και τώρα ...

τι θα γίνουμε χωρίς κουρούνες ... ?

(αχ αυτά τα ορεινά χωριά της Αχαίας και αυτοί οι υπέροχοι γάιδαροι)

mac κράτα ψηλά τη σημαία ...

τελικά ο mac συνεχίζει να δημιουργεί ειδήσεις ακόμα και τον Αύγουστο

όσο για τη λύσσα που έχει πιάσει τον Ζακυνθινό μηδενιστή του lifestyle με τους bloggers ήταν αναμενόμενη ... πρώτη φορά τον γλείφουν έτσι κόλησε ο άνθρωπος τι να κάνει κι αυτός

(αναμένετε σχόλια από τον blogger μπουγαρίνι)

kostas dearest

βρίσκομαι πάντα στο ωραίο Αιτωλικό κι ανασαίνω τον καυτό μήνα Αύγουστο

κάνω βουτιές σε μια από τις ωραιότερες και, ευτυχώς, λιγότερο γνωστές παραλίες της Ελλάδας

μια ατέλειωτη σειρά από αμμόλοφους δίπλα από τις εκβολές του Αχελώου ποταμού σπαρμένη με πικροδάφνες, ευκάλυπτους και τα ευωδιαστά, αλλά και τόσο ευαίσθητα κρινάκια της άμμου που αυτή την εποχή είναι ολάνθιστα

ο νομός Αιτωλοακαρνανίας είναι ίσως ο πιο υποβαθμισμένος και ο λιγότερο αναπτυγμένος νομός της χώρας, αλλά αυτό είναι η αιτία που μερικές περιοχές είναι ακόμα σχετικά παρθένες

ευτυχώς ο τουρισμός, η "πρόοδος" και η ανάπτυξη δεν μας έχουν ανακαλύψει ακόμα

το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ήταν εδώ και ο Νικήτας

καταλαβαίνεις τι έγινε ...τι?...δεν καταλαβαίνεις? ... έλα τώρα

missing you ... d

κάποιος σκότωσε το FREePAPER ...

ποιος άραγε και με ποιο δικαίωμα έσβησε για πάντα από το Διαδίκτυο τα αριστουργήματα που είχαν γραφεί εκεί και μάλιστα όχι από εκείνον?

αν δεν κάνω λάθος μιας και ήταν ένα συλλογικό λάθος η απόφαση θα έπρεπε να είχε ληφθεί συλλογικά ... και μετά μας ζαλίζουν περί δημοκρατίας

(sorry ρε παιδιά αλλά είμαι ο μόνος που παρατηρεί κάποια πράγματα? μήπως έχει δίκιο η κουρούνα? μήπως τελικά είμαι προβληματικός?)

θα παρακαλούσα τους bloggers που δεν επιτρέπουν σχόλια στα blog τους ...

να μην ξαναφήσουν σχόλια στο δικό μου το blog ...
ούτε ως επώνυμοι, ούτε ως ψευδώνυμοι, ούτε ως ανώνυμοι

(ξέρουν αυτοί και ξέρω κι εγώ οπότε δεν νομίζω να χρειάζεται να ξανακάνω την ίδια παράκληση)

αυτή η σκιά κάτω από τα μάτια σου ...

...είναι η απόδειξη της χθεσινής σου προδοσίας

αν υπάρχει κάτι χειρότερο από την κουλτούρα της δημοσιογραφίας

αυτό είναι η υποκουλτούρα των "χριστιανών" που δημοσιογραφούν στο Ιντερνετ και δεν διστάζουν να σπιλώνουν υπολήψεις ανθρώπων και των οικογενειών τους

(το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόμουν ποτέ να κάνω θα ήταν να υπερασπιστώ ένα επάγγελμα το οποίο εγώ πρώτος έχω μέσα μου απομυθοποιήσει, αλλά το να διαβάζω κατά της δημοσιογραφίας από δημοσιογραφούντες κρετίνους ... ε πάει πολύ δεν νομίζετε? )

παιδιά βλέπω πως σφίξανε οι ζέστες ...

όμως εγώ περνάω ένα υπέροχο, δροσερό καλοκαίρι μακρυά από bloggers που συναγωνίζονται σε δημοτικότητα την beyonce , μακρυά από "χριστιανούς" και μουσουλμάνους και μακρυά από τον πέτρο κωστόπουλο

κι όμως μου λείπουν ο τάσος ο σπύρος η κουρούνα η dis η σοφία η κωνσταντίνα η mind o mac η αθηνά ο δημήτρης ο j95 η avanti ο old boy και γι αυτούς και ίσως και άλλους που αυτή τη στιγή πιθανόν και να ξεχνώ έκλεψα λίγα λεπτά για να τους πω ένα γειά

αφιερωμένο εξαιρετικά στον φίλο Σπύρο ...

Σπύρο αυτό είναι το ωραιότερο καλοκαίρι της ζωής μου ... εύχομαι και το δικό σου να είναι το ίδιο και ακόμα ωραιότερο

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΑΣΠΡΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ...

τον είδε κανείς?

ο φίλος Κώστας έγραψε ...

yes, i did say that and i'll say it again.
and since you brought it up, i would like to thank all these lovely bloggers.

i use your blog and a lot of the ones from your links to find out what's really going on in greece and what my fellow countrymen think.

and i have to say that i'm impressed with the overall quality.
just to mention my latest experiences:

i posted on old boy's blog and we disagreed. and i was expecting things would go horribly wrong. to my surprise, when i asked him a staight question, i got a straight answer and then some. he didn't change my mind and i suspect i didn't change his, but he was so civil and sincere that it just left me elated.

i discovered psilikatzou (the best name, ever!) again through your links and i read her daily along with my other girls (kourouna, dis, digital era). but she really left me speechless, after i read her comment on hoirovoskos' blog lately. so crisp, so clear, so on the money.

in closing, i love visiting your salon along with the rest of your friends.

