έχω την εντύπωση ότι ζούμε σε μια χώρα που διαθέτει 666 θετρικές σκηνές και καθόλου θέατρο
Το σοβαρό, καλό θέατρο στη χώρα μας πεθαίνει, αν δεν έχει ήδη αφήσει την τελευταία του πνοή.
Αυτό που ζει είναι κάτι καλοκαιρινές επιθεωρήσεις και μερικές χειμωνιάτικες απόπειρες κάποιων ανθρώπων να αποδείξουν ότι κατέχουν κάτι για το οποίο δεν έχουν την παραμικρή ιδέα : να μαγέψουν τον κόσμο.
Γιατί αυτό κάνει το καλό θέατρο, είτε πρόκειται για δράμα, είτε για κωμωδία..
Υπάρχουν παραστάσεις που γίνονται επιτυχία, που γεμίζουν την αίθουσα, αλλά ακόμα και αυτές δεν είναι θέατρο. Είναι απλά ένα συμφωνημένο ραντεβού ενός γνωστού ηθοποιού με το κοινό του. Με το πρόσχημα του θεάτρου οι περισσότεροι έλληνες και ελληνίδες ηθοποιοί συναντούν τους οπαδούς τους και τους επιτρέπουν να τους απολαύσουν ζωντανά σε κάτι που δεν μοιάζει ούτε κατά διάνοια με ηθοποιία. Είναι μόνο και μόνο μια εναλλαγή από σκέρτσα, μούτες και νάζια : αυτό είναι ηθοποιία για το 99% των ελλήνων ηθοποιών που εμφανίζονται αυτή τη στιγμή σε ελληνικές θεατρικές σκηνές.
Ισως το χειρότερο που συμβαίνει στο ελληνικό θέατρο είναι ότι ο ένας μετά τον άλλον οι τελευταίοι δάσκαλοι της δραματικής τέχνης αποσύρονται ή πεθαίνουν και το κενό που αφήνουν πίσω τους είναι τεράστιο.
Αν οι επόμενες γενιές ελλήνων ηθοποιών διδαχθούν από τους σημερινούς, είναι ασφαλές να προβλέψει κανείς ότι το ελληνικό θέατρο σε λίγα χρόνια θα αρχίζει και θα τελειώνει με τον Μπαρμπα Μυτούση.
[απορώ πάντως που υπάρχουν άνθρωποι που πληρώνουν ειστήριο για να δουν ελληνική θεατρική παράσταση ...]
7 σχόλια:
Να μαντέψω...μόλις βγήκες από μία κακή θεατρική παράσταση;
ναι αλλά δώσε και μερικά παραδείγματα να γίνει κουβέντα. Διότι για πολλές παραστάσεις έχεις απόλυτο δίκιο, ίσως για την πλειοψηφία. Όμως δεν είναι όλες έτσι. Ας πούμε εγώ το "Ενας στους δέκα", τη "Φαρσα της οδού Γουλγουορθ" και το "Ξύπνημα της Άνοιξης" δεν θα τα έβαζα σε αυτή την κατηγορία. Δεν είμαι όμως και ιδικός οπότε μπορεί να κάνω και λάθος.
Καλή σου μέρα.
Χαιρετώ.
Σε γενικές γραμμές συμφωνώ, αλλά επέτρεψέ μου δυο παρατηρήσεις, γιατί μου φαίνεται λίγο αφοριστικό και απαισιόδοξο το κείμενό σου σε σχέση με την πραγματικότητα.
Α. Ναι, υπάρχουν χάλια ηθοποιοί, χάλια σκηνοθέτες. Δεν σημαίνει όμως ότι είναι η πλειοψηφία, ούτε το 99%. Υπάρχουν πολλοί που κάνουν καλή δουλειά και χαίρεσαι να βλέπεις τις παραστάσεις τους και να τις πληρώνεις, εξάλλου η τέχνη πιστεύω πρέπει να πληρώνεται για να συνεχίσει να υπάρχει.
Και κάτι άλλο:
Β. "Αν οι επόμενες γενιές ελλήνων ηθοποιών διδαχθούν από τους σημερινούς, είναι ασφαλές να προβλέψει κανείς ότι το ελληνικό θέατρο σε λίγα χρόνια θα αρχίζει και θα τελειώνει με τον Μπαρμπα Μυτούση."
Οι σημερινές όμως διδάχτηκαν από τις προηγούμενες, και πίστεψέ με:
(α) Δεν σημαίνει ότι ένας καλός ηθοποιός είναι και καλός δάσκαλος. Συχνά είναι απογοητευτικός δάσκαλος. Αυτό από εμπειρία.
(β) όταν λες παλιούς, ποιους εννοείς; Γιατί πληθώρα παλιών ηθοποιών, ειδικά του παλιού κωμικού κινηματογράφου, είχαν τη μπαλαφάρα, τη μούτα και την ευκολία, ψωμοτύρι. Άσε που γελάμε και σήμερα μαζί τους, στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι είχαν τυποποιηθεί.
Αυτά :)
ἤθελα νά μπῶ νά σέ ῥωτήσω, νά μοῦ προτείνεις καμιά παράσταση, ἀλλά εἶδα καί τήν τελευταία σου παράγραφο ὁπότε...
αφορμή για το σχόλιο ήταν η παράσταση Βασίλισσα της Ομορφιάς
όμως η γενικότερη άποψή μου βασίζεται σε όλες [εκτός σπανίων εξαιρέσεων] είναι όλες οι παραστάσεις που έχω δει μέχρι σήμερα
axairefti είμαι γενικά αφοριστικός και απαισιόδοξος ;)
συμφωνώ για τους παλιούς ηθοποιούς του σινεμά, αλλά μιλάμε για το θέατρο
και πραγματικά στο θέατρο είχαμε ιεαρά τέρατα
Λαμπέτη, Μανωλίδου, Ζαβιτσιάνου, Τουρνάκη, και φυσικά η δική σας Μπεμπεδέλη είναι μερικά ονόματα που μου έρχονται στο νου
αρχηγέ δεν μπορώ να σε βοηθήσω
[μου λένε ότι γίνεται καλή δουλειά στο Απλό Θέατρο αλλά μη σε πάρω και στο λαιμό μου] ;)
η απουσία του Λ.Βογιατζή από τη φετινή θεατρική Αθήνα είναι εμφανής.
υπομονή.
Άμα δεις μια φορά εγγλέζους θεατρικούς ηθοποιούς καταλαβαίνεις το μέγεθος της ανεπάρκειας των ελλήνων.
Δημοσίευση σχολίου