Dec. 2009
...
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 19, 2010
η θεωρία του 20%
η νέα μου θεωρία συνομωσίας αφορά σε αυτό το φρικιαστικό 20%
ένα ποσοστό που ακούω τώρα τελευταία όλο και πιο συχνά
ένα 20% θέλουν να κόψουν από το προσωπικό τους και τα έξοδά τους διάφορες επιχειρήσεις
ένα 20% ζητάνε οι Ευρωπαίοι να κόψουμε γενικά
ένα 20% μιας λίβρας σάρκα μας ζητάνε οι μοντέρνοι τοκογλύφοι αλά Σάιλοκ και Γκόλντμαν Ζακς
είναι συνενοημένοι;
υπάρχει μια μυστηριώδης διεθνής καμπάλα του 20% ?
αν σε αυτό προσθέσουμε ένα 20% που θα ακριβύνουν όλα υπολογίζω η γενική ζημιά να πάει στο -40% χονδρικά
καλό πάσχα
ένα ποσοστό που ακούω τώρα τελευταία όλο και πιο συχνά
ένα 20% θέλουν να κόψουν από το προσωπικό τους και τα έξοδά τους διάφορες επιχειρήσεις
ένα 20% ζητάνε οι Ευρωπαίοι να κόψουμε γενικά
ένα 20% μιας λίβρας σάρκα μας ζητάνε οι μοντέρνοι τοκογλύφοι αλά Σάιλοκ και Γκόλντμαν Ζακς
είναι συνενοημένοι;
υπάρχει μια μυστηριώδης διεθνής καμπάλα του 20% ?
αν σε αυτό προσθέσουμε ένα 20% που θα ακριβύνουν όλα υπολογίζω η γενική ζημιά να πάει στο -40% χονδρικά
καλό πάσχα
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 18, 2010
όποιος σκάβει τον λάκκο του άλλου κλπ κλπ
.
χαμογελάω σαρκαστικά επειδή ο εκδότης που στηλιτεύει τα λάθη των εφημερίδων από τη στήλη του ... κάνει λάθος
το λάθος που ανέσυρε από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ έγινε από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ
δεν έχει τελειωμό ο θάνατος των εγκεφαλικών κυττάρων
Η ΠΥΘΙΑ
.
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 17, 2010
read and weep
2010/02/17 - “What is this Goldman Sachs and why has it caused us so much grief?” is a question they must be asking in even the most remote of Greek villages, as they are throughout much of this economically troubled world.
At the heart of the worldwide banking meltdown are those mysterious unregulated derivatives that Goldman and JPMorgan led the way in selling. But Greece’s case did not involve the usual questionable mortgages packaged into derivatives with credit default swaps backing them up, but rather expected revenue on airport fees and other potential sources of the cashed-strapped government’s future income.
As The New York Times headlined it: “Wall St. Helped to Mask Debt Fueling Europe’s Crisis.” The story described the scam succinctly: “As in the American subprime crisis and the implosion of American International Group, financial derivatives played a role in the run-up of Greek debt. Instruments developed by Goldman Sachs, JPMorgan Chase and a wide range of other banks enabled politicians to mask additional borrowing in Greece, Italy and possibly elsewhere. ... Critics say that such deals, because they are not recorded as loans, mislead investors and regulators about the depth of a country’s liabilities.”
As a result of such shenanigans back in 2001, Greece was allowed to join the European Union while running up enormous debt that went undetected. Greece’s neighbors will now be forced to bail it out, much as U.S. taxpayers have done for banks as a result of the scams Goldman and other financial houses pulled off in this country. The common denominator is that the packagers of the collateralized debt securities, be they based on subprime mortgages or government airport fees, have no real interest in the integrity of the packages, for they will balance them out with credit default swaps that pay off when the assets prove toxic. And they will make their lucrative commissions coming and going, no matter what goes wrong. Even after all the trouble in Greece, Goldman President Gary D. Cohn was back in that country last November with a new derivative scam based on potential revenue from Greece’s health care system.
Τρίτη, Φεβρουαρίου 16, 2010
euromess
Paul Krugman: The Making of a Euromess
Lately, financial news has been dominated by reports from Greece and other nations on the European periphery. And rightly so.
Lately, financial news has been dominated by reports from Greece and other nations on the European periphery. And rightly so.
But I’ve been troubled by reporting that focuses almost exclusively on European debts and deficits, conveying the impression that it’s all about government profligacy — and feeding into the narrative of our own deficit hawks, who want to slash spending even in the face of mass unemployment, and hold Greece up as an object lesson of what will happen if we don’t.
For the truth is that lack of fiscal discipline isn’t the whole, or even the main, source of Europe’s troubles — not even in Greece, whose government was indeed irresponsible (and hid its irresponsibility with creative accounting).
