TRUE SHIT

ξαφνικά δεν έχω καμία άποψη,

αισθάνομαι ανίκανος να εκφράσω και την παραμικρή γνώμη

ακόμα και η ειρωνία, αυτή η παλιά μου φίλη, με έχει προδώσει

η διάθεσή μου είναι μαύρη, το χρώμα μου γκρίζο και η καρδιά μου bleu minuit

δεν ανοίγω το στόμα μου από το τον φόβο μήπως αρχίσω και γρυλίζω

κλείνω τα μάτια και βλέπω μια άβυσσο

τα ανοίγω και βλέπω μια καταστροφή

η μητέρα μου μου πρότεινε να πάρω ένα αντικαταθληπτικό

χθες είδα στον ύπνο μου την Λούκα Κατσέλη

και το κέντρο να καταρρέει

σε αργή κίνηση

που μετά έγινε πιο γρήγορη

[όπως κινούνται οι βρικόλακες στο TRUE BLOOD]

καθώς προχωράμε συλλογικά προς τα προηγούμενα στάδια της εξέλιξης

και χάνουμε τα χαρακτηριστικά που μας έκαναν ανθρώπους

κι αρχίζουμε να μοιάζουμε πιο πολλοί με κρομανιόν,

με ένα παλαιό υποείδος

κάτι ανάμεσα στη Λούσι και τη Στέλα Μπεζεντάκου, στη Ζωζώ και τον Ιαγουάρο

μια μορφή ζωής αποφασισμένη να γυρίσει το συντομότερο δυνατόν στην πρωταρχική λάσπη


...