"If you have faith about these things then you realise that judgment is made by other people. If you believe in God, it's made by God as well."
δήλωσε ο Τόνυ Μπλέρ ...
συμπέρασμα : ο μωάμεθ λέει στους φανατικούς ισλαμιστές να βάζουν βόμβες κι ο Θεός λέει στον Τόνυ να βομβαρδίσει το Ιράκ
απορία : αντί να μιλάει με τον Μπλερ ο θεός δεν πάει καλύτερα να ρωτήσει την Αλέξα πόσο δημοφιλής είναι μπας και ξεσκάσει λιγάκι?
Τετάρτη, Μαρτίου 08, 2006
για την ημέρα της γυναίκας
υπολογίζεται ότι 1,7 - 3,4 εκατ γυναίκες στις ΗΠΑ είναι ή υπήρξαν παντρεμένες με ομοφυλόφιλους
για την Ελλάδα δεν υπάρχουν στοιχεία ...
also sprach zarathustra
είτε το θέλουμε, είτε όχι, είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι ο Νίτσε είναι η μοίρα μας
γιατί αν ο Νίτσε ήταν ο οραματιστής, εμείς είμαστε το όραμά του ...
είμαστε αυτό που εκείνος αποκαλούσε "ο τελευταίος άνθρωπος".
γράφει λοιπόν ο Τειρεσίας της ύπαρξης
"αλλοίμονο, θα έρθει ο καιρός που ο άνθρωπος δεν θα μπορεί να γεννήσει κανένα αστέρι πια
αλλοίμονο, θα έρθει ο καιρός του πιο αξιοπεριφρόνητου ανθρώπου που δεν θα μπορεί πια να περιφρονεί τον εαυτό του
....
δείτε ... σας δείχνω τον τελευταίο άνθρωπο
....
η γη θα μικρύνει και πάνω της θα χοροπηδά ο τελευταίος άνθρωπος που τα μικραίνει όλα.
το γένος του είναι ακατάλυτο σαν του ψύλλου
ο τελευταίος άνθρωπος ζει πιο πολλά χρόνια απ όλους
εφεύραμε την ευτυχία - λένε οι τελευταίοι άνθρωποι και κλείνουν το μάτι
...
ένα κοπάδι και κανένας βοσκός. όλοι θέλουν το ίδιο. όλοι είναι το ίδιο : όποιος αισθάνεται διαφορετικός πάει μόνος του στο φρενοκομείο"
σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά?
γιατί αν ο Νίτσε ήταν ο οραματιστής, εμείς είμαστε το όραμά του ...
είμαστε αυτό που εκείνος αποκαλούσε "ο τελευταίος άνθρωπος".
γράφει λοιπόν ο Τειρεσίας της ύπαρξης
"αλλοίμονο, θα έρθει ο καιρός που ο άνθρωπος δεν θα μπορεί να γεννήσει κανένα αστέρι πια
αλλοίμονο, θα έρθει ο καιρός του πιο αξιοπεριφρόνητου ανθρώπου που δεν θα μπορεί πια να περιφρονεί τον εαυτό του
....
δείτε ... σας δείχνω τον τελευταίο άνθρωπο
....
η γη θα μικρύνει και πάνω της θα χοροπηδά ο τελευταίος άνθρωπος που τα μικραίνει όλα.
το γένος του είναι ακατάλυτο σαν του ψύλλου
ο τελευταίος άνθρωπος ζει πιο πολλά χρόνια απ όλους
εφεύραμε την ευτυχία - λένε οι τελευταίοι άνθρωποι και κλείνουν το μάτι
...
ένα κοπάδι και κανένας βοσκός. όλοι θέλουν το ίδιο. όλοι είναι το ίδιο : όποιος αισθάνεται διαφορετικός πάει μόνος του στο φρενοκομείο"
σας θυμίζουν τίποτα όλα αυτά?
Τρίτη, Μαρτίου 07, 2006
τελικά η μεγάλη σταρ διεθνούς φήμης
που θα παρουσιάσει μαζί με τον Σάκη Ρουβά την Γιουροβίζιον είναι η Maria Menounos ???
τελικά δεν θα τρελαθούμε μόνοι μας θα μας τρελάνει η ΕΡΤ
τελικά δεν θα τρελαθούμε μόνοι μας θα μας τρελάνει η ΕΡΤ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ
το blog μου με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζει σε παγκόσμια αποκλειστικότητα
φωτογραφία του πιο δημοφιλούς blogger της ελληνικής μπλογκόσφαιρας
ο φίλος γπ μου θύμισε τον Philip Larkin
This Be the Verse
They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.
But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.
Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out as early as you can,
And don't have any kids yourself.
They fuck you up, your mum and dad.
They may not mean to, but they do.
They fill you with the faults they had
And add some extra, just for you.
But they were fucked up in their turn
By fools in old-style hats and coats,
Who half the time were soppy-stern
And half at one another's throats.
Man hands on misery to man.
It deepens like a coastal shelf.
Get out as early as you can,
And don't have any kids yourself.
το ζεν και πως θα το αποκτήσετε
heaven, 06/03/07
μια καλή αρχή θα ήταν να σταματήσετε για λίγο το blogging
να πάτε μια βόλτα σε μια ακροθαλασσιά
και να πάρετε μια βαθειά αναπνοή
σκέψου
όταν με πιάνουν τα νεύρα μου
η σκέψη που με παρηγορεί είναι πως
την ίδια στιγμή ταξιδεύω στο διάστημα με ταχύτητα 1600 χιλ την ώρα γύρω από τον άξονα της Γης
ταυχτόχρονα κάνω ένα άλλο ταξίδι γύρω από τον Ηλιο με ταχύτητα 108.000 χιλ την ώρα
την ίδια στιγμή μαζί με το υπόλοιπο ηλιακό σύστημα ταξιδεύω με τα ταχύτητα 11 χιλ το δευτερόλεπτο γύρω από το κέντρο του Γαλαξία
κι ο γαλαξίας απομακρύνεται από όλους τους άλλους με ασύλληπτες ταχύτητες
κι εγώ κάθομαι και γράφω μαλακίες
η σκέψη που με παρηγορεί είναι πως
την ίδια στιγμή ταξιδεύω στο διάστημα με ταχύτητα 1600 χιλ την ώρα γύρω από τον άξονα της Γης
ταυχτόχρονα κάνω ένα άλλο ταξίδι γύρω από τον Ηλιο με ταχύτητα 108.000 χιλ την ώρα
την ίδια στιγμή μαζί με το υπόλοιπο ηλιακό σύστημα ταξιδεύω με τα ταχύτητα 11 χιλ το δευτερόλεπτο γύρω από το κέντρο του Γαλαξία
κι ο γαλαξίας απομακρύνεται από όλους τους άλλους με ασύλληπτες ταχύτητες
κι εγώ κάθομαι και γράφω μαλακίες
στης blogόσφαιρας την ολόμαυρη ράχη
περπατούσε η λόξα μονάχη
και συνομιλούσε με την Αλέξα
πάντως από ρουφιανοχώρι εξελιχτήκαμε ... γίναμε -----χώρι
μπράβο μας ... και σ ανώτερα
και συνομιλούσε με την Αλέξα
πάντως από ρουφιανοχώρι εξελιχτήκαμε ... γίναμε -----χώρι
μπράβο μας ... και σ ανώτερα
Κυριακή, Μαρτίου 05, 2006
I hate to spoil the party
αλλά απεχθάνομαι τις απόκριες
ο,τιδήποτε έχει να κάνει με καρναβάλι και καρναβαλιστές με ρίχνει σε βαθειά κατάθλιψη
όχι πως τον υπόλοιπο καιρό δεν είμαι σε κατάθλιψη αλλά αυτή η δήθεν γιορτινή ατμόσφαιρα της αποκριάς με οδηγεί αυτόματα στα πιο σκοτεινά βάθη της κατατονίας
για να είμαι ειλικρινής δεν τα πάω καλά με τις γιορτές αλλά ειδικά τις απόκριες με πιάνει κάτι που δεν μπορώ να το περιγράψω
όλη αυτή η faux διονυσιακή ατμόσφαιρα με κάνει να θέλω να εκραγώ μέσα στο σαλόνι κάποιου
όμως επειδή προς το παρόν βρίσκομαι στο σπίτι της αδελφής μου λέω να κάνω υπομονή και να την απαλλάξω τη γυναίκα από το να σκουπίζει αύριο τα χαλιά της από τα απομεινάρια μιας τρελής βραδυάς καρναβαλιού
ο,τιδήποτε έχει να κάνει με καρναβάλι και καρναβαλιστές με ρίχνει σε βαθειά κατάθλιψη
όχι πως τον υπόλοιπο καιρό δεν είμαι σε κατάθλιψη αλλά αυτή η δήθεν γιορτινή ατμόσφαιρα της αποκριάς με οδηγεί αυτόματα στα πιο σκοτεινά βάθη της κατατονίας
για να είμαι ειλικρινής δεν τα πάω καλά με τις γιορτές αλλά ειδικά τις απόκριες με πιάνει κάτι που δεν μπορώ να το περιγράψω
όλη αυτή η faux διονυσιακή ατμόσφαιρα με κάνει να θέλω να εκραγώ μέσα στο σαλόνι κάποιου
όμως επειδή προς το παρόν βρίσκομαι στο σπίτι της αδελφής μου λέω να κάνω υπομονή και να την απαλλάξω τη γυναίκα από το να σκουπίζει αύριο τα χαλιά της από τα απομεινάρια μιας τρελής βραδυάς καρναβαλιού
mhlestipotallogr
Είχα το όνειρο να δω το manifestogr μέσα στα 50 blogs του κόσμου σύμφωνα με το technorati. Έκανα υπομονή και ήθελα να περιμένω μέχρι τiς 13 Μαρτίου, αλλά σήμερα ανακάλυψα ότι το manifestogr βρίσκεται στην θέση 3! Δεν ευχαριστώ κανέναν τα κατάφερα μόνος μου!
