Πέμπτη, Δεκεμβρίου 01, 2005

αν κάποτε στα δίχτυα του πιαστείς


Σούνιο, 26/11/05

όταν το ΕΣΡ αποφασίζει να βγει ...

από τον βαθύ ύπνο της νόσου Αλτζχάιμερ και να ασχοληθεί με όσα γίνονται στην ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα ... ο σώζων εαυτόν σωθήτω

όταν οι δελαπατρίδηδες που αποτελούν την "ανεξάαρτητη" αρχή δεν διώκουν ομοφυλόφιλα φιλιά, όταν δεν αποφασίζουν να κλείσουν ραδιοσταθμούς επειδή οι παρουσιαστές λένε κακά λογάκια, όταν δεν αδιαφορούν πλήρως για όσα σημαντικά συμβαίνουν εκεί έξω ... ο σώζων εαυτόν σωθήτω

τώρα, λέει, εξετάζουν καταγγελίες αν ο δημοσιογράφος Κ. Βαξεβάνης, σε συνομιλία του με τον πρών υποδιοικητή του ΙΚΑ, Ν. Γερασίμου, δήλωσε ή όχι την πραγματική του ταυτότητα

(το γεγονός πως ο πρώην υποδιοικητής φέρεται να εμπλέκεται σε σκάνδαλα παραδικαστικών κυκλωμάτων και παραιτήθηκε δεν έχει φυσικά καμιά σημασία)

το γεγονός ότι οι καταγγελίες αυτές αφορούν τις εκπομπές του Μάκη δεν έχει φυσικά ουδεμία σχέση

(κοίτα να δεις που θα κατηγορηθώ στο τέλος σαν συνήγορος του Μάκη)

οι φανερές οι κάμερες δεν μας πειράζουν

οι κρυφές μας μάραναν
οι επιστήμονες αναρωτιούνται πως θα υποβάλλουν σε επιστημονικές εξετάσεις τη νέα μετενσάρκωση του Βούδα, που ακούει στο όνομα Ram Bahadur Bamjan. Το πρόβλημα είναι πως δεν θα ενοχλήσουν τον διαλογισμό του

οι δικοί του λένε πως διαλογίζεται τους τελευταίους, 6 μήνες χωρίς να έχει πιει σταγόνα νερό και προτίθεται να συνεχίσει για άλλους 6

τώρα οι επιστήμονες πρέπει να βρουν έναν τρόπο να εξετάσουν το θαύμα χωρίς να το ακυρώσουν

δύσκολα τα πράγματα

(φωτό Ν. Καραγιάννης)

Ξεκινάει αύριο στο "Καφεθέατρο" (Κοδριγκτώνος 2 - 210 82 35 467) η παράσταση με τίτλο "Φέτος το Φθινόπωρο"

Τη σκηνοθεσία έχει κάνει ο καλός φίλος Σπύρος Χαραλάμπους

Στην παράσταση, τις πρόβες της οποίας όσοι έχουν δει μου λένε τα καλύτερα λόγια, συμμετέχουν μεταξύ άλλων ο Γ. Χριστοδουλίδης, η Μπέττυ Μαγγίρα, η Ελένη Καστάνη, ο Χ. Ευθυμίου κα
κάντε κλικ εδώ μόνο αν έχετε γερά νεύρα και στομάχι

CIA PRISONS inc

οι μαύρες τρύπες της CIA είναι σπαρμένες παντού

ιδιότυπες ανωμαλίες στον χωροχρόνο όπου δεν ισχύουν δικαιώματα, κανόνες και νόμοι

όπου άνθρωποι εξαφανίζονται χωρίς να αφήνουν πίσω τους ίχνη

χωρίς κανείς να γνωρίζει που βρίσκονται, πως έφτασαν εκεί, για ποια εγκλήματα κατηγορούνται, ποιο τεκμήριο ποιας αθωότητας τους αναγνωρίζεται, ποιοι νομικοί τους υπερσπίζονται, σε τι ανακριτικές μεθόδους υποβάλλονται και σε ποια βασανιστήρια και τι γίνεται τελικά αν αποδειχθούν αθώοι

Πολωνία (?) Ρουμανία (?) Αίγυπτος (?) Πακιστάν (?)

