παιδιά τι έγινε τελικά με το πουλόβερ του Καποδίστρια?

ξηλώθηκε ή ακόμα?

η πραγματικότητα μας εκδικείται

δεν εξηγείται αλλοιώς

χθες έστρεψα το βλέμμα για μια στιγμή στο κουτί της αποβλάκωσης και διάβασα
"ξηλώνεται το πουλόβερ του Καποδίστρια"

πάνω από αυτή τη φράση η Ολγα Τρέμει έτρεμε από την προσπάθεια να φανεί σοβαρή
αλλά η οποιαδήποτε σοβαρότητα είχε πάει περίπατο μαζί με το πουλόβερ του Καποδίστρια και το τάνγκα του Παπαφλέσσα

έχουμε τρελαθεί όλοι έτσι?

γι αυτό και συνεχίζουμε να υποκρινόμαστε πως ζούμε μέσα σ αυτό το τρελλάδικο
όπου κουκουλοφόροι απαγάγουν παιδιά για εμπόριο οργάνων
όπου μεγαλογιατροί με κλινικές πουλάνε παιδιά για υιοθεσίες και όργανα
όπου οι άνθρωποι αυτοί συνεχίζουν να ζουν και να θησαυρίζουν χωρίς τίποτα να μπορεί να τους σταματήσει
όπου η γυναίκα που τα πήρε χοντρά για να μη διώξει κανέναν για την απάτη του χρηματιστήριου ζητάει τώρα από το Παρίσι "δίκαιη δίκη"

όπου ούτε ένας πελάτης της vodafone δεν ακύρωσε τη σύνδεσή του με την εταιρεία μετά το σκάνδαλο των υποκλοπών

όπου οι τράπεζες αρνούνται να δώσουν τα λεφτά που μάζεψαν για να σωθούν άρρωστα παιδιά που δεν σώθηκαν

όπου εμείς τ ακούμε και τα μαθαίνουμε και τα προσπερνάμε όλα αυτά σαν να μη συμβαίνει τίποτα

ίσως τελικά να μη συμβαίνει τίποτα

τι να συμβεί στο τίποτα?