νάσαι καλά ρε Κωστή ...

την τελευταία φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο ...

ο φίλος Κώστας που ζει εδώ και πολλά χρόνια δίπλα στην φωλιά του φιδιού, εννοώ τον Λευκό Οίκο, (καλά μη φανταστείτε πως μένει στο Καπιτώλιο, αλλά σε κάποια γειτονιά της Ουάσιγκτον) και ο οποίος παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τα τεκτενόμενα στην ελληνική μπλογκόσφαιρα μου έκανε ένα πολύ ωραίο κομπλιμέντο

μου είπε : "βλέπω στο σαλονάκι σου μαζεύονται τα καλύτερα παιδιά"

διαβάστε ...

για να σας σηκωθούν οι τρίχες

όπως μπορείτε να διαπιστώσετε ...

και από τη φωτογραφία που τραβήχτηκε πριν μισή περίπου ώρα η τρομοκρατική οργάνωση Αλ Κάηκα έπληξε σήμερα εκτός από τη Ραφήνα και το μαλλί της μεγάλης καλλιτέχνιδας και φίλης, Εφης Σαρρή.

Μωάμεθ ή Μαμωνάς;

μου κάνει εντύπωση το μένος των πιστών του Μαμωνά εναντίον του Ισλάμ

το Ισλάμ, όπως και όλες οι θρησκείες εκτός από εκείνη του Μαμωνά, κηρύσσει την αγάπη (το να συγχέουμε το Ισλάμ με τους μουλάδες είναι το ίδιο αφελές με το να ταυτίζουμε τον Χριστιανισμό με τον Χριστόδουλο)

όμως η θρησκεία του Μαμωνά, την οποία προσκυνάει η Δύση, είναι η μοναδική θρησκεία η οποία ευαγγελίζεται το μίσος, τον όλεθρο, την απληστία, την καταστροφή, τις αρπαγές, τον αφανισμό και τους φόνους όλων όσων "δεν είναι μαζί μας και άρα είναι εναντίον μας"

δεν έχω πλέον καμιά φιλοδοξία ...

το μόνο που θέλω είναι να βλέπω ένα κορίτσι να μεγαλώνει σαν ένα λουλούδι σ ένα λιβάδι

μέχρι τη στιγμή που θα ρίξουμε ένα λυπημένο βλέμμα στον εαυτό μας ...

θα πορευόμαστε αμήχανα

σαν να μη μας έφταναν όλα τα άλλα ...

έχουμε τώρα και τους ανώνυμους "κυνηγούς μπλοκομπάτσων" (σας ορκίζομαι έτσι το γράφει στα σχόλια στο παρακάτω ποστ) οι οποίοι παραδίδουν και μαθήματα επωνυμίας, αλλά μάλλον χρειάζονται να φάνε καμιά μπλοκομπάτσα για να συνέλθουν

on the beach July 05

στων χριστιανών την πόρτα όσο θέλεις βρόντα

να τη χαίρεται ...

Χθες βράδυ με πήρε τηλέφωνο και μου είπε πως πρέπει να συναντηθούμε για να μιλήσουμε σοβαρά

Τον ρώτησα "πόσο σοβαρά;" και μου είπε να το κόψω και τόκοψα γιατί ξέρω πως κάθε φορά που μου λέει "κόφτο" τα πράγματα είναι σοβαρά

Ηρθε από το σπίτι μου και μου είπε πως βρήκε τον έρωτα της ζωής του

Την λένε Ξένια και είναι 24 ετών

όλοι εσείς που ξοδεύετε τα ωραία ευρώ του μπαμπάκα ...

για να σπουδάσετε στα Λονδίνα και τις άλλες βρετανικές μιζεροπόλεις ... καιρός να τα μαζεύετε και να γυρίζετε πίσω ...

ποιο εκπαιδευτικό ίδρυμα ...

είναι πιο αντιδραστικό, φασιστικό, σκοταδιστικό και οι απόφοιτοί του έχουν προκαλέσει τη μεγαλύτερη δυστυχία, πόνο και καταστροφή στον πλανήτη?

α) Tο πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ στο Κάιρο
β) The London School of Economics

just sleeping July 05

είμαστε όλοι πιθανοί ύποπτοι ...

για να ξέρουμε τέλος πάντων για τι μιλάμε όταν μιλάμε για "δημοκρατία"

(λέτε ο βραζιλιάνος να ανήκε σε καμιά τσογλανοπαρέα?)

περί χριστιανισμού και ανοησίας

κύριε χοιροβοσκέ

δεν είμαι σε θέση να μιλήσω ούτε για αρετές, ούτε για αμαρτίες
αυτά τα κατέχετε καλύτερα εσείς οι χριστιανοί και θεοσεβούμενοι

όμως εδώ και αρκετές ημέρες και με αφορμή ένα σχόλιο που κάνατε στο blog του old boy σχετικά με τον φίλο Γ. Πανόπουλο και την οικογένειά του σας έκανα κάποιες συγκεκριμένες ερωτήσεις στις οποίες ακόμα δεν έχω πάρει καμία απάντηση ....

βέβαια δεν είστε υποχρεωμένος να απαντήσετε

όμως να ξέρετε πως μέχρι να απαντήσετε όλα αυτά τα χριστιανικά που γράφετε μου φαίνονται σκέτες ... αερολογίες ...