No, the real story behind the euromess lies not in the profligacy of politicians but in the arrogance of elites — specifically, the policy elites who pushed Europe into adopting a single currency well before the continent was ready for such an experiment.
[...]
συλλογική αυτοκτονία ...
Marshall Auerback
Greece Signs Its National Suicide Pact
Greece Signs Its National Suicide Pact
Agreement has been reached in Europe on a “rescue” package for Greece. But it’s no cause for celebration. It’s the kind of “rescue” sensation one experiences after paying out what’s left in one’s wallet when confronted with a robber with a gun. The insanity of imposed budgetary constraints --harsh cuts, tax increases -- will be manifest to all soon enough. Economists and the EU bureaucrats who advocate a slavish adherence to arbitrary compliance numbers fail to comprehend the basis of government spending. In imposing these voluntary financial constraints on government activity, they deny essential government services and the opportunity for full employment to their citizenry.
Score another one, then, for the high priests of fiscal rectitude. Harsh cuts, tax increases — this is by no means a recovery policy. The capital markets have got their pound of flesh. But Greece is no more able to reduce its deficit under these circumstances than it is possible to get blood out of a stone. Politically, it means ceding control of EU macro policy to an external consortium dominated by France and Germany. Greece becomes a colony.
[...]
la poverina ψωροκώσταινα
Euroland, the Horror Movie
An Olympian game of musical chairs in global finance heads for a climax in the days ahead as so many eyes are diverted to alternate festivities in British Columbia, where grown men compete for gold by riding things that look like cafeteria trays down icy mountainsides -- is this the moment that comes every four years when you wonder why you didn't get your kid a luge for Christmas
The advertisers must be lovin' it, but six thousand miles away a whole lot of European bankers are wondering how to get their fannies in a dwindling number of seats at the money trough. Greece is going bust. History is great prankster this way. Just when you're wondering how America will make Afghanistan safe for democracy, or whether Venezuela will blow itself up along with the oil markets, along comes kindly, picturesque, inoffensive old Uncle Greece -- land of antiquities and pizza entrepreneurs -- to fuck things up.
Those who run Europe have three choices: to bail out Greece, to let Greece sink (into a desperate economic depression), or to pretend to bail out Greece. The sad truth of the situation is that there is not enough productive activity in Europe to really support all the members of the European Union in the style they're accustomed to. (Which also happens to be true of the USA and its constituent states, but you probably know that already.)
[...]
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11, 2010
η επιστροφή της Sade
Η Sade πρέπει να είναι η πιο cool γυναίκα στον πλανήτη.
Μια υπέροχη φωνή, μια μεγάλη καλλιτέχνιδα, μια σωστή κυρία.
Επιστρέφει και κάνει πάλι αυτό που έκανε πάντα : να μας μαγεύει !!!
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2010
ο εραστής της θάλασσας
35 χρόνια
Καφάρ
Στο Γιώργο Παπά
Να ζείς στην ίδια πολιτεία παντοτινά
και να 'χεις των αναχωρήσεων τη μανία,
μα φεύγοντας απ' το γραφείο τα βραδινά
να κάνεις οφθαλμοπορνεία στα καφενεία.
Αλλοτες είχαμε τα πλοία κρυφό σκοπό,
μα ο κόσμος έγινε σαν αδειανή φυλλάδα,
είναι τι ίδιο πιά να μένεις στην Ελλάδα
με το να ταξιδεύεις στο Fernando Po.
Τα φορτηγά είναι κακοτάξιδα κι αργούν,
μες στα ποστάλια πλήττεις βλέποντας τουρίστες,
το να φορτώνεις μήνες ρύζια στο Ραγκούν
είν' ένα πράγμα που σκοτώνει τους αρτίστες.
Οι πόλοι γίνανε σε μας πολύ γνωστοί,
θαυμάσαμε πολλές φορές το Βόρειο Σέλας
κι έχουν οι πάγοι χρόνια τώρα σκεπαστεί
από αδειανά κουτιά σπανιόλικης σαρδέλλας.
Στην Ταϊτή έζησε μήνες κι ο Λοτί,
αν πας λιγάκι παρακάτου, στις Μαρκίζες,
που άλλοτες τρώγανε μπανάνες κι άγριες ρίζες,
καλλυντικά τώρα πουλάνε του Coty.
Οι Γιαπωνέζες, τα κορίτσια στη Χιλή,
κι οι μαύρες του Μαρόκου που πουλάνε μέλι,
έχουν σαν όλες τις γυναίκες τα ίδια σκέλη
και δίνουν με τον ίδιο τρόπο το φιλί.
Η αυτοκτονία, προνόμιο πιά στα θηλυκά-
κάποτε κάναμε κι εμείς αυτή τη σκέψη.