με λίγα λόγια : πές μας τι πίνεις και δεν μας δίνεις
με λίγα λόγια : πές μας τι πίνεις και δεν μας δίνεις
Σάββατο, Μαρτίου 04, 2006
- και τώρα τι κάνουμε?
- τι εννοείς?
- ό,τι ήταν να πάει στραβά, πήγε στραβά
- ας προσέχαμε
- οκ δεν προσέξαμε, αλλά μην αρχίσεις τα στάλεγα
- οκ, στάλεγα
- ναι μου τάλεγες ...
- κι εσύ δεν μ άκουγες
- κι εγώ δεν σάκουγα, αλλά τώρα τι κάνουμε?
- και να σου πω θα μ ακούσεις ?
- θα σ' ακούσω ...
- κάνε μια προσευχή, είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις ...
- ναι, αλλά δεν έχεις ακούσει που λένε πως περισότερα δάκρυα έχουν χυθεί για προσευχές που εισακούστηκαν παρά για προσευχές που δεν εισακούστηκαν
- πάλι δεν μ ακούς ...
- οκ έχεις δίκιο ... τι κάνουμε λοιπόν ?
- κάνε μια προσευχή και προσευχήσου να μην εισακουστεί
- τι εννοείς?
- ό,τι ήταν να πάει στραβά, πήγε στραβά
- ας προσέχαμε
- οκ δεν προσέξαμε, αλλά μην αρχίσεις τα στάλεγα
- οκ, στάλεγα
- ναι μου τάλεγες ...
- κι εσύ δεν μ άκουγες
- κι εγώ δεν σάκουγα, αλλά τώρα τι κάνουμε?
- και να σου πω θα μ ακούσεις ?
- θα σ' ακούσω ...
- κάνε μια προσευχή, είναι το μόνο που μπορείς να κάνεις ...
- ναι, αλλά δεν έχεις ακούσει που λένε πως περισότερα δάκρυα έχουν χυθεί για προσευχές που εισακούστηκαν παρά για προσευχές που δεν εισακούστηκαν
- πάλι δεν μ ακούς ...
- οκ έχεις δίκιο ... τι κάνουμε λοιπόν ?
- κάνε μια προσευχή και προσευχήσου να μην εισακουστεί
instead of spring
These are my lips, but they whisper sorrow
This is my voice, but it's telling lies
I know how to laugh, but I don't know happiness
And I must confess, instead of spring, it's always winter
And my heart has always been a lonely hunter, but still ...
This is my voice, but it's telling lies
I know how to laugh, but I don't know happiness
And I must confess, instead of spring, it's always winter
And my heart has always been a lonely hunter, but still ...
Παρασκευή, Μαρτίου 03, 2006
το θέμα με τον Θέμο
με αφορμή ένα ποστ της αγαπημένης μου κωσταντίνας
με τρόμο διάβασα πως η φίλη μου εκφράζει τον θαυμασμό της για την στάση που τήρησε ο Α. Κανάκης στη χθεσινή εκπομπή του Μάκη
με ακόμα μεγαλύτερο τρόμο διαπιστώνω πως θεωρεί το κόψιμο της εκπομπής του Θ. Αναστασιάδη ως άσκηση λογοκρισίας από τον γενικό δερβέναγα του καναλιού Ν. Χατζηνικολάου
ότι ο Ν. Χατζηνικολάου έχει χάσει εδώ και καιρό (αν την είχε ποτέ) οποιαδήποτε επίφαση σοβαρότητας από τη στιγμή που βγαίνει κάθε μέρα και συνομιλεί σε πορτοπαράθυρα με τους εθνικούς σχιζοφρενείς Γ. Τράγκα και Ν. Κακαουνάκη
αλλά το να παρουσιάζεται το κόψιμο του Θέμου ως λογοκρισία ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη μου φαντασία
γλυκειά μου Κωσταντίνα
Ο Θ. Αναστασιάδης είναι ένας μπουχέσας ολκής που το μόνο που κάνει καλά είναι να μεταφέρει τον χοντρό του κώλο και τα κρύα του αστεία από κανάλι σε κανάλι και από έντυπο σε έντυπο
πάγια τακτική του, όταν δεν παίζει το παπαγαλάκι της Σοφοκλέους, είναι να μεταφέρεται από εδώ κι από κει εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μεγαλύτερη αμοιβή και υπογράφοντας μεγαλύτερα συμβόλαια
συνηθίζει επίσης από κάθε καινούριο μετερίζι να δαγκώνει το χέρι που μέχρι χθες τον τάιζε χοντρά
μόνο στην ελλάδα ένας άνθρωπος με την άρθρωση του Αναστασιάδη θα γινόταν τηλεοπτικός αστήρ, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα
τώρα λοιπόν έπεσε θύμα "λογοκρισίας" κι εγώ είμαι το σούπερμόντελ Ζιζέλ
όσο για τον Κανάκη ο οποίος ευθύνεται για ομαδικές λοβοτομές στο πανελλήνιο μέσα από τις εκπομπές των ΑΜΑΝ κάτι μου λέει πως ούτε του περνάει από το μυαλό να σατυρίσει ή έστω να θίξει κάτι που αφορά στο κανάλι που εργάζεται
λοιπόν κωσταντίνα θυμήσου τη στιγμή που στο είπα
σύντομα θα τους δούμε κάπου όλους μαζί σε κάποιο άλλο κανάλι να γλείφει ο ένας τον κώλο του άλλου
μέχρι τότε ... υπομονή
κι επειδή δεν θέλω να μεκατηγορήσει κάποιος για ανωνυμία : Δ. Γαλάνης
με τρόμο διάβασα πως η φίλη μου εκφράζει τον θαυμασμό της για την στάση που τήρησε ο Α. Κανάκης στη χθεσινή εκπομπή του Μάκη
με ακόμα μεγαλύτερο τρόμο διαπιστώνω πως θεωρεί το κόψιμο της εκπομπής του Θ. Αναστασιάδη ως άσκηση λογοκρισίας από τον γενικό δερβέναγα του καναλιού Ν. Χατζηνικολάου
ότι ο Ν. Χατζηνικολάου έχει χάσει εδώ και καιρό (αν την είχε ποτέ) οποιαδήποτε επίφαση σοβαρότητας από τη στιγμή που βγαίνει κάθε μέρα και συνομιλεί σε πορτοπαράθυρα με τους εθνικούς σχιζοφρενείς Γ. Τράγκα και Ν. Κακαουνάκη
αλλά το να παρουσιάζεται το κόψιμο του Θέμου ως λογοκρισία ξεπερνάει και την πιο αρρωστημένη μου φαντασία
γλυκειά μου Κωσταντίνα
Ο Θ. Αναστασιάδης είναι ένας μπουχέσας ολκής που το μόνο που κάνει καλά είναι να μεταφέρει τον χοντρό του κώλο και τα κρύα του αστεία από κανάλι σε κανάλι και από έντυπο σε έντυπο
πάγια τακτική του, όταν δεν παίζει το παπαγαλάκι της Σοφοκλέους, είναι να μεταφέρεται από εδώ κι από κει εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μεγαλύτερη αμοιβή και υπογράφοντας μεγαλύτερα συμβόλαια
συνηθίζει επίσης από κάθε καινούριο μετερίζι να δαγκώνει το χέρι που μέχρι χθες τον τάιζε χοντρά
μόνο στην ελλάδα ένας άνθρωπος με την άρθρωση του Αναστασιάδη θα γινόταν τηλεοπτικός αστήρ, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα
τώρα λοιπόν έπεσε θύμα "λογοκρισίας" κι εγώ είμαι το σούπερμόντελ Ζιζέλ
όσο για τον Κανάκη ο οποίος ευθύνεται για ομαδικές λοβοτομές στο πανελλήνιο μέσα από τις εκπομπές των ΑΜΑΝ κάτι μου λέει πως ούτε του περνάει από το μυαλό να σατυρίσει ή έστω να θίξει κάτι που αφορά στο κανάλι που εργάζεται
λοιπόν κωσταντίνα θυμήσου τη στιγμή που στο είπα
σύντομα θα τους δούμε κάπου όλους μαζί σε κάποιο άλλο κανάλι να γλείφει ο ένας τον κώλο του άλλου
μέχρι τότε ... υπομονή
κι επειδή δεν θέλω να μεκατηγορήσει κάποιος για ανωνυμία : Δ. Γαλάνης
xanomaste...ki eimaste toso konta...
μου γράφει ένας ανώνυμος
1. αν είμαστε τόσο κοντά δεν θα χανόμασταν
2. αν χανόμαστε δεν είμασταν και τόσο κοντά
1. αν είμαστε τόσο κοντά δεν θα χανόμασταν
2. αν χανόμαστε δεν είμασταν και τόσο κοντά
from ashes to ashes
The shrieking of nothing is killing me
Just pictures of jap girls in synthesis and i
Ain’t got no money and I ain’t got no hair
And I’m hoping to kick but the planet it’s glowing
Ashes to ashes, funk to funky
We know major tom’s a junkie
Strung out in heaven’s high
Hitting an all-time low
καμμιά φορά ...
