δεν ξέρω αν το έχεις πάρει χαμπάρι ...

...

αλλά εκεί έξω, στην "πραγματική" ζωή υπάρχουν άνθρωποι με "πραγματικά" και μάλιστα πολλές φορές σοβαρά προβλήματα

εν πάσει περιπτώσει πιο σοβαρά από ένα hate blog ...

ήμουν πάντα της άποψης ότι τα ανώνυμα σχόλια που στάζουν δηλητήριο και χολή και τα hate blogs

θα πρέπει κανείς να τα αντιμετωπίζει σαν παράσημα ...

το ξέρω ότι πολλοί διαφωνούν

πάντως ειλικρινά τίποτα από όλα αυτά δεν με πείραξε ποτέ [και δόξα τω θεώ είχα πολλά από δαύτα]

έχω καλύτερα πράγματα να κάνω από το κάθομαι να στεναχωριέμαι και να δίνω σημασία στο τι γράφει ο κάθε πικραμένος στο διαδίκτυο

εντάξει μέσα σε αυτή την άβυσσο της λογοδιάροιας που είναι το διαδίκτυο και η μπλογκόσφαιρα πιο ειδικά, σε αυτό τον καιάδα του κακόβουλου, μικροαστικού ξακατινιάσματος υπάρχουν και πυροβολημένα άτομα που γράφουν μπούρδες ...

so what?

προσωπικά δεν με έχει πειράξει ποτέ ένα κακόβουλο σχόλιο ...

αντίθετα δεν θα μου άρεσε ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο εγώ ...

αυτό θα με πείραζε πολύ ...

πάντως ένα έχω να πω ...

...

όσοι δεν μπορούν να τα βρουν face to face

δεν θα τα βρουν ποτέ screen to screen

...

χθες βράδυ ξύπνησα μέσα στη νύχτα θυμωμένος

για να ηρεμήσω κάπνισα ένα τσιγάρο και διάβασα καμιά δεκαριά σελίδες

για λόγους που δεν ενδιαφέρουν κανέναν τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζω καταστάσεις που με θυμώνουν πολύ

ξύπνησα με τη δυσάρεστη αίσθηση της οργής και οργισμένος ήπια τον καφέ μου

μπήκα μέσα στο μετρό σχεδόν έξαλος

εμπρός μου ήρθε και στάθηκε μια νέα κοπέλα

άνοιξε ένα βιβλίο

έριξα μια κλεφτή ματιά

"μεταμόρφωσε τον θυμό σου ..." διάβασα

και στην απέναντι σελίδα διάβασα τη λέξη "αγάπη"

αποφάσισα πως θα προσπαθούσα να μεταμορφώσω τον θυμό μου σε αγάπη

...

eyecandy

democracy and freedom of speech

...

In 2001, Sami al-Haj was working as a camerman for Al Jazeera when he was detained by the U.S. military in Afghanistan and then transferred to Guantanamo, where he has remained for the last six years without ever being accused of any involvement in terrorism. Instead, as Washington Monthly editor Rachel Morris detailed in her superb cover story in Columbia Journalism Review a few months ago, virtually all of al-Haj's interrogations focused on Al Zazeera and his detention was fueled at least in part by the Bush administration's contempt for Al Jazerra's reporting.


...

eyecandy

aitoliko - αιτωλικό

σιγά τα ωά ...

Ο ακτιβισμός του πληκτρολογίου

Μην ανησυχείτε … η επανάσταση δεν πρόκειται να έρθει και αν έρθει δεν πρόκειται να έρθει από το Διαδίκτυο

Να είστε βέβαιοι πως πληκτρολογώντας 0101010101111010101 στο Ιντερνέτ δεν πρόκειται να αλλάξει ο κόσμος

Η παγίδα που λέγεται οθόνη αποδεικνύεται πολύ πιο επικίνδυνη ακόμα και από τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις

Προβλέπω ότι όλο και περισσότερο οι άνθρωποι θα επιδίδονται σε επαναστατικές πρακτικές online με λίγα λόγια θα «γνωρίζουν» άλλους ανθρώπους και το πολύ πολύ να «κατεβάσουν» και κανένα τραγουδάκι από κανένα torrent, αλλά μέχρις εδώ

Στην υπόλοιπη ζωή μας, στην «πραγματική», που θα γίνεται ολοένα και πιο εικονική καθώς η εικονική θα γίνεται ολοένα και πιο πραγματική θα είμαστε φοβισμένοι, αδύναμοι, μόνοι και ανίκανοι όχι μόνο για επαναστατικές πράξεις, αλλά και για να σηκώσουμε απλά ένα τηλέφωνο για να πάρουμε έναν φίλο

Εν τω μεταξύ το ηλεκτρικό που καταναλώνουμε για όλα αυτά έχει κάνει την ατμόσφαιρα σουρωτήρι

Οσο για την καραμέλα της πληροφόρησης ειλικρινά …

Δεν έχετε ήδη καταναλώσει δισεκατομμύρια άχρηστες πληροφορίες τις οποίες δεν πρόκειται να επεξεργαστείτε ποτέ?

Δεν έχετε ήδη διαβάσει παραπάνω απ όσες θα έπρεπε διάφορες βλακείες όπως αυτό το ποστ?

απίστευτο ???

Spanish authorities accuse 14-year-old of terrorism:

Spanish authorities have prosecuted a child for terrorism! Incredible but true!

14-year-old Èric Bertran e-mailed companies requesting labeling in Catalan language, using the "Phoenix" monicker from the Harry Potter books. The Spanish police accused him of organizing an Al Qaeda cell. The authorities took him all the way to the Spanish High Court.

We're getting the word out, through blogs, press releases, and other media. Here's the idea: We want this film about the Èric Bertran case to be seen as many times as possible from September 3rd to 9th, so that it ends up ranking in the "most
watched" circuit.

Through this coordinated effort, with the help of new communications and information technologies, we hope to get some international coverage of this case, and the true deficit of democracy in the Spanish State, as well as the fact that the Catalan people are now
demanding their right to define themselves as a sovereign nation.

The documentary has been uploaded to YouTube in five parts. Here's the link to the first part of the video, for the purposes of the mass viewing:

http://www.youtube.com/watch?v=aIiRFSCgGu4

Read more about the bogus terrorism charge at: www.victoralexandre.cat

Juvenile Èric Bertran was prosecuted for demanding labelling in Catalan language, a right given to him by the Spanish Constitution. This is a democratic state within modern Europe?

Watch the video:

http://video.google.com/videoplay?docid=3666585673568780060&hl=en

Or, see the film in 5 parts on YouTube, go to: http://www.youtube.com/watch?v=aIiRFSCgGu4

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

"Το βιβλίο του Γιώργου Βουλγαράκη, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΨΗ, αποτελεί μια κατάθεση σκέψεων, προβληματισμών, οραμάτων, αλλά και αγωνίας και ελπίδας γι’ αυτό το διαχρονικά σημαντικό κομμάτι της πολιτικής ζωής του τόπου. Φιλοδοξεί να καταστήσει τους αναγνώστες του κοινωνούς τού εγχειρήματος της χάραξης και υλοποίησης μιας πολιτικής για τον πολιτισμό. Μιας πολιτικής που στηρίζεται αφενός, στην ισόρροπη ανάπτυξη ανάμεσα στην πολιτιστική κληρονομιά και τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία και, αφετέρου, συνδέει το πολιτιστικό γίγνεσθαι με την κοινωνία, την οικονομία, τη δημιουργία, δηλαδή την ίδια τη ζωή. Μιας πολιτικής που έχει αρχή και μέση, αλλά όχι τέλος, καθώς ο πολιτισμός είναι μια εύπλαστη, μια εξελισσόμενη ιδέα, μια δυναμική έννοια. Η ενασχόληση με αυτό το αντικείμενο είναι μακρόχρονη διαδικασία, δημιουργική και επίπονη συγχρόνως, απαιτεί διαρκή επαγρύπνηση, δεν εκτελείται με μηχανιστικό τρόπο, δεν μπαίνει σε νόρμες και δεν υπακούει πάντοτε στους ίδιους κανόνες. "