Πεθαίνεις πιό σιγά με τα ναρκωτικά,
μα τελευταία κι αυτά τάχουν νοθέψει.
...
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 05, 2010
help
κάνω μια μίνι έρευνα
όποιος θέλει ας απαντήσει
1. πιστεύετε ότι η ελληνική κοινωνία γίνεται περισσότερο ή λιγότερο ανεκτική απέναντι στους ομοφυλόφιλους;
2. θεωρείτε ότι οι ομοφυλόφιλοι σήμερα στη χώρα μας βγαίνουν πιο εύκολα από την ντουλάπα;
thanks
όποιος θέλει ας απαντήσει
1. πιστεύετε ότι η ελληνική κοινωνία γίνεται περισσότερο ή λιγότερο ανεκτική απέναντι στους ομοφυλόφιλους;
2. θεωρείτε ότι οι ομοφυλόφιλοι σήμερα στη χώρα μας βγαίνουν πιο εύκολα από την ντουλάπα;
thanks
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 01, 2010
Σάββατο, Ιανουαρίου 30, 2010
burn, Julia, burn
Καθώς βαδίζουμε συλλογικά προς τον επόμενο κύκλο της κόλασης το θέαμα της Τζούλιας Αλεξανδράτου να αυτοπυρπολείται στις τηλεοπτικές οθόνες δεν παύει να εμπεριέχει μια ακαταμάχητη σαγήνη, έναν μαγνητικό αποτροπιασμό που αιχμαλωτίζει το κατατονικό βλέμμα του τηλεθεατή.
Ο τραγικός συνδυασμός ομορφιάς και βλακείας, η ακόρεστη πείνα της κάμερας για εικόνες μοναχικής καταστροφής, η απάνθρωπη χαρά του θεατή με την πτώση των «ειδώλων» και το κατάντημα του άλλου, όλα αυτά μαζί, και πολλά άλλα ακόμα πιο σκοτεινά και ανόητα, έχουν στήσει τρελό χορό μέσα στο όμορφο κεφάλι της Ιουλίας και απ ότι φαίνεται δεν σκοπεύουν να σταματήσουν σύντομα.
Εν, τω μεταξύ η Τζούλια με εντελώς καμένες τις φρένες και τις φλάτζες συνομιλεί με ένα υπερπέραν όπου οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις πιο ζοφερές στιγμές της ζωής τους με μάτια νεκρά και καρδιές απούσες.
Η Τζούλια είναι η νέα γυναίκα. Μια διαγαλαξιακή αμαζόνα από του Ρέντη, με χαρακτηριστικά υπερμοντέλου, συμπεριφορά λαϊκοντίβας, IQ που συναγωνίζεται εκείνο του Einstein και χωρίς μια σταγόνα καλού γούστου, που θα μπορούσε να συγχωρέσει όλα τα προηγούμενα.
Είναι η γυναίκα χωρίς ιδιότητες, που σηκώνει την αβάσταχτη ελαφρότητα της ομορφιάς σαν μια τραγική καταδίκη, χωρίς να υποψιάζεται καν ότι αύριο θα έχει κυλήσει μέσα από τα δάχτυλά της σαν λευκή άμμος …
... πώς να μη λατρεύει κανείς την Τζούλια;
Παρασκευή, Ιανουαρίου 29, 2010
λυπάμαι Χαρούλα : από τα παλιά
photo : manifestogr
Κάποια Δευτέρα του Αυγούστου βρέθηκα, συνοδευόμενος από την αγάπη της ζωής μου, σε ένα στάδιο στο Μεσολόγγι προκειμένου να παρακολουθήσουμε μια συναυλία της Χαρούλας Αλεξίου. Οφείλω να ομολογήσω ότι πήγαινα με ανάμεικτα συναισθήματα δεδομένου ότι ενώ κάποτε ήμουν θαυμαστής της Αλεξίου τα τελευταία χρόνια τόσο τα τραγούδια της όσο και η ίδια με άφηναν παγερά αδιάφορο.
Το γεγονός ότι όταν πήγαμε να πάρουμε τα εισιτήρια μας δήλωσαν ότι δεν υπήρχαν παιδικά και ότι όλα τα εισιτήρια κόστιζαν 20 ευρώ δεν βοήθησε ιδιαίτερα τη διάθεσή μου. Δεν είμαι τσιγγούνης αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είχαν προβλέψει μια καλύτερη τιμή για τα παιδιά. Εκτός αυτού πιστεύω ότι οι καλλιτέχνες του επιπέδου της Αλεξίου έχουν υποχρέωση να κάνουν δωρεάν συναυλίες ως μια ελάχιστη ανταμοιβή προς το κοινό που τους έχει κάνει σταρ και πάμπλουτους αγοράζοντας τους δίσκους τους και πληρώνοντας πανάκριβα για να τους δουν να τραγουδάνε στα μπουζουκομάγαζα.