η σιωπή ΕΙΝΑΙ χρυσός
καμμιά φορά αν δεν ουρλιάξεις θα πλαντάξεις
καμμιά φορά πρέπεινα κάνεις πίσω
κι άλλοτε πάλι να ριχτείς μπροστά
καμμιά φορά πρέπει να κλείνεις την πόρτα σου
κι άλλες φορές να βγαίνεις στον κόσμο
καμμιά φορά λέω ν αλλάξω ουρανό
καμμιά φορά αν δεν ουρλιάξεις θα πλαντάξεις
καμμιά φορά πρέπεινα κάνεις πίσω
κι άλλοτε πάλι να ριχτείς μπροστά
καμμιά φορά πρέπει να κλείνεις την πόρτα σου
κι άλλες φορές να βγαίνεις στον κόσμο
καμμιά φορά λέω ν αλλάξω ουρανό
Πέμπτη, Μαρτίου 02, 2006
question:
How could you feel like a
total daredevil
and at the same time
feel like a
vulnerable old beggar?
Answer:
When aggressive rage and insecure fear
get together in one head, namely yours.
It's odd how you really want to take a chance,
no matter how crazy,
and fight to defeat injustice
especially when bullies are involved
that's your daredevil side
and then
in one second how could you
be shivering in terror that whatever you do
is going to be a disastrous step toward oblivion
you feel surging power and fragile vulnerability
and the memories of last Christmas rejection
still swirling around in your head
and isn't it wonderful?
you swagger on
full of bravado
trembling all the way?
How could you feel like a
total daredevil
and at the same time
feel like a
vulnerable old beggar?
Answer:
When aggressive rage and insecure fear
get together in one head, namely yours.
It's odd how you really want to take a chance,
no matter how crazy,
and fight to defeat injustice
especially when bullies are involved
that's your daredevil side
and then
in one second how could you
be shivering in terror that whatever you do
is going to be a disastrous step toward oblivion
you feel surging power and fragile vulnerability
and the memories of last Christmas rejection
still swirling around in your head
and isn't it wonderful?
you swagger on
full of bravado
trembling all the way?
και μια και είμαστε σε εβδομάδα Οσκαρ
το καλύτερο ποστ που διάβασα σε έναν χρόνο που ασχολούμαι με την ελληνική blogόσφαιρα
click ... just click ...
and the oscar goes to ...
click ... just click ...
and the oscar goes to ...
σήμερα οικουρώ
η μόνη μου επαφή με τον έξω κόσμο είναι το Διαδίκτυο
τι τραγικό για έναν άνθρωπο οι μόνες του επαφές να είναι διαδικτυακές θα μου πείτε
και θάχετε δίκιο
αλλά όποιος έχει καεί φυσάει και το γιαούρτι θα σας πω και δεν θάχω άδικο
τι τραγικό για έναν άνθρωπο οι μόνες του επαφές να είναι διαδικτυακές θα μου πείτε
και θάχετε δίκιο
αλλά όποιος έχει καεί φυσάει και το γιαούρτι θα σας πω και δεν θάχω άδικο
παιδιά τι έγινε τελικά με το πουλόβερ του Καποδίστρια?
ξηλώθηκε ή ακόμα?
η πραγματικότητα μας εκδικείται
δεν εξηγείται αλλοιώς
χθες έστρεψα το βλέμμα για μια στιγμή στο κουτί της αποβλάκωσης και διάβασα
"ξηλώνεται το πουλόβερ του Καποδίστρια"
πάνω από αυτή τη φράση η Ολγα Τρέμει έτρεμε από την προσπάθεια να φανεί σοβαρή
αλλά η οποιαδήποτε σοβαρότητα είχε πάει περίπατο μαζί με το πουλόβερ του Καποδίστρια και το τάνγκα του Παπαφλέσσα
έχουμε τρελαθεί όλοι έτσι?
γι αυτό και συνεχίζουμε να υποκρινόμαστε πως ζούμε μέσα σ αυτό το τρελλάδικο
όπου κουκουλοφόροι απαγάγουν παιδιά για εμπόριο οργάνων
όπου μεγαλογιατροί με κλινικές πουλάνε παιδιά για υιοθεσίες και όργανα
όπου οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να ζουν και να θησαυρίζουν χωρίς τίποτα να μπορεί να τους σταματήσει
όπου η γυναίκα που τα πήρε χοντρά για να μη διώξει κανέναν για την απάτη του χρηματιστήριου ζητάει τώρα από το Παρίσι "δίκαιη δίκη"
όπου ούτε ένας πελάτης της vodafone δεν ακύρωσε τη σύνδεσή του με την εταιρεία μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών
όπου οι τράπεζες αρνούνται να δώσουν τα λεφτά που μάζεψαν για να σωθούν άρρωστα παιδιά που δεν σώθηκαν
όπου εμείς τ ακούμε και τα μαθαίνουμε και τα προσπερνάμε όλα αυτά σαν να μη συμβαίνει τίποτα
ίσως τελικά να μη συμβαίνει τίποτα
τι να συμβεί στο τίποτα?
η πραγματικότητα μας εκδικείται
δεν εξηγείται αλλοιώς
χθες έστρεψα το βλέμμα για μια στιγμή στο κουτί της αποβλάκωσης και διάβασα
"ξηλώνεται το πουλόβερ του Καποδίστρια"
πάνω από αυτή τη φράση η Ολγα Τρέμει έτρεμε από την προσπάθεια να φανεί σοβαρή
αλλά η οποιαδήποτε σοβαρότητα είχε πάει περίπατο μαζί με το πουλόβερ του Καποδίστρια και το τάνγκα του Παπαφλέσσα
έχουμε τρελαθεί όλοι έτσι?
γι αυτό και συνεχίζουμε να υποκρινόμαστε πως ζούμε μέσα σ αυτό το τρελλάδικο
όπου κουκουλοφόροι απαγάγουν παιδιά για εμπόριο οργάνων
όπου μεγαλογιατροί με κλινικές πουλάνε παιδιά για υιοθεσίες και όργανα
όπου οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να ζουν και να θησαυρίζουν χωρίς τίποτα να μπορεί να τους σταματήσει
όπου η γυναίκα που τα πήρε χοντρά για να μη διώξει κανέναν για την απάτη του χρηματιστήριου ζητάει τώρα από το Παρίσι "δίκαιη δίκη"
όπου ούτε ένας πελάτης της vodafone δεν ακύρωσε τη σύνδεσή του με την εταιρεία μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών
όπου οι τράπεζες αρνούνται να δώσουν τα λεφτά που μάζεψαν για να σωθούν άρρωστα παιδιά που δεν σώθηκαν
όπου εμείς τ ακούμε και τα μαθαίνουμε και τα προσπερνάμε όλα αυτά σαν να μη συμβαίνει τίποτα
ίσως τελικά να μη συμβαίνει τίποτα
τι να συμβεί στο τίποτα?
Τρίτη, Φεβρουαρίου 28, 2006
do you know
... how lost I've been
At the thought of reminiscing
And how lips that taste of tears
Lose their taste for kissing
At the thought of reminiscing
And how lips that taste of tears
Lose their taste for kissing
σήμερα κλείνουμε ένα χρόνο κι ίσως πρέπει ...
πέρυσι τέτοια εποχή άρχισα να γράφω σε τούτο εδώ το blog
ακόμα δεν έχω καταλάβει τι ήταν αυτό που μ έκανε να το αποφασίσω
διάβαζα διάφορα blog ανθρώπων από την Αμερική και την Ευρώπη,
αλλά δεν είχα και μεγάλη ιδέα για το τι γινόταν στην Ελλάδα
φαντάζομαι πως αυτό που μ έκανε να το αποφασίσω ήταν για να δώσω διέξοδο στον καταπιεσμένο, ψιλοφασιστάκο εκδότη που έκρυβα μέσα μου
μετά από αρκετά χρόνια στο βδελυρό επάγγελμα της δημοσιογραφίας είχα επιτέλους τη δυνατότητα να γράφω και να δημοσιεύω αυτά που ήθελα χωρίς να έχω κανέναν πάνω από το κεφάλι μου
στην αρχή βασανίστηκα λιγάκι για τη μορφή και το περιεχόμενο και το τι θα έπρεπε να περιέχει ή όχι το blog μου ...
ήθελα να είναι προσωπικό, αλλά όχι πολύ προσωπικό
πολιτικό, αλλά όχι πολύ πολιτικό
σοβαρό, αλλά όχι πολύ σοβαρό
κίτρινο, αλλά όχι πολύ κίτρινο
αστείο, αλλά όχι κωμικό
μια σύντομη περιήγηση στα άλλα ελληνικά blogs μου έδωσε να καταλάβω πως παρά τις γκρίνιες μερικών ο πήχυς ήταν ψηλότερα απ ότι νόμιζα ... υπήρχαν εκεί έξω blogs με α------α που λένε για να χρησιμοποιήσω μια λαική έκφραση
στην αρχή κάθε φορά που πάταγα publish μ έπιανε ένας φόβος
"ποιος θα τα διαβάσει?" σκεφτόμουν και κυρίως "τι θα σκεφτεί για μένα"
όπως πολύ σύντομα τα ξεπέρασα όλα αυτά και αφορμή γι αυτό ήταν ο πρώτος μου διαδικτυακός καυγάς (αν μπορεί να υπάρχει κάτι τέτοιο)
εκεί κατάλαβα πως τελικά δεν έχει σημασία τι θα σκεφτούν οι άλλοι
ούτε έχει σημασία αν αυτά που γράφεις θα αρέσουν ή όχι
ούτε αν θα θυμώσουν ή θα ευχαριστήσουν κάποιους
το μόνο που έχει σημασία είναι να έχουν έστω κι ένα μικρό ψίχουλο αλήθειας
της δικής μου προσωπικής αλήθειας που ήθελε να εκφραστεί και να επικοινωνήσει και να πει στον κόσμο αυτά που σκεφτόταν και ένοιωθε και φοβόταν και αγαπούσε
ναι, με νοιάζει πόσοι διαβάζουν το blog μου, δεν θα πω ψέμματα
ναι, με νοιάζει ακόμα πιο πολύ ποιοι το διαβάζουν
ναι, είμαι κι εγώ ματαιόδοξος
όμως ποτέ δεν έγραψα ούτε μια λέξη με τη σκέψη πόσοι ή ποιοι θα την διαβάσουν
στο κάτω - κάτω σ όποιον αρέσει , σ όποιον δεν αρέσει ας κάνει τη βόλτα του
δόξα τω θεώ υπάρχουν τόσο πολλά blogs εκεί έξω και κάθε μέρα γίνονται όλο και περισότερα
εκτός από δυο τρία άτομα δεν ξέρω ακόμα ποιοι με διαβάζουν και πόσοι από αυτούς τους αρέσει ή όχι
τέλος, για να μη σας κουράζω θα ήθελα να πω πως παρά τη φιλονικία και την παραξενιά που με χαρακτηρίζει η ελληνική blogόσφαιρα με αγκάλιασε με ανοχή και ευγένεια και την ευχαριστώ γι αυτό
επίσης θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη απ όλους όσους πιθανόν πλήγωσα με κάποια κουταμάρα που έγραψα
από αύριο αρχίζουμε τον δεύτερο χρόνο και θα έχουμε πολλές ευκαιρίες να γράψουμε πολλές κουταμάρες
no?