ο δημοσιογράφος Seymour Hersh σε πρόσφατη συνέντευξή του αναφέρεται και στο θέμα αυτό

εν τω μεταξύ στην Ευρώπη ψάχνονται κι εγώ λέω να βάψω τα μαλιά μου ξανθά



update : από τον σημερινό Guardian

girl captured


Athens, 26/11/05

δεν το είδα προσωπικά ...

αλλά ένας φίλος μου περιέγραψε το τηλεοπτικό ξεσπάθωμα της κυρίας Βεντουράκη κατά τη διάρκεια του οποίου, μεταξύ άλλων, εξέφρασε και τη βαθειά της ανησυχία για το γεγονός πως ο "λαουτζίκος" θα έπεφτε στην παγίδα να πιστέψει πως οι κατηγορίες εναντίον της (και του συζύγου της ) θα μπορούσαν και να είναι αληθινές ...

τελικά η κυρία Βεντουράκη - Φυντανίδου ούτε είναι, ούτε φαίνεται, ούτε ακούγεται ...

ειλικρινά μου προκαλούν τρομερή εντύπωση

όλοι αυτοί οι καθηγητάδες, επαίοντες και παντελώς άσχετοι, οι οποίοι από τα μετερίζια της ακαδημαικήςπαραμεθορείου της χώρας καταφέρονται μέσα από τις σελίδες της Ελευθεροτυπίας εναντίον του "τηλεφασισμού"

(*) τηλεφασισμός = Μάκης Τριανταφυλλόπουλος

σήμερα βλέπω πως στον χορό έχουν μπεί, μεταξύ άλλων, ο Α. Κωστάρας, αναπληρωτής καθηγητής ποινικού δικαίου στο Πενεπιστήμιο της Θράκης και ο Κ. Παπαιωάννου, ... αρχιτέκτονας.

Γράφει λοιπόν ο κ Κωστάρας

"Προσωπικά νοιώθω ότι προσβάλλεται βάναυσα ο νομικός μου και ο άλλος πολιτισμός (!!!!!), όταν βλέπω τον κάθε κ. Λάκη Καμακόπουλο (όταν οι ακαδημαικοί προσπαθούν να κάνουν χιούμορ αστα να πάνε ...) να στήνει με την ανοχή της πολιτείας δίκες στα κανάλια του" και συνεχίζει γράφοντας πως "ακόμα πιο θλιβερή είναι η εικόνα διαφόρων νομικών οι οποίοι συνήθως για λόγους προβολής ... γίνονται συνεργοί ενός τέτοιου ανοσιουργήματος".

Βέβαια για το ανοσιούργημα ακαδημαικών που γράφουν τηλεκριτικές του κώλου για να γλείψουν τις εφημερίδες δεν γίνεται ουδεμία αναφορά.

όσο για τον αρχιτέκτονα ας μη μιλήσω καλύτερα ... μπορείτε να τον διαβάσετε στο σημερινό φύλο της Ε ...

όταν οι δεξιοί ανεβαίνουν στην εξουσία ...

είναι απλά ... δεξιοί
συνεχίζουν δηλαδή να στέλνουν μυστικούς αστυνομικούς σε συγκεντρώσεις των οικοδόμων με την ελπίδα ίσως σε κάποια από αυτές να συλλάβουν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν

όταν οι αριστεροί ανεβαίνουν στην εξουσία
είναι απλά σιχαμεροί
γιατί δολοφονούν την ελπίδα μας πως ο κόσμος αυτός μπορεί να γίνει καλύτερος

Γρηγόρης, Νίκος, Κώστας, Δημήτρης, Κώστας ...

είναι τα ονόματα των κολλητών μου που πέθαναν από AIDS

σήμερα το πρωί πέρασα από μια εκκλησία κι άναψα ένα κερί
όχι γιατί είμαι ιδιαίτερα θρήσκος, απλά σαν ελάχιστη πράξη θύμησης ...