Το στάδιο ήταν κατάμεστο, τόσο στις κερκίδες, όσο και στις πλαστικές καρέκλες που είχαν βάλει στον αγωνιστικό χώρο και το κοινό, οφείλω να ομολογήσω, ήταν πολύ πιο πολιτισμένο απ όσο περίμενα. Οταν βγήκε η Αλεξίου – φριχτά ντυμένη ως συνήθως με κάτι γυαλιστερό που έμοιαζε με αλεξίπτωτο πλαγιάς συνδυασμένο με σαλβάρια και μπέρτες – το κοινό την αποθέωσε.
Παρακολουθούσα μια μεγάλη τραγουδίστρια να ερμηνεύει καταπληκτικά μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια μιας σημαντικής καριέρας αλλά είχα, σχεδόν από την αρχή, την αίσθηση ότι κάτι έλειπε. Προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό, αλλά συνεχώς μου διέφευγε. Το σκηνικό ήταν πολύ ωραίο, οι μουσικοί άψογοι, η ατμόσφαιρα ενθουσιώδης κι όμως κάτι έλειπε.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι η όλη υπόθεση δεν είχε ψυχή, ενώ η Αλεξίου δεν είχε καμιά επαφή με το κοινό. Δεν γνωρίζω πότε ακριβώς η Χαρούλα έχασε την ψυχή της και την ικανότητά της να επικοινωνεί με το κοινό της, αλλά ήταν πραγματικά λυπηρό να βλέπεις μια συγκλονιστική ερμηνεύτρια να αποτυγχάνει παταγωδώς στην προσπάθειά της να επικοινωνήσει με τον κόσμο ή να μη μπαίνει καν στον κόπο να έρθει σε επαφή μαζί του.
Ηταν τόσο απόμακρη όσο κι αν παρακολουθούσαμε μια μαγνητοσκοπημένη συναυλία σε μια γιγαντοοθόνη. Ολα ήταν ζωντανά εκτός από την καλλιτέχνιδα. Εμοιαζε με αυτόματο, με μια μαριονέτα που έκανε τις σωστές κινήσεις, έπιανε τις σωστές νότες, αλλά ήταν εντελώς άδεια από ζωή. Με τη ματιά καρφωμένη σε ένα μακρινό υπερπέραν η Αλεξίου είχε μια έκφραση αφ υψηλού, σαν να την ενοχλούσε το γεγονός ότι ήταν αναγκασμένη να βρίσκεται σε εκείνο το στάδιο, εκείνη τη συγκεκριμένη βραδυά, σαν να μην επρόκειτο ποτέ να μας συγχωρήσει για το λάθος που κάναμε να δώσουμε τα με κόπο κερδισμένα ευρουδάκια μας προκειμένου να την ακούσουμε, σαν να μας έκανε μια μεγάλη χάρη που είχε καταδεχτεί να βγάλει χιλιάδες ευρώ εκμεταλλευόμενη την αγάπη και τον θαυμασμό του κόσμου.
Ηθελα να πηδήξω πάνω στη σκηνή και να της φωνάξω πως έπρεπε να πάρει αμέσως το ελικόπτερο που την είχε φέρει στο Μεσολόγγι και να πάει τάχιστα σε ένα από τα πανηγύρια της Θήβας απ όπου ξεκίνησε προκειμένου να ξαναβρεί τη Χαρούλα που ξέραμε, τη Χαρούλα που είχαμε αγαπήσει και να αφήσει τα δήθεν και τις παπαριές με τις οποίες έχει γεμίσει τα τελευταία χρόνια το όμορφο μυαλουδάκι της και την έχουν κάνει να νομίζει ότι είναι κάτι ανάμεσα στη Μαρία και την Ντιαμάντα Κάλλας.
Φλογιζόμουν από την ακαταμάχητη επιθυμία να της αστράψω μια μπάτσα και να της πω ότι το πρωταρχικό καθήκον ενός τραγουδιστή είναι να διασκεδάσει τον κόσμο και όχι να τον τιμωρήσει για την αγάπη που του δείχνει. Να της ουρλιάξω ότι έχει καταντήσει μια μηχανή που βγάζει λεφτά και ότι αυτό είναι παραπάνω απ ότι πρέπει εμφανές. Οτι ο κόσμος είχε πάει να ακούσει την Χαρούλα και όχι να δει τον Σάιλοκ του πενταγράμμου να μετράει τα ευρώ που είχε πάρει από τα μικρά παιδιά που την παρακολουθούσαν χωρίς να γνωρίζουν ότι κάποτε υπήρξε μια μεγάλη τραγουδίστρια.