ακόμα δεν έχω καταλάβει τι ήταν αυτό που μ έκανε να το αποφασίσω
διάβαζα διάφορα blog ανθρώπων από την Αμερική και την Ευρώπη,
αλλά δεν είχα και μεγάλη ιδέα για το τι γινόταν στην Ελλάδα
φαντάζομαι πως αυτό που μ έκανε να το αποφασίσω ήταν για να δώσω διέξοδο στον καταπιεσμένο, ψιλοφασιστάκο εκδότη που έκρυβα μέσα μου
μετά από αρκετά χρόνια στο βδελυρό επάγγελμα της δημοσιογραφίας είχα επιτέλους τη δυνατότητα να γράφω και να δημοσιεύω αυτά που ήθελα χωρίς να έχω κανέναν πάνω από το κεφάλι μου
στην αρχή βασανίστηκα λιγάκι για τη μορφή και το περιεχόμενο και το τι θα έπρεπε να περιέχει ή όχι το blog μου ...
ήθελα να είναι προσωπικό, αλλά όχι πολύ προσωπικό
πολιτικό, αλλά όχι πολύ πολιτικό
σοβαρό, αλλά όχι πολύ σοβαρό
κίτρινο, αλλά όχι πολύ κίτρινο
αστείο, αλλά όχι κωμικό
μια σύντομη περιήγηση στα άλλα ελληνικά blogs μου έδωσε να καταλάβω πως παρά τις γκρίνιες μερικών ο πήχυς ήταν ψηλότερα απ ότι νόμιζα ... υπήρχαν εκεί έξω blogs με α------α που λένε για να χρησιμοποιήσω μια λαική έκφραση
στην αρχή κάθε φορά που πάταγα publish μ έπιανε ένας φόβος
"ποιος θα τα διαβάσει?" σκεφτόμουν και κυρίως "τι θα σκεφτεί για μένα"
όπως πολύ σύντομα τα ξεπέρασα όλα αυτά και αφορμή γι αυτό ήταν ο πρώτος μου διαδικτυακός καυγάς (αν μπορεί να υπάρχει κάτι τέτοιο)
εκεί κατάλαβα πως τελικά δεν έχει σημασία τι θα σκεφτούν οι άλλοι
ούτε έχει σημασία αν αυτά που γράφεις θα αρέσουν ή όχι
ούτε αν θα θυμώσουν ή θα ευχαριστήσουν κάποιους
το μόνο που έχει σημασία είναι να έχουν έστω κι ένα μικρό ψίχουλο αλήθειας
της δικής μου προσωπικής αλήθειας που ήθελε να εκφραστεί και να επικοινωνήσει και να πει στον κόσμο αυτά που σκεφτόταν και ένοιωθε και φοβόταν και αγαπούσε
ναι, με νοιάζει πόσοι διαβάζουν το blog μου, δεν θα πω ψέμματα
ναι, με νοιάζει ακόμα πιο πολύ ποιοι το διαβάζουν
ναι, είμαι κι εγώ ματαιόδοξος
όμως ποτέ δεν έγραψα ούτε μια λέξη με τη σκέψη πόσοι ή ποιοι θα την διαβάσουν
στο κάτω - κάτω σ όποιον αρέσει , σ όποιον δεν αρέσει ας κάνει τη βόλτα του
δόξα τω θεώ υπάρχουν τόσο πολλά blogs εκεί έξω και κάθε μέρα γίνονται όλο και περισότερα
εκτός από δυο τρία άτομα δεν ξέρω ακόμα ποιοι με διαβάζουν και πόσοι από αυτούς τους αρέσει ή όχι
τέλος, για να μη σας κουράζω θα ήθελα να πω πως παρά τη φιλονικία και την παραξενιά που με χαρακτηρίζει η ελληνική blogόσφαιρα με αγκάλιασε με ανοχή και ευγένεια και την ευχαριστώ γι αυτό
επίσης θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη απ όλους όσους πιθανόν πλήγωσα με κάποια κουταμάρα που έγραψα
από αύριο αρχίζουμε τον δεύτερο χρόνο και θα έχουμε πολλές ευκαιρίες να γράψουμε πολλές κουταμάρες
no?
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 27, 2006
είναι ο δικός τους κόσμος
εμείς απλά φυτοζωούμε και πεθαίνουμε σ' αυτόν
στον κόσμο τους έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη την ίδια στιγμή που τα δικαστικά και παραδικαστικά σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο
στον κόσμο τους είναι οκ να γίνεσαι από δήμαρχος υπ εξωτερικών όταν μόλις πριν λίγο καιρό δήλωνες πως δεν πρόκειται να αφήσεις τον δήμο
στον κόσμο τους βρίσκουν φωνές τα φαντάσματα του παρελθόντος και μιλάνε από τις πρώτες σελίδες εφημερίδων
στον κόσμο τους θεωρείται λογικό να συνομιλείς κάθε βράδυ με τον Τράγκα και να θεωρείς τον εαυτό σου σοβαρό δημοσιογράφο
στον κόσμο τους συγχαίρουν τις εταιρείες που υποκλέπτουν τις επικοινωνίες των πολιτών
στον κόσμο τους μετά από αυτό αναλαμβάνουν το υπουργείο πολιτισμού
στον κόσμο τους ένας άνθρωπος που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα μπορούσε να γίνει ένας μέτριος μάγειρος γίνεται πρωθυπουργός
στον κόσμο τους γκροτέκσες σκιές γκροτέσκων ανθρώπων γίνονται βουλευτές και υπουργοί
στον κόσμο τους μπορούν άγνωστοι να σε απαγάγουν, να σε ανακρίνουν, να σε βασανίσουν χωρίς ποτέ να μάθει κανείς πως και γιατί
.....
στον κόσμο τους έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη την ίδια στιγμή που τα δικαστικά και παραδικαστικά σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο
στον κόσμο τους είναι οκ να γίνεσαι από δήμαρχος υπ εξωτερικών όταν μόλις πριν λίγο καιρό δήλωνες πως δεν πρόκειται να αφήσεις τον δήμο
στον κόσμο τους βρίσκουν φωνές τα φαντάσματα του παρελθόντος και μιλάνε από τις πρώτες σελίδες εφημερίδων
στον κόσμο τους θεωρείται λογικό να συνομιλείς κάθε βράδυ με τον Τράγκα και να θεωρείς τον εαυτό σου σοβαρό δημοσιογράφο
στον κόσμο τους συγχαίρουν τις εταιρείες που υποκλέπτουν τις επικοινωνίες των πολιτών
στον κόσμο τους μετά από αυτό αναλαμβάνουν το υπουργείο πολιτισμού
στον κόσμο τους ένας άνθρωπος που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα μπορούσε να γίνει ένας μέτριος μάγειρος γίνεται πρωθυπουργός
στον κόσμο τους γκροτέκσες σκιές γκροτέσκων ανθρώπων γίνονται βουλευτές και υπουργοί
στον κόσμο τους μπορούν άγνωστοι να σε απαγάγουν, να σε ανακρίνουν, να σε βασανίσουν χωρίς ποτέ να μάθει κανείς πως και γιατί
.....
τώρα μάλιστα
«Yπάρχουν παραδείγματα blogger που γράφουν κυριολεκτικά ό,τι τους έρχεται, με περιτύλιγμα ένα δήθεν λογοτεχνικό στυλ και ρομαντική διάθεση. Kι όσο περισσότερο γίνεται της μόδας, βλέπουμε να ασχολούνται με τους άλλους, να νομίζουν ότι είναι οι μεγαλύτεροι blogger, να κουτσομπολεύουν, να διαγκωνίζονται, να ξεσπούν δικτυακοί καβγάδες. Eυτυχώς, υπάρχουν και εξαιρετικά blog».
δηλώνει κάποιος κ Ν. Βασιλάκος, πρόεδρος κάποιας Ενωσης Ελλήνων Χρηστών Ιντερνέτ (καλό το ανέκδοτο της ένωσης)
απορία 1. ο κ Βασιλάκος έχει κάποιο blog?
απορία 2. υπάρχουν κάποιοι κανόνες για το τι πρέπει να γράφουμε ή πως πρέπει να φερόμαστε διααδικτυακά?