έχασα τίποτα?

προς θείους, ανήψια και λοιπές κατίνες ....

μαζευτείτε γιατί έχετε γίνει ρόμπες ξεκούμπωτες

και την επόμενη φορά που θα γράψετε πόσο δεν φοβάστε τους πούστηδες να έχετε τουλάχιστον τον αντρισμό να υπογράψετε έστω με το ψευδώνυμό σας

(ιδίως όταν τόσο εύκολα μιλάτε για τις σεξουαλικές προτιμήσεις, αλλά και τις οικογένειες ανθρώπων με όνομα και επώνυμο)

στο κάτω - κάτω η μπλογκοσφερική ταυτότητά σας είναι γνωστή

bloggers μασάμε, όχι κουτόχορτο

Τι συμβαίνει πάλι ...

στο Λονδίνο?

double11

κρύβω μέσα μου ...

(φαντάζομαι πως όλοι κρύβουμε αλλά ας μιλήσω για τον εαυτό μου)

Λυσσασμένα αγριόσκυλα
Γαιδάρους με μεγάλα αυτιά
Σαγηνευτικά παγώνια
Μανιασμένες ύαινες
Γλυκόλαλα αηδόνια
Πληγωμένα λιοντάρια
Ακούραστα μυρμήγκια
Ενοχλητικά κουνούπια
Κροκοδείλους που κλαίνε με κροκοδείλια δάκρυα
Εναν ερωτευμένο κάβουρα
Αγουροξυπνημένα κοκόρια
Εναν άνθρωπο

Για να μην κουράζω κρύβω μέσα μου μια ολόκληρη κιβωτό

Η επιλογή με ποιο ζώο θα συνομιλήσεις θα είναι δική σου

Multiple Choice Test

1. Ποιά είναι πιο ολοκληρωτική;
α) Η θεοκρατική δικτατορία της μπούργκας
β) Η καταναλωτική δικτατορία του στριγκακίου

2. Σε ποιά από τις δύο οι γυναίκες χαίρουν μεγαλύτερου σεβασμού;
α) Στην θεοκρατική δικτατορία της μπούργκας
β) Στην καταναλωτική δικτατορία του στριγκακίου

3. Που οι γυναίκες κατέχουν μεγαλύτερη, ουσιαστική δύναμη;
α) Στην θεοκρατική δικτατορία της μπούργκας
β) Στην καταναλωτική δικτατορία του στριγκακίου

διαβάζω ...

"η επιθυμία να είναι κανείς αγαπητός αποτελεί τη μεγαλύτερη αλαζονεία" (Νίτσε)

και σκέφτομαι το τραγούδι της Ελένης Δήμου που έλεγε :

"Δεν θέλω να με σώσεις
οχι, μη μ' αγαπάς.
Κι αυτά που έχεις να μου δώσεις
πάρτα κι αλλού να πας"

κανένας δεν πεθαίνει πλέον από θανάσιμες αλήθειες ...

υπάρχουν πολλά αντίδοτα

καυγάδες, debates και λοβοτομή ...

κάθε λέξη δεν είναι παρά μια προκατάληψη

aitoliko, in a few days ...

προσπάθησα να αφήσω σχόλιο αλλά δεν τα κατάφερα ...

γράφει κάποιος μεταξύ άλλων : "Είναι πολύ ανελεύθερο και επικίνδυνο να θέλουν οι άλλοι να προσδιορίσουν
ποιός είσαι"
λίγες ημέρες μετά και χωρίς κανένα ταμπού και ενδοιασμό γράφει κάπου αλλού: "O συγγραφέας εκτός απο παπαριές τυχαίνει να είναι και ομοφυλόφιλος..."

Απορίες : γνωρίζει τον συγγραφέα; γνωρίζει από πρώτο χέρι τις σεξουαλικές του προτιμήσεις; έχει πάρει την άδειά του να "αποκαλύπτει" ή να σχολιάζει δημόσια την σεξουαλική του ταυτότητα;

Τελικά δείξε μου τι βόσκεις να σου πω τι είσαι ...

Υδροηλεκτρικά φράγματα και οικολογία....

Υπάρχει ασυμβίβαστο;

sympathy as kitsch ...

πλαστικά βραχιολάκια και πράσινα άλογα

φτάσαμε λοιπόν στο σημείο όπου το μόνο που κάνουμε πλέον για τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα της ανθρωπότητας είναι να φοράμε βραχιολάκια με φωσφορίζοντα χρώματα ...

οι πολίτες των δημοκρατιών της Δύσης θα πρέπει να αισθάνονται ιδιαίτερα υπερήφανοι αφού αντικαθιστούν με αυτό τον τρόπο τους αγώνες των προγόνων τους για σκοπούς, ελευθερίες και δικαιοσύνη ...

τι χρώμα προτείνετε να έχουν τα βραχιολάκια που θα φορέσουμε σαν ένδειξη διαμαρτυρίας για τον πόλεμο στο Ιράκ ;

(πόλεμος στο Ιράκ : γνωρίζω βαρετό το θέμα αλλά επειδή αισθάνομαι μια διεστραμένη ηδονή στο να αναφέρομαι σε βαρετά θέματα το επαναφέρω στη συζήτηση)

προς τις φίλτατες γυναίκες blogger ...

αν έπρεπε να διαλέξετε να βγείτε στο δρόμο με μια μπούργκα ή ένα στριγκάκι τι θα διαλέγατε;

"Was Iraq the motivation for the London bombs?"

περισσότερα στο BBC

σκέφτομαι να πάω διακοπές στην Ψυτάλλεια ...