δεν θα σας κουράσω με στοιχεία για την αύξηση των νέων κρουσμάτων στον κόσμο και στη χώρα μας

δεν θα σας κάνω να πλήξετε με τις βιβλικές διαστάσεις που έχει πάρει η επιδημία στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής ή σε αυτές του πρώην ανατολικού μπλοκ

δεν θα σας ταλαιπωρήσω με λεπτομέρειες του τύπου "περισότερα από 40 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο (ίσως και περισότερα) ζουν με τον ιό "

θα σας πω μια μικρή ιστορία ...

ο φίλος μου ο Γρηγόρης έμαθε πως έχει προσβληθεί από τον ιό στα τέλη της δεκαετίας του 80

δεν ήταν ο μόνος φίλος εκείνη την εποχή που μάθαινε τα κακά μαντάτα

αρκετοί από αυτούς είχαν τον ίδιο γιατρό σ ένα μεγάλο νοσοκομείο στην Αθήνα, το οποίο εκείνη την εποχή διέθετε τη μοναδική μονάδα στην πρωτεύουσα για τέτοιες περιπτώσεις

η θεραπεία την οποία σύστησε ο γιατρός σε όλους ήταν AZT

το μόνο που άλλαζε ήταν η δοσολογία

στον Γρηγόρη είχε γράψει τρία χάπια την ημέρα
στον Νίκο 2
στον Δημήτρη 4

λίγες ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας άρχισαν σε όλους τα συμπτώματα

ναυτίες, ζαλάδες, εμετοί, εξάντληση, δέκατα, πληγές στο στόμα, κακοδιαθεσία κλπ κλπ

όσο πέρναγε ο καιρός τόσο πιο πολλά και πιο έντονα ήταν τα συμπτώματα

κάποια στιγμή άρχισα να νοιώθω πως δεν ήταν ο ιός αλλά το φάρμακο που σκότωνα τους φίλους μου σιγά - σιγά, όμως τότε το φάρμακο αυτό, που τώρα έχει πλέον αποσυρθεί και αποδειχθεί άχρηστο, ήταν η μοναδική θεραπεία κι έτσι κράταγα το στόμα μου κλειστό

επίσης πέστε με παρανοικό άρχισα να σκέφτομαι πως ο γιατρός αυτός χρησιμοποιούσε τους φίλους μου σαν πειραματόζωα, αλλά συνέχισα να κρατάω το στόμα κλειστό

κάποια στιγμή ο Γρηγόρης, λίγο πριν το τέλος και με τα λογικά του αποσαρθρωμένα από την dementia αποφάσισε να αλλάξει γιατρό και ζήτησε από τον γιατρό του τον φάκελλό του

όταν εκείνος του αρνήθηκε ο Γρηγόρης τον απείλησε πως θα τον μηνύσει

ο γιατρός του απάντησε : - Κάντο. Οταν θα φτάσουμε στα δικαστήρια εγώ θα είμαι εκεί. Εσύ;

από τότε με βασανίζει η ιδέα πως αν είχα πείσει τους φίλους μου να μην παίρνουν το χάπι αυτό, αν όχι όλοι, κάποιοι από αυτούς θα ήταν ακόμα δίπλα μου ... ζωντανοί

Τετάρτη, Νοεμβρίου 30, 2005

αύριο, λέει, βγαίνει νέο εβδομαδιαίο free έντυπο στην Αθήνα

θα το δούμε κι αυτό ...

the great conspiracy

watch the video
if you have the time


noartjustsomethingbyrothko
surelylessinterestingthan
thetatemodernbuilding

this is ART stupid

Διαβάζω και κλαίω και γελώ δηλαδή κλαυσίγελος

"Τι είναι σύγχρονη τέχνη? Έχει πάει κανείς στο Tate Modern για παράδειγμα? Άπειρα εκθέματα, πολλές εκθέσεις, λίγο πολύ αδιάφορες. πιο εντυπωσιακό είναι το ίδιο το κτίριο παρά τα εκθέματα. υπάρχει ορισμός για την σύγχρονη τέχνη ή οτιδήποτε μπορεί να είναι τέχνη σήμερα?"

