Οι άνθρωποι έχουν χάσει την ικανότητα να επικοινωνούν
Το βλέπω στο μετρό. Όταν οι πόρτες ανοίγουν οι ορδές των απ έξω στέκονται αντιμέτωπες με τις ορδές των από μέσα και αντικρίζουν ο ένας τον άλλον σαν γελάδια, χωρίς ούτε μια στιγμή να περνάει από το μυαλό κανενός ότι θα έπρεπε να γίνει κάτι, μια μικρή παραχώρηση, προκειμένου να βγουν οι μεν και να μπουν οι δε.
Ακόμα κι αν κάποιος έχει έστω και δύο εγκεφαλικά κύτταρα που λειτουργούν μέσα στον σκουπιδοτενεκέ του μυαλού του και τολμήσει να κάνει ένα βήμα στο πλάι, ο απέναντι τον κοιτάει σαν ούφο, μη γνωρίζοντας πώς να αντιδράσει.
Στο τέλος κάτι γίνεται και με ένα περίεργο τρόπο καταφέρνουν να μετακινηθούν με το μετρό. Κι όταν μπαινοβγαίνουν στα βαγόνια του είναι σαν να περνάνε ο ένας μέσα από τον άλλο, σαν δύο εκτοπλάσματα που αλληλοδιασχίζονται.
...
6 σχόλια:
Εχω παρατηρήσει γυναίκες να βάφονται και να φτιάχουν τα μαλλιά τους στην αντανάκλαση απ'το τζάμι, σαν να είναι μόνες τους στο μετρό. Μονάδες, που ενίοτε παραπονιούνται για μοναξιά.
μήπως όντως είναι μόνες? σαν όλους εμάς?
ενα καθημερινό πρόβλημα (εχω αναγκαστει να κατέβω στην επόμενη στάση απο τον αρχικό προορισμό μου καθώς έμπενε συνεχώς κόσμος και δεν πρόλαβα να κατέβω..) αλλά κι ένας βαθύτερος προβληματισμός..Πραγματικά μας αρέσει όλη αυτη η μοναξιά? Επικοινωνούμε μόνο με τους πολύ κοντινούς μας ανθρώπους κι αυτό με δυσκολία. Δηλαδή κανείς δεν έχει ανάγκη ένα χαμόγελο ευγένιας στο δρόμο? Μας είναι τόσο περιττή έως και ενοχλητική η παρουσία των άλλων γύρω μας?
Μας είναι τόσο περιττή έως και ενοχλητική η παρουσία των άλλων γύρω μας?
προσωπικά οι άλλοι μου είναι αφόρητοι ;)
Θετικότατες, διαβάζω manifesto και γεμίζω αισιοδοξία.
Μάνι, ο Μάνι Μπιάνκο είναι οk. Εσύ όσο πας, μοιάζεις όλο και περισσότερο στον Μπέρναρντ Μπλακ.
Πάντα έτσι ήταν στο μετρό. Και πιο πριν στον ηλεκτρικό το ίδιο. Οι Έλληνες χάσαμε την ικανότητα να επικοινωνούμε απ' οταν αφήσαμε τα χωριά μας και τις μικρές πόλεις. Ελάχιστοι απέκτησαν αστική κουλτούρα.
Δημοσίευση σχολίου