πρόσφατα και ανακάλυπτα πόσο σύγχρονα ακούγονται αυτά τα τραγούδια ...σαν να μην έχουν γεράσει ούτε μια μέρα ...
κι ήθελα να αφιερώσω στους φίλους bloggers το τραγούδι που έλεγε
"έτσι κι αλλοιώς σε ξέρουνε δυο τρία άτομα
έτσι κι αλλοιώς πεσμένος μια ζωή στο πάτωμα"
8 σχόλια:
a classic record by any standard. not only it captured our state of mind when it first came out, but to this day, as you rightly mentioned,
hasn't lost any of its original power.
a few years earlier, vicky worked with yiannis spanos to great effect and we knew what kind of a singer she was. but even that, didn't prepare us for the revelation that "skouriasmena hilia" was.
i will always have a soft spot in my heart for kraounakis. i he only knew how many times, myself along with newmanifesto listened to that record playing cards during the hot summer of '81, he would be knocking on our doors demanding his money. unfortunately, we have no money, but i think a big "thank you" and a million kisses are in order.
greek melancholia at its best.
αχ κωστάκη τι μου θύμισες ... το καυτό καλοκαίρι του 81 τότε που τηγανίζαμε ψωμί γιατί δεν είχαμε λεφτά για ν αγοράσουμε τίποτα άλλο και παίζαμε χαρτιά και ακούγαμε σκουριασμένα χείλια
Eiste toso megaloi???
i can't stop laughing. thank you, "agrio niato".
well, the truth is that i'm the old one, newmanifesto was just a child.
and by the way, even as a child, new manifesto was always two steps ahead of me. before i found out how he prepared the days old bread, i used to just soak mine in water.
we lived in plaka , across from "new riga" which back then was a rather cheesy place where tourists used to go for food and entertainment.
we used to play cards during the daytime on our balcony which was overlooking "new riga". when the times were good, we could affort a 2liter coke. newmanifesto believed that one of my drop earrings (don ask!) was his lucky charm and he would always wear it, just one.
so as we were carrying on the tourist groups for the early show would start arriving. as they were waiting in line to get in, some of them would discover what was going on above them because the sun would reflect on newmanifesto's earring and blind them.
and vicky was singing just for us.
oh yes that grotesque earring
kai sou eipa kostaki krybe logia na tetoia diabazei ki o panopoulos kai milaei gia meshlikes bloggers
νομίζω πως ο δίσκος υπάρχει στα μεγάλα δισκάδικα επίσης αν υπάρχει δυνατότητα να το ανεβάσω από το cd πες μου πως γίνεται γιατί είμαι κουμπούρα
miss melpo,
if you are not a fag, which i believe you are, you are definately a fag hag.
although, you got the byzantine sewer part right, you lack on the wit department.
study harder...
Δημοσίευση σχολίου