πείτε μου ότι ονειρεύομαι ... ότι δεν είναι παρά ένα κακό όνειρο

on a second thought

I love Amy and I think she should do more drugs and boozing … no less …

the other night at the MTV Europe awards she was not herself

she could actually sing and stand … at the same time …

i was xpecting to see her bruised or mutilated and she looked almost ... fine

what a disgrace …

Pete was a disappointment as well …
these people run the risk to stop being rock stars and become … normal people …

Who needs normal people?

Who needs fucking Josh Stone if she is not stoned out of her tedious mind?

Who needs a cleaned up Pete?

εικόνες

PELOPONNESE, Greece—Youth With Two Glasses, 1939.

Herbert List (German, 1903-75)

...

το κοινό ψηφίζει amy ...ξανά

When the 24-year-old, dressed in a denim mini-dress, was announced as the winner of the peer-voted Artists’ Choice award, she took to the podium looking confused.

After being handed her award by REM singer Michael Stipe, Winehouse, who had apparently been enjoying White Russian cocktails, mumbled “thanks” then wandered off, leaving the audience bemused.

...

read and weep if u will

I think people in the West are quite lonely...lonesome.

I remember seeing men and women walking their dogs - walking them, as if pushing a child’s pram...They’d talk to the dog, feed it, kiss it, hug it, caress it and protect it like a child...They cared greatly about this companion.

Nothing wrong with that. A pet is good company and ideal to fill that lonely spot...

In the Arab world, loneliness is not so much of a societal disease as it is in the West. There is always someone who will ask after you. A neighbor, a relative, a friend...

You hardly ever hear of someone dying, in secret solitude, in their apartment only to be found when the odor from the decomposing corpse fills the building.

This does not happen here in this part of the world. Neglect and abandonment have not cut through as deep...loneliness is not the norm...except in Iraq.

Iraq the model of American/Western democracy.

In Iraq, you smell putrefied, decomposing bodies daily, it has become part of the National “flavor.” So have abandonment and neglect – our new national emblems.
And loneliness a by-product of our Liberation "à l’0ccidentale."

You have managed to export not only, your “freedom” with its death, exile and misery. Not only your puritanical, perverted sexual repressions finding release- Abu Ghraib style. Not only your men and weapons that guarantee instant rapture. Not only your culture that consists of nothing but junk. But you have also managed to export your soul sickness over here...Loneliness.

“Dozens of Baghdadis flock to the centre of the Iraqi capital on Friday mornings, ignoring the threat to their lives, with a sole aim -- to ease their loneliness in the company of a bird.

Their destination is not a cinema, theatre or concert hall -- a rarity in the Iraqi capital -- but central Baghdad's Al-Ghazl bird market

Fuad is one of them. "I do not go out of my home. Because of the dangers, I prefer to stay at home rather than seek work. So I decided to buy a parrot who can entertain me," says Fuad, an unemployed graduate.

Mohammed Arshad a student says "I already have two in my house...I am now looking for another parrot to teach as I taught the other two."

The above are excerpts from an article titled “Lonely in Baghdad? Chat up a bird."

(full article here)

Ironic don’t you think ?

[...]


an arab woman has the blues...

get out of here ...

.

Διαβάζω ότι αποστολή της υπερκατασκόπου Valerie Plame στην Αθήνα ήταν :

«να βρίσκει πληροφοριοδότες και να στρατολογεί πράκτορες που θα βοηθούσαν την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κατανοήσει, να προβλέψει και να επηρεάσει καλύτερα της εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα»

δηλαδή αν κατάλαβα καλά το να είσαι πράκτορας της CIA είναι πιο ασφαλές και πιο εύκολο από το να δουλεύεις πωλήτρια στον hondo

masseria appide

χθες βράδυ υποσχέθηκα σε δύο φίλους να βάλω σήμερα κάποιες φωτογραφίες από τη Masseria Appidè, το ξενοδοχείο στο οποίο μείναμε στο καλοκαιρινό μας ταξείδι στον ιταλικό νότο

ήταν υπέροχο και πάμφθηνο ...