ξέρει κανείς κανένα trendy μέρος στο νησί ?

girl on the beach 17/07/05

έχετε ακούσει ...

για τη διαστροφή της δημοφιλοφιλίας?

WWW

θα μας τρελλάνει η Blogger

παιδιά τα πυροτεχνήματα ...

που βλέπετε από τα παράθυρά σας να φωτίζουν τον αττικό ουρανό είναι για το γεγονός ότι οι επισκέψεις στο ιστολόγιό μου τους τελευταίους 23 μήνες έφτασαν αισίως τους 67,5

(αυτός ο άτιμος ο μισός πότε θα γίνει ολόκληρος να φτάσω τους 68?)

είναι τραγικό να γλείφεις σήμερα

αυτούς τη φυσική εξόντωση των οποίων ζητούσες χθες

ίχνος τσίπας πλέον

μετρώντας τις μέρες ...

Αλ Κάιντα ή Αλ Τζχάιμερ ?

ποιά από τις δύο τρομοκρατικές οργανώσεις έχει πλήξει την ελληνική μπλογκόσφαιρα ?

Μερικά πράγματα που δεν με ενοχλούν καθόλου στα ιστολόγια ...

Το ανώνυμο ή έστω “ψευδώνυμο” στοιχείο του ιστολογίου σου. Όταν δεν βλέπω πουθενά ούτε καν το μικρό σου όνομα ή έστω το e-mail σου. (μπορείς να ονομάσεις το ιστολόγιό σου όπως θες)

Όταν δεν είσαι ο εαυτός σου, αλλά κάποιος άλλος. (μερικές φορές καλύτερα να μην είσαι ο εαυτός σου)

Το ότι πιστεύεις ότι δεν υπάρχουν άλλοι αξιόλογοι ιστολόγοι και άλλα αξιόλογα ιστολόγια εκτός από το δικό σου τα οποία διαβάζεις. (Δικαίωμά σου να μ,η σου αρέσει κανένα άλλο.)

Όταν δεν γράφεις για κάτι πολύ ενδιαφέρον που είπε ένας ιστολόγος που εκτιμάς. (Δικαίωμά σου να μη σχολιάζεις ο,τιδήποτε είπε κάποιος που προτιμάς)

Όταν μόνο διαβάζεις και ποτέ, μα ποτέ δεν σχολιάζεις. (Κάνε ό,τι γουστάρεις φίλε)

Οι μικροπρέπειες και οι κατινιές μεταξύ ιστολόγων (γιατί οι ιστολόγοι είναι κι αυτοί άνθρωποι και ενίοτε πέφτουν σε κατινιές).

Όταν πρέπει να αποδείξεις τον εαυτό σου με λόγια. (με λόγια και με πράξεις και με ότι σου κατεβάσει η κούτρα)

Όταν πέφτεις χαμηλά άμα δεχθείς κριτική. (Μπορείς να πέσεις όσο χαμηλά γουστάρεις, στο κάτω κάτω εσύ εκτίθεσαι γιατί να ενοχληθώ εγώ?)

Όταν απαιτείς να μη χαλούν την εικόνα σου και δεν δέχεσαι την άποψη του άλλου. (Μπορείς να απαιτείς ο,τι σου κατέβει στο κεφάλι ... τώρα αν σου δοθεί είναι μια άλλη ιστορία)

Όταν πιστεύεις πως σου οφείλει σεβασμό κάποιος που πιστεύει το αντίθετο. (Μπορείς να πιστεύεις ότι θες)

Όταν απαντάς “άμα δε σου αρέσει, μη με διαβάζεις”, λες κι ο άλλος περίεμενε την άδεια σου. (άμα δεν σου αρέσει μη με διαβάζεις)

Το χωρίς κατηγοριοποίηση κατεβατό με τους 1.000 συνδέσμους σε άλλα ιστολόγια που έχεις στο πλάι το οποίο δεν χρηστιμοποιείς ούτε καν εσύ ο ίδιος. (Γράψε ότι γουστάρεις)

Όταν συνδέεις επειδή σε συνέδεσε κι αυτός. (μπορείς να συνδέεις όποιον θέλεις για οποιονδήποτε λόγο)

Όταν δεν χρησιμοποιείς το το monitor αλλά το επισκέπτεσαι για να δεις την δική σου καταχώρηση. (μπορείς να κάνεις ότι γουστάρεις με το μονιτορ αρκεί να μην πειράζεις κανέναν)

Όταν μιλάς για τα νούμερα (hits) σου και ταυτόχρονα υποστηρίζεις πως εκτιμάς τον κάθε αναγνώστη σου. (μίλα για ότι σου κάνει κέφι)

Οι πολύ μικρές ή πολύ μεγάλες γραμματοσειρές που έχεις. Τα χρώματα που με τυφλώνουν. Η μη-ύπαρξη παραγράφων και σημείων στίξης και τα greeklish που χρησιμοποιείς στα σχόλια σου σε ξένα ιστολόγια. (μωρέ δεν πα να το κάνεις και λαχανί τι με νοιάζει εμένα)

Οι 20 καταχωρήσεις σου σε 2 μέρες και η επόμενη μετά από 2 μήνες. Το ότι δεν βρίσκω πουθενά ένα κουτί αναζήτησης στο αρχείο σου. (βασικά μπορείς να ποστάρεις όποτε και όσο γουστάρεις)

Βασικά για να είμαι ειλικρινής δεν με ενοχλεί τίποτα στα ιστολόγια.

ρε φίλε ...

με συγκίνησες

μου κάνει εντύπωση ...

πόσο ελάχιστοι είναι εκείνοι που ενοχλούνται από τον ρουφιανοχαφιεδισμό ...