απορία 3. τους κανόνες αυτούς τους έχει θεσπίσει η ένωση?
απορία 4. σε ποιους blogger αναφέρεται ο κ Βασιλάκος?
απορία 5. Ο συντάκτης της Καθημερινής έχει πάρει χαμπάρι πως έχουμε μπει στη νέα χιλιετία ή παραμένει στην προηγούμενη?
δηλώνει κάποιος κ Ν. Βασιλάκος, πρόεδρος κάποιας Ενωσης Ελλήνων Χρηστών Ιντερνέτ (καλό το ανέκδοτο της ένωσης)
απορία 1. ο κ Βασιλάκος έχει κάποιο blog?
απορία 2. υπάρχουν κάποιοι κανόνες για το τι πρέπει να γράφουμε ή πως πρέπει να φερόμαστε διααδικτυακά?
απορία 3. τους κανόνες αυτούς τους έχει θεσπίσει η ένωση?
απορία 4. σε ποιους blogger αναφέρεται ο κ Βασιλάκος?
απορία 5. Ο συντάκτης της Καθημερινής έχει πάρει χαμπάρι πως έχουμε μπει στη νέα χιλιετία ή παραμένει στην προηγούμενη?
Σάββατο, Φεβρουαρίου 25, 2006
αυτά για σήμερα
πάω για ύπνο ..........................................................................
APOKLEISTIKO
O Roman κατάφερε να κινηματογραφήσει τον πιο δημοφιλή blogger της ελληνικής blogόσφαιρας
not to miss ... click above
not to miss ... click above
σας τάπα ?
συνομιλώ απευθείας με το Σύμπαν
την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο μου είπε
"αυτή είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή για σένα
δύσκολη και σκοτεινή και πολύ μοναχική
όμως είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που θα έχεις ποτέ
να είσαι τίμιος
και ανοιχτός
και ειλικρινής
να πεις στους άλλους τι έχεις ανάγκη
τι σε κάνει τρελλό
και κυρίως να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν πως δεν πρέπει να παίζουν ούτε με το μυαλό σου, ούτε με την καρδιά σου"
συνενοηθήκαμε ???
- STOP -
την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο μου είπε
"αυτή είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή για σένα
δύσκολη και σκοτεινή και πολύ μοναχική
όμως είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία που θα έχεις ποτέ
να είσαι τίμιος
και ανοιχτός
και ειλικρινής
να πεις στους άλλους τι έχεις ανάγκη
τι σε κάνει τρελλό
και κυρίως να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν πως δεν πρέπει να παίζουν ούτε με το μυαλό σου, ούτε με την καρδιά σου"
συνενοηθήκαμε ???
- STOP -
η διαστροφή της δημοφιλοφιλίας
Βρίσκω πολύ περίεργο το γεγονός πως το blog μου έχει μεγαλύτερη επισκεψιμότητα από τις ιστοσελίδες ανθρώπων που διαβάζω καθημερινά και εκτιμώ πολύ, όπως ο James Wolcott, η psylikatzoy, o kaltsobrakos, ο Θεός, η Arriana Huffington, o ambrosios, η gaylolita, η Maureen Dowd, o oldboy, o Tζωρτζ Μπους, ο Νόαμ Τσόμσκι, το βατραχοκόριτσο, ο Βούδας, ο Κούδας και ο Μανώλης Ρασούλης
κι εμείς θα ξεχαστούμε
που πάνε οι πρώην αναρωτιέται η lucretia
εκεί που θα πάνε και οι επόμενοι φαντάζομαι ... στη λήθη
θυμάμαι πάντα τη σκηνή από τη γοητεία της αμαρτίας του βισκόντι
- μα γιατί τόκανε, ρωτάει η συγκλονιστική σιλβάνα μάγκανο, αναφερόμενη στην αυτοκτονία του εραστή της
- για να τον θυμόμαστε, της απαντάει ο γέρος καθηγητής (μπαρτ λανκάστερ) που είναι κι εκείνος ερωτευμένος με τον εραστή
- ναι αλλά δεν έλαβε υπόψη πως κι αυτόν θα τον ξεχάσουμε, του απαντάει η σιλβάνα
(αν θυμάμαι καλά και δεν είμαι in desperate need og geriatric psychiatry)
γιατί όλα τα ξεχνάμε
και όλα μας ξεχνάνε
εκεί που θα πάνε και οι επόμενοι φαντάζομαι ... στη λήθη
θυμάμαι πάντα τη σκηνή από τη γοητεία της αμαρτίας του βισκόντι
- μα γιατί τόκανε, ρωτάει η συγκλονιστική σιλβάνα μάγκανο, αναφερόμενη στην αυτοκτονία του εραστή της
- για να τον θυμόμαστε, της απαντάει ο γέρος καθηγητής (μπαρτ λανκάστερ) που είναι κι εκείνος ερωτευμένος με τον εραστή
- ναι αλλά δεν έλαβε υπόψη πως κι αυτόν θα τον ξεχάσουμε, του απαντάει η σιλβάνα
(αν θυμάμαι καλά και δεν είμαι in desperate need og geriatric psychiatry)
γιατί όλα τα ξεχνάμε
και όλα μας ξεχνάνε
είχαμε τόσα πολλά να πούμε
όμως τ αφήσαμε για την επόμενη φορά
που να ξέραμε κι οι δυο
πως ήταν η τελευταία φορά που τα λέγαμε
που να ξέραμε κι οι δυο
πως ήταν η τελευταία φορά που τα λέγαμε
απ ό,τι διαβάζω
θα πρέπει να είμαι ένας από τους ελάχιστους blogger που δεν αυτολογοκρίνοναι
που δεν μπαίνουν σε αναζητήσεις περί του blogολογείν και της blogόσφαιρας
που δεν απογοητεύονται αλλά μόνο γοητεύονται
που δεν θρηνούν για τη χαμένη αθωότητα των ιστολόγων
που δεν νοσταλγούν τις πρώτες ημέρες της blogοσύνης
που δεν ομφαλοσκοπούν περί "πρέπει" και δεν "πρέπει"
που δεν έχουν κανόνες
που δεν αγωνιούν αν είναι βαθυστόχαστοι η ριάλιτι
που δεν διστάζουν να πουν και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα
που δεν ενδιαφέρονται αν θα κατανοήσουν οι άλλοι τη βαθύτητα των νοημάτων τους
που δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να είναι μέτριοι και κακοί
μάλλον είμαι πολύ αναίσθητος
που δεν μπαίνουν σε αναζητήσεις περί του blogολογείν και της blogόσφαιρας
που δεν απογοητεύονται αλλά μόνο γοητεύονται
που δεν θρηνούν για τη χαμένη αθωότητα των ιστολόγων
που δεν νοσταλγούν τις πρώτες ημέρες της blogοσύνης
που δεν ομφαλοσκοπούν περί "πρέπει" και δεν "πρέπει"
που δεν έχουν κανόνες
που δεν αγωνιούν αν είναι βαθυστόχαστοι η ριάλιτι
που δεν διστάζουν να πουν και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα
που δεν ενδιαφέρονται αν θα κατανοήσουν οι άλλοι τη βαθύτητα των νοημάτων τους
που δεν έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να είναι μέτριοι και κακοί
μάλλον είμαι πολύ αναίσθητος
εγώ, ο Φιλισταίος
ο φίλος Mac μου θύμισε τον Κωστή Παπαγιώργη
κι έτσι βρέθηκα να διαβάζω τη συλλογή δοκιμίων του με τίτλο "Σιαμαία & Ετεροθαλή"
γράφει λοιπόν ο μεγάλος στοχαστής πως ο Φιλισταίος
"σκέφτεται με δέος τον Θεό, μολονότι είναι ανίκανος για κάθε μεταρσίωση, οραματίζεται την επανάσταση γνωρίζοντας καλά ότι κάθε πολιτική ανάμειξη του είναι ξένη, απαιτεί κομψότητα ακόμα και από έναν πίθηκο που ντύθηκε παγόνι, γυρεύει πάντα την "αλήθεια" με αποτέλεσμα να βρίσκει πάντα αυτό που δεν ζητάει
......
ενδέχεται να είναι ποιητής και μάλιστα πασίγνωστος, να γράφει δοκίμια για την καταγωγή της τέχνης και το νόημα της ελευθερίας, να διδάσκει στο πανεπιστήμιο, να είναι εκδότης περιοδικού, να είναι ζωγράφος με πολλές εκθέσεις στο εξωτερικό, να είναι κοινωνιολόγος, ψυχίατρος, δικηγόρος, πρόσωπο περιοπής ... η πανούκλα του κοινού γούστου και η δικτατορία του επιβεβλημένου δεν εξαιρούν κοινωνικές θέσεις, φύλο και ηλικία "
πόσες απ αυτές τις ιδιότητες αναγνωρίζω στους γύρω μου
πόσες απ αυτές τις ιδιότητες ανακαλύπτω μέσα μου
κι έτσι βρέθηκα να διαβάζω τη συλλογή δοκιμίων του με τίτλο "Σιαμαία & Ετεροθαλή"
γράφει λοιπόν ο μεγάλος στοχαστής πως ο Φιλισταίος
"σκέφτεται με δέος τον Θεό, μολονότι είναι ανίκανος για κάθε μεταρσίωση, οραματίζεται την επανάσταση γνωρίζοντας καλά ότι κάθε πολιτική ανάμειξη του είναι ξένη, απαιτεί κομψότητα ακόμα και από έναν πίθηκο που ντύθηκε παγόνι, γυρεύει πάντα την "αλήθεια" με αποτέλεσμα να βρίσκει πάντα αυτό που δεν ζητάει
......