...
αξίζει ίσως να αναφέρω ότι μαζί με τη Χαρούλα εμφανίστηκαν η Αντριάννα Μπάμπαλη και ο Μπάμπης Στόκας που ήταν αρκετά καλοί και οι δύο
σήμερα ανακάλυψα μια ολόκληρη συζήτηση γι αυτό το ποστ εδώ :
http://alexiou-forum.gr/html/index.php?topic=1336.0
J. D. Salinger
"Hapworth 16, 1924," Salinger's last published work, from the June 19, 1965 issue of The New Yorker.
Πέμπτη, Ιανουαρίου 28, 2010
Τετάρτη, Ιανουαρίου 27, 2010
Τρίτη, Ιανουαρίου 26, 2010
Δευτέρα, Ιανουαρίου 25, 2010
παραφράζοντας την Εύη Δρούτσα
.
... είσαι εσύ αλλού κι εγώ φυλακή στη ζωή μου την άδεια
[δεν θέλω ειρωνίες για τη Δρούτσα]
.
... είσαι εσύ αλλού κι εγώ φυλακή στη ζωή μου την άδεια
[δεν θέλω ειρωνίες για τη Δρούτσα]
.
Δευτέρα, Ιανουαρίου 18, 2010
Παρασκευή, Ιανουαρίου 15, 2010
Τετάρτη, Ιανουαρίου 13, 2010
Τρίτη, Ιανουαρίου 12, 2010
Δευτέρα, Ιανουαρίου 11, 2010
απορία ελύθη
.
... τώρα καταλαβαίνω γιατί όλη η Αθήνα μιλάει γι αυτή τη θεατρική παράσταση (Το Τρίτο Στεφάνι) στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο σύγχρονα ιερά τέρατα του θεάτρου (Νένα Μεντή και Φ. Κομνηνού) και σκηνοθετεί ο μαγαλύτερος (εν ζωή) θεατρικός σκηνοθέτης στη χώρα μας (Σταμάτης Φασουλής).
.
... τώρα καταλαβαίνω γιατί όλη η Αθήνα μιλάει γι αυτή τη θεατρική παράσταση (Το Τρίτο Στεφάνι) στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο σύγχρονα ιερά τέρατα του θεάτρου (Νένα Μεντή και Φ. Κομνηνού) και σκηνοθετεί ο μαγαλύτερος (εν ζωή) θεατρικός σκηνοθέτης στη χώρα μας (Σταμάτης Φασουλής).
.
Παρασκευή, Ιανουαρίου 08, 2010
Πέμπτη, Ιανουαρίου 07, 2010
απορία :
.
... πως είναι δυνατόν να μιλάει όλη η Αθήνα για μια θεατρική παράσταση (Το Τρίτο Στεφάνι) στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο από τις πλέον ατάλαντες ελληνίδες ηθοποιοί (Νένα Μεντή και Φιλαρέτη Κομνηνού) και σκηνοθετεί ο πλέον ατάλαντος θεατρικός σκηνοθέτης (Σταμάτης Φασουλής)?
.
... πως είναι δυνατόν να μιλάει όλη η Αθήνα για μια θεατρική παράσταση (Το Τρίτο Στεφάνι) στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο από τις πλέον ατάλαντες ελληνίδες ηθοποιοί (Νένα Μεντή και Φιλαρέτη Κομνηνού) και σκηνοθετεί ο πλέον ατάλαντος θεατρικός σκηνοθέτης (Σταμάτης Φασουλής)?
.
Τρίτη, Ιανουαρίου 05, 2010
Δευτέρα, Ιανουαρίου 04, 2010
Grande Dame sucks
...
εκτός του ότι είναι αμαρτωλά πανάκριβο και αφόρητα βαρετό το Grande Dame στο Γκάζι είναι και απίστευτα αντιερωτικό
οι δύο κυρίες που το διευθύνουν δεν ντρέπονται καθόλου να πουλάνε ποτά αντί των 8 ευρώ το ένα, αλλά βγάζουν σπυράκια κάθε φορά που κάποιοι από τους θαμώνες, άντρες ή γυναίκες, ξεφύγουν και πιουν κανένα ποτάκι παραπάνω και πάνω στην ωραία στιγμή αγκαλιάσουν αυτόν που κάθεται δίπλα τους
με λίγα λόγια η οποιαδήποτε εκδήλωση ερωτισμού στο μπαρ αυτό διώκεται ως παρανομία και μάλιστα με κλισέ - επιχειρήματα του τύπου : "μα για φαντάσου να ήταν εδώ η μητέρα σας"!