όπως και όλα τα άλλα στην περιοχή - φαγητό, μετακινήσεις, διασκέδαση

γι αυτό όποιος πάει διακοπές στην ελλάδα όπου σου ζητάνε τρελά λεφτά για κάτι τσιμέντινα κουτιά είναι απλά βλάκας

πάντως ειλικρινά ...

ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί άνθρωποι κατά τα άλλα με σώας τα φρένας τρέχουν να κάνουν προφίλ και προσωπικές σελίδες σε κοινωνικά δίκτυα (my ass) όπως το facebook και το myspace

[εννοώ εκτός από τη σκέψη πως πιθανόν να βρουν γκόμενο ή γκόμενα ]

ακόμα και άνθρωποι που ήταν κάθετα εναντίον της αποκάλυψης προσωπικών τους στοιχείων στο διαδίκτυο τώρα φιγουράρουν στα δίκτυα αυτά με όνομα και φωτογραφία

κάποιος μου έλεγε ότι το κάνουν για κοινωνικές σχέσεις

αν κρίνω πάντως από τους λίγους μπλόγκερς που γνώρισα από κοντά [εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων] το τελευταίο πράγμα που θα έπρεπε να επιδιώκει κάποιος είναι να γνωρίσει ανθρώπους μέσω του δικτύου

απαπαπαπαπαπαπα ...

εντάξει, δεν θέλω να είμαι άδικος ... δεν είναι μόνο μέσω του δικτύου ...

γενικά κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα έπρεπε να επιδώκει να γνωρίσει άλλους ανθρώπους - τελεία και παύλα

...

in memoriam

Salo: The Semiotics of Death

In November 2 of 1975 the revolutionary filmmaker and writer Pier Paolo Pasolini was brutally beaten to death at Ostia, near Rome. His body was horribly disfigured, crushed by his own car. Three weeks prior to his death, Pasolini had completed editing what was to be his last film: Salo: The 120 Days of Sodom.

Salo became his final contribution to the world, shattering all previous notions of the perpetually controversial nature of his artistry and ideology. Through Salσ, Pasolini created his own semiotics of image-signs to represent his "theorem of death".

...

According to Pasolini, sadism, through fascism, culminates in neo-capitalism.

με μεγάλη χαρά σας ανακοινώνω

στη φωτό τα νέα γραφεία του manifestogr

...

ότι το παρόν ιστολόγιο μετά από τιτάνιες προσπάθειες της συντακτικής του ομάδας κατάφερε επιτέλους να καταποντιστεί σε όλες τις λίστες δημοτικότητας

γεγονός που σημαίνει ότι η συντακτική ομάδα κάνει καλή δουλειά

κι εγώ ως εκδότης και διευθυντής αποφάσισα να της δώσω μία γενναία αύξηση για το θεάρεστο έργο που επιτελεί

...

btw φίλος και συνάδελφος που συνάντησα τον τελευταίο καιρό μου είπε ότι του είχαν μιλήσει για το blog μου και μάλιστα το είχαν κατηγορήσει ότι είναι σοβαρό ...

εντάξει, μπορεί κάποιος να αποκαλέσει το ιστολόγιο αυτό πολλά πράγματα

αλλά σοβαρό?

αυτό ήταν μια φριχτή προσβολή

...

σήμερα το βράδυ στις 7.00

η φίλη μου Μανίνα Ζουμπουλάκη παρουσιάζει το βιβλίο της με τίτλο "Πως να γράψεις" στο βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου

...

btw το βιβλίο είναι πολύ καλό και πολύ χρήσιμο για τους επίδοξους συγγραφείς

...

καλό μήνα είπαμε ?

.....................................................................................................