ενδέχεται να είναι ποιητής και μάλιστα πασίγνωστος, να γράφει δοκίμια για την καταγωγή της τέχνης και το νόημα της ελευθερίας, να διδάσκει στο πανεπιστήμιο, να είναι εκδότης περιοδικού, να είναι ζωγράφος με πολλές εκθέσεις στο εξωτερικό, να είναι κοινωνιολόγος, ψυχίατρος, δικηγόρος, πρόσωπο περιοπής ... η πανούκλα του κοινού γούστου και η δικτατορία του επιβεβλημένου δεν εξαιρούν κοινωνικές θέσεις, φύλο και ηλικία "
πόσες απ αυτές τις ιδιότητες αναγνωρίζω στους γύρω μου
πόσες απ αυτές τις ιδιότητες ανακαλύπτω μέσα μου
CORRECTION
χθες βράδυ ο Ν.Τ. με πήρε τηλέφωνο
μου εξήγησε πως δεν είναι ο metaposter
μου είχε ήδη αφήσει ένα σχόλιο που έλεγε :
den kserw an o ipotithetai filos mou, manifestos, thelei na mou kanei tzampa diafimisi pantws fysika den eimai o metaposter giati pote mou den tha eixa to xrono na grapsw me toso kala ellinika ena toso empneysmeno kai makroskeles kommati.NT
μου είπε πως μου έκανε πλάκα
ζητώ συγγνώμη που δεν το κατάλαβα και τον πήρα στα σοβαρά
αν και σαν ενασχολούμενος με την αστρολογία θα έπρεπε να ξέρει πως δεν είναι η καλύτερη περίοδος για να παίζεις με το μυαλό ενός Τοξότη
(τώρα θα μου πείτε μυαλό και Τοξότης είναι δύο έννοιες ασυμβίβαστες και θα έχετε δίκιο)
ζητώ επίσης συγγνώμη από τα παιδιά που μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν και τώρα είμαι αναγκασμένος να σβήσω τα σχόλιά τους
είναι η 2η φορά που σβήνω ποστ σε αυτό το blog και τις δύο εξ αιτίας φίλων
but ... hey ... what friends are for?
μου εξήγησε πως δεν είναι ο metaposter
μου είχε ήδη αφήσει ένα σχόλιο που έλεγε :
den kserw an o ipotithetai filos mou, manifestos, thelei na mou kanei tzampa diafimisi pantws fysika den eimai o metaposter giati pote mou den tha eixa to xrono na grapsw me toso kala ellinika ena toso empneysmeno kai makroskeles kommati.NT
μου είπε πως μου έκανε πλάκα
ζητώ συγγνώμη που δεν το κατάλαβα και τον πήρα στα σοβαρά
αν και σαν ενασχολούμενος με την αστρολογία θα έπρεπε να ξέρει πως δεν είναι η καλύτερη περίοδος για να παίζεις με το μυαλό ενός Τοξότη
(τώρα θα μου πείτε μυαλό και Τοξότης είναι δύο έννοιες ασυμβίβαστες και θα έχετε δίκιο)
ζητώ επίσης συγγνώμη από τα παιδιά που μπήκαν στον κόπο να σχολιάσουν και τώρα είμαι αναγκασμένος να σβήσω τα σχόλιά τους
είναι η 2η φορά που σβήνω ποστ σε αυτό το blog και τις δύο εξ αιτίας φίλων
but ... hey ... what friends are for?
Παρασκευή, Φεβρουαρίου 24, 2006
ο πατέρας των ηλεκτρονικών υπολογιστών
"Θα μπορούσε μια μηχανή να νιώσει απογοήτευση και πόνο;
Θα μπορούσε μια απογοητευμένη μηχανή να εκτονώσει τα καταπιεσμένα της αισθήματα βγαίνοντας έξω και τρέχοντας δέκα μίλια;
Θα μπορούσε μια μηχανή να μάθει να απολαμβάνει τον γλυκό πόνο ενός μαραθώνιου δρόμου;
Τέτοιου είδους ερωτήσεις απασχολούσαν το μυαλό του Άλαν Μάθισον Τιούρινγκ, του μεγάλου Βρετανού μαθηματικού.
Μέσα από τις θεωρίες του, αυτός ο τόσο αινιγματικός άνθρωπος, έγινε ο «πατέρας» των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Θέση που διαπραγματεύτηκε με την επιστήμη του, ήδη από τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν «έσπασε» τη γερμανική μηχανή Αίνιγμα, αποκρυπτογραφώντας τα κωδικοποιημένα σήματα επικοινωνίας των ναζί.
Ο άθεος, ομοφυλόφιλος, εκκεντρικός και μαραθωνοδρόμος Άλαν Μάθισον Τιούρινγκ, παρέμεινε ένα αίνιγμα· ένας υπερβολικά έντιμος -και ευπρεπής για την κοινωνία του- άνθρωπος, ο οποίος προκάλεσε μόνος του την πτώση του δίνοντας τέλος στη ζωή του. "
αντιγράφω από το εξώφυλλο του βιβλίου "Αλαν Τιούρινγγ - Το Αίνιγμα" (Εκδόσεις Τραυλός)
γιατί έδωσε τέλος στη ζωή του ?
κάποια στιγμή γνώρισε έναν 19χρονο νεαρό με τον οποίο συναντήθηκε μερικές φορές στο σπίτι του
λίγο αργότερα ο νεαρός κι ένας φίλος του έκαναν διάρρηξη στο σπίτι του Τιούρινγκ με τη σκέψη πως εκείνος σας ομοφυλόφιλος δεν θα πήγαινε στην αστυνομία
όμως εκείνος πήγε να καταγγείλει την διάρρηξη και βρέθηκε κατηγορούμενος στο ειδώλιο
δικάστηκε σύμφωνα με τον νόμο που είχε δικαστεί κι ο Οσκαρ Γουάιλντ για ανήθικη συμπεριφορά
ο δικαστής τον καταδίκασε σε θεραπεία ... άρχισαν να του κάνουν ενέσεις με θυληκές ορμόνες
λίγο αργότερα είδε τα στήθη του να φουσκώνουν ...
στη συνέχεια έβαλε κυάνιο σ ένα μήλο και το δάγκωσε ...
τρια κλικ αριστερά μπορεί να περιμένει το τέλος
ένα άψογο πόστ από τη φίλτατη Mirandolina
ευτυχώς υπάρχουν και τέτοιοι bloggers
και μας ανεβάζουν λίγο το κέφι
ευτυχώς υπάρχουν και τέτοιοι bloggers
και μας ανεβάζουν λίγο το κέφι
μπράβο παιδιά
το διαβάσαμε κι αυτό
γράφει λοιπόν ένας blogger :
"Ανοίγω τα comments στο "ερημονήσι" και διαβάζω τα πιο πρόσφατα. Μία συμπυκνωμένη ανοησία με χτυπάει στο στομάχι. Όχι, αυτά δεν είναι σχόλια σε ημερολόγιο, είναι το πιο φτηνιάρικό chat room που έχω συναντήσει. Λέω να σβήσω μερικά - αλλά δεν έχουν τέλος. Πρέπει να σβήσω πάνω από πενήντα."
οποία μετριοφροσύνη
ώστε τον χτυπάει μια συμπυκνωμένη ανοησία όταν διαβάζει τα σχόλια στο blog του
η σκέψη πως μπορεί να χτυπάει τους άλλους μια συμπυκνωμένη ανοησία όταν διαβάζουν το blog του ούτε του περνάει από το μυαλό
σκέφτεται μάλιστα να σβήσει πάνω από πενήντα σχόλια ... τι λέτε ... τι λέτε
αυτό, λέει, δεν είναι blog είναι το πιο φτηνιάρικο chat room ... εδώ οφείλω να ομολογήσω πως καμιά φορά πέφτει μέσα
"τα παίρνει στο κρανίο" δηλαδή κρανιώνει ή μένει παγωτό όπως θα έγραφε ένας άλλος νεανίας από τα Βόρεια Προάστια
συνεχίζει με πολύ λιγότερο κέφι
κι εμείς με καθόλου ... κέφι
λίγο πριν έγραφε
αν συνεχίσετε με αυτή τη συμπεριφορά θα κατέβει όλο το blog
οκ είμαστε μάρτυρες του δεύτερου ψυχωσικού επεισοδίου live online
έτσι παιδιά πάντα τέτοια
γράφει λοιπόν ένας blogger :
"Ανοίγω τα comments στο "ερημονήσι" και διαβάζω τα πιο πρόσφατα. Μία συμπυκνωμένη ανοησία με χτυπάει στο στομάχι. Όχι, αυτά δεν είναι σχόλια σε ημερολόγιο, είναι το πιο φτηνιάρικό chat room που έχω συναντήσει. Λέω να σβήσω μερικά - αλλά δεν έχουν τέλος. Πρέπει να σβήσω πάνω από πενήντα."