για όσους ψάχνουν τα αίτια της τρομοκρατίας ...

δεν χρειάζεται να κουράζεστε πολύ ... ρίξτε μια ματιά στη φωτογραφία από τη χθεσινή πραγματικότητα της Βαγδάτης ... μια φωτογραφία = χίλιες λέξεις

είμαι Αλβανός ...

ομοφυλόφιλος, γυναίκα, ιρακινής καταγωγής, στο ταμείο ανεργίας

εδώ ο κόσμος χάνεται ...

και το mundi της Glorias χτενίζεται

αυτό που απεχθάνομαι περισότερο απ όλα στη ζωή μου ...

είναι οι ρουφιανοχαφιέδες

αυτοί που φοράνε την κουκούλα στο κεφάλι και σηκώνουν το δάχτυλο για να δείξουν και γράφουν "Εννοείται ότι ξέρω ποιος είσαι, που δουλεύεις και τι βρακί φοράς τα τελευταία δέκα χρόνια. Όπως το ξέρουν και πάρα πολλοί άλλοι εδώ μέσα".

Είναι αυτά τα φασιστόφιδα που κρυμένα μέσα στα επαρχιώτικα κελύφη τους σηκώνουν ενίοτε το κεφάλι τους για να μας δείξουν το άσχημο πρόσωπό τους ...

Τους έχω συναντήσει και στο παρελθόν. Μάγκες - γυναικούλες που βάζουν το χέρι στη μέση και λένε "Ξέρω ποιος είσαι και που μένεις και τι βρακί φοράς (και μετά μιλάνε για επαρχιωτισμούς)...

Αν τα σκατά δεν τους είχαν καλύψει μέχρι το κεφάλι θα μπορούσαν να δουν ότι εδώ και καιρό έχω αποκαλύψει όλες μου τις ταυτότητες ... τουλάχιστον αυτές που ισχύουν και όχι αυτές που μου αποδίδουν ...

Αυτό που εκείνοι απειλούν σαν "αποκάλυψη" είναι για όσους μπορούν να διαβάσουν περυσινά ξυνά σταφύλια ...

Ξεφτιλάκο, σε αποκαλούσα κότα τον Μάιο και με αποκαλείς κότα τον Ιούλιο. Οφείλω να ομολογήσω πως έμαθες τελικά να κακαρίζεις.

Επίσης επιτέλους βρήκες (μετά από πρόκληση δική μου) το κουράγιο να τα βάλεις μαζί μου πρόσωπο με πρόσωπο (ε είμαι ειδικός στο να βγάζω το φίδι από την τρύπα) ...

είναι και αυτό μια πρόοδος

Ομως όσο εσύ μάθαινες να κακαρίζεις εγώ μάθαινα να αγαπάω. Κι επειδή σε αντίθεση με σένα μου έχουν μείνει λίγα ίχνη αντρισμού θα είμαι ήπιος μαζί σου και το μόνο που θα σου πω είναι :

αν το πουλί σου είναι όσο μικρό είναι το μυαλό σου τότε έχεις μπλέξει άσχημα

(και πες στα τσιράκια σου που μου φορτώνουν κι άλλες ταυτότητες στα σχόλια που κάνουν στις παπαριές που γράφεις πως δεν χρειάζεται να υπογράψω με άλλο ψευδώνυμο για να τους πω που τους γράφω και αυτούς ... έχω ήδη ένα : newmanifesto)

εννοείται πως ξέρεις τι βρακί φοράω τα τελευταία 10 χρόνια ...

το έβλεπες κάθε φορά που μου κατέβαζες το παντελόνι για να μου πάρεις μια πίπα ...

(Gloria σ έχω γραμμένη και αφού ξέρεις όλα αυτά για μένα θα ξέρεις και που θα με βρεις ... όποτε θες να φας τις σφαλιάρες σου πέρνα από εδώ ...)

απορία ...

τι σημαίνει "πραγματολογικά ερωτήματα" ?

Man grieves over body of his slain brother outside hospital, Baghdad,11/07

movin88 digital watercolour

ει ψιτ, το σίχαμα manifestogr ...

σ' έχει γραμμένο και αρκετά ασχολήθηκε μαζί σου ...

(προς τους 3,5 καθημερινούς επισκέπτες του blog μου : έσβησα τα ποστ μου επειδή κάποιος άλλος φρόντισε ώστε να μείνουν στην blogoαιωνιότητα και επειδή ένας φίλος ψιθύρισε κάτι για φτερά μύγας)

VSMD (Very Short Memory Disorder)

Ξεχάσαμε ήδη

- Τις επιθέσεις στο Λονδίνο
- Τον πόλεμο στο Ιράκ
- Τις συντάξεις μας
- Τα σκάνδαλα στη δικαιοσύνη
- Τα σκάνδαλα στην εκκλησία
- Το βασικό συμμέτοχο
- Το γεγονός ότι χθες ο Π. Παναγιωτόπουλος πρότεινε 10 ώρες καθημερινή εργασία χωρίς υπερωριακή αμοιβή με μονομερή απόφαση του εργοδότη

Η λίστα φυσικά δεν έχει τέλος

εχω βαρεθεί ...