η σκέψη ότι πάει κανείς στο GD για να ΜΗΝ συναντήσει τη μητέρα του φαίνεται πως ούτε καν περνάει από το μυαλό των δύο κοριτσιών
αντί να χαίρονται που στο μαγαζί τους δύο άνθρωποι - ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού - αισθάνονται αρκετά όμορφα ώστε να το ρίξουν σε φιλιά και χάδια, αυτές απειλούν με εξοστρακισμό οποιονδήποτε τολμήσει έστω και να σκεφτεί κάτι ερωτικό
μετά απ όλα αυτά δεν είναι τυχαίο ότι άνθρωποι που συνήθιζαν να πηγαίνουν εκεί ορκίζονται να μη ξαναπατήσουν
ίσως να αλλάξουν το όνομα σε Grande Thitsa, no?
...
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 31, 2009
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 30, 2009
λες;
i say
GREECE IS TOO BIG TO FAIL AND TOO SMALL TO SUCCEED
...
GREECE IS TOO BIG TO FAIL AND TOO SMALL TO SUCCEED
...
Greek Finance Minister George Papaconstantinou has the European Central Bank over a barrel and doesn't even know it. If he had a handle on the situation, he'd thumb his nose at the ECB's austerity measures, and demand a no-strings-attached loan package to help his country get through the current rough patch. Instead, he's carrying on like a faint-hearted schoolboy. Papaconstantinou is concerned that Greece's dire economic situation will lead to default and capital flight. But his fears are overblown. The ECB is not going to let Greece default and trigger another Lehman Brothers-type meltdown. That won't happen. The Finance Minister needs pull himself together and realize that he's in the cat-bird seat.
[...]
There's no excuse for the Finance Minister not knowing what to do. The path has already been cleared by trailblazing investment banks in the US which have used the Too Big To Fail mantra to extort trillions of dollars of public funds. No one has imposed "austerity measures" at Goldman Sachs or Citigroup, nor will they. If Papaconstantinou plays hardball, he'll get the same treatment which will help his people dig out of the current slump. It just takes a bit of political moxie. Here's how economist Bill Mitchell sums it up on Billy Blog:
"Is the Greek government close to default? Answer: not even near it. The ECB will not allow that to happen. It would destabilize the Euromonetary system. The financial crisis has exposed the cracks in the arrangement. But as long as the citizens do not revolt as the real sector is squeezed the ECB will keep funding the Greek government.The alternative is to leave the EMU and restore currency sovereignty. Even though this would be a difficult transition back to the Drachma it would be a path worth taking in my assessment. I would also relieve all voluntary constraints which force debt-issuance and restore domestic demand and employment. But that will not be an option the Greek government takes. Their northern neighbours will make it very difficult for them to do that even if it means compromising the rules of the EMU. They know that if Greece leaves, the next cab on the ranks looks like being Portugal." (Bill Mitchell's Billy Blog)
Greece's problems are just the tip of the iceberg. Portugal is next in line. All of the so-called Club Med countries (Portugal, Spain, Italy and Greece) have serious debt-overhang problems that could lead to default if the right policies are not put in place. The magnitude of the crisis has exposed the vulnerability of the eurozone system. Critics have begun to question the feasibility of the EMU (European Monetary Union) where the needs of the individual members are so dramatically different. Perhaps a "one currency" system is not the best way to go, after all.
More
θα γελάσει κάθε πικραμένος
"Οι φορολογούμενοι θα πρέπει κάθε χρόνο να συντάσσουν και να καταθέτουν αναλυτική κατάσταση με όλες τις αποδείξεις αγορών που έχουν πραγματοποιήσει μέσα στο έτος χωρίς να χρειάζεται να τις προσκομίσουν στην Εφορία. Στην κατάσταση αυτή θα αναγράφονται, σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου της επιχείρησης που έχει εκδώσει την απόδειξη, η ημερομηνία έκδοσης και το ποσό. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει στη συνέχεια η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων μέσω του συστήματος ΤΑΧΙS να πραγματοποιήσει διασταυρώσεις και να επιβεβαιώσει αν όντως πραγματοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες δαπάνες."
"Οι φορολογούμενοι θα πρέπει κάθε χρόνο να συντάσσουν και να καταθέτουν αναλυτική κατάσταση με όλες τις αποδείξεις αγορών που έχουν πραγματοποιήσει μέσα στο έτος χωρίς να χρειάζεται να τις προσκομίσουν στην Εφορία. Στην κατάσταση αυτή θα αναγράφονται, σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου της επιχείρησης που έχει εκδώσει την απόδειξη, η ημερομηνία έκδοσης και το ποσό. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει στη συνέχεια η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων μέσω του συστήματος ΤΑΧΙS να πραγματοποιήσει διασταυρώσεις και να επιβεβαιώσει αν όντως πραγματοποιήθηκαν οι συγκεκριμένες δαπάνες."
