διαβάζω δεξιά κι αριστερά

σε διάφορα blogs κείμενα γεμάτα απογοήτευση από διάφορους bloggers που έστειλαν τα κείμενά τους σε κάποιον εκδοτικό οίκο και απορρίφθηκαν

κάποιοι από αυτούς έστειλαν κείμενα που έχουν δημοσιεύσει στα blog τους ελπίζοντας ίσως πως όλοι οι εκδοτικοί οίκοι είναι σαν τον Μαραθιά και πως θα έβλεπαν τα κείμενά τους να γίνονται βιβλία

κατ αρχήν ένα blog είναι βασικά αδιανόητο να εκδοθεί σαν βιβλίο

ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι αυτό που έκανε τους υπεύθυνους του Μαραθιά να πιστεύουν πως θα είχαν λόγο ύπαρξης βιβλία με περιεχόμενο διάφορες μαλακιούλες που γράφουν διάφοροι bloggers για να περνάει η ώρα

το υλικό ενός blog δεν είναι υλικό για βιβλίο, εκτός κι αν το blog είναι καθαρά λογοτεχνικό και ο blogger ανεβάζει λογοτεχνικά κείμενα τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν βιβλίο

για παράδειγμα διάβασα [με καθυστέρηση] ένα ποστ του oldboy όπου εκφράζει την απογοήτευσή του επειδή τα κείμενα που έστειλε σε κάποιον εκδοτικό οίκο δεν έγιναν δεκτά

τώρα με τον oldboy έχουμε πολλές φορές αρπαχτεί και προσωπικά του έχω πει και χοντράδες, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κάποια από τα ποστ του δεν μου άρεσαν

θα ήταν άδικο να γράψω κάτι τέτοιο

όμως όσο και αν μου άρεσαν κάποια κείμενά του κι εγώ αν ήμουν υπεύθυνος σε κάποιον εκδοτικό οίκο δεν θα τα εξέδιδα σε βιβλίο

ούτε θα αγόραζα ποτέ ένα βιβλίο που έχει βασιστεί σε κείμενα ενός blog εκτός κι αν τα κείμενα αυτά έστεκαν από μόνα τους ως λογοτεχνία

και όσο κι αν μου άρεσαν κάποια κείμενά του δεν στέκουν ως λογοτεχνία

δεν θέλω να αναφερθώ στα blogs που έγιναν βιβλία και τα οποία, εκτός ίσως από κάποια κείμενα της κουρούνας, δεν υπήρχε κανένας λόγος να εκδοθούν

σήμερα διάβασα ένα ποστ στο blog 3partiesaday στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρεται πως

"Ακούω δεξιά κι αριστερά πως το να εκδώσεις ένα βιβλίο χωρίς τις κατάλληλες γνωριμίες είναι σαν να παίζεις τένις χωρίς ρακέτα, κι εγκλωβίζομαι σε μια ψυχρή βεβαιότητα πως ό,τι έγραψα, θα μείνει στα αζήτητα."

δεν πιστεύω πως το ζήτημα είναι η έλλειψη γνωριμιών

νομίζω πως αν ένας εκδοτικός οίκος είχε στα χέρια του κείμενα άξια να εκδοθούν θα τα εξέδιδε ακόμα κι αν ο συγγραφέας δεν είχε καθόλου γνωριμίες


από την άλλη βέβαια ίσως και να έχει δίκιο

αλλιώς πως να εξηγήσει κανείς το γεγονός πως κάποιος έχει εκδόσει το βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη "Μητέρα Στάχτη" [ή κάπως έτσι τέλος πάντων] το οποίο σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη ΔΕΝ διαβάζεται ούτε με πιστόλι στον κρόταφο

προσωπικά γράφω επαγγελματικά από το 1989 και ουδέποτε μου πέρασε η σκέψη να πάω να χτυπήσω την πόρτα ενός εκδοτικού οίκου ή να θεωρήσω τον εαυτό μου λογοτέχνη

ειλικρινά μου καίει το μυαλό αυτή η πεποίθηση που έχουν διάφορα παιδιά πως επειδή έγραψαν κάποια συμπαθητικά πραγματάκια στο Διαδίκτυο αυτό αρκεί για να ονομαστούν συγγραφείς

από την άλλη πάλι, όπως είπα και πριν, το 99,9% των βιβλίων των σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων που εκδίδονται είναι για τα σκουπίδια

ίσως με αυτή τη σκέψη να έχουν δίκιο

δεν ξέρω ...