όλους αυτούς τους ρόκερ και ποπ μουσικούς που έρχονται στην Ελλάδα να κάνουν συναυλίες λίγο μετά τον θάνατό τους

Εσύ να βλέπεις γραφικά τα δυστυχήματα
έτσι σε έχει μάθει ο καιρός σου
δημιουργείς προκάτ παραστρατήματα
και Εμπειρίκο μεταφράζεις το φρικιό σου

(προσαρμοσμένοι στίχοι από τραγούδι της Ελένης Βιτάλη ... ναι ξέρω ίσως να μοιάζει με ποίημα του Γκουσγκούνη ή της Τζόαν Κόλινς, αλλά ούτε ο ένας ούτε η άλλη έχει καμία σχέση με την Ελένη, ούτε με εμένα φυσικά ... οποιοσδήποτε φαντάζεται πως θα χρειαζόμουν προσωπεία για να του πω τη γνώμη μου γι αυτόν πλανάται οικτρά ... δεν ήξερα πως η Gloria, εκτός από ειδική παπαρολόγος ήταν και μεγάλη ψυχολόγος - ψυχαναλύτρια)

boy667

digital watercolour

αγαπητέ κύριε Μόνιτορ ....

αν θέλετε να κάνετε μια ανασκόπηση όσων έχουν γραφεί περί τρομοκρατίας κλπ ή σχετικά με τις πρόσφατες επιθέσεις στο Λονδίνο δεν αρκεί να πληκτρολογείτε "τρομοκ" στη μηχανή αναζήτησής σας ...

movin66

για όσους αρέσκονται σε φτηνούς εντυπωσιασμούς ...

και δείχνουν εικόνες από την επίθεση στο Λονδίνο και τον Πόλεμο στο Ιράκ και αναρωτιούνται ποια είναι η διαφορά ....

υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά :η επίθεση στο Λονδίνο ήταν η αναμενόμενη αντίδραση στον όλεθρο και τον πόνο που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράκ, ενώ ο πόλεμος στο Ιράκ ήταν μια απροκάλυπτη εκστρατεία εναντίον μιας χώρας και ενός ολόκληρου λαού προκειμένου να βάλουν χέρι στα πετρέλαιά του, αλλάζοντάς του τα πετρέλαια στην πορεία ...

όσοι δεν καταλαβαίνουν αυτή τη διαφορά καλό θα ήταν να περιοριστούν σε πόστ για την καλλιτεχνική κίνηση της συμπρωτεύουσας και να μετονομάσουν το blog τους σε Θεσσαλονικόραμα ... ή τέλος πάντων Gloria Estefan ή Gloria Swanson

θα σας παρακαλούσα ....

δεν θέλω στο blog μου κείμενα από άλλα blog εκτός από εκείνα που διαλέγω εγώ ... σας ευχαριστώ ... τα υπόλοιπα θα τα σβήνω ... οκ?

ουαί υμίν bloggers υποκριτές ... (διορθωμένο χάρις σ αυτόν που με βρίζει)

σ αυτό το blog έχω επανειλημένα γράψει διάφορα ποστ για τον πόλεμο στο Ιράκ ...

ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ blogger δεν μπήκε στον κόπο να κάνει ούτε ένα σχόλιο σε αυτά τα ποστ παρ εκτός ενός ο οποίος με ειρωνευόταν του στυλ "στείλε μας ανταπόκριση από την εμπόλεμη ζώνη"κλπ σαρκαστικά ...

και ξαφνικά τόσος πόνος τόσος οδυρμός τόση οδύνη για τους Λονδρέζους ...

ναι ξέρω αυτοί είναι ανοιχτόχρωμοι, δεν έχουν σκούρο δέρμα και ως εκ τούτου αξίζουν τη συμπάθειά μας, ενώ οι άλλοι οι "σκούροι", έλα μωρέ δεν βαριέσαι στο κάτω κάτω αυτοί είναι ισλαμιστές, κακοί φανατικοί που ζηλεύουν την δημοκρατία μας, την ελευθερία μας και τις αξίες του πολιτισμού μας (τρομάρα μας ) ...

no?

αντιγράφω από το blog του James Wolcott ...

Whoever carried out these attacks managed with a minimum of expense and a modest amount of planning and ruthless execution to upstage the G8 Summit, instantly deflate London's euphoria over winning the Olympic nod for 2012, and wipe the smile off of Tony Blair's face--Blair, for whom the G8 summit was to be his big comeback stage and an opportunity to get out from under his poodle image by taking the high moral ground over Bush on the issues of global warming and African relief.

It's been over three years since 3000 Americans died on 9/11, Bin Laden is still at large, Iraq is turning into quicksand, oil has crested $60 a barrel, and yet the Steadfast and Resolute politicians and pundits still insist on underestimating the strategic and tactical intelligence of Al Qaeda. Why, I don't know.

από το blog ενός Ελληνα που ζει στο Λονδίνο ...

Με αναμενόμενη διακριτικότητα οργανώνεται αύριο και μεθαύριο(29-30/6/2005) στο Χίλτον του Πάντινγκτον, στο Λονδίνο, μια διάσκεψη για τα πετρέλαια του Ιράκ.

Επισήμως συζητιώνται μια σειρά ενδιαφέροντα θέματα, όπως «Ιστορική επισκόπηση των δραστηριοτήτων γεωφυσικής εξερεύνησης στη Δημοκρατία του Ιράκ και μελλοντικές προοπτικές για τις απαιτούμενες εργασίες».

Στα περιθώρια της συνάντησης, συζητιέται το ακόμα πιο ενδιαφέρον θέμα της διανομής συμβολαίων για την εκμετάλλευση των ιρακινών πετρελαίων

περισσότερα εδώ

δεν υπάρχουν αθώα θύματα ...