οποία μετριοφροσύνη
ώστε τον χτυπάει μια συμπυκνωμένη ανοησία όταν διαβάζει τα σχόλια στο blog του
η σκέψη πως μπορεί να χτυπάει τους άλλους μια συμπυκνωμένη ανοησία όταν διαβάζουν το blog του ούτε του περνάει από το μυαλό
σκέφτεται μάλιστα να σβήσει πάνω από πενήντα σχόλια ... τι λέτε ... τι λέτε
αυτό, λέει, δεν είναι blog είναι το πιο φτηνιάρικο chat room ... εδώ οφείλω να ομολογήσω πως καμιά φορά πέφτει μέσα
"τα παίρνει στο κρανίο" δηλαδή κρανιώνει ή μένει παγωτό όπως θα έγραφε ένας άλλος νεανίας από τα Βόρεια Προάστια
συνεχίζει με πολύ λιγότερο κέφι
κι εμείς με καθόλου ... κέφι
λίγο πριν έγραφε
αν συνεχίσετε με αυτή τη συμπεριφορά θα κατέβει όλο το blog
οκ είμαστε μάρτυρες του δεύτερου ψυχωσικού επεισοδίου live online
έτσι παιδιά πάντα τέτοια
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 23, 2006
όταν ήμουν πιτσιρικάς
έλειωνα στα πικαπ τους δίσκους του Billy Mackenzie
Party Fears Two
I'll have a shower and then phone my brother up Within the hour I'll smash another cup Please don't start saying that or I'll start believing you If I start believing you I'll know that this party fears two
And what if this party fears twoThe alcohol loves you while turning you blue View it from here from closer to near Awake me
On January 22, 1997, depression and the death of his mother are believed to have contributed to Mackenzie's suicide. He overdosed on prescription drugs in his father's garden shed.
He was 39 years old.
update 1 : o φίλος mac έχει και ήχο
the joke of tha fucking day
Τα περιεχόμενα του παρόντος blog προστατεύονται από τις διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, φόρτωση (upload), διαμόρφωση, τροποποίηση, των κειμένων η των εικόνων με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του Δικαιούχου. Νόμος 2121/1993.
και μιας και άνοιξε το τριώδιο
θα σας πω πως βρέθηκε μια βραδυά
σ ένα παγωμένο πεζοδρόμιο
να ψαρεύει πελάτες ... αυτά
ας ξεκινήσουμε με κάτι χαρούμενο
έχω μια ιδέα
γιατί βρε παιδιά δεν βγάζουμε κι εμείς ένα free έντυπο?
θα κλέβουμε κειμενάκια από δώ κι από κει
θα τα βάζουμε με bloggers που δουλεύουν σε αντίπαλα έντυπα
θα γλείφουμε με αμετροέπεια εκδότες που πιθανόν να γίνουν τα αφεντικά μας στο μέλλον
και που ξέρετε? μπορεί να βγάλουμε και κανά ευρουδάκι για να αγοράσουμε κανά καινούριο κάμπριο
γιατί σπίτι χωρίς κάμπριο δεν στέκεται
επίσης θα μπορούμε να γράφουμε χωρίς να κινδυνεύει να πέσει κεραυνός να μας κάψει πως ο διευθυντής μεγάλης εφημερίδας (που θα μας εκδίδει) η γυναίκα του οποίου αναφερόταν σε μας ως "ο λαουτζίκος" είναι μεγάλος αδικημένος
γιατί βρε παιδιά δεν βγάζουμε κι εμείς ένα free έντυπο?
θα κλέβουμε κειμενάκια από δώ κι από κει
ειδησούλες για την έκδοση του Νew Yorker και την σεξουαλικότητα του Μάρλον από διάφορα blogs
θα κλέβουμε παλιές φωτογραφίες του Bruce Weber από παλιά Vanity Fair (χωρίς καν να διανοηθούμε να αναφέρουμε την πηγή) ει ... mr whatever ... σε σένα μιλάωθα τα βάζουμε με bloggers που δουλεύουν σε αντίπαλα έντυπα
θα γλείφουμε με αμετροέπεια εκδότες που πιθανόν να γίνουν τα αφεντικά μας στο μέλλον
και που ξέρετε? μπορεί να βγάλουμε και κανά ευρουδάκι για να αγοράσουμε κανά καινούριο κάμπριο
γιατί σπίτι χωρίς κάμπριο δεν στέκεται
επίσης θα μπορούμε να γράφουμε χωρίς να κινδυνεύει να πέσει κεραυνός να μας κάψει πως ο διευθυντής μεγάλης εφημερίδας (που θα μας εκδίδει) η γυναίκα του οποίου αναφερόταν σε μας ως "ο λαουτζίκος" είναι μεγάλος αδικημένος
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 22, 2006
ινσαλάχ
Yahoo! Bans Use Of “Allah” In Email Names... God, Messiah, Jesus, Satan, Pedophile Allowed...
η Υahoo απαγορεύει επίσης τις λέξεις
binladen ,osama ,raghead ,yahoo security admin fuck asshole cunt
αλλά επιτρέπει τις λέξεις
god messiah jesus jehova yahweh savior buddah quran koran mohammad islam usama nazi satan devil jihad terrorist suicide murder kill priest pedophile rape sex pussy cock penis
rapeismyhobby1 pedophilepriest88 killallmuslimsandarabs1 nazisaremybestfriends jewskilledjesus999 iloveadolfhitler293409 wasapmahniggah8888
what i dont know could kill u i mean it
Ennis Del Mar: I'm gonna tell you this one time, Jack fuckin' Twist, an' I ain't foolin'. What I don't know - all them things I don't know - could get you killed if I come to know them. I mean it.
update :
twocows : είναι σαν αυτό που λένε οι γυναίκες ότι θα προτιμούσαν να μην το ξέρανε αν ο αντρας τους πήγε με άλλη γυναίκα.
newman : όχι είναι σαν αυτό που λένε οι άντρες πως αν μάθω θα σε σκοτώσω
όταν ήμουν πιτσιρικάς ήταν ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα
December is the cruelest month
this time for once my cheeks are warm
After long years in the monkey-house
I am ready for the storm
Let them throw all their cannonballs
let all their strongmen come
I'm ready to go anywhere
through venom, sick and scum!
....
waterboys , december
σημασία δεν έχει ΠΟΤΕ θα αγαπήσεις
επειδή αυτό το αποφασίζει το σύμπαν φέρνοντας ανθρώπους στη ζωή σου
σημασία έχει ΠΩΣ θα αγαπήσεις χωρίς φόβο
σημασία έχει ΠΩΣ θα αγαπήσεις χωρίς φόβο
BASTA
το νέο τείχος του νέου αίσχους
οι δυτικοί ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ να καταλάβουν
ή μπορεί να φτάσαμε πλέον στο σημείο που να ΜΗ ΜΠΟΡΟΥΝ να καταλάβουν
από τις ασήμαντες σελίδες free εντύπων, μέχρι τους μηχανισμούς προπαγάνδας των ΜΜΕ , από τον Λευκό Οίκο μέχρι τα blogs, όλοι προσπαθούν να μας πείσουν πως η οργή, η απελπισία και πολλές φορές το μίσος που εκδηλώνει μεγάλο μέρος του μουσουλμανικού κόσμου απέναντι στη Δύση οφείλονται στις θρησκευτικές πεποιθήσεις αυτών των ανθρώπων
με λίγα λόγια θέλουν να πιστέψουμε πως οι άνθρωποι αυτοί αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο επειδή είναι μουσουλμάνοι
όπως έλεγε και ο Τζώρτζ Μπούς λίγο μετά το χτύπημα της 11/9 στη Νέα Υόρκη "μας μισούν γιατί εμείς είμαστε ελεύθεροι και μας ζηλεύουν επειδή ζούμε την πρόοδο και την ανάπτυξη, που αυτοί δεν απολαμβάνουν επειδή ... πιστεύουν στον Μωάμεθ"
η Δύση θέλει να βλέπει τον εαυτό της σαν φιλελεύθερη, δημοκρατική, ανεκτική, προοδεύουσα και αναπτυσόμενη
και τους άλλους σας αγροίκους θρησκόληπτους που πιστεύουν φανατικά σ έναν άλλον άγνωστο θεό
οι προκαταλήψεις αυτές βρέθηκαν και πάλι στο μάτι του κυκλώνα με αφορμή τις πρόσφατες αντιδράσεις των μουσουλμάνων στις γελοιογραφίες που δημοσιεύτηκαν σε δανέζικη εφημερίδα, ανατυπώθηκαν σε σύσσωμο τον δυτικό Τύπο και έγιναν μέχρι στάμπα σε μπλουζάκι νεοφασίστα Ιταλού υπουργού
υπάρχει μια αραβική παροιμία που λέει πως η πλάτη της καμήλας μπορεί να σηκώσει χίλια κιλά άχυρο, αλλά φτάνει ένα μόνο τόσο δα αχυράκι επιπλέον για να σπάσει την πλάτη της
εμείς το λέμε η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι
κι αυτό το ποτήρι δεν γέμισε με γελοιογραφίες
γέμισε με πόνο, δυστυχία, ακρότητες, βομβαρδισμούς, επεμβάσεις, πολέμους, φτώχεια, φρίκη, ζόφο, εμπορικούς αποκλεισμούς και άλλα πολλά που η Δύση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επέβαλε στις χώρες και στις ζωές αυτών των ανθρώπων
κι αφού τους καταδικάσαμε να ζουν στη δυστυχία, αφού τους αναγκάσαμε να συσπειρωθούν γύρω από ιμάμηδες και μουλάδες γιατί μόνο αυτοί είχαν τη δυνατότητα να τους δώσουν μια μικρή ελπίδα μέσα στο Σοκ και το Δέος ... τώρα τους κοροιδεύουμε απο πάνω, τους κάνουμε γελοιoγραφία και σκίζουμε τα ιμάτιά μας για την ελευθερία του λόγου την ίδια στιγμή που καταδικάζουμε σε φυλάκιση συγγραφείς, όχι για κάτι που έκαναν αλλά για κάτι που έγραψαν
τι υποκρισία θεέ μου
ούτε οι Ναζί δεν έκαναν γελοιογραφίες τους Εβραίους,
τους έκαναν σαπούνια, αλλά όχι γελοιογραφίες
υπάρχει κάτι σε όλα τα θύματα κι αυτό είναι μια λεπτή διαχωριστική γραμμή
μπορεί να σου επιτρέψω να με βασανίσεις, να με δολοφονήσεις, να με βομβαρδίσεις αλλά όχι δεν θα σου επιτρέψω να με κοροιδέψεις κι από πάνω, ούτε εμένα, ούτε το θεό που πιστεύω
... όπως λένε κι οι ιταλοί BASTA
προσωπικά τάσσομαι μαζί τους
γιατί όπως έχω γράψει και παλιότερα είμαι αλβανός, μουσουλμάνος, ομοφυλόφιλος, γυναίκα, ιρακινής καταγωγής, στο ταμείο ανεργίας
α ξέχασα είμαι και crack dealer
ή τουλάχιστον έτσι αισθάνομαι
update 1 : o κύριος καλτσόβρακος τα λέει καλύτερα και πιο περιεκτικά από εμένα
Τρίτη, Φεβρουαρίου 21, 2006
με τα πόστερ και με τα αμπαζούρ
μου γράφει μία φανατικός αναγνώστης :
re aderfara den ginete na grafeis ena post na teleionoume, kathe fora prepei na vlepoume sto monitor apo panw mexri katw oti malakia soy katevei sto kefali mono kai mono giati exeis anasfaleies oti den se prosexei kaneis?Ante agorina moy ante megalwses pleon, koita na wrimaseis konteyei i katinia soy na xtypisei mpieles, yperaspisti toy dikaioy kai toy wraioy.Duh!