καλά κρασά και σε σας σύντροφοι
...Δευτέρα, Δεκεμβρίου 28, 2009
κάποια στιγμή στη ζωή
όλοι έχουμε τις μαύρες μας
όταν σας βρει μια τέτοια στιγμή πατήστε το play σ αυτό το βίντεο και θα με θυμηθείτε
Παρασκευή, Δεκεμβρίου 11, 2009
στη Βενεζουέλα το λείψανο που εκλάπη
Caracas Journal
In Venezuela, Death May Not Bring Peace
By SIMON ROMERO
A once-elegant cemetery is being ransacked by grave robbers seeking human bones for practitioners of a transplanted Cuban religion called Palo.
...
spooky
οι φάλαινες του Δεκέμβρη
Stranded whales struggle in vain to get back into the sea near Foce di Varano, Foggia city, Pulia region, southern Italy on 11 December 2009. Four of the seven animals that stranded within two days have died in the meantime, the other three are expected to die shortly, Pasquale Salvemini, an animal rights activist of the World Wide Fund for Nature (WWF) told reporters on 11 December 2009
im in love with Gudrun Ensslin
Despite popular misconception it was Gudrun Ensslin who was the female leader of the Baader-Meinhof terrorist gang also known as the Red Army Faction (RAF). Ensslin was the girlfriend of Andreas Baader and influenced the violent thuggish Baader with her left wing views in many ways she was the intellectual head of the RAF.
She was born in 1940 in Baden-Wurttemberg, one of the seven children of Pastor Helmut Ensslin. She grew up in a religious household and was well versed in the bible and the family often discussed social problems.
In 1958 Gudrun spent a year in an American high school and due to excellent exam results she received a Scholarship and studied English and German studies as well as philosophy. After study Ensslin tried to become a teacher. In 1965 Gudrun and her right wing boyfriend Bernward moved to West Berlin while she worked towards her PhD at the free university, here they were politically active taking part in protests against nuclear weapons and the presence of US military bases in Germany. Her relationship started to break down by 1967 after the birth of her son. Ensslin was becoming heavily involved in the left wing activist movement and surprisingly considering her background took part in a semi pornographic film ‘Das Abonnement’.
Following violent clashes over a visit by the Shah of Iran to Germany Gudrun claimed West Germany was a fascist state during a political meeting, saying “This Fascist state means to kill us all. Violence is the only answer to violence” Tensions were running high after a protester was shot and the police officer responsible was acquitted of his manslaughter. During this period she met and formed a relationship with Andreas Baader, leaving her partner Bernward Vesper and her young son at the start of 1968. At this point she made the decision to go from political activist to terrorist. In April 1968 following an arson attack on two large department stores in Frankfurt, four members of the gang including Ensslin and Baader were arrested and sentenced later the same year to three years in prison. They gained parole while awaiting an appeal hearing in June 1969 but fled once the appeal was rejected with Baader being re arrested in April 1970. Gudrun , Ulrike Meinhof and two other women helped free Baader in 1970, a rescue which resulted in a shooting and the press naming them the Baader-Meinhof gang. For the next two years Gudrun participated in various terrorist activities and became one of Germany’s most wanted until she was arrested in Hamburg in 1972. Her trial and those of the other captured members of the gang was the longest and most expensive in German history. While in Stammheim Prison RAF members tried various ways to free her including hijacking and kidnapping. On October 18 1977 she was found hanging in her cell while other members of the gang were found shot dead in their cells. During her time in prison she was instrumental in the other gang members ostracising Ulrike Meinhof who she thought was weak. Great suspicion surrounds her death along with the deaths of the other gang members on that October night with many claiming the gang was murdered by the German authorities. She is often forgotton by history with many wrongly assuming that Ulrike was the female gang leader. Gudrun Ensslin’s life was fictionalised in the 1981 film ‘Marianne and Juliane ‘known as “The German sisters” in the UK
Dugdale-Pointon, T. (29 August 2007), Gudrun Ensslin (1940-1977), http://www.historyofwar.org/articles/people_ensslin.html
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 09, 2009
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ
Αχελώος, Κατοχή
Από τους οικολόγους πράσινους πήρα από το mail με το οποίο συμφωνώ απόλυτα
Αχελώος: Το παιχνίδι τελείωσε!