επιτέλους έφτασε η εποχή όπου οι μεγάλοι τεχνοκριτικοί βρίσκουν πιο ενδιαφέρον το μουσείο από τα εκθέματα, λίγο πριν τοποθετήσουν ξανά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το κοσμοιστορικό ερώτημα αν΄ο,τιδήποτε μπορεί να είναι τέχνη ή αν υπάρχει ένα αλμανάκ που να μας λέει τι είναι και τι δεν είναι ... τέχνη τέλος πάντων

επειδή δεν έχω πάει στρατό και δεν ξέρω τι κάνουν οι άντρες οι πρόστυχοι δεν θα σας πω που το διάβασα

η ντροπή των δελτίων παροχής

μιας και ο Στάθης Σ. από την Ελευθεροτυπία έθιξε το θέμα των δελτίων παροχής θα ήθελα να μείνουμε για λίγο σ' αυτό

(πως οι δημοσιογράφοι είναι ρεμάλια ας μη το ξαναθίξουμε για να μη γινόμαστε βαρετοί υπογραμμίζοντας το προφανές)

παρ' όλα αυτά τα ρεμάλια αυτά ή για να είμαστε πιο ακριβείς η συντριπτική πλειοψηφία αυτών, εργάζονται κάτω από συνθήκες υπερσύγχρονα μεσαιωνικές

μια από τις υπερμοντέρνες αυτές συνθήκες είναι και τα δελτία παροχής

από προσωπική μου πείρα μπορώ να καταθέσω ότι το μισό από την 15χρονη ενασχόλησή μου με το επάγγελμα αυτό το πέρασα αμοιβόμενος με δελτία παροχής

είμαι δε σε θέση να γνωρίζω ότι σε ΟΛΕΣ της εφημερίδες, σε ΟΛΑ τα περιοδικά, σε ΟΛΑ τα ΜΜΕ υπάρχουν πολλοί δημοσιογράφοι που αμείβονται με δελτία

(στην εφημερίδα το Θέμα η αναλογία είναι 80 με δελτίο - 20 μισθολόγιο)

γεγονός που σημαίνει πως δεν έχουν δώρα, επιδόματα αδείας, ασφαλιστική κάλυψη, αναγνώριση προυπηρεσίας, ενσήμων κλπ κλπ

έχει πλέον καταντήσει μέγα κατόρθωμα να μπεις στο μισθολόγιο μιας εφημερίδας ή ενός περιοδικού και να αμοίβεσαι όπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι

φυσικά κανείς συνάδελφος δεν θίγει το θέμα αυτό, αλλά και να ήθελε κανείς δεν θα μπορούσε

φυσικά κάθε ημέρα διαβάζουμε στις εφημερίδες πύρινα άρθρα για τα εργασιακά κλπ κλπ

εν τω μεταξύ χιλιάδες συνάδελφοι συνεχίζουν να ζουν με το δελτίο

και είναι ΝΤΡΟΠΗ του κάθε εκδότη και διευθυντή εφημερίδας που επιβάλλει, ανέχεται και συντηρεί την κατάσταση αυτή

είναι επίσης ντροπή για την ΕΣΗΕΑ που ενώ γνωρίζει πολύ καλά το πρόβλημα ουσιαστικά δεν κάνει τίποτα γι αυτό

χθες βράδυ περνόντας από την πλατεία Βάθη ...



Επεσα πάνω σ έναν παλιό γνώριμο, τον Στάθη Παπαδόπουλο πρωταγωνιστή στην ταινία Ομηρος του Κ. Γιάνναρη.

Τον Στάθη τον είχα γνωρίσει περίπου το 1997 όταν ο Γιάνναρης ετοίμαζε την Ακρη της Πόλης.

Ο Στάθης μόλις είχε επιστρέψει από τη Θεσσαλονίκη. Ηταν απογοητευμένος που ο ίδιος δεν είχε προσωπικά διακριθεί, αλλά ευχαριστημένος γενικά με την ταινία, η οποία ως γνωστόν τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας.

Τον κοίταζα και σκεφτόμουν πόσο έχει μεγαλώσει. Τον γνώρισα παιδί κι εχθές τον έβλεπα σαν ένα νέο άντρα, με εμφανή στο πρόσωπό του τα σημάδια της ημιδιασημότητας, του χρόνου και άλλων φυχοφθόρων καταστάσεων.

