
June '08
... της ελληνικής showbiz
δηλαδή από τη βιομηχανία της πλήξης, της θλίψης και της ανίας.
Αν στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη η κόλαση έχει εννέα κύκλους, στην ανίερη φαρσοκωμωδία που λέγεται ελληνική showbiz η κόλαση έχει τους εξής τρεις : σουξέ, κους κους κι επιθεώρηση.Η ιστορία της showbiz στη χώρα μας είναι μια μικρή και πονεμένη ιστορία, η οποία στο τέλος της πρώτης δεκαετίας της νέας χιλιετίας έχει καταντήσει ένα αστείο κακό, που εξαντλείται σε λαϊκά μπουζουκομάγαζα, σε θεατρικές παραστάσεις ερασιτεχνικού επιπέδου, τηλεοπτικές σειρές και σώου για κρετίνους, κουτσομπολίστικες τηλεοπτικές οπερέτες και δίσκους που τους πετάς στο καλάθι των αχρήστων πριν τους ακούσεις.
Με λίγα λόγια η βιομηχανία του θεάματος στη χώρα μας μπάζει από παντού και το μόνο που θα έπρεπε να μας παρηγορεί είναι ότι, όπως όλα δείχνουν, αύριο τα πάντα θα είναι λίγο χειρότερα.
Σαν "βιομηχανία του θεάματος" θεωρούνται όλες εκείνες οι δραστηριότητες – καλλιτεχνικές, επαγγελματικές και οικονομικές – που σκοπό έχουν τη διασκέδαση του κοινού. Από τις μεγάλες πίστες με τα αστέρια του λαϊκώτατου πενταγράμμου και τις λουλουδούδες, μέχρι τις επιθεωρήσεις στα δελφινάρια, από τους φιλόδοξους απόφοιτους δραματικών, μόνο κατ όνομα, σχολών, μέχρι τα στελέχη δισκογραφικών εταιρειών που αποφασίζουν με ποια καψουροτράγουδα θα ζαλιστεί το έθνος την επόμενη σεζόν, όλα αυτά και χιλάδες άλλα συνθέτουν μια τεράστια μηχανή παραγωγής «ειδώλων», χρήματος, ονείρων και δόξας, μια μηχανή που έργο της είναι να χαϊδεύει το συλλογικό υπογάστριο ανταποκρινόμενη στην ακόρεστη δίψα του κοινού για κάτι που να μοιάζει με διασκέδαση.
Στην Ελλάδα βέβαια δεν χρειάζεται να επισημάνουμε ότι όλα αυτά παίζονται σε μια μικρόψυχη και μικρόνοη κλίμακα, ένα μόλις βήμα μετά την καλύβα του Καραγκιόζη, τους Απάχηδες των Αθηνών και την μάντρα του Ατίκ.
συνεχίζεται ...