Για μια ακόμα φορά το θέμα της εκτροπής του Αχελώου γίνεται αφορμή για μικροπολιτικά παιχνίδια στο χώρο της Θεσσαλίας. Ήδη ενόψει της απόφασης του ΣτΕ για την αίτηση προσωρινών μέτρων, που αναμένεται τις επόμενες μέρες, βουλευτές και στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων και του ΚΚΕ έχουν αρχίσει ήδη τις πιέσεις προς την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ένα ακόμη θεσμικό πραξικόπημα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει ήδη αποφανθεί και για την παρούσα προσφυγή όπως έχει συστηματικά κάνει άλλες 5 φορές στο παρελθόν: το έργο είναι αντίθετο στη νομιμότητα, ήταν παράνομο από τότε που άρχισε η πρώτη εκσκαφή και θα είναι παράνομο αν επιλεγεί να συνεχιστεί!
Άμεσα η κυβέρνηση οφείλει να σεβαστεί τη νομιμότητα και να πάψει το «κρυφτούλι» των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με το Συμβούλιο της Επικρατείας, που κάθε φορά εξέδιδαν νέες αποφάσεις ώστε να συνεχίσει το έργο μέχρι να κριθεί ξανά παράνομο.
Αυτό σημαίνει επίσης εγκατάλειψη της εμμονής της για την ολοκλήρωση και λειτουργία μέρους μόνο του έργου. Το φράγμα της Μεσοχώρας έχει σχεδιαστεί ως «έργο κεφαλής» της εκτροπής: δεν έχει νόημα χωρίς τα υπόλοιπα έργα εκτροπής και δεν έχει προταθεί ποτέ ως ανεξάρτητο έργο. Η λειτουργία του θα επιφέρει τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις όπως όλα τα φράγματα αυτού του μεγέθους, που δεν θεωρούνται ανανεώσιμες μορφές ενέργειας. Καμιά συζήτηση δε μπορεί να γίνει αν δε ματαιωθεί οριστικά η εκτροπή και αν το ίδιο το φράγμα δεν ανασχεδιαστεί ριζικά ώστε να προσαρμοστεί σε μεγέθη συμβατά με το φυσικό περιβάλλον της περιοχής και με τη διατήρηση της Μεσοχώρας στη θέση της.
Όπως και για την οικονομία, έτσι κι εδώ πρέπει να πούμε: Το παιχνίδι τελείωσε! Ελπίζουμε ότι ο πρωθυπουργός θα βρει το πολιτικό θάρρος του κ. Θαπατέρο που ακύρωσε το αντίστοιχο «υδρολογικό σχέδιο» στην Ισπανία, και να κάνει αυτό που υπαγορεύει η απλή λογική.
Να σταματήσει η σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων. Το μόνο έργο που απαιτείται στην περιοχή είναι η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος στις περιοχές της Μεσοχώρας και της Συκιάς που έχουν βάναυσα πληγωθεί από τα έργα εκτροπής.
Να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα χρήματα για τη χρηματοδότηση αγροπεριβαλλοντικών μέτρων στη Θεσσαλία που θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για αγροτική παραγωγή υψηλής ποιότητας και προστιθέμενης αξίας, με βιώσιμη διαχείριση των δικών της νερών και με παράλληλη προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων.
...
update : Ο/Η Κατερίνα σ-Μ. είπε...
Εκτός τόπου οι οικολόγοι πράσινοι :-)
Για τα δύο μεγάλα κόμματα, το περιβάλλον δεν αποτελούσε ποτέ πρώτο μέλημα. O σεβασμός τους προς αυτό όπως και οι υποχρεώσεις τους, εξαντλείται στην ρητορεία για λόγους διανθίσματος του, ούτως ή άλλως, ξύλινου και κενού πολιτικού λόγου τους. Στην πράξη βλέπουμε ότι κατασπαταλούν το δημόσιο χρήμα στις επιδοτήσεις των κομμάτων, στο τάισμα των ΜΜΕ μέσω των (αχρείαστων) κρατικών διαφημίσεων, στην φύλαξη βουλευτών και δημοσιογράφων, στις υπερκοστολογήσεις δημόσιων έργων, στις επιχορηγήσεις αμφισβητούμενων σωματείων και ΜΚΟ αμφιβόλου έργου, σε αργόμισθους, σε συμβούλους, παρασυμβούλους, επιτροπές και παραεπιτροπές, σε πολυθεσίτες ημέτερους και σε άλλους, ομοίως, ευγενείς σκοπούς.
Τρίτη, Δεκεμβρίου 08, 2009
παρατηρώ στο πρόσωπό μου
τη φθορά του χρόνου
προσπαθώ πίσω από αυτή η γερασμένη μάσκα να ανακαλύψω ίχνη του παιδιού που υπήρξα σε μια άλλη ζωή
κοιτάζω παλιές φωτογραφίες
αυτός ο νεαρός μου φαίνεται άγνωστος
κι όμως είμαι εγώ
σχεδόν χθες
...
Τετάρτη, Δεκεμβρίου 02, 2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)