επιτέλους κάποια με πρόσεξε
re aderfara den ginete na grafeis ena post na teleionoume, kathe fora prepei na vlepoume sto monitor apo panw mexri katw oti malakia soy katevei sto kefali mono kai mono giati exeis anasfaleies oti den se prosexei kaneis?Ante agorina moy ante megalwses pleon, koita na wrimaseis konteyei i katinia soy na xtypisei mpieles, yperaspisti toy dikaioy kai toy wraioy.Duh!
επιτέλους κάποια με πρόσεξε
βρε βρε βρε
Η Αννα Παναγιωταρέα έβγαλε βιβλίο ... μυθιστόρημα ... από τις εκδόσεις Κερί & Λιβάνης
κι εσείς μου λέτε για τον Τολστόι και τη lili
κι εσείς μου λέτε για τον Τολστόι και τη lili
το blog μου παρουσιάζει περίεργα συμπτώματα
στα σχόλια εμφανίζει τις απαντήσεις πριν από τις ερωτήσεις
μάλλον εγώ φταίω
όπως λένε δείξε μου το blog σου να σου πω ποιος είσαι και ποιο είναι το πρόβλημά σου
μάλλον εγώ φταίω
όπως λένε δείξε μου το blog σου να σου πω ποιος είσαι και ποιο είναι το πρόβλημά σου
αντιγράφω από την AV
γράφει η Σώτη Τριανταφύλλου
"Aναρωτιέμαι πόσοι από τους αφρίζοντες διαδηλωτές είδαν τα ειρωνικά σκίτσα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της Kοπεγχάγης. Aπαντώ μοναχή μου: ουδείς. Δεν θέλω να εκδηλώσω ρατσιστικά αισθήματα, αλλά οι φανατικοί μουσουλμάνοι δεν διαβάζουν δανέζικες εφημερίδες. Oύτε άλλες εφημερίδες που αναδημοσίευσαν τα σκίτσα. Δεν διαβάζουν τίποτα.
Aν διάβαζαν δεν θα ήταν μουσουλμάνοι, και μάλιστα φανατικοί."
τέτοια διαβάζω και μπαίνω στον πειρασμό να σταματήσω να διαβάζω και να γίνω μουσουλμάνος και μάλιστα φανατικός
φανταστείτε να ήθελε να εκδηλώσει ρατσιστικά αισθήματα
θα μας χαιρετούσε ναζιστικά και θα μας έστελνε αδιάβαστους στην άκρη της πόλης (το οποίο παρεμπιπτόντως δεν διαβάζεται ούτε από μουσουλμάνους, ούτε από χριστιανούς, ούτε από βουδιστές)
update : μήπως τώρα που έγινα φανατικός μουσουλμάνος να αρχίσω να διαβάζω Ιρβινγκ ή θα με κλείσουν και εμένα στη φυλακή?
update2 :ένα πολύ καλό σχόλιο για το εν λόγω δημοσίευμα από το blog sic
"Aναρωτιέμαι πόσοι από τους αφρίζοντες διαδηλωτές είδαν τα ειρωνικά σκίτσα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα της Kοπεγχάγης. Aπαντώ μοναχή μου: ουδείς. Δεν θέλω να εκδηλώσω ρατσιστικά αισθήματα, αλλά οι φανατικοί μουσουλμάνοι δεν διαβάζουν δανέζικες εφημερίδες. Oύτε άλλες εφημερίδες που αναδημοσίευσαν τα σκίτσα. Δεν διαβάζουν τίποτα.
Aν διάβαζαν δεν θα ήταν μουσουλμάνοι, και μάλιστα φανατικοί."
τέτοια διαβάζω και μπαίνω στον πειρασμό να σταματήσω να διαβάζω και να γίνω μουσουλμάνος και μάλιστα φανατικός
φανταστείτε να ήθελε να εκδηλώσει ρατσιστικά αισθήματα
θα μας χαιρετούσε ναζιστικά και θα μας έστελνε αδιάβαστους στην άκρη της πόλης (το οποίο παρεμπιπτόντως δεν διαβάζεται ούτε από μουσουλμάνους, ούτε από χριστιανούς, ούτε από βουδιστές)
update : μήπως τώρα που έγινα φανατικός μουσουλμάνος να αρχίσω να διαβάζω Ιρβινγκ ή θα με κλείσουν και εμένα στη φυλακή?
update2 :ένα πολύ καλό σχόλιο για το εν λόγω δημοσίευμα από το blog sic
κι έτσι απλά χωρίς καλά - καλά να καταλάβεις πως
έρχεται μια μέρα που συνειδητοποιείς
πως οι φίλοι δεν θα είναι εκεί για σένα
πως το "σ' αγαπώ" ήταν το τελευταίο ψέμμα που σου είπε
πως ο δρόμος είναι σκοτεινός και γεμάτος μοναξιά
πως πρέπει τώρα να πιάσεις τον εαυτό σου από το χέρι και να τον οδηγήσεις σ' ένα αβέβαιο
μέλλον
πως σε τελική ανάλυση είσαι ό,τι έχεις
και πως ακόμα κι αν δεν σου αρέσει τόσο πολύ ο εαυτός θα είναι ο μοναδικός σύντροφος
κι αυτός θα είναι ο μόνος που θα σου πει το "μπράβο που άντεξες"
αν αντέξεις ...
πως οι φίλοι δεν θα είναι εκεί για σένα
πως το "σ' αγαπώ" ήταν το τελευταίο ψέμμα που σου είπε
πως ο δρόμος είναι σκοτεινός και γεμάτος μοναξιά
πως πρέπει τώρα να πιάσεις τον εαυτό σου από το χέρι και να τον οδηγήσεις σ' ένα αβέβαιο
μέλλον
πως σε τελική ανάλυση είσαι ό,τι έχεις
και πως ακόμα κι αν δεν σου αρέσει τόσο πολύ ο εαυτός θα είναι ο μοναδικός σύντροφος
κι αυτός θα είναι ο μόνος που θα σου πει το "μπράβο που άντεξες"
αν αντέξεις ...
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 20, 2006
πριν λίγο καιρό
τσακώθηκα άγρια με έναν πολύ καλό φίλο
σε μια δύσκολη και σκοτεινή στιγμή της ζωής μου ήταν το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμουν
αλλά ... hey what are friends for?
κάποια στιγμή έλαβα ένα mail όπου μου έγραφε :
"θέλω να ξέρεις πως σ'αγαπώ, και πάντα θα σ'αγαπώ
όμως τώρα δεν μπορούμε να είμαστε κοντά
εύχομαι να πάνε όλα καλά"
δεν απάντησα γιατί δεν είχα τίποτα να πω ...
χθες με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει τι κάνω ... τι σύμπτωση το τηλέφωνό μου δεν λειτουργούσε καλά ... του είπα πως θα τον έπαιρνα αργότερα ... δεν τον πήρα ...
γιατί?
γιατί η καρδιά σκληραίνει? γιατί μερικά πράγματα δεν ξεχνιούνται? γιατί και πάλι δεν είχα τίποτα να πω?
anyway ... είμαι καλά ρε συ ... σ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον ... δεν θα το ξεχάσω ποτέ
σε μια δύσκολη και σκοτεινή στιγμή της ζωής μου ήταν το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμουν
αλλά ... hey what are friends for?
κάποια στιγμή έλαβα ένα mail όπου μου έγραφε :
"θέλω να ξέρεις πως σ'αγαπώ, και πάντα θα σ'αγαπώ
όμως τώρα δεν μπορούμε να είμαστε κοντά
εύχομαι να πάνε όλα καλά"
δεν απάντησα γιατί δεν είχα τίποτα να πω ...
χθες με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει τι κάνω ... τι σύμπτωση το τηλέφωνό μου δεν λειτουργούσε καλά ... του είπα πως θα τον έπαιρνα αργότερα ... δεν τον πήρα ...
γιατί?
γιατί η καρδιά σκληραίνει? γιατί μερικά πράγματα δεν ξεχνιούνται? γιατί και πάλι δεν είχα τίποτα να πω?
anyway ... είμαι καλά ρε συ ... σ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον ... δεν θα το ξεχάσω ποτέ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)