Ανταλλάξαμε τηλέφωνα και είπαμε να ξαναβρεθούμε για να θυμηθούμε τα παλιά.

Θα σας κρατάω ενήμερους ...

διαβάζω σήμερα το Μανιφέστο περί δημοσιογραφίας ...

του σεβαστού συναδέλφου Στάθη Σ. (Ναυτίλος) στην Ελευθεροτυπία ...

(σπάνια συμμετέχω σε συζητήσεις περί δημοσιογραφίας επειδή πιστεύω πως οι απ' έξω έχουν καλύτερη εικόνα για την όλη κατάσταση)

παρ όλα αυτά το σημερινό άρθρο με έβαλε σε σκέψεις

αφού λοιπόν ο συντάκτης μας πληροφορεί στην αρχή πως "παρακράτησε αυτή η φάρσα με τον τηλεστρατοδίκη και τον αμοραλιστή καραγκιοζάκο που τον καθοδηγεί" επιχειρεί στη συνέχεια μια διακήρυξη περί δημοσιογραφίας ή μάλλον μια διακήρυξη όπου μας αποκαλύπτει τι ΔΕΝ είναι δημοσιογραφία

όπου, μεταξύ άλλων, μαθαίνουμε πως :

"δημοσιογραφία δεν είναι τα χρυσοφόρα συμβόλαια ... τα οποία προσδιορίζουν με άρθρα και ρήτρες τι θα λέγεται και τι δεν θα λέγεται".

(Γνωρίζει κάτι ο δημοσιογράφος και δεν μας το λέει, αλλά απλά το υπαινίσσεται;)

"δημοσιογραφία δεν είναι οι κρυφές κάμερες ... που βυθίζουν τη χώρα σε καφκικό εφιάλτη (λίγο υπερβολικό;).... Ο εθισμός στις κρυφές κάμερες νομιμοποιεί τις κάμερες των χαφιέδων, του Μεγάλου Αδελφού, της CIA, της κάθε Μοσάντ"

Δηλαδή οι κάμερες του Μάκη και του Ευαγγελάτου νομιμοποιούν τις κάμερες της CIA και της Μοσάντ, ενώ οι χιλιάδες κάμερες στους δρόμους, τα δημόσια κτήρια κλπ κλπ απλά στολίζουν το αστικό τοπίο.

"δημοσιογραφία δεν είναι σε κάθε εκπομπή να κλίνεις 387 φορές την ώρα το ρήμα "αντιλαμβάνεσθε""

εδώ τα πράγματα γίνονται εκτός από προσωπικά και πολύ διδακτικά

"δημοσιογραφία δεν είναι να σκούζεις ότι υβρίζεσαι (εκλαμβάνοντας ως ύβρεις τις πολιτικές αιτιάσεις εναντίον σου"

το "τηλεστρατοδίκης" και το "αμοραλιστής καραγκιοζάκος" της εισαγωγής είναι μάλλον πολιτικές αιτιάσεις

"δημοσιογραφία δεν είναι να σου δουλεύουν άλλοι δημοσιογράφοι με δελτία παροχής υπηρεσιών"

οκ, αλλά μπήκε στον κόπο ο συντάκτης να ερευνήσει πόσοι δημοσιογράφοι εργάζονται στην Ελευθεροτυπία με δελτίο παροχής και αν μπήκε μπορεί να μας πει κι εμάς για να ξέρουμε;

και προς το τέλος δεν λείπει βέβαια και το : "δημοσιογραφία δεν είναι να έχεις πάρει απαλλαγή απ' τον στρατό και να ψέγεις άλλους γι αυτό"

ούτε φυσικά είναι να αναφέρεις πως κάποιος έχει πάρει απαλλαγή και ψέγει άλλους γι αυτό

δεν ξέρω παιδιά

δεν μας τα λένε καλά στην Ελευθεροτυπία

τα συμπεράσματα δικά σας

(μέχρι αυτή τη στιγμή η στήλη δεν έχει βγει online για να σας παραπέμψω)

Τρίτη, Νοεμβρίου 29, 2005