είναι - είμαστε - όλοι ένοχοι - συνένοχοι

οι βρετανοί ψηφοφόροι που χάρισαν στον Τόνι Μπλερ ακόμα μια τετραετία εξουσίας, ενώ τους είχε φλομώσει στα ψέματα για ΟΜΚ στο Ιράκ, είναι ένοχοι - συνένοχοι

οι βρετανοί πολίτες με τους φόρους των οποίων χρηματοδοτείται ο πόλεμος για τα πετρέλαια του Ιράκ είναι ένοχοι - συνένοχοι

οι πατεράδες, οι μάνες και τα αδέλφια των βρετανών στρατιωτών που πολεμάνε στο Ιράκ είναι ένοχοι - συνένοχοι

οι εργάτες, οι υπάλληλοι και τα στελέχη της βρετανικής βαριάς πολεμικής βιομηχανίας που κατασκευάζει τα αεροπλάνα και τις βόμβες που σπέρνουν τον όλεθρο, την καταστροφή και τον θάνατο στο Ιράκ είναι ένοχοι - συνένοχοι

οι βρετανοί που δεν κατεβαίνουν κάθε ημέρα στο δρόμο για να διακηρύξουν εναντίον του πολέμου για τα πετρέλαια του Ιράκ είναι ένοχοι - συνένοχοι

αγαπητοί bloggers έχω νέα για σας : terrorism IS prevailing ...στα γκρεμισμένα σπίτια, στα διαμελισμένα πτώματα, στους νεκρούς αδελφούς στο Ιράκ, στις φυλακές του Αμπου Γκράιμπ, στα υπόγεια της Φαλούτζα, στα αθώα θύματα του Ιράκ ...

(το μόνο που καταλαγιάζει κάπως την οργή μου είναι η σκέψη πως και πάλι την πληρώσανε τα φτωχαδάκια στο Μετρό και θα επωφεληθεί αυτός ο κατάπτυστος Μπλερ ... όμως και οι αδικημένοι κάνουνε σφάλματα)

σχετικά με την τρομοκρατία ...

είμαι γενικά κατά ... απλά σ αυτά τα θέματα δεν μπορείς να πάρεις ξεκάθαρη θέση ... αυτόν που εγώ θεωρώ τρομοκράτη κάποιος άλλος τον θεωρεί ήρωα ... αν θέλουμε να εξαλείψουμε την τρομοκρατία πρέπει να εξαλείψουμε την αιτία που την προκαλεί και που είναι η τρομοκρατία των ισχυρών ...

update: η αγαπητή Αθηνά μου γράφει :The British medical journal The Lancet published a study recently that estimated that the U.S.-British invasion of Iraq caused at least 98,000 deaths in the 17-19 months after the start of the war, many from air strikes.

update : δεν χαίρομαι, αλλά και δεν λυπάμαι ... τα δάκρυά μου έχουν στεγνώσει από τη σκόνη της Ιρακινής ερήμου

και μετά τους Ολυμπιακούς ...

κι άλλο δώρο στον αποτρόπαιο Τόνυ Μπλέρ

πάντως λίγο πριν γίνουν οι εκρήξεις ....

κάποιοι ειδοποίησαν τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου που ήταν να μιλήσει σε κάποιο οικονομικό συνέδριο να μη το κουνήσει από το ξενοδοχείο του ...

H Judith Miller ....

η μεγάλη ειδικός επί των Οπλων Μαζικής Καταστροφής στο Ιράκ, τα άρθρα της οποίας βοήθησαν την κοινή γνώμη να πιστέψει πως υπάρχουν τέτοια όπλα στο Ιράκ και τα οποία ανάγκασαν τους NY Times να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη (κάτι που γινόταν για πρώτη φορά), βρίσκεται τώρα στη φυλακή επειδή αρνήθηκε να αποκαλύψει την ταυτότητα των κρατικών υπαλλήλων που αποφάσισαν να εκδικηθούν τον Τζόζεφ Γουίλσον επειδή αποκάλυψε πως η κατηγορία ότι το Ιράκ προσπαθούσε να αγοράσει ουράνιο από την Νιγηρία ήταν "μπούρδες", δίνοντας στη δημοσιότητα την πληροφορία πως η γυναίκα του Γουίλσον, Βάλερι Πλέιμ, είναι υπάλληλος της CIA.

well, justice sometimes works in mysterious ways

update:Bill Keller, executive editor of The New York Times, described Judith Miller, who has been ushered into incarceration over her refusal to testify in the Valerie Plame leak investigation, as "an honorable journalist."
Tell it to the Iraqi dead.

Large numbers of casualties have been reported after at least six explosions on the Underground network and a double-decker bus in London.

είναι λίγο νωρίς ακόμα για συμπεράσματα ...

αλλά πήγαιναν γυρεύοντας ...

θυμάμαι απλά τα πρωτοσέλιδα ...

των βρετανικών εφημερίδων λίγο πριν τους Ολυμπιακούς της Αθήνας για την ασφάλεια κλπ κλπ ....

London is calling ...

and rocking at the same time ...

από σήμερα ...

παύση πληρωμών στην Απογευματινή

σούρουπο

με αφορμή ένα υπέροχο ποστ του old boy

όποιος θέλει να κάνει κάτι για τη φτώχεια αρκεί να βρει έναν φτωχό άνθρωπο στη γειτονιά του και να του δώσει μια βοήθεια, όσο μικρή κι αν είναι αυτή

τα υπόλοιπα δεν είναι παρά για να αποκοιμίζονται οι συνειδήσεις μας ...

ωραία μου στρεσαρισμένη κυρία ...

Σας ικετεύω
αποκαλύψτε μας το περιεχόμενο του hate mail σας και τους αποστολείς.

Σας εκλιπαρώ
μη μας κάνετε ενόχους για το πλέον αποτρόπαιο ίσως από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα : τον φθόνο.

Γιατί δεν σας αποκρύπτω πως φθονώ
πως είναι δυνατόν εσείς να λαμβάνετε hate mail κι εγώ, εμείς οι υπόλοιποι, να μη λαμβάνουμε mail καθόλου.

Ούτε hate ούτε love ούτε mail

Τι κάνετε εσείς τόσο σωστά κι εμείς τόσο λάθος?

Διαφωτίστε με ...

(Ελπίζω απλά να μην έχετε πέσει θύμα καμιάς επτανησιώτικης ίωσης)

και τώρα που λύσαμε το πρόβλημα της φτώχειας ...

...στις χώρες της Αφρικής θα κάνουμε τίποτα και για τη δικιά μου, τη δικιά μας φτώχεια ;;;

άπλωσε τα τρυφερά της χέρια ...

και μ έπιασε από τα μάγουλα.

"Θέλεις ξύρισμα" μου είπε με εκείνο το πολύ σοβαρό ύφος της που με κάνει πάντα να γελάω.

Υστερα μου έκανε την πιο συγκλονιστική δήλωση αγάπης που έχω ακούσει ποτέ:

"Το μεσημέρι σε έπαιζα. Ησουν το μωρό μου, το έκανα μπάνιο, το ξύρισα, το τάισα κι ύστερα το γέμισα φιλιά".

Είναι μόλις 7 ετών.

Για πρώτη και μοναδική φορά στη ζωή μου μου φαίνεται πως κάνω κάτι σωστά.

legalise it now ...

μαζί με όλα τα υπόλοιπα

χθες βράδυ ...

ο φίλος μου ο Γιώργος ήρθε σπίτι μου και μου έφερε δυο κομμάτια τρυφερόπιτα

όταν δεν δέχεσαι σχόλια στο blog σου ...

...τι σε κάνει να πιστεύεις πως μπορείς να κάνεις σχόλια σε άλλα blog?

με αφορμή ένα ποστ του George ...

(who is definately not my man) σκεφτόμουν πως η δήθεν ανοχή όσων "ανέχονται" τους ομοφυλόφιλους, αποδεικνύεται τελικά κάλπικη όταν το θέμα έρχεται στην υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλους ...

εκεί κάνει την εμφάνισή της όλη η μαύρη αντίδραση που κρύβουν οι "ανεκτικοί" πίσω από την "ανοχή" τους ...

τελικά είχε δίκιο ο μπαμπάς μου που μου έλεγε να μη γίνω ομοφυλόφιλος, ναρκομανής, ψυχοπαθής, δημόσιος υπάλληλος και blogger ...

κι εγώ άδικο που δεν τον άκουσα και έγινα όλα τα παραπάνω εκτός από δημόσιος υπάλληλος

Le Mango ou Les Deux Magots?

μετά την καταιγίδα ...

Μια μέρα ο Ιωσήφ Στάλιν, ο Andy Warhol κι εγώ ...

πίναμε Μοχίτος στο Studio 54 στην αριστερή όχθη ενώ η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ μας κοιτούσε με αποτροπιασμό επειδή κάναμε στα κρυφά μυτιές κοκαίνης κάπου στα τέλη της δεκαετίας όταν η διανόηση ήταν η πρωτοπορία και η επανάσταση δεν ήταν παρά μια μικρή λάμψη στα μάτια της ανηψιάς μου τα οποία η Ζοζεφίν Μπέικερ αποκαλούσε τα ωραιότερα μάτια του κόσμου και ο Τουλούζ Λοτρέκ ζωγράφιζε με χρώματα από αψέντι ενώ τα πάντα γύρω μας μπερδεύονταν φριχτά και κατέληγαν σ έναν θλιβερό εκκλησιαστικό εξάψαλμο

(όποιος κατάλαβε ας μου εξηγήσει κι εμένα)

η μεγάλη οφθαλμαπάτη ...

Χθες βράδυ καθόμουν μόνος στο μπαλκόνι. Η πόλη χανόταν μέσ' τον αέρα τον ακίνητο. Ενα δελφίνι - μπαλόνι είχε ξεφύγει από τα χέρια κάποιου παιδιού και πέταγε με φόντο το σούρουπο.

Δάγκωσα τα χείλια μου. Ο στιγμιαίος πόνος με ξανάφερε στο τώρα ...

Σκέφτόμουν : πως φτάσαμε αλήθεια ως εδώ; Σ' αυτή την άβυσσο, σ' αυτόν τον πάτο; Υπνοβατούντες χωρίς μέλλον, χωρίς παρόν.

Πως παγιδευτήκαμε σ' αυτό το ζοφερό κύκλωμα του παραλόγου που έχει ως μόνιμη επωδό το κτηνώδες : "έλα μωρέ, σημασία έχει να περνάμε καλά"!

Πως γίναμε αλήθεια χρεωμένα γουρούνια με λοβοτο-μπότοξ?

παιδικά ...

υπάρχει ένας πόλεμος ...

εκεί. Κι υπάρχει κι ένας πόλεμος εδώ. Κι όταν ξεχνάμε τον πόλεμο εκεί, χάνουμε τον πόλεμο εδώ.

χθές το απόγευμα ...

φεύγοντας από τη δουλειά συναντήθηκα στο ασανσέρ με μια συνάδελφο, μια υπέροχη κυρία και πως τόφερε η κουβέντα αρχίσαμε να συζητάμε για τα blogs ... ανακαλύψαμε πως είχαμε κι οι δυο διαβάσει ο ένας το blog του άλλου, αλλά δεν φανταζόμασταν πως μας χώριζαν μόνο μερικά γραφεία ... μικρός που είναι ο κόσμος ...